Focus - Focus 3 (1972)

Als het op puur instrumentale muziek aankomt dan blijft bij mij vaak alleen blues overeind ). Ik houd nou eenmaal het meest van liedjes met zang erbij. Dat bedoelde ik ook met liedjes met een kop en staart. Ik drukte me niet helemaal goed uit. Natuurlijk hebben veel instrumentale nummers een kop en een staart. In het geval van Focus slaat de verveling bij mij echter nogal snel toe, terwijl vrijwel alle nummers afzonderlijk prima zijn. Er gaat echter niets boven het spel van Akkerman met een prima zanger erbij. Kaz Lux bijvoorbeeld. Dan heb je het zaakje pas echt compleet.

Kaz Lux was vroeger zeker een goeie zanger. Echter, in 2010 heb ik hem met Brainbox (zonder Akkerman) op het Ribs en Blues Festival in Raalte gehoord. Wat was hij slecht. Hij kon het totaal niet meer. Alles gilde hij op dezelfde manier bij elkaar. Ik hoorde soms helemaal niet welk nummer hij nu zong. Je moest afgaan op de begeleiding. Eigenlijk waren de drumpartijen van Pierre vd Linden het enige interessante aan dit optreden van Brainbox.

Gelukkig was het optreden van Matt Schofield en Walter Trout wel geweldig.

Vanmiddag dan toch eens gekocht. Blijft toch een heerlijke instrumentale plaat, vooral zo'n enorm stuk als Anonymus I + II.

De cd duurt 67 minuten en wat ontbreekt? House of the King van 2,5 minuut. Dat had dus nog makkelijk gekund als een cd 80 minuten heeft te verdelen. En het stond/ staat dus wel op de oorspronkelijke dubbel LP, dus wat is er hier gebeurd? Gewoon vergeten?

Nu heb ik House of the King nog wel op een andere cd maar het blijft bizar.

Hoorde laatst een nummer op de radio (in de supermarkt nota bene), dat door een vrouw werd gezongen, en dat had enkele overgangen en exact de melodie er overheen, die ik ook uit (het geweldige) Focus III ken. Het ging maar om vier maten, maar het was gewoon identiek. Het leek mij een nummer uit de jaren '60 of zo, en het kwam mij over als een zwarte zangeres. Weet iemand wat ik bedoel? Wie is dat? Wie heeft van wie gejat hier?

Waarom ze house van the king niet op de cd hebben gezet?
Zou toch met nieuwe persing wel kunnen?

De eerste CD versie was van EMI en kwam uit in 1988. In die tijd durfde men nog geen CD's langer dan 70 minuten te maken. De eerste generatie spelers pakte dat niet. De heruitgave op het Red Bullet-label heeft hier verder geen werk van gemaakt en is een kopie van de EMI-master. Zo simpel kan het zijn.

Fantastische muzikanten leveren niet altijd geweldige muziek af. Zo kan mij deze plaat niet over de gehele linie boeien. Maar muzikale vakmanschap is altijd genietbaar. Een 3.5 derhalve.

En wat vind je dan wél goed en wat niet en waarom. Dat is dan natuurlijk zo'n beetje de lol van het inhoudelijk reageren op een album

De plaat heb ik een jaar of twee gekregen van mijn ouwe heer. Hij deed er toch niets mee. Dat was mijn eerste echte kennismaking met Focus.................lekker hoor!!!

Nu heb ik inmiddels al het oudere werk op vinyl.

Een van de beste albums van Focus. Veel improvisatie, maar het klinkt geweldig! Hoogtepunt: Anonymus. Iedereen mag zich hier uitleven....

Veel mensen hier, noemen Focus zeldzaam goed.

Nu vind ik ze wel goed, maar niet zeldzaam. Uit Nederland kwamen ook Alquin, Supersister, Kayak en Solution etc.
Daarnaast kan zo'n Focus zich prima meten met Canterbury rockers als Caravan, Gong en Soft Machine of Krautfusionrockers als Kraan. Daarnaast zijn er veel andere artiesten/bands die prog/fusion/klassiek mengen.

