menu

Pink Floyd - The Wall (1979)

mijn stem
4,13 (1892)
1892 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Harvest

  1. In the Flesh? (3:20)
  2. The Thin Ice (2:26)
  3. Another Brick in the Wall, Part 1 (3:11)
  4. The Happiest Days of Our Lives (1:50)
  5. Another Brick in the Wall, Part 2 (3:58)
  6. Mother (5:34)
  7. Goodbye Blue Sky (2:47)
  8. Empty Spaces (2:07)
  9. Young Lust (3:29)
  10. One of My Turns (3:36)
  11. Don't Leave Me Now (4:14)
  12. Another Brick in the Wall, Part 3 (1:14)
  13. Goodbye Cruel World (1:17)
  14. Hey You (4:40)
  15. Is There Anybody Out There? (2:41)
  16. Nobody Home (3:22)
  17. Vera (1:33)
  18. Bring the Boys Back Home (1:27)
  19. Comfortably Numb (6:22)
  20. The Show Must Go On (1:36)
  21. In the Flesh (4:15)
  22. Run Like Hell (4:23)
  23. Waiting for the Worms (3:57)
  24. Stop (0:30)
  25. The Trial (5:18)
  26. Outside the Wall (1:46)
  27. MC: Atmos [Live] * (1:14)
  28. In the Flesh? [Live] * (2:59)
  29. The Thin Ice [Live] * (2:49)
  30. Another Brick in the Wall, Part 1 [Live] * (4:08)
  31. The Happiest Days of Our Lives [Live] * (1:44)
  32. Another Brick in the Wall, Part 2 [Live] * (6:18)
  33. Mother [Live] * (7:54)
  34. Goodbye Blue Sky [Live] * (3:14)
  35. Empty Spaces [Live] * (2:15)
  36. What Shall We Do Now? [Live] * (1:38)
  37. Young Lust [Live] * (5:18)
  38. One of My Turns [Live] * (3:41)
  39. Don't Leave Me Now [Live] * (4:01)
  40. Another Brick in the Wall, Part 3 [Live] * (1:20)
  41. The Last Few Bricks [Live] * (3:25)
  42. Goodbye Cruel World [Live] * (1:42)
  43. Hey You [Live] * (4:55)
  44. Is There Anybody Out There? [Live] * (3:08)
  45. Nobody Home [Live] * (3:16)
  46. Vera [Live] * (1:22)
  47. Bring the Boys Back Home [Live] * (1:25)
  48. Comfortably Numb [Live] * (7:25)
  49. The Show Must Go On [Live] * (2:34)
  50. MC: Atmos [Live] * (0:38)
  51. In the Flesh [Live] * (4:21)
  52. Run Like Hell [Live] * (7:03)
  53. Waiting for the Worms [Live] * (4:14)
  54. Stop [Live] * (0:30)
  55. The Trial [Live] * (6:02)
  56. Outside the Wall [Live] * (4:32)
  57. Prelude (Vera Lynn) * (0:24)
  58. Another Brick in the Wall, Part 2 * (1:04)
  59. Mother * (0:22)
  60. Young Lust * (0:13)
  61. Another Brick in the Wall, Part 2 * (0:18)
  62. Empty Spaces * (0:19)
  63. Mother * (0:08)
  64. Backs to the Wall * (0:35)
  65. Don't Leave Me Now * (0:28)
  66. Goodbye Blue Sky * (0:40)
  67. Don't Leave Me Now * (0:12)
  68. Another Brick in the Wall, Part 3 * (0:37)
  69. Goodbye Cruel World * (0:24)
  70. Hey You * (1:09)
  71. Is There Anybody Out There? * (1:22)
  72. Vera * (0:27)
  73. Bring the Boys Back Home * (0:38)
  74. The Show Must Go On * (0:51)
  75. Waiting for the Worms * (1:17)
  76. Run Like Hell * (0:50)
  77. The Trial * (0:34)
  78. Outside the Wall * (1:03)
  79. Prelude [Vera Lynn) / Roger Waters (Original Demo] * (0:55)
  80. Another Brick in the Wall Part 1 [Band Demo] * (4:49)
  81. The Thin Ice [Band Demo] * (3:21)
  82. Goodbye Blue Sky [Band Demo] * (2:22)
  83. Teacher [Band Demo] * (2:50)
  84. Another Brick in the Wall Part 2 [Band Demo] * (1:31)
  85. Empty Spaces [Band Demo] * (1:53)
  86. Young Lust [Band Demo] * (4:26)
  87. Mother [Band Demo] * (4:38)
  88. Don't Leave Me Now [Band Demo] * (4:34)
  89. Sexual Revolution [Band Demo] * (5:00)
  90. Another Brick in the Wall Part 3 [Band Demo] * (1:26)
  91. Goodbye Cruel World [Band Demo] * (1:13)
  92. In the Flesh? [Band Demo] * (3:25)
  93. The Thin Ice [Band Demo] * (2:35)
  94. Another Brick in the Wall Part 1 [Band Demo] * (3:41)
  95. The Happiest Days of Our Lives [Band Demo] * (1:44)
  96. Another Brick in the Wall Part 2 [Band Demo] * (1:57)
toon 70 bonustracks
totale tijdsduur: 1:20:53 (4:12:13)
zoeken in:
avatar van De buurman
4,5
Komt een beetje door het überconceptuele thema. Het is alsof je een film keer op keer opnieuw kijkt. Kan het nog zo'n goeie film zijn, de kick gaat er wat af. De plaat eist al je aandacht op en laat zich niet echt opknippen. Overdaad schaadt, inderdaad. Moet zeggen dat ik de plaat 20 jaar terug eindeloos veel kon draaien. Maar de laatste jaren.... nooit. Wish You Were Here is mijn veruit vaakst gedraaide Pink Floyd plaat. Misschien wel doordat het relatief weinig tekst heeft en je wat makkelijker into the music geraakt daardoor.

