Lana Del Rey - Norman Fucking Rockwell! (2019)

Nee, net niet. Dat is het 'm net. Dit is vooral op muzikaal vlak zo knap. Ik heb nog geen enkele videoclip van deze nummers gezien en ben dat ook niet van plan. De muziek blijft fier overeind staan zonder de exta franjes errond.

Toch haak ik af.
Er wachten andere platen op me.

Ik kan me wel herinneren ooit eens zo enthousiast te zijn geworden voor andere moderne vrouwelijke artiesten (Susanne Sundfør, Shara Worden en Agnes Obel), maar daar haalt Lana del Fucking Rey het niet bij.

Daar noem je zeker 3 mooie voorbeelden! Zeker Susanne heb ik hoog zitten. Deze van Lana is een stuk toegankelijker geschreven, maar binnen dat kader wel van een hoog niveau. En nogmaals: ben eigenlijk ook geen fan van Lana en dit soort muziek.

Hier sla je de plank volledig mis door te insinueren dat we allemaal deze plaat bejubelen doordat het om haar verschijning gaat. Zo oppervlakkig ben ik en anderen hier totaal niet...

Lana trekt je met een bijzonder gebruik van haar stem haar belevingswereld in. En weet mij ruim een uur lang te boeien, ondanks het spaarzame gebruik van instrumenten. Waarschijnlijk juist dankzij. Juist daarom valt NFR zo op t.o.v. haar vorige platen. Richting het einde van de plaat komt ze steeds dichterbij met als hoogtepunt 'hope is a dangerous thing for a woman like me to have - but i have it. Dan staat ze bij wijze van spreken gewoon bij mij in de kamer te zingen.

By the way: ik heb de blauwe vinyl versie en tijdens Mariners Apartment Complex knallen tot twee keer toe de bassen er onnatuurlijk hard in. Meer mensen die hier last van hebben?

In geen enkele video vind ik dat ze zich profileert zoals je het beschrijft Mssr Renard. Ja het is een mooie vrouw en ja ze is in beeld, maar jij seksualiseert haar nu zelf. Iemand als Kate Bush werd in het begin van haar carrière immers ook bejubeld om haar muziek en haar imago, in haar videos was ze ook veelvuldig "schaars gekleed", zoals jij dit benoemt, te zien. Heel raar om ook alleen op het zien van videos meteen je mening te baseren.
Ik zou zeggen beluister haar muziek eens, haar albums dus.

Ikzelf heb nog geen enkele video gezien van haar...
Muziekvideo’s zijn een beetje passé vind ik persoonlijk.

Ik heb zelf ook om eerlijk te zijn nog geen enkele videoclip van haar gezien. Heeft deze muziek ook helemaal niet nodig.

Ik snap eerlijk gezegd de hype niet en hoor tevens weinig verschil met haar vorige platen. Het is mijn inziens dertien in een dozijn pop waarbij ik het gevoel heb dat ik naar een soort goedkope uitvoering van de vorige Weyes Blood plaat luister. Voor mij is Lana del Rey erg gekunsteld - de invloeden zijn op elke plaat duidelijk maar het mist de ziel die deze invloeden zo goed maken. Met name Venice Bitch (maar ook The Greatest), op deze site het meest geliefde nummer, komt mij extreem inauthentiek over.

Authenticiteit schmautenticiteit.

Lauwthenticiteit - een mensch wordt er niet blij van; sjouwthenticiteit (dingen worden met de haren erbij gesleept); douwthenticiteit (alle plupperds die je dit album per zee door de strot willen duwen); of anders klauwthenticiteut (hun nagels in je zetten).

Maar even terzijde: ben eruit en niet op zoek naar verkering met Lana; haar stem verveelt me na een x aantal songs, geen overtuiging en zeggingskracht, alsof een autocue meeloopt.

Typisch voor MuMe: verkondig een ander geluid en prompt er een fannerd, een Lanafundamentalist, die je van pek en veren voorziet.

Volgens mij heeft Mjuman zijn autocorrect uitstaan...

Hoe koninklijk Mjuman, om tot Prinsjesdag te wachten met magere cijfers, Lana laat nu vast haar baard staan.

Vanochtend gehoord bij WNL, een of andere royalty-zwatelmuts: "Prinsjesdag is het feest waarin wij de democratie eren". Die opmerking scoort minder dan 2,5*
Die eer komt net als de eer die hier aan dit album wordt bewezen voor persoonlijke rekening en is wat mij betreft idd om een baard van te krijgen, al schijnt de Brazilian wax wel aan populariteit te winnen

Had ook wat uitgebreider moeten reageren op de opmerking dat Del Rey niet authentiek zou zijn. Haar dat verwijten is net zoiets als een dj verwijten dat hij geen gitaar speelt. Al haar albums zijn collages van allerlei culturele verwijzingen en Norman Fucking Rockwell! is daar een uitstekend voorbeeld van. Check alleen al 'Bartender', waarin ze een archetypisch beeld oproept van een eenzame drinker aan de bar en binnen een halve minuut van Joni Mitchell- en Crosby, Stills & Nash-verwijzingen overgaat op Cyndi Lauper. Ik zie die laatste verwijzing ook altijd als een soort waarschuwing dat ze niet opeens een verantwoorde, authentieke singer-songwriter is geworden. Als je dat wel van haar verwacht moet je maar een andere artiest gaan draaien.

