Dire Straits - Brothers in Arms (1985)

Ja, ik lees het, snap ook niet waar ik gister mee in m'n hoofd zat. Ach, zo heb je bij elke band wel nummers waarvan je denkt: 'Dus dit doen ze ook?'

Inderdaad, maar als je vanuit de vroege Dire Straits hoek (Sultans of Swing e.d.) komt en opeens Walk of Life voor je kiezen krijgt kan ik me voorstellen dat je heel erg schrikt.

dire straits worden terecht gelouwerd maar wel om de verkeerde redenen. dit album is redelijk maar het mist de rock en roll instelling van de voorgaande albums. Van dire straits moet je eigenlijk maar drie albums hebben. het debuut,alchemy live en love over gold. de rest is middelmatig tot slecht.

Shit , dan heb ik er zo`n 150 te veel in huis.

Tja, dan heb ik er ook een paar teveel in huis. "Brothers in Arms (1985)" wordt door Misterfool niet genoemd. En dat is nou net een Dire Straits album dat ik van z'n never nooit niet op een rommelmarkt zal verkopen. Samen met het debuut album het beste wat Dire Straits ooit heeft gemaakt.

moeten is niet mogen hé

Ik vind dit album toch erg saai. Nummers worden veelste lang gerekt. Dit is een cd met een paar briljante nummers en een waslijst vol met kleine irritaties en gemiste kansen.

Inderdaad, dit is gewoon een CD die je moet hebben. Net zoals je eens in je leven The Shawshank Redemption gekeken moet hebben.

Dit album moet je vanwege de magistrale titeltrack natuurlijk gewoon org in huis hebben. Ook omdat dat nummer niet op Alchemy staat. Voor mij zijn dit album, het debuut en Alchemy Live de 3 essentielen. Ik heb al een paar keer geroepen dat ik Love Over Gold nooit zou kopen, maar kon hem laatst voor 6 euro ook gewoon niet laten liggen. Al vind ik wel dat de beste, en essentiele nummers van dat album al op Alchemy Live staan.

Wel vreemd dat je het debuut noemt en niet het evengoede Communique dat zeker zo goed en misschien wel beter is dan hun debuut.

communique vind ik stukken minder dan het debuut. volgens mij had ik hem op 2* staan maar goed daar heb ik het bij communique wel over.

Of je neemt gewoon deze: Dire Straits & Mark Knopfler - The Best of Dire Straits & Mark Knopfler (2005)

Een 'echte' muziekliefhebber koopt natuurlijk originele albums, of live albums, en geen studio verzamelaars.

Een 'slimme' muziekliefhebber koopt gewoon in één keer alle hits .

Alle Hits? En vaak mis je dan de mooiste nummers om die reden.

Ik vind de sfeer op een album erg belangrijk, en dat bewerkstellig je nu eenmaal niet door alle hits op 1 cd te kwakken. Gewoon een org authentiek album gaat bij mij boven een cd met alle hits. Die heb je genoeg gehoord vaak op de radio waar ze meestal toch al grijsgedraad zijn destijds. Ik wil ook weleens nummers horen die ik nog niet ken.

Ik vind dit ook niet het beste album dat The Straits gemaakt hebben , dat blijft toch de eerste 2 albums , met deze ging het nog meer de comerciele tour op , niks mis mee want de stadions moesten gevuld worden en Knopfler beweerde in 1979 in `n intervieuw dat hij niet graag optrad in grote stadions maar liever in de kleine pubs en zaaltjes wou optreden .
Maar goed voor het grote geld gaat iedereen overstag zal ik maar zeggen , beste nummer op dit album vind ik nog altijd Brothers In Arms ( gaat door merg en been ) , gevolgd door Your Latest Trick .
En verder ben ik het met bovenstaande bericht van Ricardo volkomen eens.

Album 2 Comminique ken ik niet. Ik ken de bekendste nummers van dat album wel van Alchemy Live. Als ik dat album nog eens tegenkom neem ik hem misschien ook wel mee.