avatar van MDRAIJER
5,0
ricardo schreef:
Wel mooie hoogtepunten met o.a: mother, hey joe, comfortably numb en run like hell en natuurlijk de radio hit another brick in the wall part ll.


Ik denk dat je Hey You bedoelt, Hey Joe is een van Jimi Hendrix z'n hoogtepunten.

avatar van ricardo
3,5
AH AH AH AH AH, lachen met MDRAIJER.

Als ik bij the wall iets post bedoel ik inderdaad het nummer Hey Jou.


avatar van berken
5,0
ricardo schreef:
AH AH AH AH AH, lachen met MDRAIJER.

Ik denk je HA HA HA HA HA bedoelt.

avatar van vielip
5,0
En Hey you gok ik?!

avatar van ricardo
3,5
Mooi nummer Hey You, 1 van de 5 absolute hoogtepunten van dit album samen met Mother, Run Like Hell, Comfortably Numb en Another Brick In The Wall part II.

Ik hoor vaak bij dit album dat het een kop tot staart album is, (wat het natuurlijk ook wel is) maar bovenstaande 5 nummers kan ik prima afzonderlijk beluisteren zonder het concept belangrijk te vinden.

avatar van Bluebird
5,0
De VFR van de conceptalbums. Onverwoestbaar tot in de kist. En daar voorbij.

avatar van haythijs
Het album gaat dus met jou de kist in, en daar voorbij? Wel een mooi hoorspel eigenlijk als afsluiter...goodbye cruel world, I'm leaving you today, goodbye goodbye goodbye ��

avatar van ricardo
3,5
Bluebird schreef:
De VFR van de conceptalbums. Onverwoestbaar tot in de kist. En daar voorbij.
hopelijk niet de 1200

avatar van bas1966
5,0
voor mij zijn de hoogtepunten na al die jaren:
nobody home, mother, the thin ice en comfortably numb....
duidelijk een roger waters album en voor mij redelijk op een lijn met 'amused to death'
beide albums zijn van een magistraal niveau....

