The Slow Show - Lust and Learn (2019)

Ben benieuwd naar deze. Toch wel een geweldige band.
B.Utterfly

Wederom benieuwd naar dit derde album van de band. Sharp Scratch klinkt in ieder geval al weer fijn en vertrouwd.

The Slow Show - Hard to Hide is tweede single. Duet met Kesha Ellis.

Live klonken de nummers al weer dik in orde. Ik ben benieuwd hoe het als albumversies gaat klinken. Ik verwacht geen megagrote koerswijzigingen. Dat is mijn enige 'zorg': ze zullen wel een klein beetje moeten gaan aanpassen willen ze blijven boeien. Live deden ze dat wel goed, ook al was het niet schokkend anders.

Hoe dan ook om naar uit te kijken.

Zeker weer benieuwd naar deze derde van the Slow Show. Hoop inderdaad wel op een lichte koerswijziging. Op de twee vrijgegeven singles afgaande is dat nog niet echt het geval. Wel mooie nummers overigens.

Tickets voor Maastricht in the pocket.

Ik was enigszins teleurgesteld in Sharp Scratch. Ik vond het een relatief nietszeggend nummer met een schrale slecht getimede climax. Hard To Hide daarentegen is echt een fantastisch nummer. Een prachtige ballad tussen Rob en Ellis.
Heel fris, best vernieuwend en veel meer uptempo dan we gewend zijn. De nieuwe nummers die ze speelden in Bitterzoet klonken ook heel steady, volgens mij zijn de mannen zichzelf wel aan het uitdagen nu!

Geen idee welke versie nog mooier is:

The Slow Show - Hard to Hide (Acoustic) with Hallé Youth Choir, Manchester

The Slow Show - Hard to Hide (Official Video)

Ook Vagabond is vanaf nu te beluisteren op Spotify.

Met de 3de single en de teaser-tour zijn er nu 7 nieuwe songs bekend:

10 Sharp Scratch. (single 1)
4. Hard to Hide. (single 2)
9. Vagabond. (single 3)
3. Low: concert opening tijdens voorjaar-tour. Met hartslag ritme op de piano..
5. St. Louis: Luchtig Duet met Kesha Ellis.
6. Loser's Game: Meest inventieve uitgesproken song. Mijn favo so far !!!.
12. Places You Go. Warm bloedig slotakkoord met uitbundig jubelkoor.

Nog 6 songs te gaan en kreeg al toegefluisterd dat daar nog een aantal verrassingen tussen zitten.
Met 2 maanden kan de eindbalans worden opgemaakt. Kan nu al niet meer fout gaan, zou je zeggen..

Ik beluister heel bewust die nieuwe nummers niet meer (alleen de eerste heb ik beluisterd): dan blijft het album als geheel een stuk leuker om straks voor het eerst te horen

Ze blijven The National wel een beetje achtervolgen op deze manier.

'Hard To Hide' is toch een beetje 'Easy To Find' en dan heb je natuurlijk nog 'Hard To Find' van op Trouble Will Find Me.

Hopelijk evenaren ze Dream Darling. Wat een prachtplaat is dat!

Hoe verfijnt wil je hem hebben?

The Slow Show - Sharp Scratch (Acoustic) with Hallé Youth Choir, Manchester

Gisteren deze band live gezien en enkele nieuwe nummers gehoord.
Ben heel benieuwd hoe de rest zal zijn!

In Venlo dus!

Inderdaad, was een fijne show. Ook wat nieuwe nummers o.a. Hard to Hide en Loser´s Game. Maar echt verassend vond ik ze niet. Ik hoop dat ik op de plaat toch wat vernieuwende elementen ga terughoren.

Ik ga ze in Maastricht zien Edwin in Oktober

[quote]DjFrankie schreef:


Wellicht ben ik daar ook bij aanwezig

Venlo: uitstekend concert, waardeloze bezoekers: man man wat kunnen die gasten uit Venlo kletsen en kletsen en vooral kletsen. Maar goed, zelfs de soundcheck was de moeite waard. Kan niet meer stuk deze 3de plaat. Tijd voor een live album. Aantal nummers kennen inmiddels een behoorlijk nieuw jasje (Hopeless Town).

