menu

The Rolling Stones - Get Yer Ya-Ya's Out! (1970)

Alternatieve titel: The Rolling Stones in Concert

mijn stem
4,24 (323)
323 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Decca

  1. Jumpin' Jack Flash (4:02)
  2. Carol (3:45)
  3. Stray Cat Blues (3:48)
  4. Love in Vain (5:15)
  5. Midnight Rambler (9:10)
  6. Sympathy for the Devil (6:40)
  7. Live with Me (3:06)
  8. Little Queenie (4:31)
  9. Honky Tonk Women (3:28)
  10. Street Fighting Man (4:07)
  11. Prodigal Son * (4:04)
  12. You Gotta Move * (2:19)
  13. Under My Thumb * (3:38)
  14. I'm Free * (2:48)
  15. (I Can't Get No) Satisfaction * (5:39)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 47:52 (1:06:20)
zoeken in:
Pieter Paal
De Stones hebben inmiddels al veel live-albums uitgebracht, maar dit is toch echt hun beste. Dit niveau halen ze nu niet meer.

avatar van George
Mijn favoriete live plaat van The Stones. Zonder uitzondering prachtige versies en in veel gevallen zelfs beter te noemen dan het origineel. De plaat is een aaneenschakeling van hoogtepunten .
Ik licht er slechts een uit : het Robert Johnson nr. Love in vain.
De Let it bleed uitvoering is prachtig , de live en intense uitvoering op Get Yer Ya van het nummer , doet je echter naar adem snakken.

Harald
You have to play it loud!

avatar van George
Very loud !

Harald
we want more...we want more...we want more...we want more...we want more...we want more...we want more...we want more...we want more...we want more...

avatar van marco straaten
5,0
de beste live plaat ooit gemaakt door welke artiest dan ook.
Als je ze ook ziet spelen tijdens tijdens deze tour; dit is pas echte rock'n roll.

Harald
Als je ze ook ziet spelen tijdens tijdens deze tour; dit is pas echte rock'n roll

Deze tijden zijn er helaas voorbij maar ze zijn live nog stets heel erg goed. Hun beste live optredens hadden de Stones trouwens in 1970 tot 1972

avatar van Redbonemusic
5,0
Een van de beste live albums ooit uitgebracht! Zelfs de Stones zelf zouden dit niveau nooit meer behalen. Hoewel; The lost Brussels, Get your Leeds lungs out en Live in Texas 1978 zijn ook zeker niet te versmaden, maar dit zijn geen officiële albums. Jammer dat de artiest zelf altijd beslist wat er uit komt. De fan heeft vaak een betere, en zeker objectiever oor dan de artiest zelf. Ik zet hem nog maar weer eens op!

avatar van marco straaten
5,0
Een plaat die zeker in de top 250 thuis hoort en dan bedoel ik in de top 10.
Luister toch eens naar Midnight Rambler.......Kriebels van genot krijg ik ervan

avatar van ricardo
3,5
zeer goede live plaat hoort bij de top 10 beste live platen aller tijden , met een magistrale midnight rambler, jumping jack flash, sympathy for the devil en last but not least street fighting man 5 sterren voor deze tijdloze klassieker

4,0
De beste live plaat die ik ken. Sympathy for the Devil is helemaal te gek en dan met name de 2e gitaarsolo (van Mick Taylor zo begrijp ik uit jullie reacties). 4 sterren van mij.

avatar van ricardo
3,5
Dan ben je zeker niet zo van de live platen? Want anders zou je wel meer dan4* geven. toch?

4,0
Dat klopt. Sowieso is er geen een album waarvan ik alle nummers goed vind. Van de nummers 1, 9 en 10 vind ik de studio-versie beter, bij de rest juist omgekeerd. Wat ik zo mooi vind bij de Stones is dat ze live heel anders spelen dan studio en dat er tussen de verschillende live-versies ook weer (groot) verschil is. Voor mijn waardering is ook een graadmeter hoe vaak ik een plaat opzet. Deze aanzienlijk minder vaak (en dan vaak nog individuele nummers) dan de grote 4 studio-albums.

avatar van ricardo
3,5
Ik ben juist een enorme liefhebber van live platen,als ik een band niet goed ken begin ik meestal met een live verzamelaar,ik vind live muziek vaak veel terechter en helderder klinken,waardoor ik automatisch vind dat je dan gelijk het beste album binnenhaalt,en je weet gelijk wat de band in zijn mars heeft,zo ook met deze plaat wat ik dus gelijk de beste stones plaat vind.

avatar van marco straaten
5,0
@ peter g: gewoon 5* geven dan, zou ik zeggen.

avatar van Zachary Glass
4,0
Een zondagmiddag in 1987. We bekeken een huurvideo die moeder zich had laten aanpraten in de lokale videotheek, Jumpin' Jack Flash.