4,5
Zojuist de nieuwe geremasterde versie binnen Top!!

5,0
10/10 Nu. Altijd. Het duurde even tot ik het licht zag maar wat een licht zie ik nu!

Geweldige songs die inslaan als een bom (In The Flesh? letterlijk), hartverscheurende hallucinaties van rare sprinkhaan-vrouwen, satirische neo-nazi-achtige praktijken, flashbacks naar de oorlog, en de eenzaamheid van opgesloten zijn in je eigen hoofd. Allemaal perfect ten horen gebracht met prachtige lyrics door meesterbrein Roger Waters. Is er iets wat dit perfecte album niet heeft?

Een goed voorbeeld is alleen al de zin "And it's a man answering." Meer is er niet nodig. Het is duidelijk wat is gebeurt en wat er gaat gebeuren.

Het raakt me elke keer weer. Na het hele album te hebben beluisterd, is de daarop volgende stilte oorverdovend en kan ik geen ander album op zetten dat The Wall kan evenaren.

Met overdreven trots draag ik m'n Trust Us hoodie. :3

avatar van devel-hunt
3,0
ik heb die heisa rondom the wall nooit begrepen. Er staan een paar hele goede nummers op maar het zijn toch voornamelijk 1 minuut of iets langer durende stukjes die de basis van een heel vaag albumconcept zijn. Een hoop lawaai zo nu en dan, een instortende muur?
The Wall luide het einde van PF in, het begin van het einde. Waters dacht nu echt dat hij PF in eigen belichaming was terwijl de echte groepsalbums als Ummagumma, Meddle, atom heart mother of Wish you were here vele malen overtuigender zijn dan deze flauwe ego trip.

avatar van De buurman
4,5
Als je van jezelf al weet dat je er geen moer van begrijpt, waarom beoordeel je het dan als een flauwe egotrip? Is het bedoeld als een provocatie of zo? Zo van: ik durf te zeggen waar het op staat, zoiets? Dat zou pas een egotrip zijn.

Maar goed, niemand hoeft The Wall natuurlijk als een soort heilig werkstuk te beschouwen. En waar je helemaal gelijk in hebt is dat je soms lawaai hoort en ook een instortende muur. Scherp opgemerkt.

avatar van Bluebird
5,0
devel-hunt schreef:
Waters dacht nu echt dat hij PF in eigen belichaming was terwijl de echte groepsalbums als Ummagumma, Meddle, atom heart mother of Wish you were here vele malen overtuigender zijn dan deze flauwe ego trip.

Toen de inspiratie na deze wat onsamenhangende producties was opgedroogd heeft Waters de band wel gered mag je niet vergeten. Dat het werk dus allemaal een beetje zijn eigen stempel heeft gekregen is meer noodzaak dan egotripperij geweest. Waar de mate van overtuiging aan wordt gekoppeld is een persoonlijke kwestie. Dat voor het doorslaggevende succes het leiderschap van Waters nodig was is wat mij betreft overtuiging genoeg. En dan is het ook nog eens een persoonlijke mening.

Ik denk ook dat de meeste mensen zich beter kunnen vinden in concrete thema's dan in oeverloos gezweef zonder kop en staart. Dat zal er ook beslist aan hebben bijgedragen.

avatar van bikkel2
5,0
Ach, het is inmiddels een regelmatig verschijnsel hier.
Niet iedereen loopt weg met The Wall.
De zgn " egotrip" van Waters was echter wel nodig om het heilige vuur te behouden.
Waters heeft het zelf ook wel eens aangegeven-
Gilmour en ook Wright hadden in feite geen ideeen ( Gilmour dan een ruwe basis van Comfortably Numb.) en Waters had twee concepten redelijk in de steigers staan.
De overige 3 ( niet bijster enthousiast) hadden natuurlijk ook het hele gebeuren kunnen weigeren en dat had mogelijk het vervroegde einde van de band kunnen betekenen.
Trouwens is Gilmour voldoende betrokken bij The Wall. Hij is is als co producer opgegeven, tevens als mede componist van een aantal stukken en prominent in zijn rol als gitarist en in de songmaterige stukken als leadvocalist.
Dus dat egotripje valt uiteindelijk best mee. Waters was al veel eerder de aanjager, hier is hij wat uitdrukkelijker aanwezig. Ja.....mag het misschien ?