Nederland heeft schijnbaar een streepje voor. Aanstaande zondagmiddag om 4 uur geven ze in Concerto een liveoptreden en zullen ze ook albums signeren.

Helaas heb ik trouwens deze keer geen promo mogen ontvangen, wel een digitale stream, echter ik ben niet verder gekomen dat de instrumentale opener, omdat het geluid van mijn computer te erbarmelijk is om naar te luisteren.

Ze komen zaterdag in Venlo en zondag ook nog in Haarlem

Ze zijn ook erg populair in ons land. Ik krijg er altijd een Saybia gevoel bij: daar was dat ook zo.

Eerste positieve recensie van deric raven : The Slow Show – Lust and Learn | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Wel je score hier nog even aanpassen.

Wat ik erg jammer vind is dat de stem (en veel instrumenten ook) vaak zo enorm plat gecompressed zijn. Op een nummer als Sharp Scratch klinkt het echt alsof de stem voortdurend in het rood zit. Hopelijk is dat niet op het hele album zo.

Ik luister via TIDAL (flac, dus zonder kwaliteitsverlies). Ws. Is spotify nog erger wat dat betreft (wordt nog weer andere compressie op toegepast).

Qua songmateriaal spreekt dit me wel weer meer aan dan hun vorige. Die kwam toch wat te snel naar mijn mening. Nu zit er drie jaar tussen, en hebben ze goed de tijd kunnen nemen voor de kwaliteit van de composities.

Waren dit de Zomerparkfeesten? Daar Lambchop eens gezien en daar werd ook goed doorheen geluld. Echt zonde idd. Toch een beetje het euvel van een gratis festival. Parels voor de..

Ik heb wel meer positieve recensies geschreven

Ha, ha, ha, zo kun je het inderdaad ook lezen, sorry.
Maar je begrijpt natuurlijk dat ik het anders bedoelde.

The Slow werd in 2015 mijn nieuwe muzikale vriendje. Soms heb je dat wel eens.

Schreef ik toen.

Op 13 juni, de verjaardag van mijn partner, die ook fan was geworden, kon ik de band voor het eerst live meemaken op het dak van een Rotterdamse parkeergarage (in het voorprogramma de band Half Way Station, die ook mijn hart stal die avond).
Het was de eerste keer, en er zouden er nog wat volgen met een optreden in Haarlem als magisch hoogtepunt.

Album nummer twee deed het ook gelijk goed. Maar ik was inmiddels fan en dan luister je toch anders. Als ik die eerste twee albums nu naast elkaar leg dan moet ik toegeven dat het debuut toch net iets meer impact heeft, waardoor ik vandaag besloot dat album van 5* naar 4,5* terug te brengen. De grote vraag is of mijn lievelingen wederom raak zullen schieten met Lust and Learn waar ze nu iets meer de tijd voor namen.

Bij Amend zit dat al weer goed: deze instrumentale track zuigt je gelijk het nieuwe avontuur in. Ietsje meer bombast dan we gewend zijn en alles wat dan volgt is eigenlijk The Slow Show volgens het boekje als je dat na drie albums kunt zeggen. Mijn liefde is nog steeds aanwezig. De praatzang van Rob verveelt me nog wederom niet. De opbouw van de nummers is ook nu magisch en de toegevoegde koortjes plus zang van Kesha Ellis geven het een hemels effect.

Is de koers gewijzigd? Nee, niet drastisch. En toch zijn er net genoeg lichte veranderingen, die ik nu nog moeilijk goed kan aanduiden (iets meer uptempo?!, iets andere geluiden hier en daar?!), maar ik hoor en voel ze wel en die ervoor zorgen dat The Slow Show wederom raak schiet, wederom ontroert en wederom pakt.

Zijn dit de woorden van een fanboy? Uiteraard. Maar de mensen die mij kennen weten ook wel dat ik niet vies ben van af en toe een flink scheut pathos, zonder al te veel effectbejag. En dat is wat Lust and Learn in zich verenigt.

Dat de mannen een blijvertje zijn voor mij stond al eerder vast, met dit derde album onderstrepen ze dit gewoon heel dik. Goed gedaan!

Mooie recensie Leon