Nick Drake - Five Leaves Left (1969)
mijn stem
1090 stemmen
2
geplaatst: 7 januari 2020, 20:59 uur
Elliott Smith is duidelijk beïnvloed door Nick Drake. Een album dat ik ook pas lang na verschijning kende en mede dankzij MuMe kocht. Dit album viel destijds in het bijzonder sterke muziekjaar 1969 tussen de plooien maar wordt terecht nu hoog gewaardeerd. Gevoelig, relaxt en volkomen tijdloos, wat mij betreft de ideale laatavondplaat.
2
geplaatst: 25 april 2020, 01:18 uur
Te breekbaar voor mij. In pracht zoek ik vergeefs dekking in rock ‘ n’ roll om onderuit te gaan in zijn rake observaties van mijn onkunde om te schuilen in de zekerheid van mijn gelijk.
0
geplaatst: 8 april 2021, 16:57 uur
Wat mij betreft het mooiste album van Nick Drake. Alleen het slotnummer heb ik wat minder mee. Voor het overige een perfecte zanger met een perfecte begeleiding van gitaar, viool en piano.
Alles over het album is hierboven al geschreven. Met dank aan een oud collega die mij jaren geleden deze CD heeft geleend. Ik was direct verkocht en het blijft elke keer weer een feestje.
26 (en dat is te laag!) in de 100 Greatest Albums of 1969. De 7e plaats in de Best Ever Albums lijst over dat jaar lijkt me meer gerechtvaardigd.
5* blijft 5*
Alles over het album is hierboven al geschreven. Met dank aan een oud collega die mij jaren geleden deze CD heeft geleend. Ik was direct verkocht en het blijft elke keer weer een feestje.
26 (en dat is te laag!) in de 100 Greatest Albums of 1969. De 7e plaats in de Best Ever Albums lijst over dat jaar lijkt me meer gerechtvaardigd.
5* blijft 5*
0
geplaatst: 8 april 2021, 17:08 uur
jorro schreef:
Alleen het slotnummer heb ik wat minder mee.
Alleen het slotnummer heb ik wat minder mee.
Wablief?!? Een van de mooiste afsluiters ooit wat mij betreft, komt keihard binnen. Een bitterzoet einde van de plaat.
1
geplaatst: 4 oktober 2021, 13:38 uur
Cor schreef:
Het is en blijft een mooie plaat. Verstild, intiem en eerlijk. 'River Man' en 'Cello Song' springen er voor mij iets uit. Hebben iets heel aparts. Toch heeft dit album voor mij niet de magische status, die het voor velen op deze site wel heeft. Je hebt dat wel eens (of moet ik zeggen ik heb dat wel eens): zo'n plaat die je altijd kan draaien, maar niet tot mijn persoonlijke uitschieters behoort.
Wonderlijk wat de tijd met je smaak en beoordeling doet. Toch maar een halfje erbij voor deze prachtige plaat.Het is en blijft een mooie plaat. Verstild, intiem en eerlijk. 'River Man' en 'Cello Song' springen er voor mij iets uit. Hebben iets heel aparts. Toch heeft dit album voor mij niet de magische status, die het voor velen op deze site wel heeft. Je hebt dat wel eens (of moet ik zeggen ik heb dat wel eens): zo'n plaat die je altijd kan draaien, maar niet tot mijn persoonlijke uitschieters behoort.
1
geplaatst: 4 oktober 2021, 15:29 uur
Cor schreef:
(quote)
Wonderlijk wat de tijd met je smaak en beoordeling doet. Toch maar een halfje erbij voor deze prachtige plaat. Hopelijk niet nog eens 11 jaar wachten op dat laatste zetje richting de volle mep, Cor
2
geplaatst: 24 oktober 2022, 15:09 uur
Een album die ik koester, het is zo goed dat ik hem weinig draai. Vanmiddag wilde ik naar een rustig album luisteren die ik in geen tijden heb gehoord. Five Leaves Left dus. De titel is afkomstig van een fabrikant die in de verpakking vloeitjes behorende bij shag de gebruiker erop wil wijzen dat er nog 5 resterende zijn.
Over Nick Drake en zijn te korte leven is al zo veel geschreven dat ik me beperk tot zijn muziek, die is tijdloos goed en van een ongekende schoonheid. Een magistraal album. Eigenlijk zijn 5 sterren nog te weinig.
Over Nick Drake en zijn te korte leven is al zo veel geschreven dat ik me beperk tot zijn muziek, die is tijdloos goed en van een ongekende schoonheid. Een magistraal album. Eigenlijk zijn 5 sterren nog te weinig.
