The National - Boxer (2007)

Ik ben verliefd op dit album Perfectie bestaat dus toch....
Nooit gedacht maar dit is mijn favoriete album aller tijden geworden en ik denk niet dat iets daar nog overkomt

Dan moet ik toch Interpol maar eens gaan aanschaffen want ik vind mistaken for strangers echt absurd goed.

Tjonge jonge wat is dit een wereldplaat zeg, sinds de release van High Violet weer veel gedraaid en het blijft fantastisch om te horen!

mooi medium dat musicmeter. Weer een album wat ik via deze site heb leren kennen. We starten met een 3,5 maar ik denk dat daar de komende weken nog wel wat meer in het vat zit.

Vooral fake empire is lekker.

Ik had een bijzonder album verwacht maar vond het niet super goed. Wel aardig.

Het is wel een groei album, dus ik zou er zeker vaker naar luisteren, in het begin vond ik het ook niks bijzonders

Precies mijn eerste mening over dit album, drie jaar geleden. Luister nog een paar keer en je bent om.

Precies. Ik vond dit album na de eerste luisterbeurt geweldig, daarna ging het me wat vervelen, en sinds een tijdje terug heeft het me helemaal weten te pakken.

De eerste van Interpol (Turn on the Bright Lights) kun je zo sowieso blind kopen als je Mistaken for Strangers absurd goed vindt.

Goed album trouwens, dit album van The National. Ik heb Alligator, deze en High Violet en merk dat ik toch een lichte voorkeur voor deze heb. Vooral voor Brainy, met die heerlijk post-punk drumsound (luister Joy Division - Disorder, en je weet wat ik bedoel..)

Hmmm, dit blijkt toch wel een heel erg lekker album te zijn. Het heeft een tijdje geduurd voordat het kwartje is gevallen maar met enig doorzettingsvermogen ben ik het nu wel eindelijk gaan waarderen. En kom op, Slow Show is toch verruit het hoogtepunt van het album. Het einde van het nummer is gewoon briljant! Apartment Story, Brainy en Guest Room zijn verder ook van een erg hoog niveau.

Hoop dat de andere nummers zich ook nog verder bij mij gaan ontwikkelen want dan wordt dit echt een pareltje voor mij. Ga ze trouwens ook zien in Brussel op 21 November. Ben benieuwd of ze mij dan nog meer weten te verbazen.

Enige album in mijn collectie die ik desnoods 5 keer na elkaar blijf luisteren Verslavingsfactor 10

Oei,dit album vindt ik echt veel slechter dan hun nieuwste.
hier staan naar mijn mening maar 2goeie nummers op maar voor de rest
vindt ik het niet veel aan.

Luister het nog maar een paar keer.

Dan hoop ik inderdaad dat je het nog wat meer kans geeft.

Mij heeft het zelf anderhalf jaar geduurd vooraleer ik The National echt wist te apprecieren, en kijk, nu zijn ze mijn favoriete (nog bestaande) band. Het lange blijven proberen was het genot dat ik er nu van terug krijg dus zeker meer dan waard.

Ik was eerst ook meer into 'snellere' muziek en bij mij was het Mr.November op YouTube dat de doorslag gaf, via Mr. November ben ik ook in hun andere nummers geraakt.

'Racing Like A Pro' vindt ik een goed nummer,de beste van dit album.
ik zal het album nog is luisteren maar weet echt niet of ik het ga waarderen,maar ik zie wel,tot nu toe blijft mijn stem een 2.

Maar wat valt er dan zo tegen aan dit album t.o.v. het laatste?

Ada, Green gloves, Slow how, Start a war liggen toch wel aardig in lijn met het nieuwe album. Ik zou me er wat bij voor kunnen stellen als u de snellere drums als in Brainy en Squalor Victoria niet zou kunnen waarderen.

En gratis tip; wees wat zuiniger met de overbodige -t's.

Ik heb er wel even 'doorheen moeten luisteren', maar als je die moeite neemt, dan ontvouwt zich een prachtig album. Vaak ingetogen, soms gecontroleerde aanzetten tot een rauwere sound. Maar vooral een heel eigen geluid. Met een paar absolute kippenvelmomenten. Mooi dat de instrumentatie sober blijft, waardoor spaarzame strijkers, blazers en accordeon ineens zachtjes kunnen excelleren. 'Fake Empire' is natuurlijk een juweel van een song.

