The Who - Quadrophenia (1973)

Dank Michel! Het was een grandioos concert, ik schrijf er wat over in het gisteren....gezien topic.

Tof man ! Ik kijk er naar uit. Recentie's waren over het algemeen al erg goed.

Eigenlijk wel een beetje spijt dat ik niet ben gegaan.

Ik was er ook bij. Werd absoluut knallend gebracht met vurige passie van de heren.

Zeker wel de moeite om een keer mee te maken voor iemand bij wie het album nog steeds op de eerste plek staat.

Quadrophenia heeft in die 40 jaar eigenlijk nauwelijks aan kracht, betekenis ingeboet.
Het is zeker een mijlpaal, niet alleen in het oeuvre van The Who, maar van de gehele rockmuziek.

Dat het complete album nog op deze wijze kon worden gespeeld is echt behoorlijk zeldzaam. Dat het inmiddels 40 jaar oud is en dat de leden van The Who ook 40 jaar ouder zijn, is onvermijdelijk.

Maar het album werd gemaakt toen ze 28,29 waren. Zo moet je er ook naar kijken en luisteren. En dan nog maar gezwegen over wat ze in die 10 jaar daarvoor al hadden gemaakt.
Dan moet je toch concluderen dat je toch te maken hebt met ongelofelijke talenten, die nog steeds zonder problemen mee kunnen in de huidige tijd.

Vond het wel grappig hoe hij 'breach' en 'teach' omdraaide en later ook 'old' en 'cold'. Bij de eerste denk je nog dat het misschien een foutje is, maar als hij het twee keer doet ben ik er wel van overtuigd dat het met opzet is.

Is wel leuk, dat soort dingetjes. Prachtige vent natuurlijk, die Pete. Voor mij nog steeds de grootste.

Wooww, wij hadden plekken op de 26e rij maar belandden tijdens de eerste 2 nummers al vooraan voor het podium! Geweldig, flink gedanst, gesprongen en meegezongen op het gitaargeweld van The Who Beste avond ooit! Zag wel dat de mensen in de ringen constant netjes op hun stoel bleven zitten..

En jullie mochten gewoon blijven staan? Leuk voor de mensen op de eerste rij

We werden uiteindelijk weggehaald door de beveiliging, maar we gingen gewoon bij de stoelen op de 4e rij staan. Is praktisch nog steeds vooraan!
Ze wouden eerst dat we allemaal netjes terug gingen naar onze plek en daar zitten. Maar we weigerden te gaan zitten terwijl er aan de zijkanten gewoon gestaan kan worden en nog vooraan ook. Na 4 nummers had de menigte zijn plekje wel gevonden en kon er volop genoten worden

Ik geef je groot gelijk hoor en had het zelf ook gedaan als ik rij 27 zou hebben. Ik heb ooit ergens een concert vanaf rij 24 gezien en vond het vreselijk. Boven rij 10 laat ik kaarten nu standaard lopen. Dan maar niet.

Onbegrijpelijk dat ze vanaf het begin niet gewoon staanplaatsen In het middendeel hebben verkocht voor dit concert. Werkte perfect de laatste keer in Ahoy.

Zoals Pete op een gegeven moment al zei tegen de mensen voor het podium: ''Get the fuck up you people, get the fuck off your seats''
Geef hem groot gelijk! Sprak in de zaal al wat mensen die ook al kritiek hadden op de stoelen en dit nog nooit meegemaakt hadden. Aan de andere kant zorgt het wel voor goede verdeling en geen geduw voor het podium. Gelukkig heeft The Who wel publiek die hier netjes mee om kan gaan en konden we wel terecht bij wat lege plekken op rijen wat meer vooraan

Ik had pas later kaarten en zat 2e ring, wel recht voor het podium.

De akoestiek van Ziggo is dermate goed, dat je door de hele zaal prima geluid hebt. Zoals bekend, zit ik ook het liefste (hoewel ik gisteravond een aantal malen voor de Who ben opgestaan). Grote schermen en de spelers voor je geven een prima indruk van het concert. Ik hoef Pete Townsend verder geen hand te kunnen geven.

