The Who - Quadrophenia (1973)

Typisch geval van ouwe koeien... Slimmerd. Maar je hebt gelijk, dat was niet zo slim van me.

Wat wel slim van me is, is dat ik dit album weer terug op 5* heb gezet. Het afgelopen half jaar had ik een the Who-dipje. Ik kon nauwelijk meer genieten van het album dat zo vreselijk lang mijn nummer 1 is geweest. Vandaag pakte Quadrophenia me weer bij mijn lurven.

Kijk, VAAS heeft het zo mooi geformuleerd. Dat verdient een bloemetje in zijn VAAS !

Ik geef 4 sterren voor deze mooie plaat ****
Verkies toch TOMMY als hun ultieme plaat, vind de composities toch iets sterker, desalniettemin is dit geheel TOP !
Pete Townshend is een machtig componist !

Dat bloemetje stel ik zeer op prijs, EH. Het vorige bosje stond al zo lang te verwelken

Sterke plaat maar ik mis de verhaallijn. De songs zijn meer aparte verhaaltjes maar desalniettemen erg mooi.

Ik krijg niet het tommy gevoel. Aardig, niet meer. Meschien word ie pas goed naar een aantal keer luisteren.

3,5

Voor mij is deze iets minder dan Tommy en Who's Next.
Nog altijd genoeg voor 4,5*
Dit was dan helaas het laatste grote album van The Who :S

tja, in dat geval toch maar eens de film gaan zien.
Dan snap je 't wel.

Persoonlijk vind ik Quadrophenia veel overtuigender dan Tommy.

De titel staat voor de in vier delen gespleten persoonlijkheid van de hoofdpersoon ( dus een dubbele schizofrenie: 2x2=4 is quadro).
Elk bandlid heeft op deze plaat een soort muzikaal "leitmotiv" wat één van die vier persoonlijkheden vertegenwoordigd.
Ik heb nu eenmaal de film gezien, en ik kan dan ook niet de muziek los 'zien' van die film. En de film vind ik geweldig. En dus ook het album.
Hoewel ik me kan voorstellen, dat wanneer je de film nooit hebt gezien, en de plaat an sich beluisterd, het soms wat verwarrend kan zijn.
Maar ja, dat gaat mij dus niet meer: beluister ik de plaat, dan zie ik de beelden.

Wat verder hier nog niet genoemd is, is de geweldige opnamekwaliteit van deze plaat.
Een koptelefoonplaat pur sang.

als 'tommy ' de koning is dan is ' jimmy ' de keizer , de beste van the who tout court

ik sluit me aan bij Beaster, deze plaat is net wat beter dan Tommy

Weer een mooie Who-plaat. Volgens mij heeft zelfs Genesis (Gabriel) zich laten inspireren door dit album. Ik hoor flarden van de muziek van The Who terug in The Lamb Lies Down on Broadway. Veelzijdige groep, The Who

deze nacht naar amazing journey/history of the who gekeken,onwaarschijnlijk goede rockumentary over de beste liveband aller tijden/heb ze zo een 20 live maal gezien,van rotslecht(hun optreden in vorst-nationaal jaren74 of zo waar ze zo dronken als honderdduizend man compleet afgingen)tot de meest onvergetelijke avonden (amsterdam,concertgebouw/quadrophenia-tour/verleden jaar in antwerpen)/vind de impact die tommy maakte nog steeds groter dan quad,maar schat quad muzikaal hoger in/zal weer een weekje who-draaien worden/hope i grow old before i die...

"ik sluit me aan bij Beaster, deze plaat is net wat beter dan Tommy".


Nee,Tommy is beter..haha

M.i. het beste Who-album.
Tommy wordt als rock-opera hier overtroffen met veel sterkere composities.

Het is eigenlijk een schande dat ik dit album nog niet in huis heb, maar gelukkig ga ik binnekort weer op jacht om m'n collectie te vergroten dus dan zal ik in het bijzonder uitkijken of ik deze kan vinden.

Heb hem net op dubbel vinyl opgehaald in mint staat voor 7,50 euro.Even kijken of ie echt zo goed is.

