Billie Eilish - WHEN WE ALL FALL ASLEEP, WHERE DO WE GO? (2019)

You Should See Me in a Crown is geen albumtrack, was juist de eerste single.

Zie je wel, eigenlijk weet ik er niks van. snel terug naar mijn muziek-hoek.

Pitchfork geeft een 7.2.

Joh, je hoeft dat soort dingen niet te weten om een mening over de muziek te kunnen hebben. Ik ben zo'n vervelend figuur die alles loopt te corrigeren maar verder bedoel ik er niks mee.

'Muziekhoek'.

Slowgaze is een lul en dat is ie

Ik snap werkelijk waar niks van deze hype. Ik heb even de singles geluisterd en vind het uitermate teleurstellend. Vocaal vind ik het erg zwak en de producties werken geregeld op de zenuwen. Het eerste wat eigenlijk in mij opkwam was: dit is het popequivalent van de soundcloud/mumble rap. Dat is geen compliment.

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Billie Eilish - WHEN WE ALL FALL ASLEEP, WHERE DO WE GO? - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Billie Eilish - WHEN WE ALL FALL ASLEEP, WHERE DO WE GO?
Dat Billie Eilish bulkt van het talent wisten we al, maar desondanks komt haar fascinerende debuut aan als een mokerslag

Billie Eilish is pas 17 jaar, maar timmert inmiddels al een paar jaar aan de weg. Het leverde muziek op die met hooggespannen verwachtingen deed uitzien naar haar debuutalbum. Dat album is er nu en maakt alle verwachtingen waar. Het debuut van Billie Eilish is een buitengewoon fascinerende popplaat die alle kanten op schiet. Van uiterst ingetogen en suikerzoet tot elektronisch, overstuurd en aardedonker. WHEN WE ALL FALL ASLEEP, WHERE DO WE GO? is een productioneel hoogstandje, maar het is ook een album vol geweldige songs, die laten horen dat Billie Eilish terecht is uitgeroepen tot een van de grootste talenten van het moment. Het zal niet iedereen bevallen, maar ik ben diep, diep onder de indruk.

Billie Eilish Pirate Baird O'Connell viert pas in december haar 18e verjaardag, maar de muzikante uit Los Angeles heeft inmiddels al flink wat muziek op haar naam staan. In eerste instantie bracht ze haar songs uit via YouTube, later maakte ze muziek voor de populaire Netflix serie 13 Reasons Why en de afgelopen jaren verschenen ook nog een aantal singles en EP’s.

Ik vond zeker niet alle muziek van Billie Eilish even goed, maar over het talent en de belofte van de jonge Amerikaanse muzikante twijfelde ik geen moment. Deze week verscheen het eerste album van Billie Eilish en WHEN WE ALL FALL ASLEEP, WHERE DO WE GO? is een geweldige popplaat geworden.

Billie Eilish is pas 17 jaar, maar ze doet nadrukkelijk haar eigen ding. Haar debuutalbum staat vol met popsongs die je na één keer horen niet meer vergeet, maar het zijn ook popsongs die de fantasie genadeloos prikkelen en die een intiem inkijkje geven in het leven van Billie Eilish, dat zeker niet altijd over rozen gaat.

Na een kort intro opent de plaat fantastisch met het fraaie bad guy (de titel van de plaat is in hoofdletters, de songs in kleine letters). Diepe bassen worden gecombineerd met speelse elektronica en met de fluisterzachte vocalen van Billie Eilish. Het levert een track op die Prince zou kunnen hebben verzonnen en het is een track die direct laat horen dat de muziek van Billie Eilish een stuk eigenzinniger is dan de muziek van de andere popprinsessen van het moment.

De songs van Billie Eilish zitten vol tempowisselingen en verrassende wendingen en schieten alle kanten op. Na bad guy komt xanny dat uiterst ingetogen en bijna lieflijke klanken combineert met zware bassen en vervorming. Dit soort contrasten hoor je veel vaker op WHEN WE ALL FALL ASLEEP, WHERE DO WE GO?.

