menu

Tool - Fear Inoculum (2019)

mijn stem
4,01 (327)
327 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Metal
Label: Volcano

  1. Fear Inoculum (10:20)
  2. Pneuma (11:53)
  3. Litanie contre la Peur * (2:14)
  4. Invincible (12:44)
  5. Legion Inoculant * (3:09)
  6. Descending (13:37)
  7. Culling Voices (10:05)
  8. Chocolate Chip Trip (4:48)
  9. 7empest (15:43)
  10. Mockingbeat * (2:05)
  11. Recusant Ad Infinitum * (6:42)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 1:19:10 (1:33:20)
zoeken in:
avatar van Alicia
Kronos schreef:
(quote)

In ieder geval beter voor het milieu.


Ook een hele goede reden, en er zijn natuurlijk nog meer redenen te bedenken! Ondertussen heb ik het complete album beluisterd. Het is nog te vroeg voor een oordeel, maar het klinkt wel mooi allemaal! Vooral het nummer 7empest viel gelijk in goede aarde.

avatar van madmadder
Net het titelnummer beluisterd. Was weer genoeg Tool voor mij voor de komende vijf jaar.

avatar van Hoedijk
5,0
Ik vroeg me af of één van de tussenstukjes is gebruikt bij het 12 minuten durende intermezzo in Ziggo Dome. Bij mij weten zat Danny's drumsolo uit Chocolate Chip Trip er net na. Wie weet het nog?

avatar van ProGNerD
5,0
Net het titelnummer beluisterd. Was weer genoeg Tool voor mij voor de komende vijf jaar.

Jammer dat je zo snel afhaakt. Hoewel ik het album als geheel top vind, is juist het 1e nummer misschien wel het minst interessant...
Geef het nog 's een kans met Invincible bijvoorbeeld

avatar van EHartmann
4,0
Dit album is een 'dubbel LP'. Lange zit. Wel intrigerende tracks. Gelukkig kun je tegenwoordig een album inkorten naar eigen smaak en goeddunken. Instrumentaal is mooi, maar de combi arrangementen met zang en verstaanbare lyrics hebben mijn voorkeur. Lastig om mij een mening te vormen. Daarvoor zijn meerdere luisterbeurten nodig. Zeker wanneer de 10 track versie in beeld komt.

avatar van ProGNerD
5,0
Dit album is een 'dubbel LP'. Lange zit. Wel intrigerende tracks. Gelukkig kun je tegenwoordig een album inkorten naar eigen smaak en goeddunken. Instrumentaal is mooi, maar de combi arrangementen met zang en verstaanbare lyrics hebben mijn voorkeur. Lastig om mij een mening te vormen. Daarvoor zijn meerdere luisterbeurten nodig. Zeker wanneer de 10 track versie in beeld komt.

Die lange zit en meerdere luisterbeurten zijn het zeker waard

avatar van Hoedijk
5,0
ProGNerD schreef:
(quote)

Jammer dat je zo snel afhaakt. Hoewel ik het album als geheel top vind, is juist het 1e nummer misschien wel het minst interessant...
Geef het nog 's een kans met Invincible bijvoorbeeld
Mee eens, 7empest en Invincible zijn echte toppers. Invincible was live ook erg goed, kippenvel.

avatar van KampF
3,0
Hebben we 13 jaar gewacht op Chocolate Chip Trip? lol

avatar van MichelDumoulin
4,5
Vraagje; zijn de bonustracks alle 3 intermezzo’s of is track 5 (Legion Inoculant) ook een echt ‘liedje’?

avatar van Kronos
5,0
MichelDumoulin schreef:
Vraagje; zijn de bonustracks alle 3 intermezzo’s of is track 5 (Legion Inoculant) ook een echt ‘liedje’?

