The Human League - Dare (1981)

Het hooggewaardeerde Gang Of Four komt een jaar later met Man In Uniform; zegt denk ik genoeg over de impact van Dare!

YouTube - Gang Of Four - Man In Uniform

Destijds werd de re-styling van de band - door de platenmaatschappij - a la Human League door veel fans van het eerste uur als een complete 'sell-out' ervaren.

Het grappige is dat de Gang of Four hedentendage m.n. om het eerste werk populair is en dat de re-master van het eerste album en een compilatie met oud werk tot de goedverkopende cd's bij Plato horen. Bij Jools liet de band vorig jaar ook zien dat ze echt het kunstje nog niet verleerd zijn.

een uitstekend album. een geslaagde symbiose tussen pop en electro. ik hoor hier heel veel van terug de laatste tijd. volgens mij een trendsettend pop-album in retrospectief. om dit als ouwbollig af te doen is echt gewoon raar. er zijn zoveel bandjes schatplichtig aan human league in deze periode.

er zullen echt wel extremere synth bands geweest zijn , en ook best wel betere , maar geen 1 die het in deze periode zo perfect wisten te combineren met goede popsongs.

The Human League vond ik helemaal niet leuk.
Muzikaal wel natuurlijk.
Maar het overdreven gedoe er omheen.
Rare haardracht van die zanger.
Laat androgeen vertoon aan David Bowie over.
Die dikke laag make-up.
Slaat nergens op.
Arrogantie wat uitgestraald wordt door achtergrondzangeressen.
Bij popprogramma’s overdreven poses aanmeten.
Zo af en toe kwam er nog ergens een zucht uit.
Vervolgens werd het te korte rokje nogmaals recht getrokken.
Koop je kleding dan een maat groter.
Typisch iets voor vrouwen.
Zichzelf in de winkel van alles aan praten.
Vervolgens beland het weer in een overvolle garderobe kast.
Zo, dat waren de irritaties.
Nu weer terug naar Dare!

Eigenlijk klopt het plaatje wel.
Allemaal goed in het gehoor liggende nummers.
Sterk stemgeluid van Philip Oakey.
Susan Ann Sulley en Joanne Catherall zijn gewoon smakelijke opvulling.
Niks mis mee.
Op latere albums werd hun rol als boegbeeld een stuk groter.
Al was het maar om de albumhoes op te sieren.
Blijkbaar zijn ze gewoon nodig.
Al is hun rol minimaal.
Wham en Paul Young hadden ook twee zangeresjes.
Toevallig vond ik daarbij ook die periode het leukste.
Bij Paul Young haakte ik af na No Parlez.
Nu weet ik dus ook waarom.

Waarom krijgt dit album zo’n hoge beoordeling?
Don´t You Want Me is minder sterk als The Lebanon.
Het nivo van de andere songs is een stuk minder zelfs.
Individueel zal ik het ook niet beluisteren.
Maar als geheel is het zeer prettig te noemen.
Sluit alles prima op elkaar aan.
Zakt de boel nergens in elkaar.
Voordat je het weet ben je veertig minuten verder.
En zet je hem nog eens op.
Niet dat de behoefte zo groot is.
Gewoon vanwege het feelgood gevoel.
Alsof het een verzamelaar betreft.

Als je dit als band bij mij los maakt.
Dan doe je het zo slecht nog niet.
Met in de gelederen twee uit een cocktailbar opgepikte huppelende meisjes.

Mooie recensie Deric

Ik heb duidelijk mijn hand overspeelt toen ik beweerde dat dit album niet meer hip was. Inderdaad blijkt dit album anno 2011 nog erg populair te zijn. Zelfs ik moet schoorvoetend toegeven dat dit album ons een selectie geeft van enkele, op zich prima, geschreven popsongs. Als ik iets beter luister hoor ik hier en daar zelfs dingetjes die in de moderne dance en electronica terugkomen.

