menu

Sufjan Stevens - The Ascension (2020)

mijn stem
3,39 (210)
210 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Electronic
Label: Asthmatic Kitty

  1. Make Me an Offer I Cannot Refuse (5:19)
  2. Run Away with Me (4:07)
  3. Video Game (4:16)
  4. Lamentations (3:42)
  5. Tell Me You Love Me (4:22)
  6. Die Happy (5:47)
  7. Ativan (6:32)
  8. Ursa Major (3:43)
  9. Landslide (5:04)
  10. Gilgamesh (3:50)
  11. Death Star (4:04)
  12. Goodbye to All That (3:48)
  13. Sugar (7:37)
  14. The Ascension (5:56)
  15. America (12:30)
totale tijdsduur: 1:20:37
zoeken in:
avatar van repelstefan
4,5
RoyDeSmet schreef:
@repelstefan, Appels123
Weer even op serieuze toon, want ik ben hier niet om ruzie te maken: Ativan en Lamentations bevielen me vanochtend wel wat beter, dus ik blijf nog even doorgaan met het een kans geven.

Kijk daar ga je al. Over 2 weken zit je gewoon op een knappe 4,5 en lullen we nergens meer over

kennie
Hebben jullie ook zo'n neefje? Zo een die trots zijn nieuwe Casio keyboard toont en gelijk alle knopjes even op zijn hards de revue laat passeren. En het is dat het je favoriete neefje is. Anders...

Geen enkele noemenswaardige track gehoord op dit album. Wat een verschil met zijn vorige studioplaat zeg. En dat is inderdaad appels met peren vergelijken maar toch. Op Age of Adz , ook niet mijn favoriete Sufjan, staan nog een aantal degelijke nummers met goede melodieën maar nu

Maar goed. Omdat je mijn favoriete neefje bent een 5je. Volgende keer beter je best doen dan?

avatar van RoyDeSmet
2,5
kennie schreef:
Hebben jullie ook zo'n neefje? Zo een die trots zijn nieuwe Casio keyboard toont en gelijk alle knopjes even op zijn hards de revue laat passeren. En het is dat het je favoriete neefje is. Anders...

Geen enkele noemenswaardige track gehoord op dit album. Op Age of Adz, ook niet mijn favoriete Sufjan, staan nog een aantal degelijke nummers met goede melodieën maar nu


Jij bent zojuist mijn favorietste neefje geworden!

kennie
RoyDeSmet schreef:
(quote)


Jij bent zojuist mijn favorietste neefje geworden!



Sooheej
Dit album is dan ook niet bedoeld voor Kennies, maar voor kenners.

Typisch muziek waar recensenten dol op zijn, en waar de gemiddelde toehoorder weinig tot niets mee kan. Uit het feit dat ik Illinois en Carrie & Lowell als de beste albums van Sufjan Stevens beschouw, mag je afleiden dat ik tot die laatste categorie behoor. Dat elektronische gefreak hoeft voor mij niet.

Maar als je ongeveer de helft weggooit, blijft er nog steeds een album over dat mij meer kan bekoren dan – laten we zeggen – de laatste van The Killers of de Fleet Foxes.

avatar van bloempje24
3,0
Voor mij was Sufjan altijd een hit and miss artiest. Hoge pieken en diepe dalen. Net als Carrie & Lowell heeft Sufjan met The Ascension nog eens een echt album gemaakt. Het geheel is meer dan de som der delen. En nee, dat gevoel heb ik bij zijn Statenproject, ondanks de thematiek, toch een stuk minder. Ik heb niet de behoefte om dit uitgebreide pallet aan kleuren, smaken en geluiden voordat het geland is van een snelle score te voorzien, dat komt later wel.

avatar van madmadder
4,0
Ik ben nog niet weggeblazen na de eerste luisterbeurt, maar er valt wel enorm veel te ontdekken in dit album heb ik het idee en ik heb zin om het album ook de tijd te geven die het nodig heeft. Ik begin met 4* maar zeker kans op meer.

kennie
Sooheej schreef:
Dit album is dan ook niet bedoeld voor Kennies, maar voor kenners.



Deze Kennie gaat ook liever voor de Fleet Foxes

avatar van Zack
Deze ken ik nog nie....

avatar van rebjuh
3,0
bloempje24 schreef:
Voor mij was Sufjan altijd een hit and miss artiest. Hoge pieken en diepe dalen. Net als Carrie & Lowell heeft Sufjan met The Ascension nog eens een echt album gemaakt. Het geheel is meer dan de som der delen. En nee, dat gevoel heb ik bij zijn Statenproject, ondanks de thematiek, toch een stuk minder. Ik heb niet de behoefte om dit uitgebreide pallet aan kleuren, smaken en geluiden voordat het geland is van een snelle score te voorzien, dat komt later wel.

Maar natuurlijk. Carrie & Lowell moest bij mij ook landen en ineens... Prachtig. Maar ik twijfel of dit album zoiets teweeg kan brengen. Ben benieuwd.