Billie Eilish weet precies hoe eigentijdse elektronische popliedjes moeten klinken, maar ze kent ook haar klassiekers. Klassieke songstructuren en geweldige melodieën gaan hand in hand met overstuurde elektronica en complexe ritmes, die vaak lijken geinspireerd door hiphop. Het debuut van Billie Eilish werd overigens geproduceerd door haar broer Finneas O'Connell, die een productioneel kunststukje heeft afgeleverd.

Het debuut van Billie Eilish is voorzien van een uniek geluid, dat bestaat uit delen electropop, hiphop, R&B en indiepop. Het is een geluid dat je alle kanten op slingert, maar het is ook een geluid dat hopeloos intrigeert. Waar Billie Eilish in muzikaal opzicht een breed palet bestrijkt en probleemloos schakelt tussen ingetogen akoestische klanken van piano of ukelele en zwaar aangezette elektronica, blijft haar zang vooral fluisterzacht. Het zorgt voor het houvast dat je in muzikaal opzicht zo nu en dan mist en bovendien is de fluisterzang op WHEN WE ALL FALL ASLEEP, WHERE DO WE GO? prachtig.

Het past ook fraai bij de persoonlijke teksten van een 17-jarige die alles mee lijkt te hebben, maar het toch niet altijd makkelijk heeft en haar songs steeds weer onderdompelt in aardedonkere klanken, wat ook weer bijdraagt aan het unieke karakter van de muziek van Billie Eilish.

Het valt niet mee om de muziek van Billie Eilish te vergelijken met de muziek van anderen. In de wat minder elektronische songs hoor ik wat van Nelly Furtado, maar de muziek van Billie Eilish is een stuk eigentijdser. Ook Lorde draagt af en toe relevant vergelijkingsmateriaal aan, al is het maar omdat ook zij zich op jonge leeftijd wist te ontworstelen aan de druk van de muziekindustrie en nadrukkelijk doet waar ze zelf zin in heeft. Inspiratiebronnen uit een verder verleden laten zich minder makkelijk raden. In de songstructuren en in de productie hoor ik af en toe een vleugje Prince, maar Billie Eilish is er ook in geslaagd om iets nieuws neer te zetten.

WHEN WE ALL FALL ASLEEP, WHERE DO WE GO? is een buitengewoon fascinerende roller coaster ride van ruim 40 minuten. Het zijn 40 minuten waarin alle scepsis plaats maakt voor bewondering. Dat Billie Eilish getalenteerd is wisten we, maar een plaat van dit niveau had ik niet van haar verwacht. Niet geschikt voor iedereen, maar ik schrijf hem nu al op voor mijn jaarlijstje. Erwin Zijleman

Ik moet zeggen in het hoekje "top charting pop" vind ik dit wel prima te pruimen. Naast Lorde is Billy denk ik één van de weinige poppy zangeresjes die me wel kan bekoren. Ik houd wel van het "moody" sfeertje wat er hangt. En ik moet zeggen dat Billie ronduit mooi zuiver zingt. Het stoort nergens, behalve die effectjes dan die er telkens over gegoten worden.

Op een gegeven moment dacht ik zelfs dat mijn koptelefoon stuk was, maar blijkbaar horen die blurrige basjes en de pitchy voice-effecten in de muziek.

Ook ik wil graag mee kunnen praten over deze hype en dus heb ik het album inmiddels twee keer in zijn volledigheid beluisterd. Voorlopig oordeel: een kleine (onnodige) onvoldoende.

De eerste helft van het album is duidelijk de sterke(re) kant met bad guy als positieve uitschieter. Een alleraardigste song die me goede moed gaf voor de rest van het album. Helaas begon ik me na een paar liedjes toch te storen aan een aantal zaken. Billie haar zang is daar het opvallendste voorbeeld van. Ze knijpt (bewust) met haar stem maar voor mij wordt het daar zeker niet mooier op, integendeel zelfs. Het begin van '8' bijvoorbeeld vind ik echt wanstaltig. Wie bedenkt nou dat het nadoen van een kleuterstem iets toevoegt aan een song? De blurrige basjes zoals mijn bovenbuurman ze treffend noemt zijn ook niet mijn ding. Ik kreeg hier thuis de vraag: "Dat storen, hoort dat of is er iets met de boxen"? Toen ik vertelde dat het in de muziek zit was het heldere commentaar: "Niet mooi"! Naarmate het album voortduurde werden helaas ook de liedjes wat minder interessant dan in het begin.

