Coldplay - Everyday Life (2019)

Coldplay werd in 1996 opgericht en bestaat sindsdien uit Chris Martin, Guy Berryman, Jonny Buckland en Will Champion. Het debuutalbum “PARACHUTES” verscheen in 2000 en is een prachtig album. Met de opvolger “A RUSH OF BLOOD TO THE HEAD” zette Coldplay een volgende stap naar wereldfaam. De single “CLOCKS” droeg daaraan een positief steentje bij. Met “X & Y”, dat in 2005 verscheen, maakte de Engelse band definitief de stap van zalen naar stadions. “VIVA LA VIDA OR DEATH AND ALL HIS FRIENDS” klonk afwijkend, vergeleken met de voorgaande albums. Producer Brian Eno had daar een groot aandeel in. Het zorgde niet voor verminderde aandacht, de populariteit bleef onverminderd groot. De hit “VIVA LA VIDA” is zelfs uitgegroeid tot een klassieker in de popmuziek. De drie albums die daarna volgden hadden allemaal een andere sfeer. “MYLO XYLOTO” in 2011 was dansbaar, “GHOST STORIES” uit 2014 was donker en somber, mede door de scheiding van zanger Chris Martin en en actrice Gwyneth Paltrow en “A HEAD FULL OF DREAMS” uit 2015 liet weer een poppy geluid horen, overigens zonder veel hoogtepunten. De EP “KALEIDOSCOPE” uit 2017 is een aanrader, gezien een paar erg goede tracks, waaronder de opener “ALL I CAN THINK ABOUT IS YOU”.
Nu ligt het achtste studioalbum van Coldplay in de winkels en wat mij betreft is het een terugkeer naar de topplaten uit de begin van hun carrière. In 53 minuten komen 16 tracks voorbij die je vaker beluisteren moet, om de kracht ervan te voelen. Er zitten diverse verwijzingen naar oudere albums in de songs, maar het geheel voelt als een compleet album. Het past op één of andere manier allemaal bij elkaar. “SUNRISE” is een rustige opener, waarna het tempo omhoog gaat met “CHURCH”, een prachtige melodieuze song met subtiel gitaarwerk. Daarna is het genieten van elke track, want er zit geen slecht nummer bij.
Hoogtepunten zijn wat mij betreft het beklemmende “DADDY”, het heerlijke opgewekte “ARABESQUE” met medewerking van Stromae, “GUNS” dat terug gaat naar het geluid van het debuutalbum, de single “ORPHANS” dat herinnert aan het dansbare album “MYLO XYLOTO”, “CRY CRY CRY” dan ook weer klein gehouden is, het prachtige “CHAMPIONS OF THE WORLD” had op het tweede album kunnen staan, een heerlijke poprock song en het album sluit af met de werkelijk prachtige ballad “EVERYDAY LIFE”. Coldplay flikt het opnieuw en dat had ik eigenlijk niet meer verwacht na de laatste albums. Deze plaat pakt mij van het eerste tot het laatste nummer, geweldig!!

Als je de lat laag genoeg legt, is alles prachtig, heerlijk en werkelijk geweldig

Marco van twee berichten hiervoor komt niet toevallig van Coldplay's platenmaatschappij of marketingteam?

Arabesque vind ik btw verrassend. Zó vaak is dat de laatste 10 jaar niet gebeurd, iets nieuws van Coldplay dat ik uit mezelf op zou kunnen zetten.

Nee, zoals ik al aangaf was en ben ik aangenaam verrast over dit nieuwe album...zonder betrokken te zijn bij een platenmaatschappij of iets dergelijks.

Smaken verschillen nu eenmaal...gelukkig maar!

Roy, we hebben jouw geweldige zwaar onderbouwde mening nu wel vernomen. Dank daarvoor. Zet ik deze meer dan uitstekende plaat weer eens op.
En btw Tusk is echt een riukplaat. Met wel geweldige verpakking, dat dan weer wel.

Goed album van Coldplay, klinkt natuurlijk fantastisch. Op mijn i-tunes wel een aantal nummers niet aangekruist, zo kom ik uit op ongeveer 10 nummers die oké zijn. Dus de moeite waard als album.

Een aantal users in dit topic lijkt er bijzonder veel moeite mee te hebben dat er andere mensen zijn die dit album wel kunnen waarderen en er een positief stukje over schrijven. Vreemd fenomeen is dat toch.

Het nummer. Niet het album, inderdaad.

Prachtig album! Verrassend en experimenteel.
Doet me op één of andere manier een beetje de Viva La Vida periode herbeleven.
Wat mij betreft hun beste album sinds 2008.
Enig minpuntje: Daddy en Orphans vind ik niet echt binnen de sfeer van dit album passen.

Het album gaat alle kanten op; Champion of the world enOrphans vind ik stadionesque misbaksels. Daddy is te zoetsappig! Maar de rest, op wat irritante niemanddalletjes na, is eigenlijk prima te beluisteren. Of het op den duur beklijft is natuurlijk wel de vraag, want het is allemaal wel erg catchy en overgeproduceerd. Ik had overigens niet anders verwacht. Voorlopig is dit zeker het beste van Coldplay sinds Viva La Vida (maar dat was ook niet zo moeilijk).