1
geplaatst: 8 oktober 2023, 16:53 uur
Ik heb Nick Drake pas recentelijk ontdekt. Vaak vind ik dit soort sobere muziek te eentonig om echt te kunnen boeien (Carrie & Lowell van Sufjan Stevens bijvoorbeeld), maar dit kwam meteen de eerste luisterbeurt hard binnen. De stem van Nick Drake zijn omhelst je als een warme deken. Als een geliefde die je omhelst en geruststelt als je het even lastig hebt. Vul dat aan met zijn prachtige gitaarspel en sobere, doch doeltreffende arrangementen en uiteraard de prachtige composities en je hebt een terechte klassieker. Ik ben heel benieuwd hoe deze plaat zich bij mij gaat ontwikkelen: luister ik hier over een aantal jaar nog steeds naar, of wordt het een tijdelijke liefde?
0
geplaatst: 9 oktober 2023, 08:20 uur
Jelle78 schreef:
Ik ben heel benieuwd hoe deze plaat zich bij mij gaat ontwikkelen: luister ik hier over een aantal jaar nog steeds naar, of wordt het een tijdelijke liefde?
Ik ben heel benieuwd hoe deze plaat zich bij mij gaat ontwikkelen: luister ik hier over een aantal jaar nog steeds naar, of wordt het een tijdelijke liefde?
Ik luister sinds halverwege jaren zeventig geregeld naar de muziek van Nick Drake, verveelt nooit.
1
geplaatst: 9 oktober 2023, 13:49 uur
Jelle78, ik was een jaar of zes geleden onder de indruk van de documentaire A Skin Too Few, waarin zijn zus en producer veel over Drakes jeugd en de muziekjaren erna vertellen. Sterker nog, ik kijk 'm denk ik iedere twee jaar, want ook nog eens gratis op YouTube te vinden!
Moet zijn albums maar eens gaan herbeluisteren, mooie muziek voor herfstige avonden...
Moet zijn albums maar eens gaan herbeluisteren, mooie muziek voor herfstige avonden...
2
geplaatst: 24 oktober 2023, 11:22 uur
Toen mijn partner en ik ruim 40 jaar geleden gingen trouwen hebben we voor deze gebeurtenis samen een aantal songs uitgezocht. We kozen zelfs voor twee nummers van dit album. En dat is niet voor niets. Wat blijft zijn muziek toch onwaarschijnlijk mooi!
En dat vinden velen met mij, want zijn 3 legendarische albums zitten qua score alledrie ruim boven de 4.
Dat is weinigen gegeven. De enige die ik ken en daar bij in de buurt komt is Sam Baker. Van diens 5 albums zitten er 4 boven de 4 sterren, en eentje daar nèt onder.
En dat vinden velen met mij, want zijn 3 legendarische albums zitten qua score alledrie ruim boven de 4.
Dat is weinigen gegeven. De enige die ik ken en daar bij in de buurt komt is Sam Baker. Van diens 5 albums zitten er 4 boven de 4 sterren, en eentje daar nèt onder.
8
geplaatst: 10 maart 2025, 21:29 uur
Het kan verkeren. Ik denk dat iedereen wel artiesten / platen heeft die hij nog nooit luisterde. Dit was er zo een van mij. Vandaag 4x na elkaar gedraaid en hij is nu net weer afgelopen. Verder draai ik ook niks meer vandaag, stilte is het beste vervolg.
Mijn recensie:
Dit is muziek zoals muziek behoort te zijn.
5*
Mijn recensie:
Dit is muziek zoals muziek behoort te zijn.
5*
2
geplaatst: 7 april 2025, 23:47 uur
Ik blijf me erover verbazen dat persoonlijke favoriet Three Hours pas zevende in de ranglijst is hier. Ik kan me telkens opnieuw helemaal verliezen in het meesterlijke gitaarspel, de gitzwarte sfeer en de mysterieuze teksten. Het spreekt boekdelen over de torenhoge klasse die dit volledige album in zich heeft.
0
geplaatst: 27 juli 2025, 07:55 uur
ooooh the Day is done "take 5" van the 4 cd box versie van dit album(the making of five leaves left) is echt wonderschoon! Veel langzamer gespeeld. De rest van de box vind ik niet echt mooi. Tuurlijk je kan alles (alle takes)uitbrengen wat een artiest ooit heeft opgenomen maar sommige takes zijn gewoon niet goed genoeg daarom zijn er ook meerdere takes opgenomen om de beste uit te kiezen door de artiest zelf.
