Muse - Simulation Theory (2018)

De hoes is ook ontworpen door dezelfde maker die de posters/artwork van Stranger Things heeft ontworpen.

Mag je al stemmen op een album, als het nog niet is verschenen/uitgebracht? Ik zie hier al een paar (laag)stemmers hun stem hebben uitgebracht.

Excuses ik had een leak gepindakaast die blijkbaar nep was. Stonden de singles wel op.

Overdrijven is ook een kunst, natuurlijk. Notice the wink, mijn toon is niet zo serieus. Ieder z'n idee natuurlijk.



Niet geheel correct. Muse nummers zul je sowieso zelden in een algemeen ultratop-overzicht zien, vaak raken die nummers niet eens voorbij de tip-selectie en is de top-selectie niet eens aan de orde. Er zijn te weinig zenders die Muse draaien. Want ondanks het feit dat de groep verweten werd te commercieel te worden, is dat exact wat de muziek niet blijkt te zijn voor de meest gangbare mainstream-zenders. Studio Brussel, om er één te noemen waar Muse wél in de playlist zit, is representatief om een beeld te hebben mbt het succes van de nieuwe nummers. En dan zeker een lijst als De Afrekening of die andere top van dezelfde zender. Zelfs op NRJ, toch niet bepaald een zender die je met dergelijke muziek kan linken, draaien de nieuwe nummers van Muse goed mee.

Voor "Pressure" is het simpelweg nog te vroeg. Niet ongewoon. Denk bijvoorbeeld aan "Shotgun" van George Ezra, die de laatste 7 weken pas te toppositie bereikte (algemene UltraTop), terwijl het nummer al 18 weken meedraait en eerst niet echt van de grond kwam. Voor Muse is momenteel nog aan "The Dark Side", die nu 8 weken meedraait en momenteel binnen de TOP 10 op en neer gaat. "Something Human" stond in de 3de week reeds op 1 en zat 8 weken in de TOP 10, in de 19de week zit deze nog steeds in de TOP 30. "Though Contagion" draaide ook 19 weken in de TOP 30 en stond meerdere weken op 1. "Dig Down" deed ongeveer hetzelfde. Alle nummers draai(d)en nog veel langer mee binnen de TOP 50. Dat verschilt allemaal niet veel van wat Muse doorgaans doet, de monsterhits -naar hun normen dan- buiten beschouwing gelaten.

Eigenlijk is het zo dat Muse haast constant in de lijst zit, soms met meerdere nummer tegelijkertijd. Meestal volgen er ook re-entries in de weken na de effectieve release van het album in kwestie.

Het is pas goed als het een hit is. Striemend sterke argumentatie is dat.

Ja hoe goed kan een liedje nou helemaal zijn als het geeneens wordt opgepikt door al die geweldige radiozenders op de wereld.
Ben blij dat ik altijd al zelf op zoek ben gegaan naar mijn eigen muziek.

Dat wordt hier door niemand beweerd denk ik. Maar goed, als muziekliefhebbers zijn we beter in luisteren dan in lezen zeker.

Lullig voor Muse, maar zeer vermakelijk om de commentaren bij dit album te lezen. Totaal onbevooroordeeld geluisterd naar met name Pressure

Muse is in potentie de nieuwe Coldplay of U2, de hele wereld brandt ze af (niet vwb hun live performance btw) en een paar die hard fans blijven trouw aan de nieuwe worp van hun helden. Prachtig ook die loyaliteit en vooral die verkrampte pogingen het echt, echt nog steeds mooi te vinden. Snap het ergens ook wel, want ondanks de pingels en tangels is het nog wel onmiskenbaar Muse. een slechte Muse, datdanweerwel.

Mooie ingetogen hoes trouwens

Als ik dit topic zo lees dan zitten er veel users te popelen om dat lage cijfer te kunnen gaan geven, straks, als het album echt uit is. Net zoals bij een shootout zijn er altijd een aantal van die zenuwmensen die het niet kunnen laten hun geweer te vroeg af te laten gaan.

