Dream Theater - Systematic Chaos (2007)

2 keer beluisterd en ik ben erg enthiousast. De eerste 3 nummers vind ik echt geweldig. Vooral constant motion (die ik al kende) is erg goed. The Ministery of lost souls vind ik ook enorm meeslepend en In the presence of enemies part 2 is de perfecte afsluiter. La brie's zang is (gelukkig) ook erg goed. Een minpuntje: ik had nog wel 1 of 2 nummers als Constant Motion willen horen (iets harder en minder proggy). 4* (voorlopig).

Geweldige cd! Toch blijf ik het zeggen, zodra LaBrie zijn mond houdt beginnen de nummers pas, stuk voor stuk sublieme muzikanten: een werelddrummer, een supergitarist, een 20vingerige bassist en Jordan Rudess, de beste keyboardspeler naar mijn inzien. Helaas blijf ik mijn twijfels hebben over LaBrie. Maar dan twijfel ik of het komt omdat LaBrie een slechte zanger is of dat de rest zulke goeie muzikanten zijn. In ieder geval is dit een knaller van een cd, voor mij is het hoogtepunt tot nu toe The Dark Eternal Night. Stevige metal met een solo om van te smullen, het magische geluid wat we van DT kennen, de maten die niet kloppen maar daardoor zo subliem en variabel klinken, bij het luisteren van dit geweld kan je niks anders dan een staande ovatie geven.
Of je hier nou van houdt of niet, het is gewoon knap om zo te spelen! Ik hoop dat ze naast Fields of Rock nog een los concert geven, ik zou DT graag eens live willen meemaken. Tot nu toe een 4* maar dit zou nog wel eens mijn favoriet van 2007 kunnen worden!

Oh ja en KOPEN he?!?!!?!?!

Komkom Frans, technisch gezien is het allemaal wel heel erg knap . Of je het mooi vindt, dat is dan weer een ander verhaal Ik wist trouwens niet dat Myung ook met zijn tenen basgitaar kon spelen...

Over mooi gesproken, dit album begint nu toch wel heel erg op me te groeien. Gek genoeg doet het me nou ook inzien dat er toch inderdaad minpunten aan Octaquarium verbonden zitten. Maar ik ken mezelf, dus ik laat voorlopig gewoon nog even mijn oude ratings staan....

Inderdaad los van het feit of ik het mooi vind, vind ik het allemaal best tegenvallen met die instrumentenbeheersing van dit kwartet. Het zijn stuk voor stuk goede muzikanten, maar mijns inziens verdient er maar één het predikaat van wereldmuzikant en dat is Jordan Rudess.

Ik zou zeggen : noem een betere basgitarist dan John Myung ^^

Lol, ik bedoel er dus mee dat er maar weinig bassisten zijn die dit geluid kunnen produceren met 10 vingers. Individueel gezien vind ik DT gewoon klasse muzikanten.

Ik ken er zat, maar ik denk dat het weinig nut heeft jou hiervan te overtuigen...

Ik vind persoonlijk Paul McCartney al een betere bassist. Maar ja, wie ben ik, wie ben jij, wie zijn wij eigenlijk....

Er zijn zeker betere muzikanten. Ik speel gitaar en ik kan zo een paar noemen: Rusty Cooley, Steve Vai, Buckethead, Joe Satriani. Maar dat neemt niet weg dat de muzikanten van Dream Theater absoluut bij in ieder geval de subtop horen. Veel bands hebben zelfs al moeite met gitaarsolo's van En daarnaast: ik ken weinig, eigenlijk zelfs geen populaire bands die stuk voor stuk bestaan uit (sub)topmuzikanten (uitgezonderd van LaBrie). Mocht je ooit eens een live-optreden bijwonen: John Petrucci slaat geen noot mis. Geen een.
Overigens ben ik het wel met je eens dat Mike Portnoy de minste van de jongens is.

Maar of je een muzikant technisch goed vindt, is volgens mij ook nog eens een keertje ergens subjectief....

Toto en Rush oa....

Om in jouw straatje te blijven... wat dacht je van Rush?

Daar zit zeker een kern van waarheid in, Kasper.

Goed, misschien zit ik iets te overdrijven, maar dan nog zijn er tig bands die het technisch lang niet halen bij Dream Theater.

Zekers... de heren behoren zeker minimaal tot de subtop, maar ik heb ook niet beweerd dat dat niet zo is.

Okee, dan zitten wij op een lijn

Rush zijn ook toppers. Uiteraard is er genoeg vergelijkingsmateriaal maar ik blijf erbij dat DT een unieke band is en eigenlijk niet te vergelijken met andere bands. Alleen beetje jammer van James LaBrie maar goed..

