Porridge Radio - Every Bad (2020)

De NME is alvast vol lof. 5/5. Nieuwe hype nodig?

Welnee, ze hebben gelijk. Geweldige, intense plaat. Heerlijk intimiderende zangeres ook. De eerste woorden van de plaat alleen al: 'I'm bored to death, let's argue'.

Voor wat 't waard is: op Pitchfork krijg ie een 8.4

Ik ben na twee luisterbeurten toch al aardig onder de indruk geraakt van dit album. Intens is inderdaad een juiste omschrijving.

Boem, verdient nu al een verhoging wat mij betreft. Staan gewoon zoveel sterke songs op. Het wordt overal al gezegd, maar damnn wat is de performance van zangeres Dana Margolin hier sterk zeg.

Wat een album van deze Britten uit Brighton. Voor mij al een één voor in de eindejaarslijstjes !
Een echte groeier, wat een klok van een stem... van zacht fluisteren tot de ziel uit haar lijf schreeuwen. Het album klinkt heel fris en de songs staan als een huis. Ook het hypnotiserend van de songs werkt aanstekelijk zodat je ook meer naar de teksten gaat luisteren.
Ik verwacht wel dat de score nog een duik gaat nemen want een nieuwe hype wordt hier soms met argusogen bekeken.
Het nummer Lilac is weergaloos. En in tijden van Corona onthoud je de woorden... 'I am stuck
And i don't find a way to make us comfortable, i want to make you comfortable.
I am kind
I don't want to get bitter
I want us to get better
I want us to be kinder to ourselfs and to eachother...'

Same here. En áls het een hype wordt, dan een volkomen terechte. Nu maar hopen dat hun gig in Paradiso op 6 mei doorgaat...

Ja die lyrics zijn echt prachtig, samen met de muziek erbij echt het hoogtepunt van het album.

Volkskrant en NRC hebben 'm ook op de radar. Allebei 4 sterren.

Op basis van alle lyrische berichten ben ik er eens naar gaan luisteren. Er zitten zeker sterke stukken tussen, maar dat het van de buitencategorie is herken ik niet. Ik heb een beetje hetzelfde gevoel als bij the Breeders destijds. Een band waar je niet omheen kon terwijl het onderscheidend vermogen wat mij betreft niet zo gigantisch was. Maar misschien miste ik toen iets en gebeurt dat nu weer. En als het dan toch allemaal klopt en het zo goed is....mogen ze van mij lekker klein blijven.

Wat een typhoon dat binnenkomt! Blij dat er terug wat nieuwe rockbands opduiken, leuke revolutie met Big Thief, Julia Jacklin, Snail Mail,...

Hmm, vooralsnog hoor ik de genialiteit niet zo. Misschien heeft het ff wat tijd nodig want er zit wel een lekkere energie in.

Intrigerend album. Kan er nog niet helemaal een vinger op leggen, maar er valt veel te ontdekken en elke luisterbeurt wordt ie beter. Lekker intense zang, zoals al vaker benoemd hier. Maar ook instrumentaal erg interessant. Klinkt toch echt anders dan veel andere postpunk bands van de laatste jaren.

Eens. Echt wel een interessante nieuwe gitaarband, waarbij vooral de intrigerende zang van Dana Margolin bijzondere accenten toevoegt. Soms fel en puntig, dan weer wat meer introspectief. Voegt qua geluid echt wel wat toe aan het bestaande arsenaal van gitaarbandjes. Na Big Thief weer een mooie ontdekking, waarbij er voldoende onderscheidende inzet te ontdekken valt.

Klinkt als een soundtrack van Peaky Blinders.

Ik hoor juist een heel hoog Amanda Palmer gehalte met een klein beetje Pixies. En daar is helemaal niets mis mee.

Heerlijk album

Kan me helemaal voorstellen dat heel veel mensen heel erg blij worden van deze plaat. Alles wat hierboven staat beschreven kan ik onderschrijven en herken ik. Ik geef meteen toe dat het wel wat heeft; de muziek, de ritmes, de thematieken. Dat het mij persoonlijk niet aanspreekt is dan van volstrekt ondergeschikt belang, al vind ik het wel jammer; ik ging vol goede moed luisteren in de hoop eindelijk weer eens iets echt fris en nieuw te horen dat me aan zou spreken.... Ik betrap me de laatste tijd te vaak op terugvallen naar oud-en-vertrouwd....

De eerste 4,5* van het jaar is een feit. Wat een heerlijke sound! Eindlijst materiaal.

Ik ook niet, misschien nog een paar keer luisteren, energie zat maar dat hebben zoveel bands zoals bv the Shame, Fountaines DC of Black Midi en die lijken mij een klasse beter but who knows.

Erg positief verrast. Afwisselend en speels, muziek interessant en energiek. Ik begin met een 4,5, ben benieuwd of die omhoog of naar beneden gaat.

Niet direct een lyric passend bij een geniaal album. En in Give/Take gaat het dan ook nog mis: nauw Ja......

Je bent al de tweede die met 'geniaal' komt. Maar 'geniaal' is helemaal niet van toepassing op deze plaat. Geniaal, dat was Frank Zappa of Radiohead of Tool of Mozart. Matt Bellamy van Muse in z'n goeie tijd. Dit is gewoon een geweldige, intense, soms lekker intimiderende indierockplaat vol sterke hooks en vrijgevochten recht-voor-z'n-raap-teksten. 'Speels en energiek' inderdaad. Absolute eindlijstjeskandidaat.
Maar er is niks 'geniaals' aan.

Ik kan geweldige, intense muziek vol sterke hooks ook best geniaal vinden op z’n tijd Mag dat ook?

Hele fijne, beslist niet geniale plaat.....lekker tegendraads, rommelig, gecontroleerde chaos, smullen als een witte boterham met dikke laag pindakaas (met nootjes)!

Leuke plaat met hier en daar een uitschieter maar voor mij nergens zo bijzonder dat ik al die lovende recensies hierboven kan begrijpen. Eerste nummer staat me de herhaling op het eind al tegen. Voelt geforceerd aan als je het mij vraagt. Er zit wel een lekkere dosis energie in en Lilac is idd het prijsnummer. Ze hebben in ieder geval ook naar PJ Harvey ten tijde van deze iets meer geniale plaat geluisterd.

Intens. Het woord is al vaker gevallen, maar dat is ook wat het is zowel tekstueel als op de manier van zingen. Na ontdekkingen zoals Big Thief en Whispering Sons weer een bandje erbij met een sterke frontvrouw. Meer van dit graag, dus als iemand een aanbevelingen heeft hou ik me aanbevolen!

Check vooral ook deze!

Of deze

Hij komt wat langzaam op gang maar als je van bandjes houdt met een sterke frontvrouw, is het misschien wel iets. Intens of geniaal.... daar brand ik mijn handen niet meer aan

Thanx! Deze klinkt in ieder geval al goed.

Ja klopt, Porridge Radio heeft het wiel niet opnieuw uitgevonden, maar dat mag de pret niet drukken want de uitvoering is echt genieten geblazen. De stem van Dana Margolin vraagt gewoon om je attentie. Elk woord, elke ademhaling ben ik aan haar lippen gekluisterd. De teksten zijn dan ook zo verdomd goed. Ook lofuitingen naar de rest van de band want die zorgen voor een hele strakke begeleiding.