Ook hierin geef ik Beaster maar weer eens gelijk. Na lang aarzelen, ben ik ook wel bereid Quadrophenia tot beste cd van The Who ooit te kronen.

Ik aarzelde overigens niet tussen Tommy en Quadrophenia, voor mij komt nu Who's next op de tweede plaats.

De kroning van Quadrophenia is ook niet voor zomaar een groep. Het is voor één van de allerbeste bands aller tijden. Daarmee wordt de cd tegelijkertijd automatisch één van de beste platen die er ooit zijn gemaakt.

De sfeer, de rock, de vocalen van Roger Daltrey. De door Pete Townshend geschreven nummers.

The Who in 1973 op zijn allerhoogste hoogtepunt.
Er zijn mensen die denken dat Endless wire uit 2006 vergelijkbaar is met het beste werk van The Who. Het kan niet anders, dat iedereen anders denkt na het horen van Quadrophenia.

Love reign o' er me!

Verschrikkelijk. Ik draai de plaat nu al een week lang 1 a 2 keer per dag. Kun je een plaat ook 6 sterren geven?

De geluidskwaliteit van Quadrophenia is ook heel erg aantrekkelijk goed.

Wouw wat en plaat. Ik kende enkel een aantal nummers, maar dit steekt als geheel uitstekend in elkaar. Zelfs beter dan Tommy! 5* dus.

Vele malen beter dan Tommy, idd.

The Who in hun rijpere jaren. De vergelijking met Tommy is niet eenvoudig. Er zit natuurlijk een aantal jaren tussen en dat album vertelde veel meer het verhaal van de hoofdpersoon.
Muzikaal is Tommy ook wat theatraler ,is althans mijn mening.
Het staat buiten kijf dat de groep hier 1 van hun betere albums etaleert.
Er wordt goed gebruikt maakt van functioneel keyboardwerk , en het bij vlagen snoeiharde ''Mod'' bandje wat de groep ooit was , is nu een geoliede rockband geworden.
Gelukkig is het rauwe randje nog aanwezig. De typerende drukke sound is nog steeds in tact en dat resulteert weer in een aantal klassieke tracks. The Real Me , Quadrophenia, 5.15, I'm One , Drowned, Doctor Jimmy en het fabelachtige slotstuk Love Reign Or Me.
Zeer inspirerende plaat met een boeiend concept en sterke songs.

Het is tenminste eens een cd, waarbij muziek, tekst en uitvoering je echt bij de keel grijpt, in emotionele zin. Het kan je echt ontroeren. Daar zijn er niet veel van.

Deze vind ik eigenlijk nog een stukje beter dan Tommy. Er zit meer rock in. Het klinkt minder als muziek voor een musical.

kortom een masterpiece , en nog geen seconde gedateerd , ook de live uitvoering en dvd is sterk aan te bevelen !

Ik heb dit album pas kortgeleden ontdekt en meteen viel me op hoe puntig en melodieus de songs en en hoe strak en gedisciplineerd er wordt gespeeld. Zelfs de energie van Keith Moon wordt door de mix een beetje in toom gehouden ten dienste van het groepsgeluid. Mét Who's next is dit de essentiele the Who!

Het is jammer, dat men over het algemeen alleen maar wat weet over Tommy. Je ziet het ook hier, het aantal mensen dat op Tommy heeft gestemd staat op 405, Quadrophenia op 174.

Als alle mensen die op Tommy zouden hebben gestemd ook Quadrophenia zouden kennen, zou de laatste wellicht in de MuMe top 250 staan, voor wat het waard is.

Ik kan mij niet voorstellen, dat als je beide albums kent, je voorkeur uit zou gaan naar Tommy. Of het zou moeten zijn om sentimentele redenen.

