Dire Straits - Brothers in Arms (1985)

Walk of Life is een vrolijk en luchtig nummer en daardoor afwijkend van het oeuvre van Dire Straits (moet kunnen).

Ik vond het altijd een soort Twisting by the Pool (deel 2).

In dat geval is het een typisch geval van een vervolg dat het niet haalt bij deel 1.

Twisting by the Pool vind ik een te simpel nummer die ik nooit een goed nummer heb gevonden. Walk of Life daarentegen...

Ja, ik ook.

Hoor mij eens rock 'n rollen, zal Mark Knopfler hebben gedacht bij Walk of life. Ik hou er ook niet van, net als Twisting by the poole.

Geef mij maar Money for nothing, uit een tijd dat Sting de Dire straits nog enigszins wist aan te vuren!

Vreemde stelling , dacht je nou echt dat ze Sting daarvoor nodig hadden , zo`n domme uitspraak had ik niet ( gezien jouw berichten overal ) van jou verwacht , gelukkig heb jij meer verstand van FM.
Al ga ik dat nu in twijfel brengen .

En dan toch nog een 3,5 geven voor iets waar je niet van houdt. Das toch opvallend te noemen

Eigenlijk vind ik Ride Across The River ook een erg goed nummer nog.

Ja daar zat ik gister toevallig aan te denken of ik die beter vind dan The Man's Too Strong. Ik heb toch voor die laatste gekozen als favoriet, aangezien ik Ride across live veel beter uit vind pakken dan de studio versie.
Maar er zit wel een heerlijke opbouw in. De titeltrack blijft voor mij onbereikbaar voor de andere songs. Live is dat ook een kippevelnummer met de donder en de gitaar van Mark.
Gister maar het laatste halve sterretje erbij gegooid. Toch nog steeds raar waarom dit album vrij zacht is opgenomen qua geluid in vergelijking met de andere albums. Deze moet ik in de auto of thuis altijd ietsje harder in volume zetten (kortom: ook op 10 )

We hadden het alleen over Walk of life en niet over Brothers in arms als geheel!

Laten we eerlijk zijn, Money for nothing is het meest sprankelende nummer van de cd, helaas aan enig grijs draaien onderhevig, maar het heeft desondanks de tand des tijds prima doorstaan.

Ben verder helemaal geen DS hater, dus 3,5 ster lijkt mij een goede beoordeling, zo'n beetje het gemiddelde

Laat ik de "uptempo"-nummers van dit album nou net de zwakste vinden...
Waar meneer Knopfler (ook hier weer) het sterkst in was is het neerzetten van sfeertjes. Al sinds "Water Of Love" was er die hang naar iets anders dan alleen het liedje. Op "Telegraph Road" (een enorme Springsteen-remake!) en "Private Investigations" ging dat nog een stap verder.
Hier vind ik juist nummers als "The Man's Too Strong" (desolaat trailerpark-gevoel), Your Latest Trick (zondagochtend 4:00, een verregende stad) en Ride Across The River (broeierige atmosfeer) de sterkste!

Eens met Bawimeko; soms wil ik van dit album nog wel eens wat horen en dan begin ik vanaf Your Latest Trick t/m Brothers In Arms. Ik skip echter wél Why Zeurrie.... (óf luister gewoon naar de laatste 4 nummers).

Dat beweert ook niemand Musician , gezien het feit dat ook jij van goede gitaarmuziek houdt ( jouw voorliefde voor ook zo`n geweldenaar op gitaar Buckingham ) zit het wel snor.

Kijk, deze uitvoering van het titelnummer blaast de (nochtans ook al goeie) CD-versie nu eens helemaal weg. Veel intenser, vooral naar het einde toe. Zo wil ik mijn Dire Straits.

Logisch want je vergelijkt een live uitvoering met die uit de studio. DS stond nu eenmaal bekend om hun ijzersterke liveperformance.
Persoonlijk houd ik ook wel van deze ingetogenere studioversie en is live simpelweg niet te vergelijken.

Als je dan toch live met studio wil vergelijken, kun je ook RAtR hieronder scharen. Daarnaast heb ik zelfs nog wel mooiere liveversies gehoord dan die van On the night.

Terug naar dit album vind ik TMTS en OW ijzersterk die dan vervolgens leiden naar de titeltrack... mijn favoriete DS nummer.

Erg mooi album, dat toch de nadruk legt op melodieëen in plaats van stevige rock. Zeer sterke composities en teksten, al had er van mijn part wel wat meer tempo in de liedjes gemogen. Toch overweldigt dit album je met z'n sfeer. 4*

Money for Nothing (een lekkere rock-hit met een knipoog) en Brothers in Arms (topper van de band) zijn de hoogtepunten voor mij. Het album als geheel luistert verder lekker weg, maar men kiest het net te nadrukkelijk voor het grote publiek. Dieptepunt is wel Walk of Life, waar ik dus jeuk van krijg.

Ik heb vooral So Far Away hoog zitten . Het kabbelt wel voort , maar op een positieve manier . Dit is Dire Straits in een wat puurdere vorm , een stijl die mij meer aanspreekt dan het gros van de meeste nummers hierop . Brothers In Arms , het titelnummer blijft natuurlijk een fabelachtig werkje .

Walk of Life is het beste nummer ooit gemaakt, van alle bands, alle zangers, alle leeftijdscategorieën, gewoon alles. Als ik het luister is het één lang orgasme.

(maar goed, ieder z'n mening natuurlijk).

Walk Of life is zeker niet het sterkste nummer ooit, naar mijn mening, maar het is ook lang niet zo slecht als velen beweren. Gewoon een erg vrolijk nummer met een heerlijk orgelrifje.

Getuige die smileys neem je iemand met een dergelijke uitspraak niet serieus... Beetje jammer. Walk Of Life is een heerlijk nummer, je raakt er altijd blij van, begint spontaan mee te zingen en houdt een heerlijk gevoel achteraf over.

Was niet mijn bedoeling, vandaar ook de regel erna. Ik kan me voorstellen dat iemand dit een goed nummer vindt (vind ik zelf ook), maar het beste nummer aller tijden gaat wel erg ver.

Mij te commercieel dit album.

Mij ook .

Vraag me af waar jij dat op gebazeerd hebt , alleen Walk Of life en in mindere mate Money For Nothing zijn commercieel te noemen , kan je van de rest niet zeggen .

Walk Of Life is commercieel gemaakt. Het was best wel een gewaagd nummer. Ik zou eerder So Far Away zeggen (buiten Money For Nothing uiteraard)

Walk of Life heb ik te vaak gehoord, maar ik vond het vroeger een fijn nummer om naar te luisteren. Ook de verschillende live-versies, waaronder die met Clapton, zijn goed te versmaden. Maar het feit blijft, dat Knopfler zelf het nummer live vaak half speelt of tussendoor gebruik maakt van het nummer om de band te introduceren. Echt respect heeft hij blijkbaar niet voor het niemandalletje.

Wat maakt dat uit? Het is juist het ideale nummer om mensen te introduceren. Iedereen wordt blij van het nummer en komt in een blije sfeer. Mensen introduceren tussen de nummers door is zo cliché en kost zoveel tijd...

Het maakt mij niets uit, maar het feit dat het nummer onderbroken wordt voor zoiets toont, mijn inziens, aan dat het als geheel niet serieus genomen werd door Knopfler.