avatar van meneer
Vanavond naar de premiere van Roger Waters The Wall Official Trailer 1 (2015) - Documetary HD - YouTube

Ik ben zeer benieuwd. Wereldwijd en een nieuwe kijk op het album, de film, de gedachten, Waters.

avatar van Bluebird
5,0
Is het dan eindelijk begonne??? Zocht me al rot naar de dvd.

Ehhh, en veel plezier uiteraard!

avatar van MDRAIJER
5,0
meneer schreef:
Vanavond naar de premiere van Roger Waters The Wall Official Trailer 1 (2015) - Documetary HD - YouTube

Ik ben zeer benieuwd. Wereldwijd en een nieuwe kijk op het album, de film, de gedachten, Waters.

Ik heb deze een aantal dagen geleden ook in de bios gezien en ik had iedere keer als een nummer begon kippenvel en iedere keer dat een solo begon nóg meer kippenvel. Het mooiste wat ik ooit in de bioscoop heb gezien. Wat een spektakel.

avatar van berken
5,0
Kan niet wachten. Zie hem bij mij in de buurt nog niet voorbij komen.

TimZor
berken schreef:
Kan niet wachten. Zie hem bij mij in de buurt nog niet voorbij komen.


29 september was er een speciale avond voor 100 bioscopen in NL !

Normaliter zou dit de enige avond zijn, maar er zijn nog een 4 tal filmhuizen waar hij nog sporadisch draait.

TimZor
MDRAIJER schreef:
(quote)

Ik heb deze een aantal dagen geleden ook in de bios gezien en ik had iedere keer als een nummer begon kippenvel en iedere keer dat een solo begon nóg meer kippenvel. Het mooiste wat ik ooit in de bioscoop heb gezien. Wat een spektakel.


Ik was er ook bij de 29e en sluit me hier volledig bij aan. WAUW ik was er na afloop ook helemaal stil van. Ik kan ook niet anders dan mijn dikke vette 5 te laten staan voor The Wall.

avatar van De buurman
4,5
Ik was er bij. Op sommige momenten overweldigend goed. Of vooral: spectaculair. Toch vind ik niet alle muziek van the Wall heel goed uitpakken in een livesituatie. Verder kreeg ik een wat vreemd gevoel bij de emotionele scenes. Het leek een soort geregisseerde emotie af en toe.

avatar van Stalin
De buurman schreef:
Ik was er bij. Op sommige momenten overweldigend goed.


Zeker weten...
Ik heb de film ook in de bios gezien en was na 3 live shows nog steeds uitermate onder de indruk van het spektakel.
Het was alsof ik weer in het Gelredome/Arena stond, zeker bij de opener In the Flesh?

Mooi ook om sommige aspecten in meer detail te zien, zoals bijvoorbeeld de beelden van achter De Muur tijdens Hey You.
Net als tijdens de shows, was ook nu weer mijn persoonlijke hoogtepunt Comfortably Numb.
Met name de opnames van een, veelal jong, extatisch en emotioneel publiek resulteerde bij mij in kippenvel en betraande ogen.

De beelden van Roger zijn roadtrip langs de oorlogsgraven van zowel zijn grootvader als vader maakten ook behoorlijk indruk.