Als ik niet naar een concert zou kunnen gaan omdat ik minimaal rij 10 of minder zou willen zitten, kwam ik nooit ergens.....

Genoten !!!!! Gisteren. Ik was nmet 8 man en zat jawel op rij zeven(!). Nog steeds toppers hoor die oudjes. En wat een mooi eerbetoon aan John Entwisle en Keith Moon. Mooi dat ze een bassolo zo in een huidige live nummer kunnen bewerken.

Die Pino palladino duikt echt overal op. Was al vroeger bassist bij Paul Young. Trouwens wel een wereld drummer (heen zoon van Ringo Starr, maar een voor mijn onbekende juweel).
Topavondje gehad met een girriteerde Peter Townshend die wel tig keer van gitaar wisselde en evcen de neiging had om ouwerwets de boel kort en klein te slaan

Ja, Zak is een toppertje. De enige drummer die Moon nog een klein beetje kan vergeten (zover mogelijk.)
Entwisle is wel een gemis. Die man had zo'n eigen unieke sound. Dikke snaren, dat snorrende geluid, die eigenzinnige stijl.

Palladio is kundig, maar mist wel een beetje eigen smoelwerk.

Maar goed om te horen dat de mannen het nog kunnen.
Nogmaals, had er eigenlijk gewoon naar toe moeten gaan. Dan maar op de dvd wachten.

Gisteren een mooie documentaire gezien over dit album, waarin het proces rond het maken ervan breed werd uitgemeten en de concept van de plaat. Ik kende deze nog niet, maar na gisteren is mijn nieuwsgierigheid wel gewekt. Wel frapant dat Townshend aangaf met soundscapes te werken alsook Pink Floyd in die periode deed en tegelijkertijd ook de fabriek van Animals een rol speelt in de documentaire. Binnenkort eens gaan luisteren en het zou mooi zijn om dit op vinyl te kunnen scoren, aangezien het een heel fotoboekwerk herbergt.

Dit is een prachtig mooi album, als ik de opener hoor heb ik gelijk zin om hem helemaal af te beluisteren.

Deze beluister ik een stuk liever nog dan Tommy.

Ik ben nu al drie keer naar The Who geweest en ik geloof dat dit optreden het beste was. In ieder minstens zo goed als Ahoy 6 jaar geleden. Ik had mooie plaatsen in de 1e ring dichtbij het podium. (de meest relaxte plaats in het Ziggo Dome denk ik). Er werd gefilmd en de uitvoering wordt mogelijk op dvd uitgebracht vertelde Townshend. Dat is nog eens iets leuk voor onder de kerstboom strakjes want deze uitvoering voegt ook daadwerkelijk iets toe aan deze toch al fantastische plaat.

ps In alle eerlijkheid moet ik bekennen dat deze uitvoering van Quadrophenia veel beter vind dat die van 1997 in Ahoy (met John Entwistle nog erbij). Daar zat minder vuur in in mijn bescheiden herinnering.

Dat waag ik te betwijfelen. Ik zat op rij zeven en keek zo recht in de gezichten van onze Pete en Roger . Ook het geluid was prima nooit te hard top!!

Je hebt het over de plaats in de zaal neem ik aan. In dit geval moet ik je gelijk geven maar bij andere concerten moet je echt dicht bij het podium staan. Bij Neil Young stond ik halverwege in de arena en behalve dat je stalpoten krijgt is je zicht dan vaak ook wat minder. Het geluid in de Ziggodome is inderdaad erg goed (ook in de 1e ring).
Ik had er aanvankelijk een beetje de pest over in dat Ahoy zo genegeerd word door MOJO maar het Ziggodome ligt eigenlijk voor de rest van Nederland best redelijk en de faciliteiten en het zaalgeluid is eigenlijk zeer geslaagd.

Klopt pmac. Normaal staan er geen stoelen (ook niet bij Pearl Jam vorig jaar). Nu kon ik zitten en had deze keer geen stalpoten enne...petje af voor de heren

Absoluut. Ik was echt verrast door de energie van de heren en het visuele spektakel mocht er overigens ook zijn. Er zaten een paar kippenvelmomenten tussen.

