Run the Jewels - Run the Jewels 4 (2020)

Je gaat hier in op een aanname over de betekenis van de video, die niet klopt met wat ze er zelf over zeggen:

"This video is a fantasy of waking up on a day that there is no monetary system, no dividing line, no false construct to tell our fellow man that they are less or more than anyone else. Not that people are without but that the whole meaning of money has vanished. That we have somehow solved our self created caste system and can now start fresh with love, hope and celebration. its a dream of humanity’s V-DAY… and the party we know would pop off."

Het is idealisme. Maar idealisme impliceert niet dat je nu moet leven alsof je ideaal al bereikt is. Integendeel, je hebt je met de wereld te verhouden en dat doet RTJ echt niet op zo'n gekke manier als je het mij vraagt.

Je gaat hier in op een aanname over de betekenis van de video, die niet klopt met wat ze er zelf over zeggen:


Het is idealisme. Maar idealisme impliceert niet dat je nu moet leven alsof je ideaal al bereikt is. Integendeel, je hebt je met de wereld te verhouden en dat doet RTJ echt niet op zo'n gekke manier als je het mij vraagt.

Iemand enig idee waarom Gangsta Boo geen officiële feature credit heeft op Walking in the Snow?

Het is weer meer van het zelfde, en dat is helemaal prima omdat het weer een fantastisch album is geworden. Ik heb er de afgelopen week met veel plezier naar geluisterd, maar de impact van het album is toch wat minder omdat het wat meer gewenning is geworden. Het verrassingselement is wat minder, maar dat maakt het kwalitatief niet minder. Waanzinnige sterke plaat wederom van dit duo, favoriete tracks zijn Holy Calamafuck, Ju$t en Goonies vs. E.T.

Oh snap. Deel 1 was erg vernieuwend en interessant waarna de boel echt ontplofte op RTJ2. Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik bij RTJ3 het wel gehoord had en dacht dat het daar ook zou bij blijven. Dus ik ben wel sceptisch als ik lees dat dit meer van hetzelfde is maar ik ben alsnog heel erg benieuwd.

Ooh La La was vanochtend mijn eerste kennismaking met de heren. Heb de naam regelmatig voorbij zien komen de afgelopen jaren, maar gezien Hip-hop niet mijn genre is eigenlijk nooit de moeite genomen. Uiteindelijk blijkt dat ongelukkig van mijn kant want dit is een bijzonder fijne plaat geworden. Een aantal erg sterke nummers (helemaal gezien de huidige staat van Amerika) en een lekker rauw randje eraan. Deze gaat de komende tijd nog wel een aantal keer opgezet worden.

Meh, het is wel op niveau maar een beetje meer van hetzelfde waardoor ik er nog niet echt door overdonderd ben.

Beste van de 4 imo

Oh en die ouwe Premier, man man die kan het nog steeds

Zooo die opener knalt er meteen lekker in. Het is duidelijk, you’re listening to RTJ

Dat, exact dat. Bijkomend probleem met deze en de voorganger is dat het tempo wat vaker minder moordend hoog ligt, wat het toch wat aan kracht doet inboeten.

Ondanks de vlijmscherpe productie, de killerflows van Mike en El-P en fantastische one-liners, voelt dit voor mij toch als het RTJ-album met het minste karakter. Al kan ik niet helemaal mijn vinger erop leggen waarom ik dat zo voel, de kwaliteit is er namelijk absoluut.

Dat gezegd hebbende behoren Walking in the Snow, Ju$t en vooral A Few Words for the Firing Squad (Radiation) tot het allerbeste wat ze uitgebracht hebben.

LOOK AT ALL THOSE SLAVE MASTERS POSING ON YOUR DOLLARS

Sluit me aan bij Legian, hip hop jaren 80 kon ik nog waarderen, raakte vervreemd door gangsta violence en te macho gedrag maar mijn eerste kennismaking met deze gasten smaakt naar meer. Ben het terug aan het opnemen en waarderen Oh laa laa☺

Na de vorige twee sterke albums een lichte tegenvaller, al valt er wederom veel te genieten. Het geluid, een vaak licht vervreemdende mengeling van verwrongen electronica en obscure hiphop-beats, blijft vrij uniek en met de raps is weinig mis, maar het songmateriaal is bij vlagen benedenmaats. Na de uitstekende opener Yankee And The Brave krijgen we direct een paar wat mindere tracks in de maag gesplitst, waarna het niet meer helemaal goedkomt. De tweede helft van het album is overigens wel een stuk beter dan de eerste.