Als afsluiter nog een Q and A met Waters en Mason.
Mason probeerde er nog wat van te maken had ik het idee, maar Waters weigerde op sommige vragen serieus antwoord te geven of lulde er mooi omheen.
Sommige dingen veranderen nou eenmaal nooit

Quote van het jaar is van Nick Mason op de vraag ''What is your biggest fear ?''
I am a bit alarmed about death...

avatar van meneer
Hmmm, natuurlijk was het een visueel verpletterende 'show' met fantastische muzikanten en het thuisvoordeel dat ik mijzelf soms op het podium waande. Alsof ik er bijstond.

Maar het knappe is dat Waters er een tijdloos project van weet te maken. De belangrijke rol van de man als mens (de kleinzoon, de vader en de grootvader) die centraal gesteld wordt in het leven vanaf 1914 tot 2015. En daarbij wordt oorlogsslachtoffers, van welke oorlog dan ook, een neutraal podium gegeven om herinnerd te worden. Eervol.

En dat gecombineerd met prachtige muziek van 36 jaar geleden en de hedendaagse technieken vond ik het overrompelend. Een show voor grootvaders, zoons en kleinzoons en allen waren vertegenwoordigd in de zaal. Dat raakte mij persoonlijk. En ja, er waren ook vrouwen bij.

Ook zeker interessant was dat nu bepaalde gedeeltes gevisualiseerd waren omtrent het huis van Rogers, Flanders Fields, Italië. Natuurlijk soms geënsceneerd maar zowel de eerste als de laatste herkenbare noten gespeeld op de trompet door Waters (kippenvel.. echt..) kwamen dus echt wel bij mij binnen.

Het interview met Waters en Mason had voor mij niet gehoeven. Dit album, dit project, heeft nu geen banden meer met Pink Floyd. Dat stuk is gesloten en aan dat slot hoeft niet meer gerammeld te worden

En ergens bouwen we allemaal weleens een 'Muur' die we moeten leren om te gooien. Mooi intro van Liam Neeson. Herkenbaar. Levensles.

avatar van HugovdBos
4,5
Ten tijde van de opnames voor het album The Wall waren de spanningen in de studio hoog opgelopen. De onvrede over de bijdrage van toetsenist Richard Wright betekende zijn laatste bijdrage aan het werk van de band tijdens het tijdperk Waters. Roger had twee concepten bedacht voor nieuw werk van de band, waar de groep uiteindelijk koos voor de rockopera The Wall. Producer Bob Ezrin werkte nauw samen met Roger Waters om uiteindelijk een 40 pagina’s dik script over het karakter Pink aan de band te laten zien. De hoofdpersoon wordt na een moeilijke jeugd een rockster en bouwt beetje bij beetje een muur rond hem op. Levend in isolement zakt hij weg in zijn depressies en verslavingen om uiteindelijk in zijn schuldige gevoelens de muur weer af te breken en zich te openen voor de wereld. Het verhaal werd in 1982 ook nog op indrukwekkende wijze verfilmt.

Het langste album van de mannen vangt aan met In the Flesh?, waar Pink wordt gepresenteerd als rockster in een samenzijn van gitaren, synths en harmonieuze zang. De oorlog waarin zijn vader omkomt krijgt een vervolg met zijn jeugdige jaren in The Thin Ice. Via flashbacks wordt de luisteraar naar het drieluik Another Brick in the Wall geleid. In Waters kritiek op het gehele schoolwezen horen we in de funky klanken een schoolkoor. Het tweede deel kent zijn krachtigste uitkomst, met zijn baslijn van Waters en krachtige drums, gevolgd door de gitaarsolo van Gilmour. Een ander hoogstandje is het prachtige Mother, waarin Pink in gesprek gaat met zijn moeder. Met de vocalen van Waters en Gilmour bouwt het nummer zich op in de klanken van gitaren, orgels en drums.

Mother, do you think they'll drop the bomb?
Mother, do you think they'll like this song?
Mother, do you think they'll try to break my balls?
Ooooh aah, mother, should I build a wall?

