Arcade Fire - Everything Now (2017)

Daar kan ik me in vinden. Aan die band moet ik vaker denken tijdens dit album, net als (dus) aan Abba en New Order. En een keer Sigue Sigue Sputnik.

Hoor het vooral terugkomen op Sings of Life. Zelfs de manier waarop Butler de Life zingt heeft iets weg van Byrne. Op de andere nummers vind ik minder bruggetjes naar TH.

Daar denk ik sowieso vaak aan bij AF

Ik heb nu het hele album gehoord. Alle referenties zijn al langsgekomen. Vleugjes ABBA, Coldplay, flink wat 80's... maar wat mij betreft nog altijd heel erg Arcade Fire. Dat komt door die o zo kenmerkende zang, de typische zanglijntjes (hallo We Don't Deserve Love) en de rijke instrumentatie die dan weer ondersteunend is, en de volgende momenten weer op de voorgrond treedt. Nooit wordt het te luchtig of te vrolijk, de band draait behendig om het mierzoete van de laatste Coldplay heen. Al met al toch een logische opvolger van Everything Now. Wat meer bombast, wat meer elektronica, maar zonder échte concessies aan het eigen geluid.

Geen hoogvlieger, maar een degelijke plaat die perfect past bij dit jaargetijde.

Haha, ben nooit echt Arcade Fire fan geweest, maar kan me voorstellen dat de puristen hier helemaal razend van worden.

Ik daarentegen vind het best een lekker plaatje.

Jemig wat een flauwe nietszeggende hap

Ik zie in de berichten trouwens ook wat verwijzingen naar Tame Impala. Bijvoorbeeld Electric Blue komt wel in de buurt van het geluid van In Currents (the moments, yes i'm changing, Eventually).

Als je kijkt naar stijlchange dan lijkt ie ook wel op de verandering die Tame Impala liet horen naar In Currents toe. Van een rauwer, pop-rock geluid naar een zoeter synth-pop geluid.

In Currents werd toen alleen wel een stuk beter ontvangen. Maar dat zal misschien ook vooral komen door het geniale Let it Happen?

Wordt het sowieso niet allemaal wat meer zwoel/sexy/synth de laatste jaren? Ook Arctic Monkeys en The Veils neigen op de laatste platen meer naar dat geluid. De een beter geslaagd dan de ander. Dat zijn even de platen die me te binnen schieten. Ook Cold Play en Linkin Park hebben het geprobeerd natuurlijk op hun laatste platen. Waarbij ColdPlay in mijn optiek bijna niet poppier kon al, maar goed

Ik ben best wel een grote fan van Arcade Fire en heb nu zo’n zes keer in zijn totaal naar Everything Now geluisterd. Ik moet zeggen dat de plaat al is gegroeid nadat ik hem slechts voor de eerste keer heb geluisterd. De vier singles had ik sowieso al grijs gedraaid. Tijd voor een track voor track review:

Everything Now (Continued) – Deze kan je eigenlijk pas beter op waarde schatten in combinatie met het slotnummer, wat het cirkeltje dan helemaal rondmaakt. Los is het natuurlijk gewoon een aanloopje naar 'Everything Now'.
Everything Now – Fantastisch nummer. Ik zie hier vaak de kritiek dat het allemaal te luchtig is. Maar wat maakt dat nou uit? Wat mij betreft is dit nummer niet minder meeslepend dan een ‘Wake Up’, alleen is het qua geluid gewoon heel anders. De energie straalt ervan af en er zit een mooie opbouw naar de climax in.
Signs of Life – Ook een zalig nummer, lekker sluimerend maar toch dansbaar genoeg. Live was dit overigens ook een heel strak nummer. De combinatie van zware en lichte blazers en het opzwepende ritme maken dit tot een overheerlijk nummer.
Creature Comfort – Mijn favoriet van de eerder uitgebrachte singles. Een dijk van een nummer met een enorme brok dynamiek. En de opgewektheid van de muziek staat haaks tegenover de sombere lyrics, wat een interessant contrast oplevert.
Peter Pan – Ook nog een prima nummer, al gebeurt er wel veel in een korte tijd en het schakelt tussen allerlei stijlen. De lichtvoetigheid komt wel steeds weer naar boven drijven (al is daar op zich niks mis mee).
Chemistry – Dit nummer is ook nog wel lachen, maar het klinkt bijna als een soort grapje. Ik had het in ieder geval nooit verwacht zoiets te horen van Arcade Fire (zelfs niet na een bijvoorbeeld ‘Porno’ op Reflektor), want dan wellicht weer te prijzen valt. Of het dan ook echt geslaagd is, laat ik in het midden. Maar alleszins rommelig klinkt het wel een beetje.
Infinite Content – Hiervan had ik dus gewild dat het veel langer zou duren, maar na anderhalve minuut is het alweer voorbij. Hier hoor ik de stevigheid van een ‘You Already Know’ terug. De term ‘Infinite Contect’ past met die talloze invloeden en stijlen nagenoeg perfect bij dit album.
Infinite_Content – Hoppa, wat country kan er ook nog wel bij.
Electric Blue – Ik ben nog steeds hopeloos verliefd op Regine, maar ‘In The Backseat’ zal waarschijnlijk nooit meer geëvenaard worden. ‘Electric Blue’ vind ik een mooi nummer dat door Regine en de synthesizers gedragen wordt. Hier keert de beheerstheid ook weer wat terug. Het levert een dromerig nummer op met de juiste hoeveelheid energie.
Good God Damn – Begint funky en broeierig, maar ik mis een uitbarsting. Dit zou zomaar mijn minst favoriete nummer op het album kunnen zijn.
Put Your Money on Me – Dit vind ik dan weer een ongekend mooi nummer, tevens mijn favoriet op het hele album. De samenzang tussen Regine en Will, de voortstuwende beat. Ik wil m’n ledematen in het rond zwieren, maar ook de gevoelige snaar wordt lichtjes geraakt. Het repetitieve karakter stoort me overigens helemaal niet. Dit nummer kan ik honderd keer achter elkaar luisteren (en als ik naar mijn Last.fm kijk zegt deze dat ik hem de laatste zeven dagen 46 keer heb beluisterd, netjes dus).
We Don’t Deserve Love – Ook een groeinummer met een hele mooie sfeer. Ik ken ABBA niet zo goed, dus kan daar geen vergelijking mee maken. Ik vind het vooral de ‘Here Comes The Night Time’ van dit album (maar ergens is het ook niet echt nodig om constant te vergelijken met eerder werk, ach). En waar op ‘Good God Damn’ de broeierigheid vervelend werd, draagt het hierbij toe aan de sfeer. Mooi nummer.
Everything Now (Continued) – Prachtige outro, die – zoals ik al eerder zei – de cirkel rond maakt. Hoewel er wel een paar hobbels in die cirkel zitten…

Al met al vind ik Everything Now een vrij sterke plaat en ik denk dat ik hem nog heel vaak ga opzetten de komende tijd. Waarschijnlijk ga ik dan toch Chemistry, Infinite_Content en Good God Damn het vaakst skippen. Reflektor blijft mijn favoriete AF album. Zelf ben ik niet zo verknocht aan het eerste album als sommigen (hoewel ik ook dat een prachtig album vind hoor, maar merk dat ik die het minst vaak draai).

Ik geef **** aan Everything Now en ga nog maar een keer naar 'Put Your Money On Me' luisteren.

Ik vind het vooral een consistente plaat qua sound. Ik lees hier al over songs skippen wat geen verrassing is in deze vluchtige tijden.

Ik hoor absoluut een zekere melancholie in de plaat. Wie zegt dat het luchtig is en dat ze oppervlakkig en sellouts geworden zijn, die dwaalt toch serieus. Nee, ik merk een contrast in donkere teksten en luchtige muziek, hoewel dat laatste enkel bij vlagen.