Maar door het energieke gitaarspel, fluit, orgel en drums vind ik ze persoonlijk wel vergelijkbaar met Camel en Kraan. Al had Kraan wel weer veel saxofoon.

Ik vind het overigens het fluitspel van Thijs echt prachtig.

Ik vind dat de Nederlandse bands die je noemde, stuk voor stuk ook prima albums hebben gemaakt. Maar als je praat over "echt bijzonder", en in jouw geval "zeldzaam", dan geldt dat toch zeker voor de eerste albums van Focus.

Het is niet voor niets dat Focus van alle Nederlandse bands in die tijd er internationaal werd uitgepikt. Sterker nog, het album Focus III heeft er in belangrijke mate aan bijgedragen dat Jan Akkerman in 1973 door de lezers van Melody Maker werd gekozen tot beste gitarist van de wereld.
Als je weet welke gitaristen er toen allemaal actief rondliepen, is dat geen kleine uitverkiezing geweest. Daar kun je nog eens mee thuis komen.

Dus hoe goed ik de eerste albums van Kayak (die komen overigens voor het eerst pas kijken in 1973) en met name de Golden Earring en Earth & Fire ook vind, heeft het spel van Focus de allure van de internationale erkenning. De Golden Earring kreeg dat als Nederlandse rockband in de VS met hun muziek overigens ook, iets later.

Focus toert overigens nog steeds over de wereldbol, zonder Jan Akkerman weliswaar. De roem van de tijd rond Focus III staat nog steeds garant voor een mooie opkomst van het publiek.

Ja, dat was een ding, volgens mij gingen toen ook pas in Nederland de oren open.
Enne concurentie , enkele heren in hun top jaren: Page, Blackmore, Howe, Hacket, Gallagher, Fripp, Gilmour en Alvin Lee.

Akkerman nam het voor kennisgeving aan

Ja, toen bestond DWDD nog niet
Ohen voor de jongelui, stemmen ging niet d.m.v. internet

Inderdaad

Een journalist kwam langs bij Akkerman op zijn boerderij om hem te feliciteren.
Maar het boeide de gitarist niet echt. Toen al heel wispelturig en feitelijk wars van showbizz zaken.
Jan wilde spelen, that's all.

Super lekkere plaat dit zeg. Wat een heerlijk bassje ook op Anonymus Two. Op Spotify staat dit nummer als laatste en House of the King is daarop nergens te bekennen.

Stond House of the king wel op het oorspronkelijke dubbelalbum, want ook op Besteveralbums wordt dit nummer niet tot het album gerekend.

Ik heb de oude 2LP en daar staat echt House of THE King op.

Ik kan me vergissen maar House Of The King komt in eerste instantie van In And Out Of Focus('70) en de single stond in '70 in de NL top40 dus waarom later ook op dit album?

Was 'ie niet opnieuw als single uitgebracht of iets in die geest?

House of the King stond op de eerste uitgave in 1972 al op de dubbel-LP (Imperial) en een jaar later ook op de Polydor-persing. Pas op de CD-uitgave van EMI in 1988 ontbrak het nummer. Vermoedelijk omdat men het niet aandurfde meer dan 70 minuten op een CD te zetten. De meeste spelers in die tijd gaven er dan de brui aan. De EMI-versie werd daarna simpelweg als standaardeditie overgenomen, ook door Red Bullet (2001). Inmiddels was toen de standaard voor CD al opgerekt tot 74 of meer minuten en had er dus best op kunnen staan.

Klopt als een bus!

Hoewel 'Sylvia' en 'House of the King' er ook op verstopt staan, is Focus III echt hun jamplaat. Daar gaat tegenwoordig toch mijn voorkeur naar uit. Het gitaarspel van Akkerman is vaak magistraal; hij moest in die tijd waarschijnlijk alleen John McLaughlin voor zich dulden. Terwijl Van Leer hier op compositorisch vlak de hoogste ogen gooit. De eerste LP werkt echt naar 'Answers? Questions! Questions? Answers!' toe en is als enkele lp eigenlijk al een voltooid album waar ik makkelijk 4,5* aan zou toekennen.