Betekend dit dat mijn waardering omhoog gaat. Soit nee!. Ik vind dit nog steeds een ontzettend flauwe en ontzettend verouderde popplaat. Wellicht omdat ik toch wat meer diepgang(lees:pretentie) vraag van mijn albums. Ook vind ik het (synth)basgeluid echt vreselijk. Neem nou darkness voor een voorbeeld. Het komt op mij enorm klinisch over: een probleem die zich met name met muziek van de jaren 80 voordoet. De titel Dare! is voor deze vrij gewone popmuziek
ook enigzins ironisch te noemen.

Dare?

Toch gewaagd als de zanger en de diaprojecter
van een groep (aka oude Human League) de songwriters
en breinen (aka Heaven 17) een poepje van eigen deeg laten ruiken.

Gewoon twee serveuzes uit de cocktail bar een stemauditie gunnen,
een synthesizer nerd en een verloren gelopen punker engageren ...

En hits a go go, welgeteld 4 op deze plaat, maar het hadden er 8 kunnen zijn.

I was working as a waitress in a cocktail bar - That much is true

Eindelijk heb ik hem op cd gekocht, ca 30 jaar nadat ik hem op de plaat aanschaftte...?
Dit keer hoor ik geen tik in de eerste nummer, maar verder komen allerlei herinneringen weer naar boven.
Wow wat een plaat, ik had hem helemaal grijs gedraaid. Nu klinkt het zoooo jaren tachtig maar ook zooooo geweldig!
Depeche Mode, Simple Minds, Yazoo, Heaven 17, Visage etc etc.....dit was voor mij het nieuwe geluid na de punk periode. Muziek dat een lichtpuntje brachtte in de recessie van toen...

ach....de jaren gaan tellen he....?

Trouwens....do or die.....was het muziekje die Frits Spits in zijn radioprogramma gebruikte....toen werd ik nieuwsgierig naar deze elpee....don't you want me vond ik toen maar niks....

Jaren heeft deze plaat staan verkommeren in mijn platenkast. Het was de LP met het platgespeelde 'Don't you want me' op, die ik als 13-jarige in 1981 zo leuk vond.
En nu, 30 jaar later, speel ik ze nog eens en tot mijn verbazing kan ik alle nummers nog meeneuriën. Maar het gaat verder dan jeugdsentiment, elke song is een juweeltje. De perfecte synthpopplaat, zo typisch 1981 en zo tijdloos...

Ik was in 1981 een puber van 15 jaar en ik deel je mening.
Mijn dochter is nu 13 en zij is zot van R-ommel 'n B-ocht (zoals menig van die leeftijd) maar ik kan mij moeilijk inbeelden dat deze 'muziek' na 30 jaar haar nog steeds dezelfde adrenaline geeft zoals wij ervaren met 'dare' en consoorten...

Eerlijkshalve moet ik eraan toevoegen dat dit een van de zeldzame parels is uit mijn LP's van die tijd. Ik krijg rode kaken van het meeste waar ik toen naar luisterde .
Ongetwijfeld zal je dochter binnen 30 jaar ook maar weinig overhouden van haar huidige muzikale smaak, jeugdzonden zijn van alle tijden

Zoals mijn pseudoniem misschien al doet vermoeden krijg ik in vergelijking met jou geen rode kaken van de muziek die ik beluisterde.Ik luister nog steeds het meest naar de eigthies en (her)ontdek na al die jaren nog steeds vergeten pareltjes
.
Ik geef toe dat ik ben vastgeroest aan die 80's maar...ben ik nu een ouwe zak aan het worden? (Volgens mijn dochter wel)

Dan is jouw dochter vast nog geen 18 of daaromtrent. Er zijn genoeg party's waar "elektro" wordt gedraaid en dan komen "Don't You Want Me" en "The Lebanon" voorbij naast "Boys and Girl" (Blur) of bepaalde songs van Ladytron.

Don't You Want Me van The Human League, Is There Something I Should Know van Duran Duran, People are People van Depeche Mode en Shout van Tears for Fears (...stijgend in jaartal), definiëren voor mij enigszins het geluid van de 1ste helft van de jaren tachtig. Aanstekelijke synthipop, die daarna een aantal jaren de hitlijsten zou bepalen. Maar zoals veel bands die in de jaren tachtig populair zijn geworden, zijn ze vooral een stilleven uit diezelfde tijd. De jaren negentig had geen eigen gezicht en al helemaal niet in de popmuziek en de genoemde bands werden ook ouder en verloren wat van hun glorie en zeggingskracht...met nog een enigszins positieve rol voor Depeche Mode, die de jaren negentig redelijk overleefde.
Maar met terugwerkende kracht klinkt dit Dare! weer redelijk up-to-date, door bands als Hurt, Gotye en Holy Ghost o.a, die weer op hun beurt inspiratie halen uit de jaren tachtig, alsook de eerstgenoemde bands hun inspiratie weer haalden uit de nadagen van de jaren zeventig new wave. Prima plaatje.

