menu

The Slow Show - Lust and Learn (2019)

mijn stem
4,02 (108)
108 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: [PIAS]

  1. Amend (3:03)
  2. Eye to Eye (4:50)
  3. Low (4:49)
  4. Hard to Hide (3:38)

    met Kesha Ellis

  5. St. Louis (3:53)
  6. Loser's Game (4:06)
  7. Breath:Air (1:43)
  8. The Fall (3:39)
  9. Vagabond (3:52)
  10. Sharp Scratch (3:52)
  11. Exit Wounds (3:47)
  12. Places You Go (5:03)
totale tijdsduur: 46:15
zoeken in:
5,0
Manmanman wat is ie weer prachtig, voor derde keer raak, tickets voor Tivoli in de pocket.

avatar van coldwarkids
5,0
Het nummer Low doet me denken aan stukken van Sigur Ros. Ik weet niet of dit album beter is dan z'n voorganger want dat is tot nu toe hun beste. We zullen zien. Ik start sowieso bij vier sterren want hij is gewoon prachtig!

avatar van EGO
5,0
EGO
Heb ze net bij Sounds in Venlo mogen zien......Prachtig, geweldig. en wat een stem . Heb er nog een mooie Lp met de handtekeningen er op van de band gekocht.

avatar van Guinness1980
4,5
Ik was vandaag ook bij Sounds in Venlo. 5 van de 7 nummers kwamen van dit album.
Ik heb een gesigneerd cd exemplaar

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The Slow Show - Lust And Learn - dekrentenuitdepop.blogspot.com

The Slow Show - Lust And Learn
Derde album van de Britse band The Slow Show en het is net als zijn twee voorgangers een album waarin nog heel lang veel moois te ontdekken valt

Het debuut van The Slow Show werd in 2015 binnengehaald als een sensatie, terwijl het een jaar later verschenen tweede album van de band de belofte bevestigde. Met album nummer drie consolideert The Slow Show haar positie als een van de meest interessante Britse bands van het moment. Lust And Learn borduurt voort op de eerste twee albums van de band, maar klinkt nog wat grootser en meeslepender. De donkere en melodieuze muziek bestaat uit meerdere lagen en al die lagen zitten vol mooie en bijzondere elementen. Het past allemaal prachtig bij de al even bijzondere vocalen op het album. The Slow Show heeft een album gemaakt dat direct verwondert en betovert, maar het is ook een album dat voorlopig nog wel even door zal groeien.

Begin 2015 verscheen het debuut van de Britse band The Slow Show. White Water werd door de critici onmiddellijk de hemel in geprezen en de muziek van de band uit Manchester werd vergeleken met die van grote bands als The National en Elbow. Het leek me op voorhand wat overdreven, maar na eerste beluistering van het album moest ik de critici direct gelijk geven.

White Water stond vol met zich over het algemeen langzaam voortslepende songs, die opvielen door de vele lagen waaruit de muziek bestond en door de prachtige arrangementen binnen deze lagen. Het werd fraai afgemaakt door de bijzondere stem van zanger Rob Goodwin, die zich in vocaal opzicht ergens tussen de zangeres van Queensryche, Lambchop, The National en Tindersticks in wurmde en stiekem ook wel wat deed denken aan de zanger van Crash Test Dummies.

White Water bleek ook nog eens een album dat bij herhaalde beluistering steeds meer geheimen prijs gaf, waardoor het aan het eind van 2015 in flink wat jaarlijstjes opdook. De in de herfst van 2016 verschenen opvolger Dream Darling vond ik persoonlijk nog net wat mooier en volgde in grote lijnen hetzelfde recept als het debuut van de Britse band.

Op het derde album van The Slow Show hebben we bijna drie jaar moeten wachten, maar deze week verscheen dan eindelijk Lust And Learn. Na de eerste paar luisterbeurten kan ik alleen maar concluderen dat de Britse band het weer geflikt heeft. De band heeft lang gewerkt en gesleuteld aan het nieuwe album en dat hoor je.

The Slow Show heeft haar muziek wederom uit flink wat lagen opgebouwd en in al deze lagen zijn de arrangementen en melodieën van een bijzondere schoonheid. Een deel van deze lagen doet bijna (neo-)klassiek aan, maar er is ook veel ruimte voor atmosferische klanken en hier en daar een voorzichtige uitbarsting.