'Anonymus II' had iets strategischer ingebonden kunnen worden. Het mist de ontwikkeling die 'Answers' wel heeft, en is all in all een klein beetje een herhaling van zetten. Desondanks niet onaangenaam.

Ik kan niet zo veel toevoegen aan de eerdere loftuitingen bij deze berichten. Alles klopt overal precies, alle nummers nemen de juiste ruimte in, het samenspel is naadloos zonder droog of steriel te worden, de composities blijven steeds interessant en pakkend, en de solisten zijn in topvorm. Het enige dat ik hier op zou kunnen aanmerken is dat Anonymus two wel èrg lang doorgaat, maar ik zou eigenlijk niet kunnen aangeven welke passage ik daaruit zou willen missen, en bovendien is het heerlijk wachten op die lyrische slotsolo van Akkerman. Weer zo'n plaat waarvan ik me afvraag hoe ik hem in 's hemelsnaam al die jaren links heb kunnen laten liggen.
        Overigens is de line-up van de vier muzikanten zoals vermeld op de hoes eigenlijk niet volledig. Bij zijn supervisie van de CD-transfers schreef producer Mike Vernon in het boekje bij The best of Focus – Hocus pocus: "I had forgotten that I was singing Round goes the gossip along with Thys. What? No credit?"
        Wat de afwezigheid van House of the king op de CD-versie van Focus III betreft, misschien dachten ze bij de platenmaatschappij, "nou, het staat ook al als single op de eerste plaat, en als we het op Focus III laten staan kopen mensen die eerste plaat daarna misschien minder snel omdat ze het 'uithangbord' daarvan dan al hebben, dus laat het op Focus III maar gewoon weg." Een beroerde redenering, ik weet het, maar anders kan ik ook niets verzinnen. Iets anders is dat Elspeth of Nottingham op de vinylversie ná het tweede deel van Anonymus two komt, maar op de CD ineens terug is gezet naar de plaats vóór Anonymus two (dat nu één geheel van ruim 26 minuten vormt). Persoonlijk vind ik het wel een mooie onderbreking tussen de twee lange workouts Answers... en Anonymus two (even adem halen), maar het is toch eigenlijk een rare zaak.

Wat House Of The King betreft ...BoyOnHeavenHill kom ik toch weer op mijn bericht van 2 jaar terug....
waar dus niemand op in ging
Hoe zit het daar mee dan ? ....of heb ik het mis?

teus, zie het antwoord van fedde op 1 april 2016 voor wanneer en waarom het van Focus III verdween. Maar waarom het, na eerst al op het debuutalbum te hebben gestaan, überhaupt oorspronkelijk op Focus III is gezet, dat weet en begrijp ik ook niet. Misschien als extra lokkertje voor de buitenlandse markt?

Ja dat had ik al eens gelezen ,maar het ging me meer over wat jij al aanhaalt..
House Of The King hoort gewoon thuis op het debuut album en niet op Focus III

Heb onlangs zo'n Amerikaanse Sire-persing van In and Out of Focus gekocht (met de grachtenhuizenfoto) en daar ontbreken Sugar Island en House of the King. Ben dus wel blij naast de Red Bullet-CD ook een Polydor-LP van Focus III te hebben. Heb House of the King meteen een paar keer gedraaid, daarnaast is die laatste plaatkant aan de korte kant.

Er werden vroeger rustig singles uitgebracht die niet op een tegelijkertijd verschenen album terecht kwamen
Dat liep gewoon langs elkaar heen.

Dat fenomeen is een normaal verschijnsel in de jaren '60 en eerste deel van de jaren '70.
Dat House of the King niet automatisch terecht kwam op In and out of Focus is daarom ook niet zo bijzonder.

De band besloot echter op het derde album alsnog House of the King op te nemen. Toen was het wel 3 jaar later.

Vervolgens verschenen er later met de komst van de cd's alsnog schijfjes waarop dan los uitgebrachte singles als bonustracks werden toegevoegd.
Omdat ze Focus III op één schijfje wilden zetten, verdween juist House of the King om tijd te besparen.

Maar oorspronkelijk heeft House of the King alleen op Focus III gestaan.