Met alle respect Roy, leuke artiesten, maar Dandelion, AlascA daar heeft nog nooit iemand van gehoord....ik ben zelf groot voorstander van het luisteren naar onbekend talent en zoek dat ook altijd actief op, maar laten we eerlijk zijn, Coldplay bereikt natuurlijk een miljoenenpubliek met hun "boodschap". Vandaar dat ik het beter vind dat zij iets doen i.p.v. niets............

Door de positieve reacties hier heb ik deze toch maar eens geprobeerd. Na het 2e album (briljant) ben ik langzaam afgehaakt (Viva La Vida vond ik ook nog prima). Maar tot nu toe vind ik het gewoon bagger.

Andrew Bird, Vampire Weekend, E.B. The Younger (Eric Poludo van Midlake), Cass McCombs dan? Er wordt genoeg goede muziek uitgebracht.
Behalve dat ik dit album muzikaal gezien niet interessant vind (waar de meningen over kunnen verschillen), vind ik het ook juist tekstueel heel vlak. Een boodschap vind ik ze hier niet echt hebben: het enige wat ze doen is simpelweg dingetjes benoemen. Andere artiesten (Stromae heeft ook een miljoenenpubliek) hadden dat mijn inziens veel beter kunnen uitwerken. Coldplay vind ik niet de band die geëngageerde muziek kan maken.

Op youtube staat een bonustrack 'flags' Dat is een bonustrack voor de Japense editie. Zonde dat het de album niet heeft gehaald.

Super album! Echt muziek die je wat vaker moet beluisteren zoals het goede muziek betaamt! Steeds weer nieuwe lagen te ontdekken.
Terug naar de roots van muzikaliteit van de eerste albums met wat nieuwe probeersels die ik goed vind uitpakken! Favorieten: Arabesque, Daddy, Everyday life. Iets minder: Orphans en Guns.
Gewoon genieten van echte muziek. Is helaas schaarser geworden! Of zoek ik niet goed genoeg..?

Volgens mij zoek je dan zeker niet goed genoeg, er is altijd goede muziek te vinden, toen, nu en in de toekomst.....maar je moet natuurlijk wel op avontuur, de mainstream media schotelen je vaak eenvoudige deuntjes voor, zij hebben geen belang bij "rare muziek". Luister bijvoorbeeld eens naar DiSCoVeR GeMS oF iNDie, FoLK, PoP & SouL on Spotify - open.spotify.com op Spotify, ga je hele fraaie dingen horen/ontdekken verwacht ik..........

Je kunt zeggen wat je wilt, deze plaat zorgt wel voor veel nieuwe MuMe gebruikers.

Kitscherig en vooral heel erg saai. Ik kan me wel vinden in de berichten van RoyDeSmet. Jammer, Arabesque vind ik het enige echt toffe nummer hier. Had op voorhand een stuk meer verwacht. Zelfs het wisselvallige Ghost Stories vind ik een stuk sterker dan deze drol.

Zozo, da's wel erg bout.
En terwijl Barney Rubble een fictief verzonnen drol is. Wat was die dom zeg .

Maar neem het niet persoonlijk. Ieder z'n mening.

Toch weer in de val gelopen en geprobeerd dit. Wat een pretentieuze poppenkast. Ieder z'n meug inderdaad.

Eens

Ja, smaken verschillen.. maar als je toch al een hekel hebt aan de band of zelfs aan Chris Martins stem, waarom zou je dan uberhaupt de moeite nemen om naar een nieuwe cd te gaan luisteren? Om dan vervolgens je tijd te gaan verspillen aan het geven van je mening ergens online..? En het album dan 1 of 1,5 ster te geven... hoe flauw.
Ik kan me er niets bij voorstellen dat ik dat zou doen, ken genoeg artiesten die ik vreselijk vind.
Jammer dat door de vele coldplay haters hier, de plaat op een veel lagere waardering gaat uitkomen dan het verdient. Voor mij de max aantal sterren. Sinds hun Viva album niet meer zo enthousiast geweest, ik ben echt zeer verrast. Er is veel diepgang in te vinden. Heerlijk vind ik de afwisseling in de nummers. Grootste favorieten: Arabesque, Eko, Old friends, Trouble in town en daddy.

@littleredbird Waarom zou je dan luisteren? Misschien omdat je groots aangekondigd heb horen worden dat Coldplay op hun nieuwe single samenwerkt met Stromae, die had aangegeven te stoppen met muziek maken. Dat je daardoor het album een kans geeft, want misschien zou het interessant kunnen zijn. En hoe flauw, dat je het album dan vervolgens niet interessant vindt. Jammer dat op deze site alleen mensen die iets goed vinden mogen stemmen op albums. Anders zouden mensen die graag willen weten welk van de 8 albums van een band waar ze nieuw in geïnteresseerd zijn geworden, nog een genuanceerd beeld kunnen krijgen van de waardering van de output van de verschillende albums! Stel je voor dat ze anders het nieuwe album van Leonard Cohen aanzetten omdat er minder Leonard Cohen-haters zijn die de waardering van zijn albums naar beneden halen.

