Porcupine Tree - Fear of a Blank Planet (2007)

Nummer 3 is er goed idd, maar ik vind het laatsate nummer (Sleep Together) het beste nummer, klinkt zo lekker meeslepend en tragisch.

Ja, eigenlijk staan er geen slechte nummers op, alleen nummer 1 sla ik meestal over.

Eerlijk gezegd vind ik alleen de titelsong en Anesthetize nog echt interessant.

Zijn we het een keer helemaal eens. Ik vind het niveauverschil heel fors.

De ene keer bevalt dit album me beter dan de andere, maar laatst had ik weer zo'n moment. Sleep Together heeft zo'n abnormaal gave spanningsopbouw, redelijk basic-drumwerk maar oh zo effectief, intrigerende teksten, en dan dat toetsenwerk natuurlijk...

Hé dat is grappig. Ik luister net naar Sleep Together en checkte intussen de updates op Musicmeter. Schrijf jij net op wat ik ook aan het denken was over dit geweldige nummer met inderdaad zo'n gave spanningsopbouw.

Sleep Together zit idd een prachtig beklemmende sfeer in.

Misschien wel het mooiste nummer van dit album.

Vooral dat getik van die hi-hat in het middenstuk. Ook een reden waarom je er eigenlijk niet te vaak naar moet luisteren. Het was bij mij echt wachten wanneer die klap (drumfill) nou kwam. En het verlossende effect dat die dan geeft...

Ik ben dit nu aan het luisteren en vind het goed klinken. Kan iemand mij uitleggen waarom de bonustracks een half uur en daarmee een half album bedragen? Zijn er twee versies uitgebracht?

De vinyl release bevat ook dit EPtje aan het eind. (zonder de extra track van de EP dan, die enkel op de japanse versie van de EP staat, kwestie van het wat ingewikkeld te maken)

Bedankt voor de informatie. Kan ik gelijk verder luisteren...

Eigenlijk zijn het dus geen bonustracks van dit album. De hier vermelde bonustracks vormen samen de EP Nil Recurring. Strict formeel kan je ze vast wel als bonustracks vermelden (ivm de vinyl release begrijp ik), maar de nummers horen dus niet echt bij Fear of a Blank Planet. Dat album hoort na de finale met het schitterende Sleep Together afgelopen te zijn.

Om 'Jellylips' te quoten bij Nil Recurring:
"Op deze EP zijn ze gewaagder, experimenteler en duisterder dan op FoaBP. Ik vind deze plaat daarom een uitstekende aanvulling op FoaBP die ik voor geen goud had willen missen."

Ik hou ook nooit zo van die bonus nummers. Ik heb ook zelden bonus nummers gehoord die beter zijn dan de officiële nummers.

De eerste 6 nummers zijn gewoon goed. 50 minuten luisterplezier vind ik wel genoeg. precies een treinreis.

Toch kan ik je die EP Nil Recurring meer dan aanraden. Sterker nog: als je dit album goed vindt, dan is de EP eigenlijk verplichte kost. De EP is zeker net zo goed als dit geweldige Fear of a Blank Planet. Hij duurt een halve treinreis: kan je 'm gelijk 2x luisteren.

inderdaad, moet zelf bekennen dat ik de EP beter vind dan het album

Nou, dat kan ik me goed voorstellen. Zelf ben ik er nog niet uit, maar ja: dan zitten ze dicht tegen elkaar aan in kwaliteit.

is er eigenlijk nog een cd-versie met de EP erbij? of moeten ze echt apart worden aangeschaft?

Ik geloof dat je ze apart moet aanschaffen. De EP zat alleen bij een LP versie, begreep ik.

Bij de dvd a versie zit ie wel.

Mijn eerste album van Porcupine Tree. Ik ben echt zeer onder de indruk, had niet zoiets verwacht. Geen enkel slecht of zwak nummer te bekennen op dit album. Kortom een meer dan prima album! Vandaar 4,5 sterren.

Yes, alweer een nieuwe ziel gewonnen!

Yes?

Ik dacht toch echt Porcupine Tree anders hoor.

Driewerf hoera dan!

Had dit album een tijd niet meer geluisterd. Gisteren weer eens opgezet. Man, wat is dit toch een geweldige plaat, van begin tot het eind geweldig!!. Hard en zacht perfect in balans en een heerlijke sfeer.
Had m op 4.5 staan maar dat wordt gewoon een dikke 5!!!
Zeker een van de beste platen van de laatste jaren en voor mij het beste werk van deze britten.

Ik ken band en plaat niet. Kan iemand me aan wat info over deze muziek helpen?

kan je niks uit de 17 volgeschreven pagina's halen?

Alsjeblieft Let me google that for you - tinyurl.com

Met Dark Side Of The Moon op de eerste plek in je Top 10, kan je deze hier gerust blind aankopen. Niet bang zijn voor drop D klanken en voor wat hardere stukjes, want de alles overkoepelende schoonheid der symfonie, harmonie, instrumenten en teksten heffen het geheel echt wel tot een buitenaards mooie musical journey. En bovendien wat mij betreft een pionier in de hedendaagse progressive rock. Het is wel één van hun "hardste" platen. Je kan daarom bv. ook aan het andere eind van het spectrum beginnen met Lightbulb Sun of Stupid Dream. Of met meer Floydiaanse invloeden à la The Sky Moves Sideways. Persoonlijk vind ik deze hier toch de beste

Normaal ben ik niet zo van die 'symfonieen', die uitgerekte en langgesponnen stukken, maar dit is mooie stuff. Zeer melodieus en de instrumentatie wordt niet onnodig breed gemaakt. Daardoor blijft het een hele zuivere sound, met prachtige, emotioneel geladen stukken muziek. Een ontdekking, dit Porcupine Tree.