Een geinige eightiesprent met Whoopi Goldbergh in de hoofdrol. Woopi dient in de film een spionagezaak op te lossen aan de hand van de lyrics van "Jumpin' Jack Flash" (ja, in die eighties wisten ze echt een beklijvend, innovatief scenario te schrijven ).

Hoe het verhaal nu alweer verliep, heb ik het raden naar (dat verdraaide kindergeheugen toch) - maar ik herinner me wél hoe ik opgewonden werd door dat nummer van The Rolling Stones.

Het nummer bevatte meer weerhaakjes dan het toen door mij o-zo geliefde "Uptown Girl" (Billy Joel). Dit was "rockmuziek", zo doceerde vader.

De week erna doorkruiste ik met mijn moeder het centrum van onze stad in onze muisgrijze (goede burgers als we zijn) Audi 80.

Over de radio werd plotseling "Street Fighting Man" aangekondigd, moeder gaf de volumeknop een hengst naar rechts. En onze gezapige familieberline werd van de weeromstuit nogal vinnig door de bochten gegooid door mijn moeder - dit alles terwijl ze verschillende maal "heeey! Zing ne keer mee" riep naar haar zoon, die zich op de achterbank afvroeg wat er in Godsnaam aan de hand was

In een week tijd wist ik wie The Rolling Stones waren, had mijn vader deze langspeler opgediept om me méér nummers te laten horen ("Klinkt Carol niet fantastisch?") en was ik tot het besef gekomen dat mijn moeder misschien iets gekker was dan ik voor lief nam

En dat allemaal dankzij Whoopi Goldbergh. De eighties - gekke tijd

avatar van Thunderball
4,5
Mooi verhaal! Dank voor het delen!

avatar van Rufus
3,0
Over het algemeen wordt de periode met Mick Taylor gezien als
de beste. (zie Mume Toplijsten).
Jammer dat ze Mick Taylor hebben ingeruild voor Ron Wood
hoe goed of aardig ook het is een clone van Keith Richard.

Harald
Ooit iets van Brian Jones gehoord?

En de Stones hebben niet Mick Taylor ingeruild voor Ron Wood maar Mick Taylor heeft gewoon onslag genomen omdat hij met zijn positie in de band niet tevreden was. Mick Taylor is technisch gezien wel wat beter dan Ron Wood, Mick heeft meer gevoel voor Blues maar toch is Ron Wood zeker geen clone van Keith Richard maar wel een uitstekende slide guitar speeler

avatar van Rufus
3,0
Harald ik reageerde op dit berichtje van jou:
Harald schreef:
Als je ze ook ziet spelen tijdens tijdens deze tour; dit is pas echte rock'n roll

Deze tijden zijn er helaas voorbij maar ze zijn live nog stets heel erg goed. Hun beste live optredens hadden de Stones trouwens in 1970 tot 1972

Met Brian Jones vind ik zelf de beste periode.

Harald
Met je absoluut eens

avatar van Hans Brouwer
4,5
ricardo schreef:
Zeer goede live plaat hoort bij de top 10 beste live platen aller tijden

Ik heb nog een cd bon liggen en ik was eigenlijk van plan om "Live over Europe 2007" van Genesis te kopen.... Zal ik mij dan toch maar eens wagen aan een live album van The Rolling Stones Als Ricardo zegt dat "Get Yer Ya-Ya's Out! (1970)" tot de top 10 beste live platen aller tijden behoort, wie ben ik dan om 'm niet te geloven .

avatar van Oldfart
4,5
Ja Hans haal je Ya Ya's te voorschijn
Ben geen groot Stones fan, maar dit is echt goed.

Harald
Een belangrijke reden voor deze release was de enorme success van het bootleg "Live'r Than You'll Ever Be" opgenomen in Oakland tijdens de zelfde tour..

Het hoes, Charlie Watts met de mule en met guitaren in zijn handen, was geinspireerd door BoB Dylan's lyirc van "Visions of Johanna".