Vermoedelijk zal het bij de twee reeds voltooide luisterbeurten blijven. Ik hoor een artieste waar best potentie in zit maar die voor mij nergens bewijst iets toe te voegen aan alles wat we al kennen. Daar komt bij dat een aantal productionele - en zangtechnische keuzes mij niet liggen. Ik laat de hype verder voor wat ie is. Begrijpen doe ik hem niet maar dat ligt duidelijk aan mijzelf want aan alle media-aandacht, merchandise en het aantal Spotify-views te zien zit de wereld wel degelijk te wachten op mevrouw Eilish.

Soms leef ik onder een enorme muzikale steen. Dat krijg je als je echt nooit naar de radio luistert. Compleet in je eigen muzikale wereldje leeft. Dé reden dat de naam Billie Eilish me niet veel zei. Wel zag ik haar veelvuldig voorbij komen op internetpagina's die ik volg. Vervolgens hier op de hoofdpagina en dan ga je eens lezen wat er geschreven wordt.

Aha, een hype dus. Snel wat clipjes opgezocht en dat klonk best leuk allemaal. Ik moest heel af en toe een beetje aan SOPHIE denken, maar dan een radio-vriendelijker versie. Muziek waar ik altijd het gevoel krijg dat het wat geforceerd klinkt. Ongetwijfeld vernieuwingsdrang genoemd door anderen. Alleen alweer dat gedoe met hoofdletters. Verzin eens wat nieuws zeg. Lana Del Rey is ook een naam waar ik af en toe aan moet denken trouwens.

Maar goed, Billie is nog jong naar het schijnt, dus vooruit. In dat geval toch best petje af als je dit voor elkaar krijgt op die leeftijd, welk team ze ook achter haar heeft mogen staan.

When We All Fall..... ehm WHEN WE ALL FALL ASLEEP, WHERE DO WE GO? (het moet blijkbaar schreeuwerig) is best een spannend popplaatje. Soms vind ik de effecten een beetje too much, onnodig zelfs, maar het klinkt verder allemaal prima in mijn oren. Niet bepaald muziek waar ik normaliter veel naar luister, maar dit kan toch ook wel weer zo'n soort afwijkende verslaving gaan worden, want dit album heeft iets dat er bij mij voor zorgt om het nog eens te willen horen en daarna nog een keer.

Volgende keer graag wat minder van die storende effecten toevoegen, wat minder van die gesproken stukjes, en dan is het net wat aangenamer allemaal.
Ik had een vreselijk album verwacht afgaande op de berichten hier, maar het valt best wel mee.

aERodynamIC Soms leef ik onder een enorme muzikale steen.

Het scheelt enorm dat ik nog een dochter van 19 thuis heb wonen, anders had ik dit zeker ook niet geweten.

Ik heb bij het refrein van i love you steeds het gevoel dat ze toewerkt naar een 'Hallelujah'

Wat een matige hype dit. Ik sla ook over.

Uit mijn tweewekelijkse nieuwsbrief over de beste nieuwe popmuziek (aanmelden kan hier):

16 miljoen volgers op Instagram, 10 miljoen abonnees op YouTube en een paar miljard streams op Spotify. Het is ongekend hoe de 17-jarige Billie Eilish in korte tijd is uitgegroeid tot wereldster. En dat met duistere videoclips (met spinnen op haar lichaam, ‘zwarte tranen’ over haar gezicht en naalden in haar rug), donkere muziek en een opvallend uiterlijk (blauw haar, vaak zwarte kleding en een wat moet je van me-blik). Na vele singles is daar het langverwachte debuutalbum van dit eigenzinnige idool en dat is verrassend sterk.

Allereerst valt de productie door Eilish’ 21-jarige broer Finneas O'Connell (ook bekend van Glee) op. De bassen zijn vaak zo diep dat de afzuigkap waar onze JBL-speaker op staat begint te trillen, zoals bij prijssingle Bad Guy. Het dynamische xanny doet met Eilish’ vervormde stem en lage dreunen zelfs even denken aan Low’s Double Negative. Toegankelijker zijn het vrolijke All The Good Girls Go To Hell en het slepende Wish You Were Gay.