Ik ben overigens zelf geen fervent Coldplayhater. Als ik iets echt haat, geef ik het niet eens een kans. Dit album heb ik een eerlijke kans gegeven. Maar dat ben ik alleen.

Het debuut staat hier op 3.5*, Viva La Vida zelfs op 4*. Bepaalde nummers van X&Y en A
Rush of Blood to the Head vind ik mooi en ook Ghost Stories was best aardig. Coldplay is niet mijn lievelingsband, maar ik schrijf niet alles van ze af.

Ergens is het wel grappig dat mensen toch al snel terugvallen op tribalisme. Ik denk dat een binaire indeling van de stemmers in liefhebbers en haters nogal kortzichtig is, maar soit.

Klaarblijkelijk is het zelfs de bedoeling dat je als laagstemmer direct plaats mag nemen in het beklaagdenbankje. Welnu haren van de reet.... Ik bedoel heren van de raad... Ik bepleit vrijspraak uiteraard.

De idiote redernering dat een laagstemmer een hater is, is een treuniswekkend verschijnsel van deze tijd. Kritisch zijn betekent niet dat je haat. Tussen haat en liefde zit sowieso een hele wereld. Ik vond Coldplay geweldig, maar niet meer sinds 2007. Dit album ga ik luisteren en daarna stemmen. Dat kan laag uitvallen. Niet omdat ik Coldplay haat, omdat ik van muziek houd. Ik stem voldoende of hoog, als ik dit album dat waard vind.

Na ‘A Rush of Blood’ ben ik afgehaakt, op een enkel aardig nummer na (zoals ‘Talk’, vanwege de Kraftwerk melodielijn die de basis voor het nummer is).

Ik vind het geen meesterwerk en sommige teksten bezorgen me jeuk, maar het is een stuk interessanter dan het stadiongegalm dat je op de radio hoort als Coldplay gedraaid wordt.

‘Arabesque’ hoorde ik op de radio en heb daarna opgezocht op de streaming service om nog een paar keer te beluisteren. Erg goed nummer, hopelijk de voorbode van een rentree van Stromae in de muziek.

Het is bon ton om af te geven op grote acts om je eigen muzieksmaak boven het gepeupel te verheffen, maar Coldplay is nu eenmaal een grote act geworden (alsof ze dat niet mogen zijn; ik gun ze alle succes van de wereld, maar hoef er zelf niet naar te luisteren). Vanuit dat perspectief is het maar de vraag of de massa een album als dit begrijpt of kan waarderen. Kudos to Coldplay, gewoon maken wat ze willen.

Wauw, je schiet wel heel snel door om alles over een kam te scheren. Met jou redenering zou ik dus niet op deze plaat mogen stemmen omdat ik de laatste paar platen allemaal bagger vond. Oh wacht, dat is niet wat je zegt. Nee, maar het is wel wat je insinueert. Je verpakt het leuk onder de noemer hater maar je bedoelt gewoon iedereen die hier laag op stemt.
Alleen maar omdat jij zoiets niet zou doen betekend niet dat niemand zoiets mag en kan doen. Ieder mag zelf bepalen wat ze met hun tijd doen. En als zij graag Coldplay luisteren en er daarna de tijd voor nemen om er iets over te zeggen. Graag zelfs.

Wat fish al zegt is dat echt iets van deze tijd. Als je het niets vind mag je er niets over zeggen. Op die manier mogen veel mensen hun mening dus niet meer geven. Dus alles mag alleen maar positief en blijheid zijn? Peace love and happiness zeker?

Nee laat de 'haters' maar gewoon stemmen. Dan krijg je tenminste een realistische beeld van het cijfer. Niet iedereen vind dit goed, en dat moeten ze gewoon mogen aangeven. Anders zou dit forum een grote echokamer worden waar je alleen maar positief mag zijn. Daar hebben we Radiohead al voor hoor.

Ik ga deze de komende week eens luisteren. Ik hoor vele gemengde reacties dus ben wel benieuwd. Eerste singles klonken leuk, nu nog eens zien of ze het waar kunnen maken.

Interessant, buiten de "gesproken" intro en de wat feller aanwezig drums is er werkelijk niks vergelijkbaars aan deze platen. Ohja, er komt ook nog geblaas aan het einde van Tusk

Gewoon een prima album voor bij de kerstboom. De eerste beluisteringen vallen goed.

Daddy vond ik als losse single een beetje klef maar ingeklemd tussen de andere nummers past het prima.

Een aantal nummers springen eruit en andere nummers zijn duidelijk gemaakt voor de sfeervolle overgangen.

Als ik het goed heb, hebben ze dezelfde Italiaanse multi-instrumentalist Davide Rossi al sinds Viva La Vida: die werkte ook al voor Goldfrapp, Bat For Lashes, Snow Patrol en Siouxsie (solo) en dat geluid en die productie hoor ik ook hier terug.