Marillion - Somewhere Else (2007)

Het is duidelijk een wat simpeler en eenvoudiger album dan voorgaande releases, dus de prog heeft inderdaad een minder prominente rol

kom op nou jongens, ik snap niet waarom iedereen zo negatief over deze plaat is. Ik vondt het een Top plaat, Somewere Else vondt ik al een heel mooi nummer, samen met 'Thank you whoever you are'
Ok, dit is wel wat minder dan de andere albums maar het is echt geen flop. Mooie plaat

4,5

Zie net dat ik dit album 4,5* heb gegeven en ik moet wel in een hele positieve en milde bui zijn geweest toen ik dat heb gedaan.. Staan echt wel een paar leuke nummers op, maar ook niet meer dan dat. Een flop wil ik het ook niet noemen, ga hem voorlopig wel verlagen naar 3,5*.

Het zal wel een groeiplaat zijn maar ik blijf er moeite mee houden. Voorlopig een 3

Een beetje hetzelfde gevoel als ik had bij "Marillion.com":

Een redelijk album, maar voor een groot deel van het album geldt dat het niet de Marillion is die de meesten van ons willen horen, inclusief ikzelf.
Toegegeven, de eerste helft van het album is prima (vooral The Other Half, het titelnummer en Voice from the Past zijn super), maar nummers 7, 8 en 9 zijn weer oersaai. Faith is dan weer erg mooi.
Dubbel gevoel dus.

Marillion is gewoon beter in lang uitgesponnen sfeervolle progrock. Ook dit is waarschijnlijk een album dat fans van Holidays in Eden goed kan bekoren (al vond ik die veel beter).

Ik ben het eens met jellecomicgek72.

Geweldige cd. Ik ben verder niet zo héél erg bekend met Marillion, maar ik vind deze cd veel beter dan Misplaced Childhood, al zijn beide albums niet echt met elkaar te vergelijken natuurlijk.

Het is wel waar dat het geen progressieve rock cd is, maar de sfeer en de melodieën zijn ijzersterk. Intens en luchtig tegelijk is deze muziek eigenlijk.

Het titelnummer is erg mooi, maar ik heb eerlijk gezegd geen enkel minder nummer kunnen vinden. Ik ga deze nog vaak beluisteren.

Hierbij heb ik soms een beetje het gevoel van 'zo moet het nou Coldplay'.

Heb je Brave weleens geluisterd Stijn_Slayer? Dat is zonder twijfel de beste Marillion plaat.

Ik ken de status van die plaat, dus dat komt er zeker nog eens van!

Somewhere Else is weliswaar een tandje beter dan het rijtje magere albums This Strange Engine - Radiation - Marillion.com en Anoraknophobia. Maar hij ondergaat inmiddels wel hetzelfde lot: stof vergaren in de kast.
Moeilijk te verwoorden waar dat aan ligt. De nummers raken mij gewoon niet zo. Liever leg ik Afraid of Sunlight nog eens op, of beter nog: Marbles.

TSE en Araknophobia zijn een stuk genietbaarder dan SE wat mij betreft. Na TSE m.u.v. Arak en Marbles heb ik het wel gehad met Marillion... helemaal zelfs

Goede songs (met zelfs een paar hele sterke uitschieters), maar nu ik 'm weer eens op heb staan wat het manco dit album is: wat een vreselijk doffe en vlakke productie! Met een betere productie had dit album een punt meer van me gekregen, maar ik ga nu voor de 3,5.

Ben het met je eens dat deze weer beter is dan Radiation en .com, maar TSE en Anorak zijn toch echt wel veel sterker dan dit album.

Hier geef ik je natuurlijk volkomen gelijk in, die 2 platen (en Brave) zijn briljant.

Wat is Voice From The Past een wereldnummer zeg! Dit is samen met .com het enige h-album wat ik nog niet helemaal heb ontdekt. Eens kijken of deze me (net als andere zogenaamd mindere albums als Radiation, TSE en anoraknophobia) mij positief kan verrassen.

Ik weet niet wat ik van dit album moet vinden. Het is absoluut niet slecht, maar bij de eerste twee nummers moest ik bij wijze van spreke weer naar de hoes kijken of ik Marillion wel had opgezet. Thank you... was voor mij weer herkenbaar, maar werd de grond in gestampt door Most toys (draak van een nummer).
Gelukkig wordt vanaf de titelsong alles goedgemaakt en vooral de laatste 2 nummers zijn van een hoog niveau.