Eilish onderscheidt zich ook met haar ingehouden, haast fluisterende zang. Haar persoonlijke, vrij donkere teksten hebben geen groot volume nodig om te imponeren. Dat bleek ook tijdens haar optreden bij The Ellen Show, zingend op een stoel in het water.

De tienerster overtuigt het meest op de eerste helft van haar album, waar muzikaal genoeg gebeurt. De nummers aan het slot met minimale begeleiding zijn mooi, maar beklijven minder. Het is slechts een smet op een zeer volwassen droomdebuut. Billie Eilish is een hype en dat is volkomen terecht.

Doet me vooral denken aan Fiona Apple eigenlijk. Niet alleen qua hysterische albumtitel maar ook de wat slepende jazzy zang en teksten die "confronteren" (alles is relatief..) en uiteraard de exceptionele productie van het geheel.

Hoe dan ook: Een talent is geboren en nu hopen dat het op een prettige manier verder tot ontwikkeling Komt.

Een kruising tussen Kinderen voor kinderen (US-versie), Avril Lavigne met in de vijzel er nog wat Lorde doorgestampt - uitermate vervelende US truttenmien die wat mij betreft te veel aandacht krijgt. En laat ik eerlijk wezen, waar ik dacht dat Lorde snel zou vervelen blijkt het tegendeel waar - en dat moet ik haar wel nageven. Dit meiske moet waken voor het Spears-syndroom, zich laten leiden door verkeerde A&R managers die overal zo snel mogelijk geld uit willen peuren, en/of belanden in de handen van vaute mannen.

Ik zou dat wel met een korreltje zout nemen. Zit wel een enorme marketing machine achter en met interscope geen kleine naam qua label. Dus lijkt mij sterk dat alles van dit debut uit die slaapkamer komt, inclusief de mix en mastering.

Ik denk dat ze bedoelen dat ze een eigen slaapkamer in de studio heeft.

Ik had niet verwacht dat ik dit leuk zou vinden. Ik heb een tijdje terug wat nummers van haar geluisterd op Youtube en vond het niet echt indrukwekkend, ondanks het feit dat ik Billie Eilish als persoon wel opvallend en interessant vind.

Het duurde ook even voordat ik het album kon waarderen. Het begint echt supergoed met bad guy, maar daarna vond ik het toch te wisselvallig met goede nummers en vervelende interessantdoenerij. Inmiddels, na vele luisterbeurten, valt het wat meer op z'n plaats en is de diversiteit juist een van de sterkste punten. Zelfs het nummer 8 vind ik leuk (het nummer, niet het nummer).

Billie Eilish is verder geen bijzonder goede zangeres, maar de muziek is een fijne, rommelige en soms bijna hypnotiserende mix die ik wel bij haar vind passen (op basis van haar online verschijning).

Intrigerende plaat, er gebeurt van alles op de koptelefoon. Ik heb het idee dat ik de volgende luisterbeurt weer nieuwe dingen ga ontdekken. Vooralsnog op repeat, dus.

bad guy is wel een grote oorwurm!

Zo, die luchtbel is nu wel definitief gespat. Ik had al m’n bedenkingen op basis van de interviews waarin ze allesbehalve oprecht overkomt, maar het album neemt alle twijfel weg: het is niets en het gaat ook niets worden. Bury A Friend blijft lekker, maar dat komt enkel door de productie. Zelf heeft ze domweg niets, zelfs geen potentieel dat er nog niet helemaal uitkomt. Het is maar een vlakke, eentonige, mompelende bedoening.

Next.

nou precies, voor mij komt het ook allemaal niet oprecht over, ik denk dat de video van pigsfordays "I rant about how DEEP Billie eilish think she is" op YouTube het perfect beschrijft

Jammerlijke en onnodig grievende post, zou hier graag minpunten aan geven als dat kon

Ik ben nogal verbaasd dat je zo'n kromme vergelijking maakt tussen Billie Eilish en Britney Spears. Vergeet niet dat Billie Eilish al vanaf haar 11e bezig is met het schrijven van haar eigen muziek, geïnspireerd door haar 4,5 jaar oudere broer Finneas die al eerder muziek maakte. De afgelopen 6 jaar heeft ze al een hele ontwikkeling doorgemaakt, wat diegenen die haar al sinds 2015 op zeker kunnen bevestigen. Eilish is een natuurtalent die het ook zonder de hulp van een label makkelijk zou redden. Spears daarentegen hield zich in haar tienerjaren (voor de doorbraak) vooral bezig met The Mickey Mouse Club. Eilish' debuutalbum dat we nu kunnen beluisteren is grotendeels het product van de feilloze samenwerking tussen haar en haar broer. Zij heeft de liedjes geschreven, hij heeft de productie bedacht. Ik ben ervan overtuigd dat de invloed van label/A&R managers op het geheel vooralsnog relatief beperkt is.