Begint een van mijn favoriete platen te worden. Zo ontzettende heerlijke plaat.

hoe goed kan een groep zijn

Wel om eerlijk te zijn begin ik deze plaat meer en meer te waarderen. Maar het geniale snap ik niet of beter nog niet. Nog lekker wat tijd nemen.

Toch een verdienstelijke 4-sterren plaat.

Boxer

Luisterend naar boxer valt als eerste de zeer prettige en vooral kalme donkere stem van Matt. Echt een album voor het slapen gaan, heel kalmerend.

Na een interview te gelezen hebben over The National, was ik erg benieuwd naar de lyrics, want de overige bandmembers zeiden, dat ze er eigenlijk niet veel aandacht aan hebben besteedt en weten vaker ook niet waar Matt het allemaal over heeft. Ik kwam er al snel achter dat Boxer een album is over relaties, opgroeien en jaloezie. De teksten schetsen de manier van denken van de mens, relaties die worden beeindigt en hoe contact wordt verloren met de mede mens.

Het simpele, maar toch zeer prettige piano lijntje in Fake Empire, de drum die zich ontpopt in het midden van het nummer en zorgt voor een lekkere beat, de bas die eenvoudig en doeltreffend het werkje begleidt en op het einde de blaasinstrumenten die het nummer naar een klein climaxje brengen, maken dit nummer erg lekker! Leven in je eigen wereldje, waar je altijd gelukkig kunt zijn, maar toch weet je dat je een oog moet open houden, want het leven is niet alleen maar geluk.

Mmm Interpol is blijkbaar ook terug te vinden op dit album, zoals al eerder gezegd, dit zou zo een cover kunnen zijn van interpol. Vreemd, want ik heb gelezen in het interview, dat de band niet heel erg positief te spreken was over interpol. Toch blijft Mistaken For Strangers een erg goed nummer over vrienden die hij langsaam verliest.

Intelligentie, is dat belangrijk? Volgens Brainy wel. En ik ga mee met 'hroswith', dat de drummer hier echt een JD lijntje onderzet, mooi. 'You might need me more than you think you will, come home in the car you love, brainy brainy brainy'

Drinken met je vrienden in de pub, terwijl je eigenlijk veel te druk bezig bent met je werk. In Squalor Victoria wordt een verhaal vertelt over iemand die zijn werk en zijn vrije tijd moet verdelen, hij moet volwassen zijn en zijn keuzes goed bepalen.

Jaloezie en vrienden verliezen. De gitarist speelt erg lief in Green Gloves, ondersteunend door bas en piano. De hoofdpersoon, in dit schitterende nummer, verliest contact met zijn vrienden en probeert het weer op te pakken, door de dingen te doen die zei doen en hun interesses te gaan interesseren.

Dat lieve meisje daar achterin de klas, wat zou ik graag bij haar zijn. In Slow Show, wordt vertelt dat deze jongen het nooit heeft aan gedurfd dit meisje mee uit te vragen. Als ik dit nummer hoor, wil ik eigenlijk verder gaan en Bon Iver erbij pakken.

Getrouwd en beseffen, dat het leven opeens veel minder te bieden heeft. Er valt niet veel meer te beleven in deze relatie van een koppel dat leeft in de Apartment Story.

Loop weg, zonder een verklaring te geven voor je acties, Start A War. Hij zal alles proberen om de relatie weer hoop te geven. De verwachtingen vielen tegen van deze relatie.

Een ruzie, zonder na te denken, woede zonder inhoud. Er word niet meer verlangt naar de slaapkamer, nee men kan ze nu vinden in een lokale Guest Room, gooien met geld naar elkaar, zonder erbij na te denken.

Wat valt er nog te halen uit deze relatie, na de jaren vervagen de dingen die je in de persoon aantrokken, vroeger was het leuk, nu niet meer, Racing Like A Pro.