De stemmige instrumentatie op Lust And Learn wordt gecombineerd met de bijzondere stem van Rob Goodwin, die veel van zijn teksten meer voordraagt dan zingt en met zijn wat krakende stem veel doorleving toevoegt aan de muziek van de band. Het levert een album op dat van alle kanten op je af komt, maar op een of andere manier passen alle lagen in de muziek van The Slow Show perfect bij elkaar en weten ze elkaar te versterken.

Lust And Learn volgt in grote lijnen hetzelfde recept als de vorige twee albums van The Slow Show, maar klinkt ook net wat anders. In muzikaal opzicht klinkt het allemaal net wat subtieler, maar ook wat dynamischer, bombastischer (zeker wanneer het koor aanzwelt) en sprookjesachtiger, terwijl de vocalen nog meer dan in het verleden zorgen voor een uniek geluid. Het is een geluid dat, met name door de vocalen, donker en melancholisch aan doet, maar Lust And Learn staat ook vol muziek van een unieke schoonheid.

Ook Lust And Learn zal wel weer vergeleken worden met bands als The National en Elbow, maar nu de band uit Manchester drie geweldige albums op haar naam heeft staan hoeft het niet langer gezien te worden als het kleine broertje van deze bands. De vorige twee albums van The Slow Show begonnen na de eerste beluisteringen aan een indrukwekkend groeiproces, maar het derde album van de band vond ik eigenlijk direct prachtig. Het belooft wat voor de komende maanden. Erwin Zijleman

Ik vind juist dat de vocalen apart klinken op de CD,
Niet echt fijn om naar te luisteren, beetje nasaal,scherp,nee niet echt fijn.
Verder is het een heerlijke Cd met koren en idd de aparte zware stem van Rob Goodwin.
Op de vocalen na lekkere Cd om naar te luisteren

avatar van EHartmann
4,0
In 2015 enorm moeten wennen aan Goodwins stem. Maar na flink wat luisterbeurten al een liefhebber van White Water; en na beluistering met koptelefoon werd ik een fan.

In 2016 vond ik opvolger Dream Darling eerst wat saai. Maar allez: Na verloop van tijd ook dit album zeer gaan waarderen....

Ja hoor je raadt het al. Eerst gaf ik L&L maar 3 sterren. Nu bij 3e luisterbeurt zijn het al 4 sterren....

avatar van Alicia
5,0
Slow Show zanger Rob kon mij in het verleden nog weleens een enkele keer lichtelijk irriteren met zijn kraakstem, maar op een of andere manier heb ik er hier juist geen last van.

Wat een prachtig album!

avatar van ohmusica
3,0
Het gedragen croonen van Goodwin had al iets verhevens, door koorzang en orkest wordt dit hier nog wat verder benadrukt. Had voor mij iets minder gemogen, ben dan ook niet meteen zo enthousiast, maar misschien komt dit later nog.

3,0
Het album begint best spannend, maar na 4 a 5 nummer komt de klad er in; Ik vind het geheel veel te ééntonig.

avatar van EHartmann
4,0
Na meerdere luisterbeurten kom ik tot de voorlopige stelling dat L&L niet de coherentie bevat zoals WW en DD.

Wat mij wel nu opvalt is de voorliefde voor alliteratie. Piet Paaltjens kan gerust zijn.

avatar van coldwarkids
5,0
Eye To Eye, Low, The Fall, St. Louis. Kippenvel tot en met..

avatar van Broem
4,0
Ooit flabbergasted door het prachtige ‘Dresden’ van het White Water album uit 2015 ben ik de band trouw blijven volgen. Lust and Learn gaat voor mij in dezelfde lijn door als beide voorgangers en daar is niks mis mee. Een bijzondere zanger met een markante stem die heerlijke, rustige liedjes zingt. Krijg er geen genoeg van. Album staat hier de komende tijd op repeat. Briljantje.

avatar van Elbow
4,5
Al twee platen lang volg ik de platen van the slow show. De eerste twee waren prima, ook het BKS optreden was geweldig.... Niks nieuws onder de zon bij deze derde.