Ook Legion Inoculant is geen echt 'liedje' maar een intermezzo (lees: geluidjes). Eigenlijk vind ik alleen Litanie contre la Peur ietwat de moeite.

avatar van THEMARSVOLTA
Andere die de cd al binnen hebben en ook last hebben van gekraak in oa Invincible op originele cd(oa te horen op 07:25-07:43) ?
Heb ook FLAC rips en daar heb ik nergens last van, eveneens niet in de spotify versie.

avatar van Kronos
5,0
THEMARSVOLTA, ik heb dat stukje van Invincible eens speciaal met de koptelefoon beluisterd, tweemaal. Geen gekraak te horen bij mij.

avatar van Eppers
4,5
De typische tool-emo-momenten, die voorheen vooral door de zang werden veroorzaakt, heb ik nu bij de gitaarsolo's.

avatar van Bert Wasbeer
4,0
CWTAB schreef:
Bert Wasbeer er kan misschien wel waarheid zitten in hetgeen je zegt, als de 3 bonus nummers samenvoegt (in lagen over elkaar feitelijk) dan komt er een interessantere track uit... waarschijnlijk puur toeval want de tracktijden zijn wel verschillend... een beetje zoals bij 10.000 Days


Ik ben ervan overtuigd dat dit album een aantal verborgen geintjes in de muziek en teksten heeft voor de nerds en mathematici onder ons. En ws ook een paar irritante lolletjes en dwaalsporen. Ze zijn in ieder geval bezig met het cijfer 7 en met dingen dubbelvouwen of splitsen (het logo dat omgeklapt ook een injectienaald kan vormen, het woord mitosis op precies de helft van de openingstrack). En ik vind dat knap verzonnen en ook wel leuk om daarover te lezen. Maar het maakt tracks en skits niet altijd makkelijk te luisteren. En ik ben ook niet zo gek dat ik dat zelf allemaal uit ga zoeken, dat mogen anderen met meer tijd doen, ik dank ze alvast hartelijk. Het zal mij benieuwen wat er allemaal nog boven komt drijven.

Overigens, dat zinnetje "here we go again" in 7empest, ik vond dat bij eerste beluistering erg meewarig klinken. Alsof ze zich er nogal bewust van waren dat er ook nog een luide rocktrack voor de fans bij moest op de plaat?

Ik ben een echte Toolfanboy , maar ik kan met deze plaat tot nu toe niet zoveel. Ik mis de agressie in de stem van Maynard en vind de nummers ook niet echt spannend. Ik hoor nergens iets wat maar in de buurt komt van elk nummer van aenima of de betere nummers van Lateralus.
Tool heeft altijd even tijd nodig om te rijpen, maar heb nergens het “poeh”-moment tot nu toe meegekregen. Ik hoop dat het nog komt maar ben bang dat dit album niet 13 jaar wachten waard is geweest.

avatar van Stalin
madmadder schreef:
Net het titelnummer beluisterd. Was weer genoeg Tool voor mij voor de komende vijf jaar.


madmadder does not believe the hype

avatar van Stalin
KampF schreef:
Hebben we 13 jaar gewacht op Chocolate Chip Trip? lol


Danny Carrey wannabe Aphex Twin

avatar van Don Cappuccino
4,5
Fear Inoculum is een plaat waarop de ''catchy'' elementen van de Tool-sound als sneeuw voor de zon verdwenen zijn. Verwacht geen puntige tracks als Vicarious of The Pot op deze plaat, maar denk aan uitgesponnen tracks als Reflection, Wings for Marie (Part 1), 10,000 Days (Wings Part 2) en Right In Two. Dertien jaar lijkt een enorme tijd, maar Fear Inoculum klinkt alsof Tool zich liet invriezen na 10,000 Days en zich voor de opnames weer bij de levenden bracht. Er is geen spoor van modernere geluiden te vinden, dit is pure Tool waar geen tijd aan verbonden is.

