Psychonaut - Unfold the God Man (2018)

Beluister het album: Unfold the God Man

Deze plaat komt dus blijkbaar uit 2018. De sporen van die release lijken verdwenen te zijn, want vorige maand is de plaat uitgebracht via Pelagic, het label van niemand minder dan The Ocean. Pelagic is toch een kwaliteitsstempel op het gebied van post-rock/metal, dus ik was erg benieuwd.

Waarom is deze plaat niet in 2018 op mijn pad gekomen? Dit is namelijk een ijzersterke en dynamische plaat die meesterlijk progressieve metal en post-rock/metal mengt. Aangezien STAKE (voorheen Steak Number Eight) het wat bondiger brengt, komt Psychonaut op het perfecte moment bij mij. Steak Number Eight is namelijk de naam die constant in mijn hoofd spookt tijdens deze plaat (niet omdat het ''ook een Belgische band is"), dat is een compliment. De vocalen klinken echt enorm als die van Brent Vanneste en het lijkt erop dat veel van de invloeden van deze band hetzelfde zijn als die van Steak Number Eight. Kronkelend proggy riffwerk en mastodonten van sludgy riffs à la Mastodon wordt afgewisseld met prachtige dromerige melancholische ISIS-stijl post-metal passages. Waar Psychonaut zijn eigen sound brengt is in de geduldige en dronende passages met keelgezangen, bezwerende drums en zelfs een digeridoo. Daar lijken bands als Pink Floyd en Tool in rond te waren.

Het is een lange plaat, maar hij vliegt echt voorbij. Zo is een van mijn favoriete albums van het jaar tot nu toe er een uit 2018. Beter laat dan nooit, zullen we maar zeggen. Het lijkt erop dat Psychonaut internationaal hoge ogen gooit en dat is helemaal terecht.

De eerste uitgave was een eigen beheer release. Waarschijnlijk zonder PR op de markt gezet.

Als je dit goede muziek vind, dan is An Evening With Knives een goed alternatief … An Evening with Knives - Sense of Gravity (2020)

Poooooh wat is dit een briljante plaat. Ik was al na een luisterbeurt overtuigd dat dit goed was, maar door mijn stapel met recenseerwerk nog niet toe gekomen aan een zorgvuldige beoordeling. Wat een achtbaan. Later een recensie, voor nu onderwijl het schrijven puur genieten.

Zonder twijfel eindlijstmateriaal. Ik begin met 4,5 punten, maar ben er redelijk van overtuigd dat dit omhoog gaat naar de maximum score.

Inderdaad zeg, wat een onverwachte verrassing ! Een feest van stuk voor stuk interessante, pakkende riffs in mooie afwisselende composities die me qua sfeer en sound vaak aan Tool doen denken; en dat is positief bedoeld en zeker geen copycat kwestie...
De Tibetaanse "gezangen" en klanken geven het een heerlijk Oosters tintje.

Er gaan zeker nog vele luisterbeurten volgen om het volledig te doorgronden. Maar eerst wat rustiger kwaliteitsprog tussendoor zoals de nieuwe Airbag - A Day at the Beach, want het is wel een lange inspannende trip...

Geweldig debuut van wat ik op basis van deze plaat alleen al één van de beste Belgische bandjes in het hedendaagse metalandschap vind!

Ik zie Mastodon vaak voorbijflitsen, maar ook Steak Number Eight natuurlijk, waar deze band heel veel van wegheeft. Dat komt natuurlijk door de vocals enerzijds, het lijkt op sommige momenten wel dat deze band een hobbyprojectje is van Brent Vanneste, de zanger van Steak Number Eight.

Alleen doet die beschrijving Psychonaut veel te kort. Ik zou zelfs meer willen zeggen, maar durf ik dat? Ja hoor! Dit album grijpt me nog meer bij m'n strot dan eender welk Steak-album! En ik heb die band heel hoog zitten.

Psychonaut is nog veel progressiever dan Steak Number Eight. Ik wil nog wat strooien met vergelijkingen met andere bands maar dat laat ik maar aan Don Cappuccino over.

Mijn persoonlijke hoogtepunten zijn dat fantastische middenstuk in Sananda met een geweldig emotionele zangprestatie van de zanger. Daarna komen ze in Celestial Dictator doodleuk met didgeridoos aanzetten, geweldig! Ook het intens beukende instrumentale openingsstuk All I Saw As A Huge Monkey mag niet ongenoemd blijven. The Fall of Consciousness is misschien wel het allerbeste nummer van dit album en een potentieel toekomstige Belgische metalklassieker, getuige ook de heel mooie positie in de top 20 van De Zwaarste Lijst van Willy, hun alternatieve versie van DZL van zusterzender Studio Brussel.

De koorgezangen aan het begin van Nexus geven me het gevoel alsof ik in een sekte ben beland die aan duivelsuitdrijvigen doen, een beetje een metalen variant van het eveneens geweldige epos Masked Ball van Jocelyn Pook uit Eyes Wide Shut van Stanley Kubrick. Een absolute filmtip trouwens.

Na Nexus ben ik eigenlijk al voldoende weggeblazen en helemaal onder de indruk van dit fantastische debuut, maar Psychonaut geeft niet af hoor, nee nee. Ze sluiten alsof het de normaalste zaak is van de wereld af met een nummer van een kwartier met helemaal op het einde nog een jazzy solo, wat uitmondt in een prachtig en rustgevend Twin Peaks-einde. Een ultieme kraker om alle coronafrustraties er nog een laatste maal uit te gooien en de ideale samenvatting van deze must-hear.