Ik ben er in feite nog niet uit of ik dit een klein meesterwerk vind ofdat ik het album voorgoed in de platenkast opberg ? Voorlopig komen de songs maar moeilijk van de grond. Maar ik volhard...

Songs die voorzichtig stijgen... St Louis, the fall ( onmiddellijk greep die song mij naar de keel ) exit wounds, places you go ( beste song van TSS ). Voorlopig teveel violen, opera gezang om sfeer te creëren. Ik mis een beetje songs met een eigen smoel. Er komen teveel melodieën terug vanuit de eerste twee albums.

avatar van DjFrankie
4,5
Wat een sfeer op dit album, geweldig. Ben benieuwd naar optreden in Maasstricht

avatar van brt
3,5
brt
ROukes schreef:
Ik vind juist dat de vocalen apart klinken op de CD,
Niet echt fijn om naar te luisteren, beetje nasaal,scherp,nee niet echt fijn.
Verder is het een heerlijke Cd met koren en idd de aparte zware stem van Rob Goodwin.
Op de vocalen na lekkere Cd om naar te luisteren


zie mijn eerdere opmerking over de compressie ROukes, ik vrees dat dat de oorzaak is van het stemgeluid. Het zit af en toe zó hard in het rood, daar is Hurt van Johnny Cash (op het einde) niks bij.

Verder idd een mooi album, echt jammer van die kapot gecompreste zang

avatar van VladTheImpaler
The National heeft gast zangeressen, dus dacht The Slow Show dat moeten wij dan ook maar? Ja, ik weet dat dat een flauwe opmerking is. Eerst had ik geen moeite met de vergelijkingen met The National, maar ergens dit jaar is dat veranderd ofzo. Ik weet ook niet precies hoe en waarom, maar ik stoor er me er nu meer aan.

avatar van aERodynamIC
4,5
VladTheImpaler schreef:
The National heeft gast zangeressen, dus dacht The Slow Show dat moeten wij dan ook maar? Ja, ik weet dat dat een flauwe opmerking is.

Is het natuurlijk ook omdat ik me dat niet kan voorstellen: The Slow Show heeft een paar jaar aan het album gewerkt en is niet begonnen toen de laatste van The National uitkwam.
Bijna elke band wordt met name bij hun debuut vergeleken met andere bands (vaak die voorheen ook weer werden vergeleken met voorgangers) en op een gegeven moment is dat over. Ik denk dat het voor The Slow Show nu toch ook wel over is. Die staan nu wel bekend om hun eigen geluid toch?!

Maar goed het grappige is dat ik me dan weer steeds meer stoor aan de bewieroking van The National (had ik voorheen geen last van) en ik van The Slow Show veel meer geniet op dit moment

avatar van VladTheImpaler
aERodynamIC schreef:
Is het natuurlijk ook omdat ik me dat niet kan voorstellen: The Slow Show heeft een paar jaar aan het album gewerkt en is niet begonnen toen de laatste van The National uitkwam.
Bijna elke band wordt met name bij hun debuut vergeleken met andere bands (vaak die voorheen ook weer werden vergeleken met voorgangers) en op een gegeven moment is dat over. Ik denk dat het voor The Slow Show nu toch ook wel over is. Die staan nu toch wel bekend om hun eigen geluid toch?!

Nee dat kan ik me ook niet voorstellen, vandaar dat ik er ook bij schreef dat het een flauwe opmerking is. Toch was het een gedachte die in me opkwam toen ik het album aan het luisteren was. Waar jij de vergelijking met The National nu los kan laten, begint het mij op een of andere manier meer te storen.

avatar van coldwarkids
5,0
Enige vergelijking met The National is de titel van een song van ze die The Slow Show heeft gejat.

avatar van Hoedijk
4,5
Het duurde even voordat het kwartje viel. Muzikaal vind ik het sowieso sterk, maar aan die zang moest ik wel even wennen. Er worden vergelijkingen met The National gemaakt (wat ik wel begrijp), maar qua zang hoor ik ook een vergelijking met Tindersticks. Zo enthousiast dat ik maar direct kaarten heb besteld voor TivoliVredenburg.

avatar van blur8
5,0
Met Album 3 zijn alle bits & pieces van het Slow Show universum nog inventiever samengebracht. Met ruim voldoende vernieuwende details die het volle album spannend houden en vooral tot een avontuurlijke luistertrip maken. Dat Rob blijft vertellen over zn verloren liefdes en ontsnappen aan de verdoomde stad wordt verzacht door Frederick’s veel te mooi gearrangeerde atmosferische melodieën. Het maandenlang knutselen in de studio kan natuurlijk ook geforceerd uitpakken, Geen spoor daarvan, het zijn juist de experimenten zonder concessie, die maken dat ik blijf doorluisteren bij dit groeialbum.

