Arcade Fire - Everything Now (2017)

Poeh wat is dit slecht zeg, even slikken.

Zo echt heel erg slecht ja

Niet om aan te horen. De clip is wel mooi. Maar waar draait het nou om ?

Ik heb Everything Now op plaat besteld maar nu zit ik er aan te denken het vinyl niet af te halen zodra ie uit is. Op de titeltrack na, vind ik alle tot nu toe uitgebrachte nummers vreselijk. De nieuwe single Electric Blue is misschien wel het meest vreslijk. Wat een draak van nummer. Dit beloofd weinig goeds...

Ik heb hem ook al besteld maar twijfel nu ook sterk.

De eerste drie singels vind ik allemaal goed tot fijn, maar Electric Blue vind ik wat zwak. Vooral de zang van Regine vind ik wat irritant hier, en de muziek red het nummer dan ook niet helaas.

Oh man, wat heb ik zin in dit album! Ik denk alleen dat ik een uitstervend ras aan het worden ben naarmate de singles binnendruppelen en ik de reacties hier lees. Begrijp me niet verkeerd, ik ben echt niet weggeblazen door Electric Blue maar vind het wel een fijne plaat, net als (het betere) Signs of Life overigens. Al begrijp ik dat de volgorde waarin tracks uitkomen geen extra mensen over de streep gaat trekken. Ik denk dat als je tot nu toe met gefronste wenkbrauwen nieuwe materiaal beluistert, je jezelf niet de illusie hoeft te maken dat je straks dansend door de kamer gaat op de rest van het album.

Dat werd weleens tijd: een love-or-hate album van de lievelingetjes van de zogenaamd serieuze muziekliefhebbers. Ik ga alleen al veel plezier hebben met het lezen van de comments hier. Bring it on!

Pak de popcorn erbij!

De neerwaartse spiraal werd al duidelijk ingezet bij het vorige album.
Hier wordt die alleen maar voortgezet

Ik heb Arcade Fire onlangs 2x (Best Kept Secret, Rockhal/Luxemburg) live gezien, prima concerten. Aanvankelijk was ik nog wel te spreken over het nieuwe werk: EN werkt live goed en Creature comfort is gewoon een lekker nummer. Bij Signs of live en Chemistry slaat de doorgaans zo eurforische stemming tijdens concerten behoorlijk dood, maar ach, wat maakt het uit? Als zulke nummers tussen No cars go en Ready to start zijn ingesloten? Nu is er voor mij met Electric blue het het tipping point bereikt. Ineens ben ik dat nieuwe werk compleet zat.
Ik krijg het gevoel dat de frontvrouw –toegegeven: haar enthousiasme tijdens de dansbare nummers werkt aanstekelijk- haar persoonlijke smaak ("foute" disco) er doorheen zit te drukken. Kennelijk is de achterliggende gedachte dat ze hun fans van het eerste uur toch wel kwijtraken en dat er in de mainstream een veel groter publiek wacht. Die transitie wordt heel slim en geleidelijk gedaan door af en toe een nieuw nummer prijs te geven via social media en de nieuwe nummers tijdens de tour (bewust gefocust op het gewillige en vergevingsgezinde festivalpubliek) af te schermen door de AF klassiekers.
In de wetenschap dat AF altijd de beste nummers op single zet, zie ik het voor dit album niet meer goed komen. Persoonlijk had ik zo graag gezien dat Regine (of wie dan ook de catalysator is achter deze metamorfose) dit nieuwe werk had bewaard voor een solo album of side project.

De grootschalige en uitgedachte campagne om deze nieuwe cd te promoten lijkt in schril contrast te staan met de gereserveerdheid van de fans. Als bij verschijning blijkt dat het inderdaad een zwaar tegenvallende plaat is dan wordt het de muzikale dumpert van 2017. Ik hoop van niet.

Electric Blue: wordt wel een redelijk goeie sfeer gezet met de synths, maar tis weer de stem van Régine die het geheel verknalt. En begrijp me niet verkeerd, ze kan vrij goed zingen, maar hier is ze ronduit irritant. Minste nummer van allemaal.

Ik ben er ook langzamerhand minder van overtuigd dat Arcade Fire een goed album gaan afleveren. Tis niet verkeerd, maar behalve Everything Now is het allemaal gemiddeld. Ik hoop dat ze me nog kunnen overtuigen met de rest maar ik vrees er een beetje voor.

Everything Now vind ik top, de andere drie heel wat minder. Het refrein van Electric Blue klinkt als een herhaaldelijk gemiauw of zo.

