Nine Inch Nails - Year Zero (2007)

uhmm.........er zaten nog drie platen tussen de downward spiral en deze?
zo op het eerste gehoor trouwens weer mooier dan de vorige!
ik hoorde laatst een verhaal dat NIN iedere keer bij optredens een memorystick verstopt met daarop weer een andere versie van een nummer....voor de gelukkige vinder die em weer kan uploaden. klopt dat?

Reznor keert terug naar de meer industriële sound van The Downward Spiral, dus minder gitaargerichte songs dit keer. Dat pakt overwegend goed uit, al hebben veel songs min of meer hetzelfde tempo en zijn er weinig echte uitschieters. Ook de instrumentale vullertjes doen wat gemakzuchtig aan.

Nou, de eerste beluistering heeft me nou niet direct van mn stoel geblazen.

Gave cd hoor! Mijn eerste kennismaking met NIN.

Gauw The Downward Spiral gaan luisteren

helemaal meeeeens,.....

Ik heb 'Year Zero' nu eventjes in mijn bezit en het is echt een te gekke plaat! natuurlijk is hij totaal anders dan het vorige NIN werk maar absoluut niet minder. (al waren TDS en TF legendarisch!!) Ik moet eerlijk bekennen dat ik 'Survivalism' een ongelooflijk slap nummer vind, maar de andere nummers maken het helemaal goed!! Het begin met 'Hyperpower!' waarbij de ruis me veel plezier bezorgd. Na 'Survivalism' raak ik weer helemaal in trans door de ongelooflijk lekkere nummertjes als 'Vessel', 'Me, I'm Not', 'Capital G', 'God Given', 'The Greater Good' en het heerlijke einde van de plaat!

Sommige nummers zijn gewoon bijna dance, hè? Maar wel erg goede dance.

Net gekocht €18,99 Mediamarkt

Reznor heeft op nin.com weer de Garageband-bestanden van een aantal tracks ter download aangeboden

hier komt de oude tracker in mij toch wel weer naar boven hoor http://www.musicmeter.nl/images/uploads/garage_mvh.png

Ik zat gisterenavond halfweg dit album en ik vond het al fantastisch. De eerste 4 songs volgen elkaar heel snel op (bewust zo gedaan) waardoor je meegesleurd wordt in het universum van Nine Inch Nails, en daarna is het echt genieten. Ik heb het album beluisterd zonder naar titeltracks te luisteren, maar het blok tracks 7-8-9 zijn echt geweldig. Afwisselend, dreigend, inventief, 'dansbaar' enz...

Deze morgen de rest beluisterd, en als je even uit dit album stapt en er dan weer in moet, dan gaat dat wel wat moeilijker (plus het vroege ochtenduur zal ook zijn invloed hebben). Maar ook hier terug: heel knap, heel veel verschillende zaken die toch mooi samen passen.

Hele goeie plaat, op zijn geheel vooral. Ik denk dat als je er nummers gaat uithalen en apart gaat beluisteren, dat een deel van de kracht van de songs verloren gaat.

Wat een vreselijk nummer die Survivalism, nu zit ie in mijn kop.

Waanzinnig goed nummer die Survivalism, nu zit ie in mijn kop.

Luister hem nu voor het eerst en ik denk dat dit wel 's een topper in spé zijn kunnen zijn. God Given is in ieder geval een waanzinnig sterke track.

goede plaat =)

in this twilight springt er voor mij echt tussenuit, wat een prachtnummer =D

anders dan ik van NIN gewend ben eigk, maar wel weer wat meer industrial, in vergelijking met with teeth (ook geen slechte plaat)

4,5 =)

Heb NIN altijd geklasseerd onder "best wel goed", maar dit is echt topklasse. En de teksten zijn ook niet genant slecht dit keer.

De nieuwe van NIN

Na het teleurstellende "with teeth" lagen mijn verwachtingen niet hoog, het verwonderde mij ook sterk dat er nu al een nieuw album uitkwam. Ik had de hoop op nieuw goed reznor materiaal al bijna opgegeven, tot ik dit te horen kreeg.

Het drumgeroffel van Dave Grohl heeft plaats moeten maken voor zware industrial electronica, en wat ben ik daar blij om.
Na een aantal luisterbeurten beginnen de nummers dieper tot je door te dringen, vooral als je rustig met je koptelefoon luistert komt de muziek helemaal tot zijn recht. En voor je het weet ben je eraan verslaafd.

Mijn favoriete nummers:
De intro Hyperpower, doet me denken aan het oudere werk van Ministry
Me, I'm Not, wat een machtig refrein heeft dit nummer toch, prachtig.
The great destroyer: De verassing van het album, en dan heb ik het wel degelijk over het instrumentaal stukje op het einde
Ook My violant heart , Zero Sum en Another version of the truth zijn zeker het vermelden waard! ....
Als ik toch een puntje van kritiek zou mogen geven, sommige zanglijnen van Renzor klinken toch echt wel vrij eentonig en oppervlakkig.
Maar algemeen gesteld kan year zero zich nu bij het lijstje van NIN's klassiekers voegen.