Maar als je mij het tegendeel kunt bewijzen, ga gerust je gang...

Die vergelijkingen gaan compleet mank natuurlijk (*gaap* ook; alles wat pop is maar met Lorde vergelijken omdat je verder niets kent), maar zes jaar hele ontwikkelingen doormaken en dan... hiermee komen? Nee, die voel ik evenmin.

Dat billie talent heeft is duidelijk. Maar dat zij nu zo een enorme "groei" doormaakt is volledig te danken aan haar label, en familie die al jaren in de showbizz vertoeft (zoek bijvoorbeeld even wat familieleden van haar op, op IMDB).
Billie is uit het niets doorgebroken met een goed geschreven en strak geproduceerd nummer "ocean eyes". Daarvoor was er werkelijk niks bekend van de dame, en de nummers die wel op haar soundcloud stonden, waren echt van een stuk lager niveau en kwaliteit.
Alleen al de extreme marketing voor dit album geeft al aan dat er een enorme label kracht achter zit.
Interscope is dan ook zeker geen kleine naam.
Billie is overal (billboards, tv, youtube, spotify, social media, zelfs adobe acrobat..).
Dit is niet te danken aan haar eindeloze "talent" maar aan hele goed marketing, van een heel groot label.
Na het hitje ocean eyes, is er meteen een EP achter aangeknald. Ook zijn er meteen behoorlijke videos voor geschoten waar, als je naar de kwaliteit kijkt, een flink budget achter zit (billie was toen pas 15..).
Er valt denk ik niet te ontkennen dat zij ongelofelijk gepusht wordt door haar label, en dat het aan interscope te danken is, dat zij nu is waar ze is.

In dit uitstekende stuk van Knack wordt goed uitgelegd dat het nogal overtrokken is om te stellen dat Billie nu vooral zo groot is dankzij de marketing van haar label. Uiteindelijk heeft het label nauwelijks invloed gehad op de muziek die ze tot noch toe heeft gebracht. En het hele imago van Eilish is ook haar eigen creatie. Denken jullie echt dat ze haar uiterlijk conformeert naar bepaalde managers willen? Ze doet gewoon haar eigen ding, daarom is ze juist zo geliefd.


Billie Eilish is de perfecte popster voor deze fucked-up tijden - Muziek - KnackFocus - m.focus.knack.be

Tja het blijft natuurlijk een leuk discussie punt. Ik vind persoonlijk dat juist haar imago een beetje nep overkomt. Helemaal als ik wat interviews kijk waarin ze nogal semi-intellectueel probeert over te komen. Ook uitspraken als "i've been depressed my whole life" werken mee aan die fake image. Your whole life? Ze is 17 jaar... beetje overdeven allemaal.

Ook het contract wat zij heeft getekend is er niet zomaar 1. Het is bekend dat billie 1 van de duurste contracten heeft getekend voor haar leeftijd, met een voorschot van een slordige 3 miljoen..
Zo een voorschot is inprincipe gewoon een lening, en moet worden terug betaald. Tot die tijd zit zij hoe dan ook gebonden. Kan daar misschien nu wat creatieve vrijheid bij het opnemen van het album bij zitten, maar dit is pas haar eerste (let maar op dat de 2e veel meer gestuurd gaat worden door interscope)
Ze heeft al ontzettend veel verplichting qua promotie van het album, en hoe het gepusht wordt. Ze heeft zelf ook al aangegeven hier inmiddels toch wat over vermoeid van te raken.
Het label heeft zeker wel een dikke vinger in de pap. Maargoed, hier kunnen we eindeloos over door gaan natuurlijk.