Het koorwerk is niet meer slechts sfeer makend op de achtergrond maar nu zelfs als apart instrument, dat leidend de melodie maakt. De koren zijn heel divers op veler manier gebruikt. Puur klassiek maar ook met synths vervormt of in een loop als vervreemdend bijgeluid, zoals ook Villagers deed op [Pretending to Swim]. Het lijkt zelfs alsof Joel minder hoorbaar is en de gitaar soms vervangen is door koorwerk, maar dat wordt dan weer tegengesproken door de prominente solo in EyeToEye.

Het subtiel meezingen van Kesha Ellis is een gouden match en met 4 stracks prominenter dan ooit (HardToHide St.Louis TheFall ExitWounds). En elke keer effe anders, In volle samenzang, als 2de stem of dan start Kesha en valt Rob in, of doet zij alleen een outro.

Een echt Vinyl album met kant 1 & 2, waar alle tracks in uitsluitend de enige juiste volgorde staan; songs reageren op elkaar, of lopen mooi in elkaar over. Dan wordt het al snel moeilijk een favoriet te kiezen. Toch is Loser’s Game mijn song, Sensitief, dynamisch, fraaie tempowisselingen, viool en blazers.

1 kritiekpunt: de eindfade van St.Louis, Mag niet, zeker niet na de fraaie tekstregel “Everytime you break my heart, i Smile”. Neemt ook niet weg dat er maar een waardering mogelijk is. Die lyric benadrukt tevens aardig mijn gevoel over dit Lust & Learn.

avatar van Mausie
4,5
Verhoogd naar 4,5*! Jeetje, wat is dit een prachtig album. Het was even wennen aan die stem, maar daarna komt het album keihard binnen. Muziek waar duidelijk goed over nagedacht is, er wordt geen noot teveel gespeeld. Maar nooit klinkt het klinisch, je wordt ondergedompeld in sfeer en emotie. Zit er sterk over na te denken om kaartjes voor het concert in de Tivoli te kopen. Kan ik eindelijk die podiumkaarten eens gebruiken, Paradiso accepteert die niet

avatar van bikkel2
Bijna vakantie. Op de luisterlijst gezet. Ben benieuwd naar deze 3e worp.

avatar van bas2204
Hij gaat hier ook op de playlist voor mijn tripje naar Ierland. Misschien krijgt het daar nog wel een extra mistiek sfeertje.

4,0
De nieuwe Vangelis - 1492 ism Enya, Clanned en The National.. Niet onaardig, goede sound!

avatar van kever007
4,0
coldwarkids schreef:
Het nummer Low doet me denken aan stukken van Sigur Ros. Ik weet niet of dit album beter is dan z'n voorganger want dat is tot nu toe hun beste. We zullen zien. Ik start sowieso bij vier sterren want hij is gewoon prachtig!

Ik heb precies hetzelfde. Ook de eerste noten van Amend doen mij denken aan untitled nr. 1(Vaka) van Sigur Rós.

avatar van kever007
4,0
Prachtig album. Tickets voor Tivoli zijn binnen.
The National is een prima band, maar dit album van The Slow Show pakt mij meer en is een stuk completer dan andere albums van The National.

avatar van SunnyOne
Als de vorige 2 albums al perfect waren en met glans 5 sterren verdienen. Wat moet ik dan hiermee? Kan ik ook 6 sterren geven?

avatar van repelstefan
De opener is prachtig en ik dacht dit wordt mijn ontdekking van het jaar. Maar met de zang erbij vind ik het toch wat minder. Het klinkt een beetje vreemd erin gemixt. Misschien valt het kwartje nog.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:03 uur

geplaatst: vandaag om 11:03 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.