The Rolling Stones - Their Satanic Majesties Request (1967)

Veel kritiek gekregen in die tijd, maar ik vind het een zeer goed album. Neem nou het gitaarstuk van "2000 man" Prachtig

klein vraagje: is dit nou die plaat waarbij de LP holografisch is?

ja

antwoord op Sgt. Pepper en als je het mij vraagt hebben ze te hoog ingezet en er compleet naast gegrepen.

Nummers als She's A Rainbow, 2000 Man en 2000 Light Years From Home vind ik anders meesterlijk goed maar dat is natuurlijk persoonlijk

die nummers vind ik ook meesterlijk goed, maar dan wel als "losse" nummers.
nummers als citadel, lantern, en vooral het misbaksel gomper brengen het niveau van het album toch naar een zeer bedenkelijk niveau, daar waar Sgt. P. toch echt staat als een huis

Sergeant Peppers Lonely Hearts Club Band vind ik ook beter dan Their Satanic Majesties Request. Vooral het geheel van Sergeant Pepper vind ik beter,het hele album is meesterlijk goed. Op dit album staan wel meesterlijke losse nummers. (hierboven genoemd door avdj) 4 sterren lijkt mij een logische keuze.

Voor mij het hoogtepunt van the Stones, alhoewel deze LP door fans vaak de grond wordt ingeboord (spijtig genoeg). Voor mij klinkt het helemaal niet als een rip-off van Sgt.Pepper, het is gewoon het antwoord van the Stones op de heersende tijden, the Summer of Love.

Het heeft er wel iets van weg (Reprise nummer, hoes) maar ik vindt 'm zelf helemaal top. Gomper vindt ik bijvoorbeeld helemaal niet slecht. Dat ene laatste nummer vindt ik de sound hebben van Dark Side of the Moon (kwam 6 jaar later)

De psychedelic tour van The Stones. Alles (tekst, arrangement, geluiden, hoes) duidt op hogere sferen. "Wy dont we sing this song all together" en dan 8 minuten lang gejam, gefreak. Het kan en past op deze plaat. Het gaat mee in het totaalconcept.
"On with the Show"mag ook nog genoemd worden. Leuke, verrassende afsluiting. De rest...Knap, vervreemdend, boeiend etc.
Een 4 desondanks, omdat het geen topmateriaal is.

2000 Light Years From Home vind ik persoonlijk het beste nummer ever van The Stones, De LSD heeft flink huisgehouden op dit album

ik blijf een zwak houden voor she's like a rainbow, al vind ik 2000 light years een echte topper; was lve tijdens de steel wheels toernee ook een absolute topper.

She's a Rainbow hoorde ik in de box al als 2/3 jarige en ik vindt het nog steeds één van de sterkste nummers van de Stones. De latere Led Zeppelin bassist, John Paul Jones, heeft tijdens dit nummer (in) het orkest gespeeld.

Dit is de meest waardeloze plaat die de Stones ooit uit hebben gebracht, alleen de dubbele single 2000 light years from home/she's a rainbow is aardig goed, de rest vd nummers zijn bagger:

een kakofonie van geluiden en samples maken nog geen goede songs.

jammer dat niet de dubbele single We love you/Dandelion er nog aan toe was gevoegd, dat had het album nog iets van kwaliteit gegeven.

Mijn favoriete Stonesalbum en het meest interessante en boeiende wat de Stones ooit hebben uitgebracht, allemaal heerlijke nummers (misschien zelfs nog wel beter dan Sgt. Pepper). De reactie van Thunderball lijkt me de typische reactie van een Stones-fan; aangezien dit album geen enkel rock and roll nummer bevat is het niets. Fout! Volgens mij houdt Dhr. Thunderball gewoon niet van het psychedelisch tintje, de lange jams en het geëxperimenteer. De typische Stonesfan houdt gewoon van het typische rock and roll nummer van 3 minuten, voor hem klinkt dit album dan ook als mislukt. Hoor je niet tot deze categorie (sta wat opener!); dan klinkt dit album nog zo slecht niet .

Maar ik moet wel toegeven dat het album nóg beter had kunnen zijn met 'We Love You' en 'Dandelion' erop.

De Stones zelf vinden dit ook een flut album. En voor mij hoeven nr's echt geen drie of vier minuten te duren (de lekkere lange live versies van Midnight Rambler, You can't always get... en Sympathy zijn fantastisch!