Jij hebt ook weleens gezegd dat jij het debuut en Communique de beste albums vond. Deze waardeer je nu ook zie ik nu door een 5* te geven. Een 5* vind ik deze zeker niet waard. Daarvoor staan er gewoon teveel zwakke nummers voor op. Maar de eerste 4 nummers en de titeltrack vind ik echt super.

Zodra een album goed valt bij het grote publiek, wordt een album gelijk afgedaan als 'ze zijn voor het geld gegaan' of 'ze zijn nu mainstream gegaan om een groter publiek te bereiken'.

Waarom kan het niet gewoon zijn dat het een ijzersterk album is die een groot publiek bereikt én veel geld opbrengt.

Zodra een album goed valt bij het grote publiek, wordt een album gelijk afgedaan als 'ze zijn voor het geld gegaan' of 'ze zijn nu mainstream gegaan om een groter publiek te bereiken'.

Waarom kan het niet gewoon zijn dat het een ijzersterk album is die een groot publiek bereikt én veel geld opbrengt.

Natuurlijk kan dat maar in dit geval is dat helaas niet zo. Als je deze plaat vergelijkt met Love over gold dan gaan alle punten toch wel die kant op vrees ik.

Deze stelling is het gevolg van mijn bericht hierboven.

Ik denk overigens dat de stadions die gevuld moesten worden een gevolg is van deze plaat en niet dat deze plaat een gevolg is van het feit dat de stadions gevuld moesten worden.

Het is commercieel een goede plaat. Het past precies in de jaren '80 sound die toendertijd populair was. Eerdere platen van Dire Straits, met name de eerste twee, zaten toch eerder in het alternatieve milieu. Daarnaast was het ook een van de eerste cd's, die natuurlijk gekocht werd door iedereen die een nieuwe cd speler kocht.

En wat ook nog meespeelde is dat Philips de sponsor was en de reclame campagne deed .
Vanaf hier werd het allemaal mega.
Dit is trouwens het bewuste intervieuw waar ik het hierboven over had.

YouTube - Dire Straits - Rockpalast Interview

Ik heb nooit in de jaren '80 geleefd en ben dan ook niet zeker wat nou mainstream was in die jaren, maar als dat dit is dan was mainstream wel verdomde goed!

Ik geloof eerlijk gezegd niet dat nummers als Walk of Life, Why Worry en Your Latest Trick mainstream was destijds.

Nou, Walk of Life is denk ik het béste voorbeeld van Eighties mainstream !

Inderdaad. Samen met Brothers In Arms, Money For Nothing en So Far Away hoort Walk Of Life wel degelijk in het MTV rijtje thuis. Why Worry en Your Latest Trick misschien wel niet, maar echt experimenteel, vaag of alternative zijn ze nou ook niet te noemen.

Alternatief of mainstream zijn natuurlijk relatieve begrippen. Vergeleken met bv. Madonna die in die tijd vaak in de hitlijsten stond is dat alternatief, vergeleken met metal is dat mainstream.
Brothers in Arms is wel het meest toegankelijke album van Dire Straits dat vooral faam maakte als eerste digitale opname. Louter artistiek staat het niet boven de andere Dire Straits-albums.

Inderdaad , tuurlijk is WOL `n simpel deuntje , maar wel 1 die in het hoofd blijft hangen en dit deuntje spreekt `n breed publiek aan van jong tot oud , als ik in de kantine van de plaatselijke voetbalvereniging kom en WOL komt voorbij dan gaat iedereen uit zijn dak en dat is ook de klasse van dit nummer.
Dat wij dat mainstream noemen , tja dat moet dan maar.

Uiteraard kun je dat zien als klasse. Maar het nummer is zo afgevlakt en simpel dat het hele volksmassa's aanspreekt, die allemaal een eigen smaak hebben, waardoor de smaak van het nummer volledig is weggewerkt. Het had eigenlijk een b-kant moeten zijn en dat had het ook moeten wezen. Gooi het nummer eraf en je hebt een veel betere plaat. En dat zeg ik als voormalig groot liefhebber van het nummer.

Doe toch maar niet. Ik vind "Walk of Life" nog steeds een goed Dire Straits nummer dat zeker niet misstaat op " Brothers in Arms (1985)". Niet weggooien dus!!!