En zo'n "snelle score" heeft ook wel wat.

avatar van Deren Bliksem
3,0
Ok, dus. Allereerst; had het tot tien nummers beperkt. Kort maar bondig: wat wil je vertellen, Suf? Ongeveer anderhalf uur laagjes met vleugjes elektronica wat, mij althans, totaal niet prikkelt. Neem een voorbeeld aan dit, wat met drie kwartier perfect is.
Ook begint de stem van Sufjan Stevens na een uur ook wel aardig vervelend te worden, moet ik zeggen.

Ja, ik hoor wel aardige dingen -het eerste nummer, Videogame en de laatste noot- en vernuftig zal het zijn maar ik voel geen enkele drang om dit album fysiek aan te schaffen.

avatar van ArthurDZ
4,0
Een bonte mix van regelrechte prachtnummers en liedjes waarin het elektronica-gepiel me (nog?) niet helemaal overtuigt. Maar door de aanwezigheid van instant Sufjanklassiekers als Make Me An Offer, Video Game, Ursa Major, Goodbye To All That... ben ik zeker niet teleurgesteld. Een overvolle, soms zwalpende tour de force, maar wel een tour de force.

avatar van herman
4,0
RichardKoning schreef:
Video Game doet mij ontiegelijk veel denken aan “Das Model” van Kraftwerk!

De rest beviel je blijkbaar een stuk minder. Knap dat je de hele 80 minuten dan toch hebt weten uit te zitten.

rebjuh schreef:
Trouwens, Gilgamesh, wat een irritant scherpe geluiden zitten er in dat nummer. Ik vroeg me serieus af of de buren een nieuw systeem hadden geïnstalleerd om katten buiten hun tuin te houden.
Dat viel mij ook op inderdaad. Wat een sardonische productie in dat nummer. Ik ben blij dat de hond van de bovenburen op leeftijd is en niet meer zo goed hoort, want die zou anders helemaal gek worden denk ik.

Verder sluit ik me wel aan bij Arthur en Madelon. Op het eerste gehoor een fraaie plaat waaraan nog een hoop valt te ontdekken. De speelduur vind ik prima, sterker nog, van mij had My Rajneesh er ook nog wel achteraan gemogen. Nu is het wachten op een verzamelaar voor we die (niet digitaal) in huis kunnen halen. Qua cijfer zet ik nog voorzichtig in, maar ik verwacht dat 'ie nog wel gaat stijgen (want bv. Sugar ben ik ook steeds beter gaan vinden)

Thekillers87327
herman schreef:
(quote)

De rest beviel je blijkbaar een stuk minder. Knap dat je de hele 80 minuten dan toch hebt weten uit te zitten.

(quote)
Dat viel mij ook op inderdaad. Wat een sardonische productie in dat nummer. Ik ben blij dat de hond van de bovenburen op leeftijd is en niet meer zo goed hoort, want die zou anders helemaal gek worden denk ik.

Verder sluit ik me wel aan bij Arthur en Madelon. Op het eerste gehoor een fraaie plaat waaraan nog een hoop valt te ontdekken. De speelduur vind ik prima, sterker nog, van mij had My Rajneesh er ook nog wel achteraan gemogen. Nu is het wachten op een verzamelaar voor we die (niet digitaal) in huis kunnen halen. Qua cijfer zet ik nog voorzichtig in, maar ik verwacht dat 'ie nog wel gaat stijgen (want bv. Sugar ben ik ook steeds beter gaan vinden)

Die richardkoning is overal de eerste en deelt vaak 0,5 stemmen uit zonder goede reden, zo ook bij de nieuwste van the killers. niet serieus nemen deze kerel
On topic- Redelijk album, zeker niet Sufjans beste maar ook niet zn minste. Waar de elekro bij Age of adz perfect en genoeg gemixt is, schiet sufjan hier soms door. Bij die happy wordt het woord na 60x herhalen wel een beetje saai en overdreven.
Age of adz 2.0 maar vele malen minder.
Alsnog zitten er genoeg goede nummers tussen maar helaas is het een kleine tegenvaller tot zover.

avatar van GrafGantz
herman schreef:
(quote)

De rest beviel je blijkbaar een stuk minder. Knap dat je de hele 80 minuten dan toch hebt weten uit te zitten.


Knap dat je nog moeite doet om een serieuze reactie te krijgen. Echt kansloos die gozer

avatar van Fathead
3,5
Moeilijke plaat, hoor, het zit zo vol. Maar er zitten waanzinnig mooie dingen in. Ik weet werkelijk niet wat ik hier nou eigenlijk van vind. Ik vind hem in ieder geval te lang.

RichardKoning
Inmiddels volledig verslaafd aan deze worp. Duurde even, maar dan heb je ook wat!

Enorm creatieve plaat.

avatar van Fathead
3,5
RichardKoning schreef:
Inmiddels volledig verslaafd aan deze worp. Duurde even, maar dan heb je ook wat!

Enorm creatieve plaat.