Inderdaad, steeds diezelfde stem gaat irriteren.
Maar deze nummers hebben wel een vocalist nodig, want alleen instrumentaal, dat is niets voor Dream Theater.. Lasten we het erop houden dat je dan extra naar de prachtige instrumentale delen gaat toeleven.
Toch een 4.

Na een paar keer gelouisterd te hebben valt deze plaat nog steeds tegen. Er is voor mijj niet echt iets wat eruit springt. Ik ken het wel zo'n beetje. Ik vind dat toch geen positief gevoel, dat als je een plaat net hebt, dat ie al zow bekend klinkt.

Ook ik heb de dvd nu helmaal beluisterd en eerder gaf ik al aan dat AWAKE nog steeds voor mij de beste cd is. Toch staan hier weer dijken van nummers op. Ik vind deze cd weer iets ouderwets hebben. De laatste cd;s vond ik daarentegen minder. ***1/2 (van de vijf)

Tja, wat moet ik erop zeggen. Ik ben helemaal verkocht na het 6x beluisteren van deze cd. Ben het helemaal eens met de woorden van Kasperbert eerder op deze site. Voor mij in ieder geval een absolute topper in het genre van DT. Klasse !
Fields of Rock in het vooruitzicht en Antwerpen 4 okt . Kaarten al binnen. Mijn jaar kan muzikaal al niet meer stuk !

5* voor mij.

Ik denk dat iedereen die enigzins in de muziek zit, zelf muziek maakt en dus beter kan inschatten hoe ingewikkeld, of moeilijk muziek is, of hoe knap de composities zijn, zal beamen dat er eigenlijk geen band te vinden is die het niveau van DT haalt.
Alles klopt aan deze band. Individueel zijn het allemaal de beteren wat betreft beheersing en creativiteit op hun instrument, en samen zijn ze gewoon zo onvoorstelbaar strak.
Echt een wereldband. Je hoeft er niet van te houden, maar het is niet te ontkennen dat Dream Theater technisch gezien echt bij de allerhoogste wereldtop hoort.

Dat lijkt me sterk...

dat lukt ook keurig zonder zelf een instrument te kunnen bespelen

haha, ik zei ook niet dat dat niet mogelijk is
Maar DT heeft nou eenmaal een hoog gehalte muzikanten in hun fanbasis, en ik kan me ook heel goed voorstellen dat je moeite hebt met dit soort muziek als je niet zelf muziek maakt.
Ik ben DT pas gaan waarderen toen ik een paar jaar geleden zelf begon met gitaar spelen en zingen. Toen pas begon ik in te zien hoe knap het was wat ze deden, het is echt zo'n band waarbij ik niet eens ga proberen het na te doen
Het is echt muziek waar je aan moet wennen, je moet het vaker luisteren wil je alles horen wat er gebeurt in zo'n nummer.
Echte luistermuziek, niet zo geschikt als achtergrond.

Geniale plaat dit trouwens, kan mn bed niet inkomen omdat ik niet bij deze muziek weg kan. Images And Words is voor mij toch de onbetwiste Dream Theater favoriet, maar Systematic Chaos komt er akelig dicht bij in de buurt...
Eigenlijk is de hele plaat top. Voor mij geen echte zwakheden. Heerlijke lange tracks (de kortste is 5:36) met veel afwisseling.
5* en nieuw binnen op nr 6 in mijn top-10.

favo tracks: In The Presence (part 2), Prophets Of War en Constant Motion.

Aanrader, plaats op de computer presenece 1 & 2 na elkaar, zodat je ze in één vlotte luisterbeurt hoort. Dat is meteen in mijn ogen het enige minpunt aan dit album. Dat wat zal uitgroeien tot een echte DT-classic is opgesplitst in twee delen. De plaat heeft alles, maar het gehele nummer "in the presence of enemues" is een epos dat zelf een "octavarium" zou kunnen voorbijstreven.
DT does it again :d

Het nieuwe album inmiddels een aantal keren beluisterd. Als echte DT fan moet ik zeggen dat ze wederom een uitstekend album afgeleverd hebben. Het album is toch wel anders dan de voorgaande albums. Je merkt Metallica invloeden (Constant Motion), Opeth/PT/Pink Floyd (Repentance) en misschien ook wel Queen/Muse (Prophets of War). Ik ben tevreden, maar wat wil je ook met zulke rasmuzikanten. Op naar Fields of Rock.

Begrijp niet dat iedereen dit album al helemaal geluisterd heeft
Volgens mij moet hij nog uitkomen !!!!

gedownload