Dit kan in eerste instantie voor een behoorlijke déjà vu zorgen. Er zijn namelijk weinig elementen op deze plaat die we niet eerder hebben gehoord bij Tool. Toch is Fear Inoculum zeker geen herhalingsoefening, maar een natuurlijke evolutie die je graag bij een band hoort. Wat het meeste opvalt is dat de complexiteit meer naar de achtergrond is gezet en het organische samenspel tussen de bandleden van groter belang is geworden. Tool creëerde labyrinten van nummers die je constant op het verkeerde been konden zetten met bakken met maatwisselingen. Natuurlijk wordt er nog steeds gespeeld met verschillende soorten timing en vooral het drumwerk van Danny Carey is wel weer fabelachtig geconstrueerd, maar de songs zelf lijken heel erg geleidelijk aan te verlopen. De band is veel geduldiger geworden in zijn opbouw en mediteert (''jamt'') soms minutenlang op dezelfde thema's en stuurt zich daarbij op zijn gemak naar de volgende passage zonder al te veel onverwachtse ommezwaaien. Tool is voor mij op deze plaat veel meer een post-rock/metal gezelschap dan een progressieve rock/metalband geworden, al krijgen we nu wel wat Rush-achtige synthesizertonen te horen op tracks als Pneuma, Invincible en Descending.

Tool lijkt nog meer rust als gehele band in zijn spel te hebben. Danny Carey is inmiddels volledig verzonken in hypnotiserend tomspel met een diversiteit aan overige percussie-instrumentatie. Zelfs zo ver dat we een ware drumsolo te horen krijgen met Chocolate Chip Trip, waarop Carey over een On the Run (Pink Floyd)-achtige elektronische sequentie speelt. Vakwerk en een afwisseling na alle ruim tien minuten durende composities. Ook Justin Chancellor begint nog meer ademruimte in zijn galmende doordringende weidse baslijnen aan te brengen. Aangezien de ritmesectie altijd de hoofdrolspeler in Tool was, zie je hier een kleine verandering plaatsvinden. Het valt op dat Adam Jones een stuk meer aanwezig is en dit met verve doet. Daar waar hoekig riffwerk altijd de hoofdmoot vormde van zijn spel, vallen hier best wel wat meer stemmige tokkeltjes op. Jones draagt zelfs Culling Voices bijna volledig met zijn prachtige gelaagde melancholische cleane gitaarpartijen. Een magistraal canvas voor Maynard James Keenan, die zeer transparant klinkt op deze plaat. Ik heb hem nog niet eerder bij Tool zo mooi en breekbaar horen klinken als op Culling Voices, dit is dan ook een enorm kippenvelmoment. Keenan barst zelden meer uit, alleen op 7empest. Dit is dan ook het nummer dat ons ineens flink terug stuurt naar de tijden van Undertow en Ænima.

Na een ruim uur vol met traag vloeiende meditatieve rock/metal gooit Tool wat meer de beuk erin voor een hele mooie finale van een kwartier. Adam Jones soleert zelfs een aantal minuten over een stuwend motief van Chancellor/Carey en neemt volledig het voortouw in deze track. Daarmee leek Fear Inoculum met een sneltreinvaart voorbij te gaan met zijn 79/86 minuten. De plaat is precies de opvolger waar ik op hoopte: een verdere verkenning van de meditatieve en hypnotiserende aspecten van de Tool-sound. Vernieuwing en verbazing zijn daarbij niet de sleutelwoorden van Fear Inoculum, wel verdieping. Daarmee is de herkenbaarheid zeker niet verloren, aangezien allerlei motieven van de plaat na meerdere luisterbeurten behoorlijk in je hoofd gaan zitten. Een enorm aangename luisterervaring die mij weer voor heel erg lang plezier gaat bezorgen.

avatar van Jazper
3,0
Na de eerste beluistering blijf ik toch wat teleurgesteld achter.
Te vaak denk ik dat ik het eerder heb gehoord. Geen wauw-momenten.
Het klinkt allemaal puntgaaf, maar weinig urgent.
Een beetje als die fotograaf die zijn gebrek aan inspiratie nog weet te verbloemen dankzij zijn dure apparatuur.

avatar van KampF
3,0
Jazper same..