Voor mij hun beste (officieele) live plaat ooit!

avatar van Thunderball
4,5
Zie ook bij Rolling Stones: "discussie", of kijk bij artiesten.

avatar van ricardo
3,5
Hans Brouwer schreef:
(quote)
Ik heb nog een cd bon liggen en ik was eigenlijk van plan om "Live over Europe 2007" van Genesis te kopen.... Zal ik mij dan toch maar eens wagen aan een live album van The Rolling Stones Als Ricardo zegt dat "Get Yer Ya-Ya's Out! (1970)" tot de top 10 beste live platen aller tijden behoort, wie ben ik dan om 'm niet te geloven .

Als je op die tegoed bon een beetje een ruime marge hebt zou je ze misschien ook beiden kunnen nemen Hans (ken Live In Europe van Genesis overigens niet maar dat terzijde).En ja Hans,op deze plaat het enorm goede samenspel en de goede uitvoeringen van bekende nummers van albums als ''Let It Bleed'' en ''Beggars Banquet'' ,eigenlijk staan de ''beste'' nummers van die 2 albums hierop,maar dan wel live,vooral het nummer ''Midnight Rambler'' vind ik een ontzettend gaaf nummer.Je komt deze tot de 10 beste live cd's ooit behorend,voor 10euro overal tegen,en het is een niet te missen live klassieker natuurlijk.groetjes

avatar van gijs van e.
Rufus schreef:
Met Brian Jones vind ik zelf de beste periode.

Vind ik ook, ze hebben nog wel wat aardige dingen gedaan met Mick Taylor(Let It Bleed, paar nr.s van Sticky Fingers, Exile On Main St en Goats Head Soup), de Ron Wood periode spreekt mij niet zo heel veel meer aan.

Over deze plaat, ik vind deze heel goed, met name Jumpin Jack Flash, Stray Cat Blues, Midnight Rambler en Street Fighting Man.

MICKJES
Rufus schreef:
Harald ik reageerde op dit berichtje van jou:
(quote)

Met Brian Jones vind ik zelf de beste periode.

Ik waardeer jullie mening en ik begrijp hem echt heel goed. Met Brian Jones hebben de stones geweldige nummers gemaakt. Maar toch gaat mij voorkeur uit naar hun periode met Mick Taylor. Daar gingen ze naar mijn mening wat intelligentere(of hoe je het ook moet noemen) muziek spelen

bikkel
Met voorsprong hun best uitgebrachte liveplaat.Een gretige Band in topvorm.Schitterend gitaarwerk,een stuwende swingende ritmesectie en een Jagger die tot grote hoogten stijgt.
De uitvoering van Midnight Rambler overtreft de studioversie met gemak.Veel bluesier en met een stuk meer power.Hetzelfde gaat op voor de versies van Stray Cat Blues en Love In Vain.De op zich al prima nummers krijgen net iets meer glans en komen meer tot leven.
Jammer eigenlijk dat er niet meer op staat.Nog steeds is het zo dat als de plaat afgelopen is,je eigenlijk alleen maar meer wil.
Absoluut een hoogtepunt in de lange Stonesgeschiedenis.En een registratie die behoort tot de beste die ooit is gemaakt.

5,0
DE GRAATMETER waar ieder live album aan gemeten dient te worden. De Stones live in de 60's wie kan dat verslaan? De US '69 tour was de acumulatie van, en een afscheid van, al die voorgaande (Brian Jones) jaren. Want in tegenstelling tot wat vele schijnen te denken was Let it Bleed nog niet uit tijdens deze tour (die werd pas aan het eind van deze tour uitgebracht) maar inplaats daarvan stonden ze boven aan de US hitlijsten met Through the Past Darkly vlak voor deze tour begon. De helft van de nummers op dat album bestaat uit songs van '67 en zelfs '66 (luister naar het meisje die om Paint it Black vraagt voordat ze Sympathy For the Devil spelen). De mensen die naar deze tour kwamen kenden alleen de Stones met Brian Jones, en kwamen ongetwijfeld met zulke verwachtingen (bekijk het '67 achtige hippie publiek op Gimme Shelter). Maar de Stones verraste vriend en vijand, een nieuwe era was begonnen en hoe?! Absolute top, 5 punten! (omdat 10 niet mogelijk is)

Gast
geplaatst: vandaag om 18:19 uur

geplaatst: vandaag om 18:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.