Ik moet deze en Anoraknophobia nog vaker beluisteren, want heb deze net binnengekregen. Toch is dit album niet te vergelijken met Hogarth's voorgangers en zal deze voor mij waarschijnlijk ook rond de 3/ 3,5 ster eindigen.

Albumopener is toch wel 1 van de sterkste nummers van dit redelijke album. Vooral live is het een genot voor de oren!

Ik zie nu dat ie live wordt gespeeld op Happiness Is Cologne en die heb ik ook net binnen. Overigens wil ik niet zeggen dat de eerste 2 tracks niet sterk zijn, alleen de stem en begeleiding vind ik toch wel afwijkend van de rest van het album.

Blijft gewoon ijzersterk deze plaat. Een 3.17 gemiddeld is echt veelste laag. Vooral Somewhere Else is megagoed en (vooral live).

Een halfje erbij. Ondanks Most Toys is het toch wel een sterk album. Eigenlijk ben ik de meeste nummers pas echt gaan waarderen nadat ik de live versies hebt gezien/gehoord.

Dat is denk ik sowieso bij deze band? Helaas heb ik dat genoegen nog niet gehad, maar als ik de live-albums hoor worden de nummers simpelweg subliem gespeeld. Vooral de Racket-releases zijn fenomenaal.

Dat genoegen heb ik vele malen mogen ondergaan en jij kan dat ook doen, eind november komen ze namelijk weer 3 keer naar Olanda!

Naast Marbles is ook deze plaat nu opnieuw uitgebracht in een soortgelijke mooie verpakking.

Heb je een link naar deze release? Want op de site van de band zie ik deze niet staan.

Snapper - burningshed.com

Artwork (boekje) is veel mooier dan in de 1ste versie.

Hmm, maar 10 pond. Dat is wel interessant.

Ik zie daar ook de vinyl versie van Marbles staan; beetje jammer dat er geen 3 vinyl versie is =p

Het nummer Somewhere Else deed mij toch besluiten om em nog een keer volledig te beluisteren. Was er eerst toch niet zo over te spreken, moet ik zeggen, dus heb em laten liggen. Ik kom hier op terug, maar het titelnummer is bloedstollend mooi en had so op Afraid Of Sunlight kunnen staan.

Snap nog steeds de anti-gevoelens jegens deze plaat niet.

Er staat echt daadwerkelijk geen enkele slechte song op en met name Rothery soleert echt heerlijk.

Zo'n heerlijk kort ding als No Such Thing bijvoorbeeld, zie ik echt geen enkele band nadoen.

Ik begrijp het ook niet echt. Ik draai dit album nu een tijdje. En ik ben hem steeds meer gaan waarderen. Ik neig naar 4 sterren. Ik weet nog niet zo goed waar mijn gele sterren op gaan uitdraaien. Maar het is een smaakvolle plaat, met af en toe echt schitterende melodieën, inderdaad prima solo's. Het is op sommige momenten wat anders dan we gewend zijn, maar het blijft voor mijn gevoel toch echt Marillion.

Prima plaat!

Deze plaat is bij mij na een aarzelend begin toch ook wel gaan groeien, vaak zijn het toch de groeiplaten welke het langste stand houden dus dat is in ieder geval een goed teken. lied 1, 3 en 5 behoren toch wel tot het beste wat de band ooit heeft gemaakt/uitgebracht. Maar geen slecht nummer? Dat denk ik toch wel, Most Toys is verreweg het slechtste nummer van de band sinds Hope For The Future en dat is toch al lang geleden

Most Toys is lekker kort, dus daar komen we wel overheen.

Ik vind het refreintje wel pakkend en de boodschap erg duidelijk.

Verder vind ik de afsluiter niet zo sterk. Net als bijvoorbeeld Made Again op Brave.

Ik vind most toys eigenlijk helemaal geen naar nummer. Niet geweldig, maar ik kan er best naar luisteren. Het is kort en er staat maar één dergelijk nummer op. Prima afwisseling.

Vier sterren voor dit uitstekende album.
Nummer 5 en 6 zijn mijn favorieten.