Twee luisterbeurten verder en ik voel 'm niet. Misschien was het die tijd, die periode, 13 jaar geleden dat ik het hele tool gebeuren zo geweldig vond. Ja dat weet ik wel zeker. Maar nu... De scherpe randjes zijn eraf voor mij..

Ik blijf plakken bij de crappy Youtube filmpjes van AENIMA, gewoon nostalgie.

avatar van west
5,0
Jazper schreef:
Het klinkt allemaal puntgaaf, maar weinig urgent. Een beetje als die fotograaf die zijn gebrek aan inspiratie nog weet te verbloemen dankzij zijn dure apparatuur.

Mooi gezegd, maar als ik één album mag aanwijzen waar er vrijwel continu spanning en urgentie - al is het soms onderhuids - in de muziek zit, dan is het wel Fear Inoculum. Voor mij is het iedere keer weer een overdonderende trip.

avatar van Kronos
5,0
Wat de vergelijking met een fotograaf betreft, met dure apparatuur valt helemaal niks te verbloemen. Zonder de basis van een sterk beeld heb je niks. Dat Tool na dertien jaar geen drastische wijzigingen laat horen vind ik een van de pluspunten. Precies zoals Don Cappuccino beschrijft, een natuurlijke evolutie.

Wel kan je zeggen dat de urgentie ontbreekt. Uit de hele ontstaansgeschiedenis blijkt niet dat Tool dringend een ei moest leggen. In de plaats daarvan is het album een uitnodiging om voorbij de relativiteit van tijd te kijken. Oogjes dicht, aandacht open en je laten meevoeren naar waar je altijd al bent.

avatar van HammerHead
4,0
Natuurlijk ontbreekt de urgentie, we hebben het 13 jaar zonder nieuwe plaat moeten doen, daar hebben de meesten van ons geen nacht minder om geslapen neem ik aan. Zoals Kronos al aangeeft was die urgentie er bij Tool zelf ook helemaal niet. Verder ook niet echt relevant denk ik.

Ik heb 'm nu 2x gehoord en voor mij is het nu al een betere plaat dan het wat te z(w)everige 10.000 Days. Er zit een veel grotere 'Lateralus feel' aan deze plaat, hoewel ik ook riffs en akkoorden hoor die rechtstreeks van 10.000 Days afkomstig lijken te zijn. Ik heb overigens wel het gevoel dat de plaat zeer traag op gang komt. Pas bij Culling Voices worden alle registers voor het eerst echt open getrokken.

Ik ben er tot nu toe best tevreden mee, nu alleen nog wachten op een fatsoenlijk geprijsde vinyl uitgave. Ik ben benieuwd hoe lang dat dan weer gaat duren.... (hoopt op minder dan 13 jaar )

avatar van Rudi1984
2,5
Sowieso een vreselijk woord, ‘urgentie’. Ik heb nooit begrepen wat dat met muziek te maken heeft.

avatar van Echo01
4,5
Kronos schreef:
Echo01, op YouTube vind je makkelijk filmpjes waarop je precies te zien krijgt wat het pakketje inhoudt. TOOL Fear Inoculum Limited Edition Unboxing - New Album 2019 - YouTube

Dank je, Kronos. Ik heb lang getwijfeld omdat ik inmiddels te veel cd-boxjes heb die door hun formaat ergens buiten mijn cd-kast moet worden opgeslagen. Ik geloof na het zien van dat filmpje en de gegeven formaten dat deze DeLuxe cd zonder te veel problemen (gekanteld) in de gewone cd-kast past. Daarnaast heb ik de grote vrees dat de (mogelijk later verschijnende) reguliere cd misschien wel in een digipack wordt uitgegeven (ipv een jewel case) en dat is wel mijn allergrootste nachtmerrie....(ik koop nu al regelmatig buitenlandse cd-versies omdat die bijv. in Taiwan, Rusland of Argentinië gelukkig nog wel in een jewel case zijn uitgekomen).