Wat krijg ik zin in nog eens een metaloptreden te ondergaan na het horen van deze plaat. En nu ga ik afsluiten, want dit stuk is ondertussen al veel te lang

Essentieel spul voor de post-metal liefhebber.

Heb em besteld. Op basis van jouw recensie beluisterd op Spotify en jawel: een muilpeer van jewelste. Die ga ik met een fatsoenlijk geluid degusteren in de huiskamer, met daarbij een lekkere Gouden Carolus Tripel.

Dat is heel fijn om te lezen, Lachende derde! Daarvoor doen we het. Nog veel luisterplezier!

Doe gerust twee, het album duurt ruim een uur!

Alweer een goede tip!

Net nog eens overdonderd geweest door dit album, en soms weet en voel je het gewoon: dit is een 5*-plaat. Alles klopt.

Een auditieve mokerslag, dit album. Een fantastische trip, die het beste in een ononderbroken luisterbeurt kan worden genoten. Aan bovenstaande beschrijvingen van mede-users kan ik weinig meer toevoegen, behalve dan dat de muziek alle gemoedstoestanden kietelt, behalve de van humor afhankelijke temperamenten. Gelukkig maar, want voor wie zich even wil onderdompelen in een inktzwarte poel vol sonisch geweld vormt de gulle lach geen toegevoegde waarde. 5 sterren, jawel.

Voor de geïnteresseerden: volgende week vrijdag spelen ze een gratis digitale live set: Live from studio Scampi! #1 PSYCHONAUT - facebook.com

Johnny Marr de kans is reëel dat het eerste 'persoonlijke hoogtepunt' dat je noemde, de revue zal passeren

Ik heb 2 jaar geleden de ongelofelijke eer gehad om deze gasten live aan het werk te zien in mijn eigenste achtertuin (verrassing voor m'n 30e verjaardag). Ongeëvenaard!

Elke keer dat ik em draai ontdek ik nieuwe lagen en accenten. Wat een trip! Ga dit luisteren, iedereen die van postrock, postmetal, spacerock en overweldigende muziek houdt. Erg weinig stemmen nog op dit weergaloze werk.

Ik heb 'm in elk geval in mijn metallijstje gezet, Lachende derde. Dat dit blijkbaar van Belgische bodem is, is dan mooi meegenomen!

Die dekselse Belgen kunnen toch wel wat meer op dit gebied dan de suffe Nederlandse bandjes. Ik zie dit in Nederland niet zo snel ontstaan. Of zoiets als een band als Amenra bijvoorbeeld. Wij hebben dan wel weer de Excelsiorbandjes...

De makke van veel Nederlandse pop- en rockmuziek is dat er altijd een knipoog of een intellectueel randje aan moet zitten. Die Belgen spelen en componeren met gevoel. En als het in Nederland al eens op louter gevoel aankomt, dan eindig je bij Bløf.

Maar nogmaals: ik denk dat dit album het op MuMe erg goed zou kunnen doen.

Nou, ik vind bijvoorbeeld de black metalscene in Nederland wel heel erg sterk, hoor, met o.a. Turia, Fluisteraars en Laster. Overal is goeie muziek te vinden, als je maar diep genoeg graaft.

Nou noem je inderdaad de uitzondering die de regel bevestigt.

Wat AOVV al eerder aankaart: hiermee doe je Nederland zwaar tekort als metalland. Ik had tien jaar geleden misschien hetzelfde gezegd, maar Nederland heeft momenteel een van de beste blackmetalscenes wereldwijd die ook echt internationaal gerenommeerd is. Bands die allemaal een eigen geluid hebben en echt hun stempel op blackmetal drukken. Dat zijn niet zomaar een paar bands, maar een indrukwekkend aantal. Niet voor niets dat het Roadburn-festival in Tilburg (wat wereldwijd ook zeer hoog aangeschreven staat) de Nederlandse blackmetal in het zonnetje zette op een speciale dag.

Je hebt daar helemaal gelijk in Don Cappuccino! Ik chargeerde natuurlijk en gaf al aan bij AOVV dat de Nederlandse blackmetal-scene een buitengewoon veelbelovende en internationale kwaliteit leverende scene is.

Maar toch: de uitzondering op de regel.

Toch zou je dat van België ook kunnen zeggen en is de Church of Ra-clique en de scene in de omgeving Gent ook een positieve uitzondering. Het is wel opvallend dat België echt zijn krachten heeft zitten in de post-metal en Nederland in de blackmetal. België heeft dan weer met Lugubrum en Alkerdeel (nieuwe plaat deze maand) gave eigenzinnige blackmetalbands.

Nederland heeft dan weer namen als Textures, Ayreon, Carach Angren, The Gathering, Gorefest, Epica, Asphyx, Pestilence en Within Temptation (er zijn er natuurlijk veel meer) die internationaal op metalgebied hoge ogen hebben gegooid.

Ja, maar ik vind Within Temptation en Ayreon toch echt discutabele acts. Hoeveel succes ze ook hebben.

De nieuwe Alkerdeel intrigeert ook mij!

Ik zou An Evening With Knives eens proberen. Een band uit Eindhoven die soortgelijke muziek maakt, de bands hebben ook samen opgetreden. Dus ze kunnen het in Nederland echt wel hoor

An Evening with Knives - Sense of Gravity (2020)

En deze is ook heel erg goed.
Xeno - Sojourn (2020)

Em als we dan toch goeie vaderlandse progmetal aan het promoten zijn: pak deze ook even mee dan Fleetburner - Fleetburner

Wat een plaat!! Zelden zo een luistertrip meegemaakt. Favorieten aanduiden is niet te doen, staat geen minder nummer op. Ik ga nog een keer!