Die uiterst vooringenomen visie over luisteraars die het oprecht goed vinden, is nochtans het enige krampachtige dat ik hier lees. Evenals die smalende uitspraken over de groep in 't algemeen die eigenlijk geen enkele houvast hebben. Noch brandt de hele wereld ze af, noch zijn fans persé die-hard, noch zijn het er slechts een paar, noch is het per definitie blinde loyaliteit. Allemaal onnodige verbuigingen die een mening geen kracht bij zetten, in tegendeel zelfs.

Op dit moment beschouw ik mijzelf nog steeds als Muse-liefhebber. Bij elke nieuwe release is het afwachten of ze zichzelf opnieuw waar kunnen maken. Lang niet alles valt in de smaak, elke CD bevat meerdere skip-nummers die mij ook na verloop van tijd niet voor zich kunnen winnen. Anderzijds zijn er keer na keer de blijvers die al dan niet instant kunnen overtuigen en eeuwig de playlist in belanden en het persoonlijke eindejaar lijstje halen. Dat maakt dat je mij na al die jaren nog steeds fan mag noemen. Steeds opnieuw ben ik aangenaam verrast geweest door de steengoede nummers die voor mij telkens bevestigen dat Muse relevant blijft.

Ik hoor een nummer graag of niet. Complexer dan dat is het niet. Dat kan ik niet forceren. Is het goed, zal ik het zeggen. Kan het maar half bekoren of lijkt het simpelweg nergens op, doe ik dat eveneens. Live is Muse fantastisch, hun CD's blijven voorlopig steevast enkele topnummers brengen, maar ik heb geen enkele reden om zoiets uit loyaliteit te vinden, noch om het feit dat ik fan ben. Het is zelfs zo dat ik de bandleden als ongelooflijk goed in hun vak, maar weinig sympathiek beschouw. Ik heb geen klik met die mensen op zich. Zo zijn er artiesten waarvoor ik omwille van hun persoonlijkheid of oudere werk eindeloos veel sympathie heb, maar van wie ik met alle wil van de wereld geen recente worpen kan smaken. Het één staat los van het ander.

Enfin, om maar te zeggen dat het absolute onzin is alles en iedereen op basis van het al dan niet waarderen van een Muse-album meteen ook in wat bekrompen vakjes te gaan steken.

Leuk dat je er een knipoog bij zet esteban, maar dan moet je vervolgens zo bloedserieus allerlei dingen beweren die ik in the first place helemaal niet zo gezegd en al helemaal niet zo bedoeld heb.

De hele wereld is een metafoor voor wat ik daarvoor gelezen heb in dit topic, ik heb even snel voor je gegoegeld en daaruit blijkt dat er qua reviews nog niet echt iets zinnigs over de ontvangst van het album. Hoewel, op rateyourmusic is de indicatie niet echt hoopvol (1,7 vd 5, maar slechts 13 sample size).

Vervolgens zie ik een aantal users serieus positief zijn tussen een consensus van behoorlijk negatieve commentaren, eens of niet? Die noem ik voor het gemak die hard fans, kan wel alles heel genuanceerd brengen, maar daar schiet ook niemand wat mee op. Jij voelt je blijkbaar aangesproken, terwijl jou reacties behoorlijk genuanceerd zijn.

Smalend? Omdat ik in de plaats van het clichématige "meer elektronische invloeden" pingels en tangels gebruik? Da's het enige dat ik inhoudelijk zeg over Muse, naast dat ze nog steeds herkenbaar als zijnde Muse.

Ik weet niet of je het draadje van de laatste U2 hebt gevolgd, maar zou je het gedaan hebben (of doe je het alsnog, aanrader, echt hilarisch) dan zul je net als ik de parallellen zien. Ach en Coldplay, mss verdient Muse die vergelijking (nog) niet.