Het intro van Don't You Want Me doet eigenlijk wel erg sterk denken aan Cerrone's Supernature (totdat de synths-melodie erin komt).

YouTube - Cerrone - Supernature
YouTube - The Human League - Don't You Want Me

opvallend idd

toch score verhoogd naar 5 . Bijna onmogelijk om hier de beste nummers uit te kiezen ! allemaal the 80 op z'n best !!!!

Mijn eerste kennismaking met Human League was dit album.
Ik heb kort daarna ook dat eerdere werk uitgeprobeerd. Het nogal duistere I Am The Law lijkt een overblijfsel van die tijd.
Het nummer was zo anders dan de rest van Dare!
Net zo vreemd als David Crosby's Mind Gardens op het album Younger Than Yesterday van The Byrds. Later raak je toch gewend aan zo'n nummer.
Ik blijf dit toch een van de beste HL-albums vinden en dat komt niet alleen door het rijtje singles dat hier aanwezig is. In Engeland deden de meeste singles het natuurlijk beter.
In Nederland luistert men heel anders naar muziek. Ik luisterde in die tijd ook naar de Avondspits voor de nieuwste nummers. Vaak dacht ik dat Frits Spits sommige nummers alleen uit zocht vanwege het makkelijk mee te zingen refrein of dat de melodie makkelijk mee te fluiten was. Op de Engelse radiostations op de middengolf kwam ik toen heel andere muziek tegen van Human League, omdat men daar Don't You Want Me inmiddels wel gehoord had.
Hier is nog niet zo'n sterk rocknummer aanwezig zoals het latere The Lebanon.

Behoorlijk anders dan de debuutlp van hun voormalige bloedbrothers op Penthouse & Pavement, maar beiden zijn me net zo lief. Geen Being Boiled of WXJL tonight maar wat is dit geniaal. Dare is een op en top electro plaat alleen wisten we dat nog niet. Synthi pop? Synthi wave? Hokje of niet, briljante popsongs, het intro van love action, misschien is het mooiste nummer wel Darkness die misschien net over de top gaat.
Tip voor de oude HL: Op de verzamelaar Fast Product staat hun eerste single/mix Being Boiled en ook de eerste geniale EP van Gang of Four + het waanzinnig prachtige Where Were You van de Mekons met knetterhard accent.

Veel gedraaid vroeger, het bandje waar dit album op staat.
Ook dit jaar weer: heb het gehele koffertje met de eerste 48 opgenomen cassettes van LP's dit jaar meegehad op vakantie (ja, ik heb nog steeds een radio-cassette in de auto , omdat mijn garage (de buurman van mijn werk) vorig jaar zo vriendelijk was om deze meteen om te bouwen in de auto die ik bij hun (noodgedwongen in de haast) gekocht had, vanuit de Ford die ze me 300 meter van mijn werk total-loss hadden gereden ) en die weer 200 meter verder uiteindelijk op de sloop terecht kwam.
Alles opgenomen in 1983.
De TDK-SA bandjes zijn nog in opvallend goede staat, deze is echter een Fuji-FXII en aan vervanging toe.
Of ik hem ook op LP heb, weet ik niet zeker, ben nog niet klaar met alfabetiseren op zolder.