Ik vind de eerste drie 'singles' echt geweldig juist. Electric Blue klinkt muzikaal ook heerlijk als tussendoortje, maar had best een minuut korter gemogen.

Electric Blue: het nummer beginnen met "Summer's gone and so are you"... foei. En lines als "Jesus Christ what could I do"... Geforceerd.

Creature Comfort kon nog net maar zit ook tegen het saaie aan. De power maakt het nog een goed nummer.

Signs of Life is ook dramatisch saai en wat ik van Chemistry heb gehoord...ik krijg nu toch het gevoel dat dit album een collectie 'Flashbulb Eyes' - nummers gaat worden die je na vier keer voor de rest van je leven zat bent.

Alles is te veilig, te oninteressant.

Het lijkt of ze na The Suburbs vergeten zijn uit het hart te schrijven.

Met het verschil dat Flashbulb Eyes wel een origineel en een van de tofste nummers van Reflektor is. En deze nummers wel erg onorigineel zijn en een tikkeltje saai ja. Het avontuurlijke wat Arcade Fire op Reflektor nog wel had lijkt nu helemaal weg te zijn.

Vond ik persoonlijk niet. ieder zijn stellingname

Hmm. 'Everything Now' vind ik een prima single, maar de verveling slaat snel toe. "Creature Comfort" klinkt alleraardigst, maar ook niet meer dan dat. "Signs of Life" is nietszeggend en "Electric Blue" zal ik niet vaak aanhoren. Ik wil Arcade Fire terug.

Dit is al de zoveelste keer dat ik met mijn vinger over het scherm ga om die haar van mijn scherm te halen. Blijkt jouw profielafbeelding.

On topic: Everything Now is erg gewaagd. Corny, maar net niet over het randje en uiteindelijk gewoon een fantastische popsong. Ik heb AF live mogen zien bij Best Kept en bij Werchter, en daar vond ik Creature Comfort erg goed uit de verf komen. Signs of Life is inderdaad wellicht een tikkeltje saai, maar nog steeds best oké. Van Electric Blue weet ik nog niet wat ik moet vinden.

Al bij al denk ik dat het een dansbaar album gaat worden, met redelijk wat disco-invloeden. Ik vind dat in ieder geval niet erg. Live was het in ieder twee keer fenomenaal, alhoewel het publiek bij Werchter niet zo lekker meeging als bij Best Kept.

Zei je dat 20 jaar geleden bij Pop ook niet van U2? Verder, gooi nog een blok erop

Realiseerde mij net dat Sings of Life mij op een vreemdsoortige manier aan Boney M doet denken.

Het publiek op Werchter gaat voor mijn gevoel over het algemeen sowieso minder los, zeker main stage. Misschien dat (veel) Belgen wat gereserveerder zijn ofzo?

Heb een kwartier van best kept gezien op tv en vond dat serieus goed. Wil ze erg graag nog eens live zien.

Die zullen wel wat kritischer zijn dan de menige Nederlander. Daar zijn ze in ieder geval veel eerlijker. Hoe groot een band ook is .

Ik stond bij BKS in het voorste vak en ik kan je vertellen dat dat concert me nog lang zal bijblijven. Hing een soort van magie in de lucht. Ik kan je dan ook zeer aanraden ze een keer live te gaan zien. Zorg dan wel dat je tussen de Nederlanders staat in plaats van tussen de Belgen. Een beetje gereserveerdheid en kritische houding is prima, maar zorg wel dat je zo nu en dan lekker uit je plaat gaat

Hou mijn hart vast. Eerste album fantastisch, daarna nog redelijk wat uitschieters maar in feite vind ik ieder album een stukje minder dan de worp daar voor. Funeral blijft een favoriet, maar de voltreffers daarna zijn voor mij op één hand te tellen. Misschien laat ik dit album zelfs volledig langs mij heen gaan. Zelfkastijding is nergens voor nodig.

eerst luisteren, laten passeren is niet handig.

na 3 nummers zeggen dit is slecht dat is in een lada rijden en een bmw geluid maken met de ramen open

Hoeveel is 3/13, ongeveer 25% toch. Iets zegt me dat jij vast wel eens test/proefwerk Nederlands hebt gemaakt, waarbij je zo'n 25% fout had - wat voor cijfer scoorde je toen? Vast een 5 of lager. Bij de meeste testen is 25% fout/verkeerd goed voor een dikke onvoldoende (of voor zakken voor een examen). Zie een nieuw album als een muzikaal examen - "fail" is de term dacht ik