Zo iets genuanceerder? Btw, een die hard fan is in mijn boekje iemand die zelf in een bekrompen hokje gaat zitten en niet meer in staat is over die randen van dat hokje te turen. Het type dat zich onmiddellijk aangevallen voelt als er ook maar de geringste vorm van kritiek te horen is.

Analyse van vijf nummers so far.
Dig Down - Madness 2.0/light. En ik vond Madness niet bepaald het werk waar ik meer van wilde horen wat Muse betreft.
Something Human - Een nummer moet je slechtste zijn. Laten we hopen dat dit de slechtste van Muse ooit is.
Thought Contagion - Niet gek, maar ben niet helemaal blij met de wat spuwende manier waarop Bellamy vooral aan het begin zingt.
Dark Side/Pressure - Prima Muse-nummers, maar geen uitblinkers in het oeuvre. Hoop dat de resterende zes meer hier op lijken.

Het staat er nochtans allemaal. Duidelijk, vrij letterlijk ook. Waardoor het mijn inziens zeker geen wilde interpretatie of iets dergelijks is.

Maar goed, in de rest van de reply merk ik vooral dat we op enkele vlakken naast elkaar aan't praten zijn. Ik zie in de reactie dat er zaken gelinkt worden aan delen waar het niet op slaat. Mogelijk is dat ook bij mij zo. Zo gaat het moeilijk worden. Geen probleem, we proberen:

Oneens wat de voorlopige consensus alhier, ook al is die momenteel nog niets waard, betreft. Wat ik voorlopig zie, zijn vaak negatieve overdrijvingen die, wanneer we terug gaan bladeren, al vast stonden alvorens de meeste nummers vrijgegeven werden. Regelmatig door leden die het blijven herhalen, waardoor er al snel de indruk is dat het merendeel negatief is. Een gekend fenomeen bij groepen die een erg verdeeld publiek hebben, voorbarige negativiteit. Dat zie je hier wel meer. In dat opzicht wacht ik graag nog enkele weken af.

Bij mensen die minder negatief of eerder nog afwachtend zijn, zie ik dat eerlijk gezegd absoluut niet in die mate, in tegendeel zelfs. Wat mij dan ook weer verrast. Ik dacht dat een horde fans hier meteen zwaar in de verdediging ging springen, tot op het onredelijke af. Een uitzondering daar gelaten.
Positieve tegenstemmen, just for the heck of it, blijven in dat opzicht ook achterwege. Het zit dus wel snor wat betreft de vooringenomenheid bij de die-hard fan, denk ik.

"Smalend?" - Het woord op zich klinkt misschien aan de zware kant, akkoord. Toch is dat toch wat de toon die die hele post overheerste, een soort licht "minachtende" (opnieuw, te zwaar woord) spot. Waar het voornamelijk op slaagt, zie mijn eerste alinea in de vorige post. Misschien is het niet helemaal zo bedoeld, dat kan.

Het is niet zo dat ik mij persoonlijk aangesproken voelde, ook absoluut niet aangevallen. Waarmee ik voor de duidelijkheid niet wil zeggen dat jij dat beweerde. Inhoudelijk vond ik het echter niet correct, daar ging ik op in. Ik heb het aangevuld met mijn persoonlijke houding tegenover deze groep en hun nieuwe worp, gewoon, ter informatie.

Ik begrijp jouw vergelijking met 'Coldplay' en 'U2' absoluut, ook deze bands hebben met zo'n verdeeld publiek en bash-trend (die is er namelijk wél) te maken. Tevens allen bands die enerzijds niet meer gesmaakt worden door ex-fans die vinden dat het allemaal plat en niet langer relevant is, anderzijds nieuwe fans vinden of oude fans blijven houden die vinden dat ze nét blijven evolueren en daardoor absoluut relevant blijven.