Vind deze nog even een stukkie beter dan de voorganger, wat al geen misselijke plaat was. De kortere lengte pakt positief uit, het momentum blijft behouden. En dat is belangrijk bij zo’n opzwepende plaat. Erger mij alleen enigszins aan Ju$t. Pharrell voelt misplaatst en het zinnetje ‘Get it’ irriteert, alsof de luisteraar niet zou snappen wat er gezegd wordt. Het is nou niet bepaald een cryptisch refrein.

Ik heb weinig met de sound van El-P en RTJ heeft dan ook nooit echt mijn interesse gewekt. Altijd als ik dan een keer een nummer voorbij hoorde komen, sprak het me niet echt aan.

Toen ik laatst Ooh La La voorbij hoorde komen, vond ik dat meteen wel een fijne productie. Toevallig was mijn vader laatst ook erg enthousiast over deze plaat. Dus ga dit album toch maar eens checken, wie weet valt eindelijk dat RTJ-kwartje. Features van Zack de la Rocha, Pharrell en Josh Homme stemmen me niet direct heel hoopvol.

Hoe deze plaat eindigt is echt magistraal. De spanning is te snijden. Mooi hoe ze die sfeer zo weten op te wekken.

Dit album blijft beklijven, ook na 30 keer luisteren.

Eindelijk de fysieke release. Duurt veel te lang tegenwoordig, zeker bij dit soort albums. Maar wat een vette plaat blijft dit. Die laatste track, wow.

Lekkere old skool sound van RTJ met een maatschappijkritisch randje. Eén van de beste releases van het jaar!

Ok album, maar mijn hemel wat is de plaat slecht geperst. Vlak geluid, weinig dynamiek weinig definitie. De kwaliteit van platen is ernstig achteruit gegaan sinds het populair is geworden. Ik moet ook zeggen dat ik hun eerdere albums allemaal top vond. Deze valt in dat opzicht ook tegen. Ja een paar klappertjes, maar ook veel meer van hetzelfde.

Holy Calamafuck en A Few Words for the Firing Squad blijven twee van de hardste bangers die ze ooit hebben gemaakt, dé twee tracks van dit album waar de rest bijlange niet aan kan tippen. Walking in the Snow is een goede derde, een heel sterk nummer met alweer een fantastische bijdrage van Gangsta Boo die hier helaas niet wordt gecredit.

In z'n geheel wel weer een sterk album hoor, maar het tweede en derde deel blijven m'n favorieten.

Zeggingskracht en muzikaliteit vormen een mooie symbiose op dit uitermate relevante album van de heren. De voorgangers ken ik niet, dus vergelijken gaat me niet lukken. Maar deze vierde worp heeft de nieuwsgierigheid naar de delen 1 tm 3 wel gewekt.

Adult Swim x Ben & Jerry’s Present Holy Calamavote | A Special Performance by Run The Jewels - YouTube

Hele vette liveperformance van RTJ4 voor een fundraiser in aanloop van de Amerikaanse verkiezingen.

In het bijzonder Walking in the Snow geeft kippenvel. Maar genoeg comic relief ook met Eric Andre als host. Aanrader!

Ik zie dat James Cameron op mijn verjaardag al mijn mening keurig heeft neergepend. RTJ2 en RTJ3 zijn voor mij epische platen die ik helemaal grijsgedraaid heb, maar deze RTJ4 doet mij beduidend minder. Uiteraard zijn er met Ooh La La, A Few Words for the Firing Squad en Walking in the Snow weer een aantal keiharde bangers, maar over de gehele linie beklijft er van dit album te weinig. Ik ben dan ook verbaasd dat ik dit album al zie terugkomen in diverse eindejaarslijstjes van muziekplatformen (bij Oor op nummer 2 bijvoorbeeld).

Vooral een lekkere plaat, deze. En uiteraard zit het talent van beide MC's daar voor iets tussen. Het album vormt een mooi geheel, vind ik, is met 40 minuten zeker niet te lang, en de beats zijn dik in orde. Ju$t vind ik wat minder ('t zal een kwestie van smaak zijn), maar daartegenover staan toch wel erg goeie tracks, zoals Walking in the Snow (dat refrein!) en de lange afsluiter, die laatste met geweldige, kolkende instrumentatie.

Niet dé hip-hopknaller van 2020 voor mij, maar wel weer een solide plaat van El-P en Killer Mike.

3,5 sterren

Je denkt dat het niet verkeerd kan gaan met een sample uit een ontzettende banger van Gang of Four, maar wat een suffe beat maakt El-P ervan, en wat is dat überhaupt een suffe track geworden.

Grappig altijd hoe meningen verschillen: mijn favoriet van het moment, nog steeds een banger imo

Die eerst 4 nummers blazen me nog steeds bij iedere luister beurt van mijn sokken. Daarna kakt het wat in (kan ook niet anders) mannen klinken nog steeds fris en hongerig.