Het prachtige gitaarspel vormt ook de kracht van het angstaanjagende Goodbye Blue Sky, waarin de synths in hun donkerheid opdoemen. Naarmate het album vordert worden we verder in het leven van Pink geworpen, waar zijn mentale gesteldheid achteruit gaat. Na zijn agressieve uitlatingen opent het tweede gedeelte van het album met de gitaarklanken van Hey You. In het nummer is Pink afgezonderd in het totale isolement van zijn opgebouwde muur. De krachtige instrumentale gedeeltes van gitaren en drums vormen samen met de intensieve zang van Gilmour en Waters een waar pareltje op het album. Het tweede gedeelte van het album drijft daarna hoofdzakelijk door de treurnis van het verhaal met het orkestrale en bij vlagen intrigerende Is There Anybody Out There? als één van de hoogstandjes. De pure schoonheid komt echter binnenzetten met Comfortably Numb. De kracht van het nummer zit in de afwisselende vocalen van Waters en Gilmour en de indrukwekkende gitaarsolo’s van Gilmour. Ondersteunt door een dokter wordt Pink van zijn kwalen ontdaan. Het rustige drumritme van Mason en de orkestrale klanken omsluiten de gevoelloosheid van de hoofdpersoon en drijven langzaam af naar het aangrijpende slotstuk. Gilmour is op de top van zijn kunnen wanneer zijn vingers de gitaar bespelen alsof het zijn geliefde is. De terugkerende kracht van Pink zijn bestaanswijze wordt via de bombast van In The Flesh naar de opera van The Trial geleid. De orkestrale klanken laten de opgebouwde muur neerhalen om op Outside the Wall weer de buitenwereld in te stappen.

There is no pain, you are receding
A distant ship smoke on the horizon
You are only coming through in waves
Your lips move but I can't hear what you're saying


The Wall is een tot in details uitgedacht verhaal, waarbinnen de lange speelduur de grootste vijand is. Op het album zijn een paar van Floyd’s meest verfijnde werkjes terug te vinden, maar staan aan de andere kant ook een aantal zwakkere tracks. Ondanks de oplopende spanningen tussen de bandleden kent het album een muzikaal krachtig geluid, mede door de tientallen gastmuzikanten die deel uitmaken van het geheel. De opnamesessies in diverse studio’s maken het geheel op productioneel gebied afwisselend. The Wall toont vooral de grootse macht van Roger Waters en zijn indrukwekkende schrijverskwaliteiten. Met het aangrijpende verhaal, de vele instrumentale lagen en harmonieuze zang kan The Wall mee in de bovenlaag van het werk van Pink Floyd.

4,5*

Afkomstig van Platendraaier.

avatar van Banjo
4,5
Jongens ik raak een beetje het overzicht kwijt kwa Pink Floy cd's/ platen.
Deze heb ik: Pink Floyd - The Wall (1979)
En die is van 1979 .

Maar deze geweldige uitvoering wi ik heel erg graag in bezit hebben..
THE WALL FULL ALBUM PINK FLOYD - YouTube
En die is ook uit 1979,
Zijn dit nu dezelde uitvoering?
BvD

avatar van bikkel2
5,0
Moet dezelfde zijn. Misschien een remaster ?
Vanwaar je twijfels. Je kunt 'm toch luisteren op
YT.

avatar van Bluebird
5,0
Klinkt geheel als het origineel maar volgens een reactie zijn er toch wat verschillen. Nummers die in elkaar overlopen en Vera die schittert door afwezigheid.

Waarom deze uitvoering zo geweldig zou zijn is me dan ook een raadsel.

Sterker nog: Ik begrijp er geen reet van! Wat een rommelig gedoe!

avatar van TheBuszz
3,0
How can you have your pudding if you don't eat your meat?


3,0 voor Another Brick in the Wall en vooral Comfortably Numb. Zonder die twee songs is het voor mij een album waar ik maar geen vat op krijg en op een gegeven moment verschrikkelijk moe van word.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:22 uur

geplaatst: vandaag om 11:22 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.