Zak Starkey speelde vrijdagavond helemaal niet mee. Hij is uitgeschakeld wegens een peesontsteking. Hij werd meer dan uitstekend vervangen door Scott Devours.



Klopt, na afloop kreeg de gitaartechnicus (Alan Rogan) de wind flink van voren en trapte Pete tegen de monitoren.



Dat vond ik ook. Het feit dat het geklets tussendoor (die gefilmde segmenten van Jimmy) en de gasten (zoals toen PJ Proby en Billy Idol) ontbraken maakten het nu tot een wat strakkere show. En Roger was ontzettend goed bij stem. Diep respect.

Recensies (en filmpjes) kun je op mijn weblog lezen.

Mooi, die samenvatting van een uur! Die ga ik binnenkort eens rustig op mijn gemak bekijken.

En binnenkort hopelijk de live-DVD bekijken

Gezien je nicknaam ( volgens mij toch een hoogleraar onder de drummer der drummers) toch een klein foutje om Zack te 'menen te herkennen'. Zoals Towser opmerkte, het is idd een andere drummer en dat is niet alleen qua uiterlijk te zien, qua stijl te horen ook, los vd fysieke wijze waarop hij de trommels beroert. Het eerbetoon aan Entwistle is idd indrukwekkend, maar Pete wisselt de laatste jaren toch wel vaker van gitaar tijdens een show?
Of je Pete nu nog een gitaar moet zien kapotslaan? Een aantal jaren terug zag ik een youtube fillmpje waarop hij het nog eens deed ( waarschijnlijk omdat het publiek hem verzocht ofzo) en het leek een beetje 'net niet". Dit doet overigens niks aan de Rock Gigant die hij nog steeds is.

Sorry haythijs, maar ik heb juist geen Zack gezien (was wel in Parijs dat zeg ik ook, als staat er heen (moet geen zijn ).
Nee maar Pete was geirriteerd omdat een hij zich zelf niet goed kon horen (zeker in de toegift) en was echt pissed. Zeker omdat er LIVE opnames gemaakt werden. Dat moet alles goed zijn

Het boeit Pete niet of er gefilmd wordt of niet, hij zit gewoon helemaal in de show, het is de "drang", de "power" die hem drijft. Check bijvoorbeeld dit fragment.

Dit is een echte rockster. Hij slaat inderdaad geen gitaren meer kapot. De laatste keer was tijdens een show in 2004 in Japan. Hij deed dit hier omdat ze nog nooit eerder in Japan hadden opgetreden. De brokstukken van de gitaar zijn naderhand voor het goede doel geveild als zijnde "de laatste gitaar die Pete Townshend ooit kapotgeslagen heeft".

Pete wisselt inderdaad vaak van gitaar bij "Quadrophenia". Dit komt vanwege het feit dat bijna elk nummer een capo nodig heeft, en vaak bij elk nummer op een andere fret. Plus af en toe nog een akoestische gitaar. Dit gitaarwisselen was, naast de backingtapes, een van de redenen dat de oorspronkelijke Quad-shows in 1973 zo problematisch waren....

Excuus, dan interpreteer ik je tekst verkeerd. Zeker het woordje 'heen' begreep ik al niet. Dat maakte het zinnetje al 'vreemd'te lezen. It's clear now!

Diezelfde drive bij Pete herken ik ook vaak bij Kooymans. Als het niet gaat zoals ze willen, zijn het lastpakken en linke broeders. OOk Kooy heb ik wel eens met dodende blikken rond zien lopen en schreeuwen, maar loopt het en zijn ze in hun trance, dan tillen ze de band en zichzelf boven alles uit.

Kopt dat zijn de proffesionals puur sang

Maar bovenal, straatschoffies on stage playing guitar

Qua opzet is Quadrophenia te vergelijken met Tommy maar dit klinkt nog pretentieuzer en ook bombastischer door de vollere productie met gebruik van violen en blazers. De songs van Tommy spreken mij afzonderlijk iets meer aan maar Quadrophenia is ook een prima uitgewerkt conceptalbum en vormt vooral tekstueel een sterk geheel.