De DeLuxe versie van dit album dus alsnog aangeschaft!

avatar van west
5,0
Op Discogs staat dat er toch 2 versies zijn van de limited edition. Een betaalbare (uitverkochte) USA versie (rond de 40 dollar) en een duurdere Europese versie is. Die laatste is nu alleen nog boven de 100 Euro te vinden, als ik het goed zie. Edit: nu nog goedkoper op jpc.de

Vreemd dat prijsverschil. Zie dat de USA versie mede door RCA is uitgegeven en de Europese versie mede door RCA/Sony: Tool - Fear Inoculum | Releases, Reviews, Credits | Discogs

Verder lees ik dat niet iedereen die 'm had voorbesteld in the USA een verzendbevestiging heeft ontvangen. Ik gelukkig wel, hij zou er dinsdag moeten zijn.

avatar van Kronos
5,0
west schreef:
Vreemd dat prijsverschil. Zie dat de USA versie mede door RCA is uitgegeven en de Europese versie mede door Sony:

Als je wat verder beneden kijkt bij Companies zie je ook bij de US versie Sony vermeld staan. Ik heb gisteren alle foto's van de zogenaamd twee versies vergeleken en vind geen enkel verschil behalve de sticker van het Duitse ratingsysteem (FSK ab 6 freigegeven) op die voor de Europese markt. Ik denk dat er eigenlijk maar een versie is en dat het prijsverschil met importrechten te maken heeft.

Wel zijn er verschillende variaties staat te lezen bij de US versie:
Variant 1 - Full glossy cover with 7-sided geometric pattern on back, points of pattern ends in 14 solid circles.
Variant 2 - matte finish with 9-sided geometric pattern on back, no solid circles at points, sides have a gloss geometric repeating pattern.
Variant 3 - Glossy cover with dark elements in matte and 6-sided fractal star on back, eyes centered in star points, silver on black geometric repeating pattern on sides.


Ik heb die laatste variant. En aangezien er geen FSK sticker op mijn exemplaar hing vermoed ik dat Fnac hun stock zelf vanuit de VS heeft laten komen.

avatar van west
5,0
Kronos schreef:
(quote)

Als je wat verder beneden kijkt bij Companies zie je ook bij de US versie Sony vermeld staan. Ik heb gisteren alle foto's van de zogenaamd twee versies vergeleken en vind geen enkel verschil behalve de sticker van het Duitse ratingsysteem (FSK ab 6 freigegeven) op die voor de Europese markt. Ik denk dat er eigenlijk maar een versie is en dat het prijsverschil met importrechten te maken heeft.

Wel zijn er verschillende variaties staat te lezen bij de US versie:...

Ah, maar dan zou de Europese versie eigenlijk dus een pure importversie zijn, waarop Europese ratings kunnen worden weergegeven. Dat zou dan ook gelijk het prijsverschil verklaren. Dan nog verkopen sommige (internet-)winkels deze limited edition voor veel te veel.

Dat van die varianten had ik ook gelezen. Ben benieuwd welke bij mij op de deurmat ligt.

avatar van Kronos
5,0
west , blijkbaar is er toch een verschil in de Matrix / Runout op de cd zelf. Stond gisteren nog niet vermeld denk ik bij de US versie.

US versie: arvato 57272983/19075950552RD1 21
EU versie: [Sony Music logo] 57288017/19075950552 21

Heb toch de EU versie. Die FSK sticker hangt er wellicht enkel in Duitsland op.

Ik ben wel tevreden met de variant die ik heb. Die combinatie glans met mat maakt de saaie hoes toch een beetje leuker. Het mooiste artwork zit natuurlijk binnenin.

avatar van Jazper
3,0
Rudi1984 schreef:
Sowieso een vreselijk woord, ‘urgentie’. Ik heb nooit begrepen wat dat met muziek te maken heeft.


Is het ook.
Maar tijdens het luisteren bekroop me soms het gevoel dat de muziek er net zo goed niet had kunnen zijn. Al zit het me verder niet in de weg.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:37 uur

geplaatst: vandaag om 15:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.