Da's een kwestie van smaak, zeker? Ik wil maar zeggen dat ik 'm wat vind hebben en je, aan de compositie en het kleurgebruik te zien, duidelijk kan vaststellen dat dit door vakmensen werd gedaan. Maar evengoed bedankt voor je hoffelijke opmerking.

Kyle Lambert moet je inderdaad niets leren op dat vlak.

vind pressure wel een lekker nummertje

Sowieso wel keihard genieten, deze comment section .

Graag gedaan hoor! Ben ontwerper van beroep en kan er onmogelijk vrolijk van worden. Bij Stranger Things kan ik dat wel maar hier slaat alles door naar lelijk, vaklui of geen vaklui, driehoek of geen driehoek. Maar het is inderdaad een smaakkwestie en ik ben blij dat je er een driehoekscompositie uit weet te halen.

Daag me niet uit, ben (unieke users) gaan turven:

Duidelijk Negatief: 9
Duidelijk Positief: 5
Bij een recensie van een nieuw album waar i.p. alleen users komen 'die wat hebben met' Muse (neutraal geformuleerd) mag je dat best wel overwegend negatief noemen.

Laten we het op spot houden dan, minachting suggereert een superioriteitsgevoel bij mij. Not my cup a tea.


Bashen, bashen, bashen, ach, hoge bomen enzo. Vriend Bono bijvoorbeeld heeft ook nogal wat noten op z'n zang. The higher they fly....Het probleem onstaat wanneer harde (terechte) kritiek terecht komt bij die die hard fans (volgens mijn definitie).

Mja, met die interpretatie en 'cijfers' kan ik weinig, gezien de eerder meegegeven uitleg die er tegenover staat. Maar ik val in herhaling. Deze conversatie is op. En daar bedoel ik niets negatiefs mee.

Verder ben ik vooral benieuwd wat deze nummers live gaan doen.

Wat een ranzige bende

Dit moet haast wel het beste album van MUSE zijn dat ik sinds Origin of Symetry heb gehoord. Na het middelmatige Drones is dit dé schot in de roos. Typisch een wereldband die zichzelf weer opnieuw heeft uitgevonden. Het is gewoon echt 42 minuten ademloos genieten. En wat is Bellamy goed bij stem!

Instant 5* sterren. WAUW!

..ik kan haast niet wachten op het zwarte goud!

Tja, ik ben dan weer tekenfilm-animator van beroep Laten we het gewoon eens zijn dat er een grote tweestrijd over de hoes heerst. In dat opzet is Muse al zeker geslaagd.

Over de muziek van deze plaat durf ik nog niks te zeggen, vanwege de simpele reden dat ik 't nog niet heb beluisterd. Wordt vervolgd!

Muse vertoont wel wat overeenkomsten met Queen. Een hoop rock-bombast. Flitsende live-shows. Grootse (gitaar) gebaren.
Maar niet alleen dat: de eerste albums wisten een breed publiek te trekken en de waardering was uitstekend bij zowel het grote publiek als de wat meer kritische muziekliefhebbers. En toen werd het ineens lastig. The Game. Hmmm. Hot Space..... nee dat was een beetje té.

Het lijkt of Muse nu in die fase is beland. De grote rockband blijft proberen zichzelf te vernieuwen en dat wordt niet zo best meer geaccepteerd. De fans haken niet af, ook al zullen er aardig wat hun wenkbrauwen fronsen. Ze kopen Simulation Theory toch wel voor de verzameling. Maar de 'pure muziekliefhebbers', tja, die halen hun neus hier voor op. Muse moeten we niet meer. Te plat en een dubieuze richting aan het op gaan.