2
geplaatst: 27 juli 2025, 09:08 uur
Ik was eigenlijk heel enthousiast voor deze box. En toch stiekem weer de hoop dat we nog wat gingen horen wat helemaal uniek is. Tuurlijk, er staan takes op die we nooit hebben gehoord. Er staan wat pingels op die niet zijn uitgebracht. Maar uiteindelijk is het toch sumier en ook dat was te verwachten. We spreken over veelal tape recordings uit '68. Buiten dat wat Nick speelt en zingt natuurlijk erg mooi is - soms in een ruwe schets, soms vergevorderd - is de kwaliteit van die opnames ook tape kwaliteit uit die tijd. Alsof ik een bandje van mezelf terug luister dat ik opnam 20 jaar geleden op een krakkemikkige boombox. Afin. Misschien brengen ze die tape van mij ook wel eens uit dan. Maar ik ben Nick Drake niet. Overall natuurlijk leuk om in te duiken maar wel echt typisch weer een gevalletje van 1 keer draaien en dan gaat de box de stofplank op.
0
geplaatst: 27 juli 2025, 12:54 uur
Ducoz schreef:
Ik was eigenlijk heel enthousiast voor deze box. En toch stiekem weer de hoop dat we nog wat gingen horen wat helemaal uniek is. Tuurlijk, er staan takes op die we nooit hebben gehoord. Er staan wat pingels op die niet zijn uitgebracht. Maar uiteindelijk is het toch sumier en ook dat was te verwachten. We spreken over veelal tape recordings uit '68. Buiten dat wat Nick speelt en zingt natuurlijk erg mooi is - soms in een ruwe schets, soms vergevorderd - is de kwaliteit van die opnames ook tape kwaliteit uit die tijd. Alsof ik een bandje van mezelf terug luister dat ik opnam 20 jaar geleden op een krakkemikkige boombox. Afin. Misschien brengen ze die tape van mij ook wel eens uit dan. Maar ik ben Nick Drake niet. Overall natuurlijk leuk om in te duiken maar wel echt typisch weer een gevalletje van 1 keer draaien en dan gaat de box de stofplank op.
Ik was eigenlijk heel enthousiast voor deze box. En toch stiekem weer de hoop dat we nog wat gingen horen wat helemaal uniek is. Tuurlijk, er staan takes op die we nooit hebben gehoord. Er staan wat pingels op die niet zijn uitgebracht. Maar uiteindelijk is het toch sumier en ook dat was te verwachten. We spreken over veelal tape recordings uit '68. Buiten dat wat Nick speelt en zingt natuurlijk erg mooi is - soms in een ruwe schets, soms vergevorderd - is de kwaliteit van die opnames ook tape kwaliteit uit die tijd. Alsof ik een bandje van mezelf terug luister dat ik opnam 20 jaar geleden op een krakkemikkige boombox. Afin. Misschien brengen ze die tape van mij ook wel eens uit dan. Maar ik ben Nick Drake niet. Overall natuurlijk leuk om in te duiken maar wel echt typisch weer een gevalletje van 1 keer draaien en dan gaat de box de stofplank op.
Nick Drake - The Making of Five Leaves Left (2025)
0
geplaatst: 30 juli 2025, 15:28 uur
SirPsychoSexy schreef:
Ik blijf me erover verbazen dat persoonlijke favoriet Three Hours pas zevende in de ranglijst is hier. Ik kan me telkens opnieuw helemaal verliezen in het meesterlijke gitaarspel, de gitzwarte sfeer en de mysterieuze teksten. Het spreekt boekdelen over de torenhoge klasse die dit volledige album in zich heeft.
Ik blijf me erover verbazen dat persoonlijke favoriet Three Hours pas zevende in de ranglijst is hier. Ik kan me telkens opnieuw helemaal verliezen in het meesterlijke gitaarspel, de gitzwarte sfeer en de mysterieuze teksten. Het spreekt boekdelen over de torenhoge klasse die dit volledige album in zich heeft.
Hahaha hoe toevallig dat ik nu net dit nummer beluister en op MuMe wil kijken hoe dit nummer wordt ontvangen. Helemaal eens met je beschrijving en “lans breken” voor Three Hours. Voor mij samen met Way to blue (ook lager dan ik zou verwachten) de 2 topsongs van dit album. Verder blijft het ook uniek wat een meesterwerk dit debut is. Spot on album die tijdloos door de ruimte blijft zweven!
0
geplaatst: 30 juli 2025, 16:12 uur
Wat dachten jullie van Saturday Sun op de negende plek dan? 
een album van bizar hoog niveau idd.
een album van bizar hoog niveau idd.* denotes required fields.
* denotes required fields.