Rolling Stones - Exile on Main St. (1972)

Ik heb dit album tot nu toe 5 keer beluisterd, en inderdaad, het album wordt per luisterbeurt beter. Mijn favoriete nummers zijn "Rocks Off", "Tumbling Dice", "Sweet Virginia" en "Torn and Frayed" (wordt trouwens nog moeilijk om een Stones-top 10 te maken). Zoals hier al eerder is gezegd: de sfeer op dit album is fantastisch! Vooral met warm weer (zoals nu) is dit een topplaat. De benaming die mijn vader deze plaat gaf, vind ik ook zeer toepasselijk. Hij noemde dit album namelijk een "kampvuurplaat". Als ik deze plaat beluister, krijg ik inderdaad het beeld voor me van vrolijke mensen die met z'n allen rond een kampvuur zitten met een gitaar. 5 sterren voor deze plaat, en een plaatsje in m'n top 10!

Dat rommelige is nu net de sterkte aan deze plaat.

Ik vroeg me altijd af hoe iemand die zijn leven verliest in de armen van een heroïneverslaving, zijn pijn en zijn ziel laat schreeuwen in de vorm van een muzikale omzwerving die elke noot klaar, twijfelend, onaf of ongepolijst plaatst op een schijfje dat schreeuwend de sporen laat zien waar de pijn zich manifesteerde. Het is een bluesplaat die geen blues wil zijn. Die zich bedient van een arrangement aan songs die elk een flard van een opgebrand doek vertellen. Nachtelijke invasies van kwelgeesten die je komen najagen en ophitsen, tot je met je ogen tegen een muur gedrukt staat en je in allerijl je smeekbeden op een muur krast met onzichtbare inkt. Niemand die de pijn gadeslaat, al is hij er wel. Plots wanneer de nacht wegtrekt tonen zich de wonden. Een plaat die een verhaal verteld over gemiste vreugde en het wentelen in gestorven littekens, vrij vertaald in songs die soms dreigend en soms lieflijk op de wereld worden losgelaten, al lijkt er soms geen vuiltje aan de lucht. Het innerlijke beeft en siddert en sterft tussen bloedende noten..... exile....om wakker te worden en van voren af aan te beginnen.

Huh? Tja je kunt natuurlijk ook zeggen dat de nummers gewoon goed zijn!

Dat was ook een mogelijkheid

Niet echt gewledig goed. hzb de plaats nu 2 keer beluisterd loving cup en stop breaking down zijn me bijgebleven... that's all folks

3de keer beluisterd. Het is gegroeid maar ik denk niet dat ik dit ooit als 1 vd beste albums allrer tijden zal beschouwen. Het is een goed rockalbum, iets te lang naar mijn smaak.

De start is zwak tot tumbling dice vanaf dat nummer haalt de plaat een constant niveau maar echte uitschieters zitten er niet bij. Het luistert vlotjes.

3.5 dat is 70% dus slecht vind ik het allemaal niet hoor.

De start is zwak ?! "Rocks Off" vind ik persoonlijk één van de beste nummers van het album, en een fantastische opener van een heerlijk album.

Welk album komt (qua sfeer) het dichtst in de buurt van "Exile": "Beggars Banquet" of "Let It Bleed"? 1 van deze 2 gaat namelijk mijn derde Stonesalbum worden (na "Exile On Main St." en "Sticky Fingers").

Ik heb toendertijd de lp gehad, nu de cd uiteraard, en wat mij betreft een vd vele Stones-klassiekers uit hun beste periode.
lekker ruig lekker smerig

'n 5

Sgt. Revolver: geen idee of je al iets hebt aangeschaft, maar voor alle duidelijkheid: Let it bleed. Bij verre! Dan heb je wel de absolute toppers, van een freak.

Nee, ik heb nog niets aangeschaft, zappas. Bedankt voor je advies. Ik dacht, laat ik eens vragen welk album nu eigenlijk het dichtste bij mijn favoriete Stonesalbum (Exile On Main St.) in de buurt komt. "Let It Bleed", dus... Nou, dan wordt dat waarschijnlijk mijn derde Stonesalbum (dat ik pas over een tijdje ga aanschaffen. Ik moet even rustig aan doen met geld uitgeven ).

Schitterende plaat van de Stones waar de eerste 5 nummers een spetterend begin vormen, daarna is er ook plaats voor wat rustiger kampvuurmuziek. 4 sterren waard voor mij, wel het laatste echt grootse Stones album.

dus je vind het wel een braaf plaatje?

Dit is het enige Stones album in bezit. Ik heb het op een keer blindelings gekocht omdat het sterk afgeprijsd was en ik er al heel veel lofbetuigingen had over gelezen her en der.

Ik moet zeggen dat ik nogal verbaasd was toen ik het album voor het eerst luisterde. Dit klonk totaal niet zoals ik verwachtte van een Stones plaat. Ze klinken hier amerikaanser dan welke amerikaanse band dan ook

Ik hou van deze plaat dankzij de feel en natuurlijk de ijzersterke songs. Maar ik moet eraan toevoegen dat de plaat als geheel nog wat beter zou zijn met een paar nummers minder.