En vervolgens hollen we allemaal makkelijk achter elkaar aan. Het valt dan ook niet mee natuurlijk. Want eerlijk is eerlijk: Simulation Theory is geen Origin of Symmetry, zoals Hot Space geen Sheer Heart Attack was.
Maar is het ook niet gewoon een kwestie van smaak?! En werkt een ijzersterke 'back catalogue' ook niet tegen je?!
Ja natuurlijk! Je ziet het bij alle grote stadionrockers: ik noem nu wel Queen, maar vul ze maar in..... Coldplay, U2.... allemaal op dezelfde manier beoordeeld. We ontkomen er gewoon niet aan. Het is niet makkelijk om nieuwe albums los te zien van ouder werk dat ooit zo goed beviel. En het is gewoon ook zo dat een nieuwe richting je smaak niet hoeft te zijn.

Ik vind Simulation Theory dan ook erg lastig te beoordelen. Neem een nummer als Pressure; dat vind ik gewoon een oervervelend nummer. En Propaganda dan?! Daar doet Muse wel erg hip. Funky rock met een hoop geluidseffecten en vervormde stemmen. Muse gaat hier nog verder dan ze ooit al deden (ik zeg het dan toch maar: Prince!). Maar is dit dan echt vreselijk? Ik ben er nog niet uit eigenlijk. Enerzijds irriteren dit soort nummers me, aan de andere kant heeft zo'n nummer ook wel iets van de gekte van ons eigen Nederlandse bandje De Staat en Prince... nou ja u weet......
Break It to Me is van hetzelfde laken een pak. De funky invloeden spreken me eigenlijk wel aan. Het is een beetje gek maar wel lekker. Maar omdat het Muse is wringt het toch ook. Terwijl Dig Down mij dan wel kan bekoren ook al is dat toch echt andere Muse-koek dan gewend, en hier krijg ik de meeste Queen-associates (ten tijde van The Miracle). De gospel-versie is eigenlijk ook best lekker.

Thought Contagion wringt, omdat dit mij te veel stadion bombast is die zelfs ik niet trek. Kensington zou een moord doen voor dit nummer. Doe dan maar de bombast van Blockades, dat is toch wel een beetje ouderwets Muse hoor!

Something Human zou van jaren '80 darlings Erasure kunnen zijn. Ja, zo ver gaat dit wel lijkt me. En de jaren '80 link gaat natuurlijk voor het album in z'n geheel op. Het artwork zegt genoeg. Jaren '80 films krijgen hier een soort eerbetoon. Of je het dan mooi moet vinden is wat anders. Maar ach, zoveel artwork is niet mooi, terwijl de inhoud schitterend is.

Schitterend wil ik de inhoud van de nieuwe Muse niet noemen. Simulation Theory voelt ongemakkelijk voor mij als liefhebber van het oudere werk. Maar ik wil zeker niet mee gaan in het goedkope bashen zoals dit soort bands vaker overkomt. Dat is niet helemaal terecht.
En waarderen we het juist niet als bands zichzelf vernieuwen? Zitten we soms te wachten op Origin of Symmetry deel vier? Nee. We moeten het hier mee doen. Dit is wat de mannen blijkbaar leuk vinden om te doen. Synths zijn niet vies. Ook niet in rock.
Simulation Theory zal ongetwijfeld nog wel even de discussie op een hoog vuurtje houden. Het zal niet de geschiedenis ingaan als het beste van Muse. Het is wat het is: een vermakelijk rockalbum waar we misschien eens wat minder serieus naar moeten luisteren. Gewoon het plezier proberen te ervaren, en dan is het best een geinig album. Of we het daar voor doen? Ach, je kunt maar tien albums in je eindejaarslijstjes zetten en daarmee pronken. Laten we deze gewoon even liggen en luisteren voor de leuk. Want eigenlijk blijft Muse best nog wel leuk.

Ze kunnen het dus wel!!

Wie, wat, waar?

Muse! We zitten bij de topic Simulation Theory.

Joh! Maar waarom dan als jij vindt dat ze het wel kunnen?

Hmm wat snap je er niet aan? moeilijk om hier iets niet aan te snappen. Zal het om de muziek gaan misschien?

Nee ik snap hem niet, zal wel interpretatie van de gebruikte smiley zijn....