Maar ik verveel me echt rot bij deze plaat, kan me niet voorstellen dat ie dan ook nog beter zou zijn dan die vd Beatles (weet te weinig van hen om dat te kunnen beoordelen), maar deze discussie hebben we ooit al eens gehad bij Beatles versus Stones.

Ik heb hem twee keer gedraaid:

namenlijk toen ik de eerste versie op cd had gekocht en daarna een paar jaar geleden toen ik de geremasterde versie aan had geschaft!

Kan me er niet toe zetten hem nog eens te draaien: er zijn grenzen!

shit! ik merk net dat ik deze gewaardeerd heb met 1,5 ster! Veelste veel natuurlijk! 1 ster is voldoende!

Ik ben hier toch heel benieuwd naar1 Vooral omdat iedereen de plaat afbreekt omdat het zo onstones is. Ik heb een voorgevoel dat ik dit niet slecht zal vinden. She's a rainbow is alvast een wereldnummer.

ik vind dit een onderschat album, citadel, 2000 man en 2000 light years from home zijn geweldig. De rest valt ook best mee, goed psychedelisch album!

Dit is gewoon een geweldig album. Mijn favoriete stonesplaat en gewoon een van de beste platen uit het magische jaar 1967. Gewoon luisteren en een hoge score geven!

Wanneer je dit een fantastisch album vindt, zelfs je favoriete Stonesplaat, dan vind je aan de Stones niks aan.

Het is hun slechtste plaat ooit, vinden ze zelf ook.

Ben het met Toon1 eens, één van de beste platen uit 1967, sowieso de beste van The Stones.
Dat je de Stones niets aan zal vinden als je dit de beste plaat vind kan ik ook ontkrachten. Ik vind bijv. Sticky Fingers, Between The Buttons, Let It Bleed, Excile On Main Street en nog wel meer Stones platen bovengemiddeld of gewoon goed. Dus dat slaat nergens op wat je zegt.

Als je dit zooitje aan geluiden goed vind is dit verder geen goede graadmeter of je de Stones echt goed vindt, want dit zijn ze gewoon niet zoals ze normaal klinken. Dit is een grote mislukking en dan vinden ze zelf achteraf ook.

Je kunt de plaat wel goed vinden, maar dan ondanks dat je de Stones wellicht goed vindt, dit heeft niks met de Stones sound en hoe ze normaal klinken te maken.

Maar wanneer je gaat zeggen dat dit hun beste plaat is, sorry, maar dan kun je ze nooit echt goed vinden, of fan zijn, want dat is echt larriekoek.

En nee, dat heeft niets met persoonlijke smaak te maken, dat is het zelfde wanneer ik zeg:

blauw is mijn lievelings kleur, maar ik vind het het mooist wanneer het groen is.

Wat een zever zeg. Jij vindt dus dat een artiest niet mag afwijken van hun 'sound' ? Hoe saai zou de muziekwereld dan niet zijn, als een band niet meer mag experimenteren of zich op nieuwe tereinnen begeven. Mochten de beatles dan ook geen klassieke instrumenten in hun muziek gebruiken omdat ze dat voorheen niet deden en dat hun sound niet was?
Overigens luister ik bijna even graag naar Exile on Main Street of Beggar's Banquet of de debuutplaat. Het is larie dat ik de Stones niet goed kan vinden als dit mijn favoriete plaat van hun is.

Wanneer dit volgens jou hun beste plaat is kan ik je in ieder geval als fan/expert niet meer serieus nemen. Sorry.

Ach, misschien zeur ik te veel. Ieder zijn meug en wie dit te gek vindt, veel plezier er mee, maar ze kunnen zo veeeel beter!!!

Dude, doe normaal. Ik ben ook een groot Stones-fan en dit is ook niet mijn favoriet, maar dit soort ultra-subjectieve uitspraken raken kant nog wal.

Iemand die zegt fan te zijn en roept dat dit het beste album is kan ik gewoon niet serieus nemen, sorry. Ik ken niemand qua Stonesfans, die dit goed vindt, laat staan het beste album!

Dan vind je dus iets goed, of zelfs het beste, wat klinkt zoals de Stones normaal totaal helemaal niet klinken.

Zelfde als ik zeg:
ik vind Frans Bauer helemaal te gek, maar dan wel op die plaat waarop ie niet te horen is,

of rood is mijn favoriet kleur, maar dan wel als het blauw is.

maar laat ik er maar over ophouden, ik kan hier gewoon niet met mijn gezonde verstand bij.

Dan ken je er nú een.

Sluit me verder volledig bij Teun aan. Wat een overtrokken reacties, zeg.