"Creature Comfort, make it painless!" En dan zo'n nananana er achteraan. Dat zegt toch alles. I like..

Hoge bomen vangen veel wind. Na 5 platen is het de beurt aan Arcade Fire, zij het onterecht.

Ehm, soms luister je toch enkel de nummers van een artiest die je het beste vindt? En soms zet je een album in zijn geheel op. Of ben ik nu cray cray?

Sorry, ik wil niet pusherig klinken. Misschien komt het omdat het over Arcade Fire gaat en ik zelf daar gewoon alles (dus alle albums) van luister. Fanboy.

Gelukkig stromen er nu steeds meer positieve berichten binnen en stijgt de gemiddelde beoordeling ietwat. Dit album staat gewoon bijna even laag als de laatste Gorillaz, dat gaat mij toch echt te ver.

Op RYM ligt het gemiddelde na bijna 1400 stemmen op 2,47 dus het kan ook nog wel een stukje lager

Maar over het algemeen worden hier wel hogere cijfers gegeven.

Wow bizar, dat RYM slingert me even uit m'n MusicMeter-bubbel, waar ik al 10 jaar in zit. The Suburbs op 3,66??? En al die extreem negatieve commentaren bij Everything Now daar... Krijg het gevoel dat iedereen elkaar zit na te praten, gewoon meegaan met de hype. Terwijl ik MusicMeter als objectiever beschouw (in de zin van; stemgedrag ligt dichter bij de eigen mening). Dat kan ik natuurlijk helemaal niet weten, maar dat geloof ik graag.

Verder vind ik dit album best te pruimen! Word vaak blij als ik de intro's van bepaalde nummers hoor. Everything Now is heerlijk. Creature Comfort intrigerend en goed, blijft ook hangen. Signs of Life top, behalve de manier waarom Butler z'n zinnen afmaakt; Liiiíífe. Ben benieuwd welk oordeel ik na een paar weken luisteren aan dit album ga hangen

Op Discogs ligt het gemiddelde na 120 stemmen op 3,95, dus het kan ook nog wel een stukje hoger.
Arcade Fire - Everything Now at Discogs

Normaal zit Musicmeter er wel wat onder, maar niet zo ver.

Ja, maar daar stemmen alleen fans.
Die andere AF-albums zitten rond de 4,50, dan dat scheelt relatief niet zoveel met hier

Consistent vind ik het zeker niet. De singles zijn de enige oke nummers, als je die weg denkt is het een dikke 0.5

Over RYM: i.t.t. tot MuMe gebruikt RYM wel weging. Daardoor hecht ik meer waarde aan hun gemiddelde dan aan het gemiddelde hier

Alleen fans? Ik stem daar ook, dan ik wel fan van heel veel artiesten.

Even kijken: Funeral inderdaad 4,5; Neon Bible 4,2; Suburbs 4,4; Reflektor 4,2. Steeds 0,2/0,3 hoger dan hier. Op dit moment zit dit Everything Now 0,8 hoger. Dus wel degelijk een opvallend verschil met eerder.

Je moet dat natuurlijk niet zomaar blind vergelijken. Stemgemiddelden liggen sowieso gemiddeld wat lager op die site, zeker wat betreft releases van de laatste 10 jaar. Met die 3.66 staat The Suburbs gezien zijn hoge aantal stemmen dan ook aangeduid als #4 van het jaar 2010 wat het dus zeker een algemeen gewaardeerd album maakt. Everything Now daarentegen scoort historisch laag en lijkt trouwens overal op het internet veel lauwe reacties uit te lokken, zelfs de meeste believers geven toe dat dit toch wel hun minste worp is. Ik hoop dat de band toch ergens wel de kritiek ter harte neemt en de volgende keer niet reeds tevreden is met Peter Pans en Chemistrys als meer dan b-kantjes . Zelfs op dit album laten ze met Put Your Money On Me en We Dont Deserve Love nog zien dat ze zoveel beter kunnen.