Dare! draaide onder andere op de Timmelsjoch Hochalpenstrasse afgelopen zomer en op de camping in Italie.
Ondanks de hitte vond ik het allemaal nog erg fris klinken en o zo heerlijk jaren 80.
De vriendelijke bromstem van Philip Oakey met zijn 2 frisse serveerstjes erbij gaven mij het echte vakantiegevoel.
Don't You Want Me is een beklijvende klassieker die mijn kinderen ook erg leuk vinden.
Beste nummer daarna is het beklemmende Seconds en Open Your Heart en The Sound Of The Crowd zijn weer van die heerlijke verfrissingen.
Ook Love Action en Do Or Die klinken nog steeds lekker.
Eigenlijk vind ik alleen de opener wat minder en het korte instrumentaaltje Get Carter had voor mij niet gehoeven.
Dit album heeft overigens nog ruim 3 maanden in de LP Top-50 gestaan begin 1982 en zelfs de Top 10 gehaald
Maar alla: leve de synthipop van de jaren 80, waar The Human League toch een van de voortrekkers van was.
Ik kan hier nog wel 3,5 * aan kwijt.

En op de andere kant van de cassette staat Marathon van Santana.

Grappig, ik had juist eerder iets als Depeche Mode, OMD of Ultravox op de andere kant van het cassettebandje verwacht.

Eigenlijk wel ja...
Maar ik heb dan wel weer combi's New Order/Joy Division; Joy Division/Echo & The Bunnymen; Kim Wilde/Altered Images; U2/The Teardrop Explodes; Scars/Talking Heads en The Clash/Madness.
Wie wat bewaart die heeft wat , al is het meeste inmiddels wel vervangen door LP (die blijken toch het langste leven te hebben) of CD.

Ik heb minder moeite met de LP,s die ik weg gedaan heb, dan met de cassettebandjes.
Ik leende vaak een berg LP, s en Singles, en pikte daar de leukste dingen uit.
Wel weet ik dat ik bijvoorbeeld The Cure op de ene kant had staan en Siouxsie op de andere kant.
De andere combinaties bij jou begrijp ik wel.
Waarschijnlijk wist je wel nog dat je Human League had opgenomen, en was je vooral benieuwd wat op de andere kant stond.

Even een opmerking over de clip van Don't You Want Me.
In AVRO's Top Pop zag ik toen meestal het filmpje van dat ze het nummer in de studio aan het playbacken zijn. De videoclip zag ik maar af en toe op t.v..
De gecensureerde versie van de clip staat al een aantal jaren op You Tube, maar viel me nu pas op:

YouTube - The Human League - "Don't You Want Me" (Original Uncensored Version)

Ik herinner me ook zoiets met de clips van Undercover Of The Night van The Rolling Stones en China Girl van David Bowie. Volgens mij werden die op de Nederlandse t.v. gewoon vertoond.
Bij de BBC maakte men zich al gauw druk om dit soort dingen.

Latere kwamen er nog meer heftige clips zoals bijvoorbeeld Out Of My Bed van Krezip, die ik best wel grappig vind.

32 jaar na de release dan toch eens volledig geluisterd!

Wat een leuke plaat is dit! Dit album smaakt naar meer albums luisteren van deze band.

Beter laat dan nooit

Magnum opus van The Human League waarbij enkel Get Charter & I Am The Law uit de toon valt.
Daarentegen is de rest erg goede en aanstekelijke synthpop met het openingsnummer, Seconds, Love Action, Darkness, Do or Die en afsluiter Dont" You Want me als absolute hoogtepunten.
Geweldige jaren 80 plaat waar de sleet zeker niet op zit.

Als 28-jarige muziekliefhebber kijk je vaak terug in de tijd om inspiratie op te doen.
De eighties hebben me nu (eindelijk?) weten te pakken. Op dit album klinkt zo'n hedendaagse sound op de een of andere manier. Zeer pakkend en heeft raakvlakken met veel electronische muziek die ik ken. Fantastisch

Ik hoorde wel eens lovende verhalen over dit album en twee dagen geleden kwam ik de elpee tegen voor bijna niks. Beter dan ik verwacht had. Wat was '81 toch een fantastisch muziekjaar.

Opvallend dat Human League beter scoort dan ABBA op mm.
Ik was ook fan van Human League, maar Zij kunnen niet tippen aan het zweedse 4tal!

ABBA is geniaal
Human League is fake

Ach kom kom. Er is toch niets mis met deze band. ABBA is kwa naam groter maar kwa inhoud niet. Maar we moeten dit toch vooral niet vergelijken met elkaar.