Deze dubbelelpee destijds - nu op een enkele cd - is een echt patchwork geworden, een beetje de hoes indachtig.
Te vergelijken met de dubbele witte van The Beatles;
Er staan zowel soul, blues, ruige rock als integere nummers op.
Niet hun sterkste plaat, wel een zeer goede !
Mijn favorieten ,
Rocks Off, Tumbling Dice, Happy, Shake Your Hips, Casino Boogie en Sweet Black Angel.
De Stones bewezen echt hun veelzijdigheid met dit album. Ik dacht in Zuid Frankrijk opgenomen na hun vlucht voor de Britse belastingen (van daar de elpeetitel Exile...)
4 sterren ! ****

Wat een beest van een plaat dit zeg! Ik luister de laatste tijd veel naar dit album en ook naar Let it Bleed en Sticky Fingers, maar op de een of andere manier heb ik het idee dat dit het ultieme meesterwerk van deze band is... Het is allemaal wat smeriger, wat vuiler en intenser, lijkt het. Het is ook al lang geleden dat ik zo heb kunnen genieten van een bluesnummer als Shake your Hips (een cover van Slim Harpo, lees ik net op Wikipedia).

Een 4* met potentie.

Naar aanleiding van de laatste twee posts heb ik even het vinylwerk erbij gepakt. Inderdaad een prachtige hoes met 2 platen in bedrukte hoezen en alles vol gekke foto's. Opgenomen te Hollywood staat er, zie hier!

Exile is in Zuid Frankrijk opgenomen

Harald heeft inderdaad gelijk, Exile is opgenomen in een villa in Zuid-Frankrijk en slechts voor een klein gedeelte in Hollywood. Er zijn leuke interviews te zien op YouTube!

Mijn favoriete nummer van de cd.

Als ik me niet vergis dan dan hebben de Stones alles in de Villa van Mick Jagger op genomen. Ze leefden destijds in Frankrijk om de extrem hooge belasting in de UK, boven de 80 %, te onderduiken.Als er in Hollywood nog iets gebeurte dan alleen kleine aanpassingen van het in princiep kant en klaare album. In Stone Alone van Bill Wyman heb ik ook geen aanwijzingen van evtl opnames voor dit album in Hollywood kunnen vinden.

Volgens het interview met Andy Johns op YouTube hebben ze maandenlang in een kelder van een villa gewerkt, echter hij zegt volgens mij daarin dat Mick elders een huis had gehuurd. Bill had daarentegen een eigen château!

Leuk is wel dat Johns in het interview over de problemen in die kelder vertelt, zoals het steeds uitvallen van de electriciteit.

Klopt, in de kelder van Mick's Villa zijn de tracks dan ook opgenomen

Fotos van Bill's château! vind je op Bills tweede solo plaat Stone Alone. Ze woonten niet dicht bij elkaar, Charlie heef voor de sessions uurtjes moeten rijden om na Micks villa te komen

Ik heb deze plaat al meerdere keren een kans gegeven maar hij weet me nog steeds niet te boeien. En dat terwijl ik Beggars Banguet, Let It Bleed en Sticky Fingers van begin tot eind heerlijk vind om naar te luisteren.

Met name "sweet Virginia" is zóóóóóó'n fijne plaat ,daar krijg ik nog steeds kippevel van.

18 tracks die aan alle eisen voldoen.

"Shine a light" is mischien de beste Gospel song die ooit van blanken is op genomen!

Mijn buren geven momenteel een feestje. Er staat nu in de tuin een behoorlijk goede zanger/gitarist Sweet Virginia van dit album te spelen. Wauw.

als ie zich maar in kan houden en niet als een schorre kip 'Happy' gaat zingen dan!
wat overigens in duet samen met mick jagger mjn all time favourite Richards song is, maar please not solo!

Verder is exile een monument in de rock geschiedenis, ik denk dat zelden een band qua populariteit bij het grote publiek als bij de avantgarde zo gewaardeerd werd! misschien toch maar in de 10 tien zetten...

Heerlijk gevarieerd dubbel-album van The Stones.
Het witte album van The Rolling Stones.
Op mijn hoes staat 'Hip shake' i.p.v. 'Shake your hips'.
Ik moet ook altijd lachen om die neger met die 3 ballen in zijn mond die op de voorzijde afgebeeld staat.

Ik lees hier overal 'Mick's villa' maar het is in KEITH'S villa opgenomen, in Frankrijk.

Yep! In de kelder van Keefs villa en dan echt op zijn manier:
uren doorgaan en daarna zijn roes uitslapen en op de onmogelijke uren weer willen beginnen wanneer de rest vd band allang weer weg was.

Keith baalde er voor al van dat Mick iedere keer weer naar bruidje Bianca was en dus niet bij hem om aan de plaat te werken.

Het huis is volkomen uit gewoond Er werd geloof ik ook illegaal stroom afgetapt van het Franse electriciteits netwerk.