Queens of the Stone Age - Era Vulgaris (2007)

Misfit Love van dit album 'klinkt als'...... Voor degenen die Joy Division kennen weten misschien wat ik bedoel......

Volgens de berichten - als die op waarheid berusten - wil t niet echt vlotten met het te verwachten zesde album van QotSA; misschien moeten de heren muzikanten eens luisteren naar de strakke (nu voor sommigen simpele) sound van Joy Division & er hun voordeel mee doen: giet het ritme en de sound van JD in een QotSA-jasje, want laten we wel zijn, Homme en z'n muzikanten zijn vele malen betere intrumentalisten en vocalisten.

Van leentje buur is nog niemand slechter geworden.

Ik begrijp je niet. Waarom zouden ze hun voordeel moeten doen met de sound van Joy Division? Worden ze daar betere muzikanten van? Is hun album dan sneller klaar? Wat is je punt?

Ik ben een fan van Joy Division, maar ik snap jouw eerste zin niet. Voor zover ik weet klinkt geen enkel nummer van QOTSA als een nummer van Joy Division. Trouwens, ik zou het niet op prijs stellen moest QOTSA de sound van mijn liefhebbende band overnemen.

Ik denk dat deze discussie maar door de moderator verplaatst moet worden naar waar het nu thuis hoort.

Joy Division? Sterker nog: ook New Order sound is terug te vinden naast de welbekende gitaarriffs van Van Leeuwen & Josh Homme. Let wel dat ik eea spreekwoordelijk bedoel - ze behoeven niet letterlijk de JD-sound na te spelen.

Voor de goede orde: de eerste drie albums van qotsa HOREN qua sound/muziek sterk bij elkaar. Lullabies to Paralize klinkt weer geheel anders: zonder afbreuk te doen aan de kwaliteit van dit album is het een andere weg - kan het niet anders omschrijven dan rock met Coldplay-invloeden. Era Vulgaris staat NOG VERDER AF van de eerste 3 albums en ook los van Lullabies,- maw: voor de objectieve beluisteraar zouden album 4 en 5 van geheel andere bands kunnen zijn.

Maar goed: die-hard-fans van qotsa zullen wel beledigd kunnen zijn door mijn visie, maar de muziek en de sound van de eerste drie albums zijn nu eenmaal 'het gezicht' van qotsa.
Hetzelfde zag je vroeger bij U-2; tot en met 1989 had je de U-2 met bezielende rock, daarna was de lol voor de meeste fans van het eerste uur er af. Idem bijv met The Doors - album 1 en 2 uit 1967 waren het gezicht; albums er na geheel anders - dit geeft niet, want in veel gevallen waren de albums kwalitatief ook goed, maar minder vernieuwend en met minder bezieling.....

Ok?

Ter aanvulling: wie de historie van de muziek kent, ziet en kent de vele gevallen waar de meeste performers en bands na verloop van een aantal jaren aan gaan lijden: Stardom-Fall-Out. Het is simpelweg niet vol te houden om op een hoog niveau te blijven en ook nog iets vernieuwends te blijven brengen - alle artiesten zullen dit kunnen beamen......

Beledigd ben ik geenzins. In de war wel, hoewel ik je nu beter begrijp.
Maar dat hun eerste drie albums verschillen van de volgende 2, dat is toch prima? Dat doet toch geen afbreuk aan de kwaliteit? Ik meen echter te begrijpen uit je verhaal dat je dit wel vindt en dat is uiteraard je goedrecht. Ik kan het enkel prijzen dat een ensemble als Qotsa iets nieuws probeert. Lullabies vind ik echter een matige plaat waartegen deze juist die rauwheid vangt van het debuutalbum; Era Vulgaris typeer ik dan ook weer als een comeback.

Ik heb dat nooit begrepen, maar dat zal wel aan mij liggen... ik vind Lullabies to Paralyze veel spannender en afwisselender dan deze, zwaar onderschat... ik zet die plaat net zo veel / graag op dan Songs for the Deaf... waar ik het ook een waardig opvolger van vind, niet net zo goed, maar wel waardig....

Dat heb ik bij Era Vulgaris nooit gehad, verreweg het minst bevlogen werkstuk van de QOTSA's...

Volledig mee eens. Voorbije dagen Songs nog eens vanonder het stof gehaald, strakker dan dat komen ze gewoon niet. Een van m'n 5 all-time favourite albums. Leg Era Vulgaris daarnaast en... Tjah. Goeie plaat maar echt geen vergelijking mogelijk.

Afzichtelijke hoes ook trouwens.

Afzichtelijk? Nah.. Bulby en Patchy!

Era Vulgaris, het nummer is eigenlijk zo verschrikkelijk goed, dat ik niet helemaal snap waarom hij niet op de originele versie van de cd staat.
Pinkpop 2008 opende de Queens set met dit nummer, echt een perfecte opener.

Misfit Love live @ Paradiso is geniaal!