Je moet trouwens bij de Taylor Swift-albums kijken, dat zijn pas broeinesten voor radicalisering.

Ik ken geen enkel album waar in de lyrics zoveel andere songtitels voorkomen, en dan herken ik waarschijnlijk nog niet eens de helft. Tekenend is ook de videoclip van Fuck It I Love You/The Greatest waar ze een plaatje kiest in de jukebox en je een glimp opvangt van uit welke songs kan kiezen (Janis Joplin, Bowie, Cohen, Bon Iver...).
De muzikale invloeden maken het album tijdloos, terwijl de lyrics - Oh the livestream's almost on - het zo 2019 maken.

Nou ik heb de buren van die gasten gesproken en die bevestigen:

Het zijn gewone jongens, lief en hulpvaardig, een tikje gereserveerd en introvert.

Daarentegen zijn er dj's die met een sax of keyboard achter de draaitafel staan. Maar ik snap je punt - ik erken dat ze een zekere emblematische waarde heeft: ze uitstekend in staat om in haar teksten (lyrics mag dat woord in de prullenmand?) aanschouwelijk een "tranche de vie" neer te zetten waarin je heel veel kunt herkennen, al blijft het een give or take kwestie dat beluistering ahw a listener's guide to Lana del Rey (naar analogie van "a reader's guide to ..") vergt, voor de verwijzingen; bien étudié is misschien een correctere uitdrukking. Het is gewoon haar stem (en dat heb ik ook bij een Susanne Sundför en - helaas - Eefje en Amber) en de eenvormigheid van de songs, waardoor ik afhaak. Ik zal een half puntje optrekken om m'n goede wil te tonen

Over welke video gaat het nou? Ik ben die vriend.

Gek, ik heb deze plaat amper afgezet sinds hij uit is.

Ook ik behoor tot degenen die het enthousiasme niet vatten met betrekking tot dit album. Heb het album een paar keer beluisterd, maar toen ik op m'n smartwatch keek kwam m'n hartslag niet boven de 60 uit. Moet wel eerlijk bekennen dat pop mij te populair klinkt. Maar daar is de muziek ook voor bedoeld; precies ter hoogte van het maaiveld.

Niet elke muziekliefhebber is een popmuziekliefhebber. ?

Oei dan zou ik als ik jou was haar andere albums niet zonder een pacemaker beluisteren anders gaan wij jou hier niet meer terugzien

Inderdaad. Popmuziek is meer voor in-between-days; geef mij maar muziek voor het weekend...... ?

Ik,ik,ik,.... Ik ken Del Tray haar vocale kunnen live niet, maar mocht dit goed zijn dan, ja dan heb ik van verbazing zeker een peesmeeker nodig! ?

Ze zingt zelf dat dat het enige is wat ze kan doen om cynische narcisten van zich af te schudden. Het lijkt goed te werken

Dat is wel erg gemakkelijk van haar.
Ik kan ook iedereen die het niet eens is met mijn mening, een dwaze malloot noemen.

Ik weet gelukkig wel beter wie ik ben dan wat een popartiest van mij vindt. ?

Ben er nog niet aan begonnen omdat de platenzaak waar ik mijn bestelling had geplaatst helaas niet op tijd kan leveren. Zat net maar eens de afgelopen 4 pagina's aan berichten te lezen. Zo, dus dit is de nieuwe kanye west dark fantasies? Ik weet nog hoe die plaat het wonder van het jaar was.

Ik zal het gaan beleven. Als de platen eens de brievenbus inglijden. Ooit.

Overigens las ik veel over groen en blauw vinyl. Behalve dat het mooi staat, is het niet beter te beluisteren op zwart vinyl? (Er vanuit gaan dat je vinyl luisterd omdat het beter klinkt als de cd en niet zoals ik,omdat het gezelliger is)

Een wonder is het nu ook weer niet, alle singles waren al uitermate sterk en veelbelovend. Het is misschien wel een klein wonder dat heel de plaat, voor het volle uur, zeven minuten en tweeënveertig seconden, sterk is. Ik vraag mij wel nog steeds af waarom die plaat nu zo lang moest aanslepen tot die er uiteindelijk kwam? Misschien draagt het onbewust wel bij aan de goede receptie.

Klinkt perfect op zwart vinyl trouwens, geen idee wat de groene of blauwe versie zegt.