Consistent zou ik dit album ook zeker niet noemen, maar doet zowel Put Your Money On Me als We Don't Deserve Love je dan niets? Dat zijn toch zeker wel oké nummers?

Put Your Money On Me vind ik de beste non-single, miss nog wel wat beter dan Signs of Life. We Don't Deserve Love doet me eigenlijk niets positiefs

Onder al het poppy lijstwerk schuilt mijn inziens nog altijd muzikale genialiteit. Alles steekt subtiel zo ijzersterk in elkaar. Het klinkt als een overdaad maar het is het eigenlijk niet. Elk geluidje vind zijn functie.

Wat resulteert in, misschien slechts naar mijn idee, stuk voor stuk ijzersterke pop songs maar wel tekstueel te sterk om als poppy te classificeren. Ik denk dat het daar bij lui als Pitchfork mis gaat. Zij blijven, al zullen ze dat zelf nooit zo erkennen, hangen in het verleden van Arcade Fire. Hoewel ze denken open te staan voor veranderingen beschilderen ze dit als een stap terug enkel omdat het een stap richting een 'commerciele poppy' sound is. Dit noem ik tussen aanhalingstekens omdat ze volgens mij slechts gebruik maken van commercieel en poppy als invloed om toch echt wel een eigen sound, en ook vooral thema, neer te zetten.

Dat is een verandering in sound die een Pitchfork niet aan kan omdat zij alleen maar vernieuwing zoeken.

Waarom gaan jullie allen niet gewoon naar Anydecentmusic.com? Gemiddelde cijfers voor de nieuwe albums van alle kritische bladen/digitale bladen bij mekaar. Daar komt een gemiddelde cijfer van 6.8 uit. Dat is gemiddeld dus een ruime voldoende. Prima toch?

Arcade Fire is één van mijn favoriete bands van de 21e eeuw dus was ik toch benieuwd naar hun laatste album. De single Everything Now vond ik in eerste instantie vrij glad en luchtig voor hun doen maar uiteindelijk vind ik ze zeer geslaagd. Helaas kan Arcade Fire dat niveau niet het hele album aanhouden, het maakt bij momenten een overgeproduceerde en richtingloze indruk met als dieptepunten de poging tot reggae genaamd Chemistry en de pseudopunk Infinite Content waarna een countryversie van dit nummer volgt. Electric neigt dan weer naar foute synthipop, zeker geen Arcade Fire zoals ik ze wil horen. Gelukkig volgen daarna 3 uitstekende nummers maar als geheel is Everything Now te wisselvallig en wordt het duidelijk de minste Aecade Fire-album tot nu toe.

Ik snap eerlijk gezegd niet zo goed dat je een afwijkende waardering dwarszit, zal jou het boeien dat de gemiddelde ander het (veel) lager of hoger waardeert. Heb het inhoudelijk over de muziek.

The jury is still out wat mij betreft, ik wacht nog wat cijfertjes af

Als je Scaruffi had gezegd, zou ik het met je eens zijn. Maar Pitchfork is enorm indie en in mindere mate alternative rock biased en dat zijn niet bepaald de meest vernieuwende genres

Wat anders... Ik heb twee verschillende versies op vinyl (night versie en Nederlandse versie) en het viel me voornamelijk op dat de foto op de binnenkant net ietsje verschilt.

Nu kreeg ik de theorie dat ze tijdens de opnames non-stop foto's hebben gemaakt en elke plaat een andere foto hebben gegeven..

Als ik toch nog iets positiefs moet noemen dan vind ik de albumcover wel erg geslaagd. Een mooie middelvinger naar de smartphone-verslaafde generatie die in het moment zelf enkel bezig is met vastleggen én bewerken én terugkijken waardoor je de daadwerkelijke ervaring -die nog volop aan de gang is- gewoon mist.

Als je dit alleen in de hoes vind dan zou ik aanraden hem nog wat rondjes te geven.

Over rondjes gesproken ik kom nu pas, na zo'n 6 rondjes op rij, er achter dat de plaat zo opgezet is om voortdurend opnieuw te draaien. Infinite content