Zoals "Songs for the Deaf" mij deed denken aan een van drank doordrenkte trip die al dan niet door de woestijn voert, zo doet "Era Vulgaris" mij denken aan de onvermijdelijke kater die erop volgt. Eentje die een stuk minder erg is om te beleven, dat wel

Wat minder toegankelijk dan hun andere albums, complexer ook. Maar uiteindelijk toch 'n ijzersterk geheel, en momenteel mijn favo QUOTSA plaat.
En wat mij betreft hun beste op het debuutalbum na.

Vergeten te beoordelen, deze Era Vulgaris. Het is ook mijn favoriete plaat van QOTSA en het is gelijk de meest ontoegankelijke. De riffs op dit album zijn robotisch, smerig en verdraaid en toch zijn de nummers extreem catchy. Ik vind deze band op zijn best als ze aan de vage kant zitten en dat doen ze op dit album toch best vaak.

Had het niet beter kunnen verwoorden.

Nu pas beluisterd, met het oog op de naderende release van het nieuwe album van de band. Lekker rauw en groezelig, waarbij de broodnodige melodie gelukkig niet uit het oog wordt verloren. Niet één van hun betere albums, het songmateriaal is wat mij betreft iets te gewoontjes, maar er zijn geen slechte songs en qua sfeer en gevoel zit het helemaal goed.

In het begin vond ik dit album niet zo bijzonder, tot dat ik me er eens in ging verdiepen en er echt naar ging luisteren. Het is wat dat betreft wel een album wat even moet groeien, maar durf nu best te zeggen dat het een van m'n favoriete QOTSA albums is.

Misfit Love, Turning on the Screw, I'm Designer, Sick Sick Sick en Into the Hollow zijn wel de uitschieters vind ik. Lekkere stevige nummers met leuke/mooie teksten en dikke gitaren, kan er geen genoeg van krijgen.

Heerlijk album toch nog steeds. Zelf mijn mening bijgesteld, deze vind ik zelfs beter dan SFTD. Daar staan naast een paar knallers toch ook wel een paar irritante nummers op.

Misfit Love , Suture Up Your Future en Make It With Chu zijn regelrechte klassiekers en om van het scary Run Pig Run nog maar te zwijgen.

Era Vulgaris (het nummer) en The Fun Machine Took A Shit & Died zijn beter dan de meeste nummers die regulier op het album staan. Had die twee omgeruild met[ Battery Acid en Misfit Love en mijn beoordeling was wel met een halfje omhoog gegaan.

Oké, Battery Acid en Misfit Love vind ik inmiddels twee van de beste nummers van het album. Dus dat ze vervangen moesten worden neem ik terug.

Wat 'n geweldig album blijft dit toch.
Het minst toegankelijke QOTSA-album, maar na 'n aantal luisterbeurten uitgegroeid tot een van m'n favorieten.
Tijdens het concert in Tivoli Utrecht speelden ze naast uiteraard Make it wit Chu ook Misfit Love en Turning on the Screw.
Nummers die ik ze nog nooit live had horen brengen. En ik kan je zeggen: dat klonk fenomenaal.

Make it wit Chu is één van me favoriete nummers, zó verslavend en lekker. Helaas maakt QOTSA voor de rest nauwelijks nummers die me écht trekken.

Top album wat op het einde een beetje inzakt. De 2 nummers voor Run Pig Run zijn de schuldige.

Grappig dat je dat zegt, Die 2 nummers behoren nou net tot mijn favorieten.

Ik wou hier inderdaad net een heel bericht gaan typen over hoe geweldig ik River in the Road en Run Pig Run wel niet vind

River in the Road is een meeslepende katalysator van emoties; dit album is echt zwaar ondergewaardeerd in mijn ogen.

Zag ze het jaar na uitkomen nog op Pinkpop, daar kwamen, zagen en overwonnen de Queens.

De live versies van Misfit Love zijn stuk voor stuk subliem en het hitgevoelige Make it with You word live ook naar hogere regionen getild.

Ik vind dit echt een zeer sterk album en ga mijn stem dan ook maar met een halfje verhogen.

*fanboy modus off*

Wat een groeialbum, nu, 10 jaar na dato blijft hij bij mij in waardering stijgen, zou me ook niets verbazen als Qotsa over een x aantal jaar nog veel meer op waarde word geschat dan heden ten dagen.

Zeer ondergewaardeerd! nog nooit geweten waarom! Oke Make It Wit Chu is echt een miskleun. Niks voor deze band om ballads te spelen. Iig niet op deze manier.

Ben ik het niet mee eens. Make It Wit Chu is een van mijn favoriete nummers van QOTSA. En dat ze ballads konden maken bewezen ze al met Auto Pilot op Rated R.

Zojuist de geremasterde mono-uitgave op vinyl aangeschaft. Klinkt fantastisch. En bovendien met als bonus het mooie dromerige Running Joke. Enige jammere is dat "The Fun Machine took a shit and died" er dan weer niet op staat.

Make It Wit Chu is geniaal in al z'n simpelheid

Door dat concert in Ziggo Dome afgelopen november is mijn interesse weer helemaal opgeleefd en ben nu de discografie aan het doorspitten.

1. Rated R 4.5*
2. Songs for the Deaf 4*
3. Queens of the Stone Age 4*
4. In Times New Roman 3.5*
5. Era Vulgaris 3.5*
6. Lullabies tp Paralyze 3.5*