voorlopig 4,0*

NIN volg ik niet echt op de voet en de voorafgaande hype ging dan ook volledig aan me voorbij. Ik kwam gewoon de CD-winkel binnen en daar lag hij opeens: Year Zero, Reznor's beste album sinds The Downward Spiral.
Ik heb het album nu een maand in mijn bezit en . Bij elke luisterbeurt heb ik weer een ander favoriet nummer en dat is niet zelden een kenmerk van een goed album. Van het stampende Hyperpower! (dat veel te kort is), over de elektropop (à la Depeche Mode, maar dan 3 maand niet meer gewassen) naar het experiment van de tweede helft. Op de B-kant zijn dan ook de ontdekkingen te doen. Waar de eerste nummers lekker wegluisteren, openbaren nummers als Another version of the Truth, Zero-Sum en vooral The Great Destroyer pas na enkele hoofdtelefoonbeluisteren hun ware schoonheid.
NIN levert hier een mooie synthese van de vorige platen door de betere ingrediênten van elke plaat toe te voegen aan deze Year Zero.
4 *

Ik heb eigenlijk al best lang de albums van NIN in mijn collectie, maar ik heb er eigenlijk nooit egt goed naar gekeken, ik had altijd mijn favo nummer klaar, Something I Can Never Have.

Maar vorige week ben ik er en passant maar weer eens naar gaan luisteren, en nummers als wish, last, everyday is exactly the same, head like a hole, mr. self destruct, you know what you are, eraser, reptile, a warm place, just like you imagined....stuk voor stuk vond ik ze erg mooi, en een paar dagen geleden zag ik dat er een nieuw album was. Momenteel kan ik zeggen dat ik toch wel nog al fan begin te worden van NIN.

Vooralsnog heb ik de collectie te danken aan torrents, maar het zou heel goed kunnen dat ik in de nabije toekomst eens even wat ga kopen....

Zo te horen zou ik dit ook nog wel eens kunnen gaan apprecieren * maakt mentale notitie nieuwe plaat van NIN te gaan checken*

Ik heb het op een papiertje genoteerd

Die verlies ik altijd.

eindelijk een goedkoper exemplaar van deze cd gevonden, daar waar het in de meeste winkels tot 25euro hoog loopt , heb ik deze voor maar 16.99euro kunnen bemachtigen, ik vond die prijs wel extreem hoog eigenlijk voor een cd, Zijn er nu echt mensen dat 25euro voor 1 cd uitgeven? maar swat dat is behoorlijk off topic.

heb de cd voor de eerste maal beluisterd en moet zeggen dat de sound wel goed zit, fantastische grove beats, veel lawaai en minder toeganklijk dan de vorige ( die ik wel te pruimen vond). Nummers die er voor mij echt uitsprongen na die eerste luisterbeurt waren God Given en The Great Destroyer ( het 2de deel van dat nummer is echt trippen!!)

Trent Reznor kon er ook niet echt mee lachen dat zijn album zo duur werd verkocht.

Ben hem nu aan het beluisteren voor de derde keer.. het is zeker een afwisselende plaat, en stuk beter dan zijn vorige (die ik na tweemaal luisteren al aan de wilgen heb gehangen). Maar ik blijf wel een beetje zitten met het gevoel dat NIN sinds Downward Spiral niet zo heel veel verder is gekomen. Er staan eigenlijk amper echt uitschieters of dingen op die ik als een frisse duik in de industrial/metal kan noemen. En veel blijft toch een beetje steunen op de oude formule van Trent om al fluisterend en sissend zijn kritiek te bouwen en dan uit te halen met wat knalwerk en ander machtsvertoon. Maar het verhult helaas niet de enigzins lege indruk die het allemaal maakt. Qua afwisseling doet ie hier het beste werk, er staan in elk geval genoeg tracks op die qua tempo en sounds weer van de anderen afsteken. Daardoor luistert de plaat wel soepel weg. De betere nummers vind ik Survivalism, In This Twilight, The Greater Good en Meet Your Master. De afsluiter is ook best ok. Slap: The Good Soldier, Capital G, My Violent Heart en God Given. De rest moet ik me nog wat verder op oriënteren. De diehard NIN fans mogen zeker niet klagen met deze plaat, mensen die een nieuwe impuls aan het genre verwachten moeten hun verwachtingen nog wat opschorten.

Daar kan ik me prima in vinden, orbit. Gelukkig krabbelt Trent weer een beetje op na het gedrocht With teeth. Kleine 3,5/5 voor deze.

Ik mis nog steeds het geniale dreigende en/of loodzware sfeertje wat hij op The Fragile en The Downward Spiral heeft weten te creëeren. Maar toch zitten de nummers best aardig in elkaar en is het niet meer van hetzelfde of te standaard zoals ik bij With Teeth het gevoel had. 3,5* Ik ga het zeker nog wel wat vaker luisteren.

The Great Destroyer live!
http://www.youtube.com/watch?v=nzRCGaV10lU

Me, Im not live
http://www.youtube.com/watch?v=OwZk4NkfRWg

Had hem alweer een tijdje niet geluisterd en hij is nu weer beter dan de keer er voor.
Eigenlijk zitten er helemaal geen saaie stukjes in deze, toch redelijk lange plaat.
En damn wat is "The Great Destroyer" toch een lekker nummer!! Wordt feestje morgen op Pukkelpop