Op meerdere fronten overtreft Quadrophenia Tommy, zeker op gebied van dynamiek en rocksound. Toch was deze lp niet zo succesvol als Tommy of Who's Next en dat kwam waarschijnlijk door het ontoegankelijke karakter van Quadrophenia. Zware onderwerpen als schizofrenie (Townsend heeft het zelfs over een dubbele variant en verwart dit m.i. met multiple personality syndrom) en suïcide maken het allemaal niet gemakkelijker. In de Engelse muziek zullen nog meer van dit soort albums verschijnen, denk maar aan The Lamb Lies Down on Broadway (Genesis) en The Wall (Pink Floyd). Zitten de Engelsen dan toch met een naoorlogs complex? Dat is me nooit helemaal duidelijk geworden. Quadrophenia laat goede rock horen en de geluidskwaliteit is om van te watertanden (luister maar naar de zee in Quadrophenia). Tommy daarentegen klinkt wat gevarieerder. Persoonlijke hoogtepunten: Quadrophenia en Love Reign O'er Me.

Inderdaad wel treffend. Blijkbaar is het boeiend én verkoopt het goed, want de albums die je noemt zijn stuk voor stuk toppers.

Deze klinkt inderdaad strakker qua sound dan Tommy, maar ik mis een beetje dat muzikale thema en een soort van hoogtepunt zoals dat in Tommy wel zit (we're not gonna take it).

voor deze album uit 1973 geef ik een 7+ uit 10 maar voor de soundtrack van de film uit 1979 (die niet op music meter te vinden is?) geef ik een 8 uit 10.

als ik sommige commentaar op deze album lees moet ik me af vragen welke album jullie nu over praten?

Deze album (uit 1973) heeft 17 tracks op 2 discs, maar de Quadrophenia soundtrack (uit 1979) heeft in de meeste gevallen 23 tracks in totaal (al zijn ze niet allemaal van The Who)

Deze album kwam oorspronkelijk uit op MCA Records:
The Who - Quadrophenia (1973) - MCA Records - 2 disc vinyl album.

Disc: 1
1. I Am the Sea
2. Real Me
3. Quadrophenia
4. Cut My Hair
5. Punk and the Godfather
6. I'm One
7. Dirty Jobs
8. Helpless Dancer
9. Is It in My Head?
10. I've Had Enough

Disc: 2
1. 5:15
2. Sea and Sand
3. Drowned
4. Bell Boy
5. Doctor Jimmy
6. Rock
7. Love, Reign o'er Me



ik heb de 1979 versie op 2 disc vinyl op Polydor Records (die in de eind jaren 90 was ook weer uitgebracht op CD via Universal)

Quadrophenia - The Who - Songs from the Original Motion Picture Soundtrack - 1979 album (soundtrack, with The Who & various artists) - Polydor Records - 2 disc vinyl album - Deze album had meestal Phil Daniels (Jimmy in de film) op de hoes in een parka jas.


de track listing van de soundtrack versie heeft wat extra tracks van The Who, en een kant (van de 4 op vinyl) met andere artiesten:

1. I Am The Sea - The Who
2. The Real Me - The Who
3. I'm One - The Who
4. 5:15 - The Who
5. Love Reign O'er Me - The Who
6. Bell Boy - The Who
7. I've Had Enough - The Who
8. Helpless Dancer - The Who
9. Doctor Jimmy - The Who
10. Zoot Suit - The High Numbers
11. Hi Heel Sneakers - Cross Section
12. Get Out And Stay Out - The Who
13. Four Faces - The Who
14. Joker James - The Who
15. The Punk And The Godfather - The Who

kant 4
16. Night Train - James Brown
17. Louie Louie - Kingsmen
18. Green Onions - Booker T & The MG's
19. Rhythm Of The Rain - The Cascades
20. He's So Fine - The Chiffons
21. Be My Baby - The Ronettes
22. Da Doo Ron Ron - Crystals
23. I'm The Face - The High Numbers *

* not on 1997 CD release


-----------------


hier is ook een link naar de verschillende hoesen van de soundtrack versie:

http://www.thewho.info/Quad-ST.htm

correctie (op mijn laatste bericht) - ik zie dat deze album wel op music meter staat maar niet gelinkd aan The Who?

in ieder geval, dit is de andere album dat de meeeste mensen hadden in de begin jaren 80 ...


Quadrophenia (2000)