Ada beslist dat deze relatie niet gaat werken, ze wil haar redenen hier niet over kwijt. Ze probeert er makkelijk vanaf te komen door te zeggen, dat er meer Ada's in de wereld zijn.

In Gospel wordt als afsluiter vertelt hoe een relatie wel succesvol kan zijn. Namelijk de ouderdom wordt weergeven in dit nummer, hij toont nog evenviel liefde voor zijn vrouw ook al heeft hij geen 'angel face' meer en 'feathers are fallin on my feet'.

Wat heeft die vent toch een prachtige stem!

Kalmerend is de stem van Matt zeker, en in mijn ogen ligt daar ook de kracht van Boxer: rust. Ook met af en toe redelijk hyperactieve drums weten ze een climax in te houden en, alhoewel ik ontzettend van climaxen hou, dit de nummers alleen maar mooier en rustgevender maken. Wat ik ook prachtig vind aan de zang, is dat er geen losse zinnen gezongen worden. Matt heeft een bepaalde manier van zingen waardoor alles aan elkaar wordt geweven lijkt het wel, en dat maakt de nummers en het album meer als één geheel. Het enige wat mij wel eens kon irriteren is het gebrek aan rijm in de tekst. Ik ben absoluut niet iemand die vindt dat elke zin zou moeten rijmen, want dan krijg je inderdaad losse zinnen en de teksten zijn over het algemeen prachtig, en passen heel goed bij het muzikale gedeelte (zeker Squalor Victoria, prachtig nummer!), maar in bijvoorbeeld een nummer als Mistaken for Strangers: showered and blue-blazered, fill your head with quarters kan ik me hier aan ergeren. Dat zijn kleine punten, maar ik betrap mezelf er vaker op dat ik me er aan irriteer. Dit neemt overigens niet weg dat ik de nummers niet meer zou kunnen luisteren door die miniscule puntjes van irritatie.
Ook een sterk punt van Boxer is dat het lijkt dat de nummers langer duren dat dat ze duren, mede door de soort van loomheid die de nummers meegeven, maar dit betekent voor mij alleen meer dat ik langer van een kalmerend nummer van the National kan genieten.

Kortom, Boxer is een prachtig album, waar rust overheerst, en dat ook goed op de luisteraar (in ieder geval mij) wordt overgebracht.
4,5*

Ik denk overigens dat White Lies dan eerder op The National lijkt, maar dat is iets anders.
Daarbij vind ik dat Interpol en Editors vrij veel is, maar niet afgezaagd, en ook al had Mistaken For Strangers een Interpol nummer kunnen zijn, dit blijft The National voor mij. En ja, ik denk dat de rest van de plaat je mening kan veranderen, verder zie ik geen "afgezaagde" linken. The National is over het algemeen veel rustiger dan Interpol/Editors. Deze weten nummers altijd wat drukker te maken (daar hou ik ook wel van hoor), the National houdt het wat "simpeler". Als je de plaat nog een paar keer luistert kun je hem wel waarderen denk ik!

Mistaken For Strangers is geinspireerd door Pixies

Dat hoor ik er eerlijkgezegd helemaal niet in... hoe kom je daarbij?

Interview gelezen, Matt Berninger had zelfs een hekel aan het nummer en wou het liever niet op het album hebben.

Even opgezocht voor je:

"While making “Boxer,” Matt hated and tried to kill a squalling little feedbacky homage to the Pixies that Aaron wrote. Eventually it became “Mistaken for Strangers,” among fans’ most beloved songs. "

The National Agenda - NYTimes.com

Ik denk dat dit toch mijn nummer 1 plaat is geworden, enige minpunt is dat ik hem niet altijd kan luisteren. Soms trek ik het echt niet.

Nummer 1? En toch geef je 'm maar een 4?

Racing like a pro brengt me in vervoering, echt prachtig.
Ik ben aan het werk, maar kwam er na drie minuten achter dat ik alleen maar naar het scherm heb zitten staren tijdens het nummer en mijn gedachten ergens anders waren. Dat moet muziek met je doen.
Heerlijk!!

Na een paar keer luisteren naar fake empire en uiteindelijk beslist te hebben dat het niet voor mij is luisterde ik nog een keer. En het grijpt me bij mijn keel! Kopen deze handel