Ik ben benieuwd wat je er morgen van vindt.

avatar van peterjames777
3,0
Duurt even voor ik hier een mening over kan vormen. Het is veel en vooral lang. Had inderdaad 30 minuten vanaf gemogen.
Daarnaast vragen deze week ook veel andere releases om mijn aandacht (Fleet Foxes, Deftones, Idles). Top weekend wordt dit.

Een aantal nummers pakken meteen mijn aandacht zoals het vreemde, alternatieve maar lekkere Ursa Major en het daaropvolgende Landslide. Heerlijke melancholische melodie en spannende opbouw in laatst genoemde. Die gitaar solo ook, heerlijk.

Thekillers87327
RichardKoning schreef:
Inmiddels volledig verslaafd aan deze worp. Duurde even, maar dan heb je ook wat!

Enorm creatieve plaat.

Duurde even? de plaat is nog geen 3 dagen uit?

avatar van MRDammann
4,0
Nu paar keer beluisterd en ik begin met vier sterren. Er is nog veel te ontdekken op dit album, en niet alles weet te beklijven, maar wat me wel weet te raken is dan echt heel mooi.

avatar van overmars89
3,5
Poeh, ik dacht even rustig op te starten vandaag met dit album. Ik heb mijn vriendinnetje het huis uit weggejaagd. Van de week, maar is goed het album beseffen met mijn koptelefoon.

avatar van jrn
4,0
jrn
Na deze één keer gehoord te hebben ben ik er al vrijwel zeker van dat dit, by far, mijn favoriete Sufjan Stevens album gaat worden. Heerlijk zweven.

avatar van Dance Lover
4,0
Eerste indruk; divers en zeer indrukwekkend!

Spetterende opener, mooi ingetogen tweede nummer en Lamentations klonk mij gelijk bekend in de oren. Tears for Fears ''Mad World'' is nooit ver weg op dat nummer, zij het dat Sufjan Stevens het nummer een moderne update heeft gegeven.

''Tell Me You Love Me'' klinkt lekker bombastisch alsof er een heel orkest is ingevlogen en ''Die Happy'' is voorlopig mijn favoriet, want spannend; met een prachtige opbouw en een flinke laag ambient daaronder die steeds meer naar boven komt borrelen. Heerlijk, dromerige dance track. ECHT WOW! Sufjan Stevens begeeft zich op onbekend terrein!

Het hoge niveau blijft ook daarna aanhouden, met het intrigerende ''Activan'' die nog niet het achterste van zijn tong laat zien maar op zijn beste momenten een rave(!) genoemd mag worden en andere nummers die nog volop groeipotentie hebben. Zo is Ursa Major een evolutie van zoetsappige Sufjan Stevens met tevens een fabelachtige, schurende productie daarbij.

Speciale aandacht nog voor het prachtige ''Goodbye To All That''. Sluit ook goed aan op ''Sugar''.

Rijk album die ik voorlopig wel even blijf draaien, ik draag deze man op handen!

Alleen jammer dat My Rajneesh ontbreekt....Nog zo`n prijsnummer!

avatar van Fathead
3,5
Het nummer The Ascension is werkelijk hemeltergend mooi. Introspectie na al dat geweld...

Potverdorie, Sufjan heeft me weer te pakken, ik kan niet anders zeggen. Ik geloof dat ik weer om ben...

Voorlopige 4,5 van deze fanboy.

avatar van herman
4,0
overmars89 schreef:
Poeh, ik dacht even rustig op te starten vandaag met dit album. Ik heb mijn vriendinnetje het huis uit weggejaagd. Van de week, maar is goed het album beseffen met mijn koptelefoon.

Ja, is niet echt een plaat om in gezelschap te draaien heb ik ook gemerkt. Iemand die 100 keer I Wanna Die Happy achter elkaar zingt verhoogt niet bepaald de feestvreugde.

Nochtans begin ik steeds meer om te raken. De eerste nummers vind ik nog niet zo overtuigend, maar bij Video Game kom ik erin en vanaf Lamentations is het genieten geblazen.

Thekillers87327
Kom al iets hoger uit, het album is alleen gewoon te lang. Hoe goed of redelijk de nummers ook zijn. Bij zo'n lang album krijg je na het horen van meerdere inwisselbare nummers gewoon een heel ander gevoel.
P.s wat is het titelnummer the ascension prachtig zeg! Komt misschien wel in mn top 5-10 nummers van Sufjan.

avatar van hoi123
2,5
Ik weet nog niet zo goed wat ik van het hele album vind, maar het titelnummer is echt te mooi voor woorden.

avatar van Yak
2,5
Yak
De driedubbelklapper Michigan / Seven Swans / Illinois is in deze tijd bijna ondenkbaar: drie Sufjanplaten in drie jaar tijd, alle drie van begin tot eind foutloos. Omdat deze albums me nog altijd zo dierbaar zijn, is het lastig om The Ascension te beoordelen zonder een zweem van valse nostalgie. Of het mijn oordeel heeft beïnvloed, ik weet het niet. Ik hou mezelf maar tevergeefs voor dat ik tot hetzelfde oordeel over het teleurstellende The Ascension was gekomen als het album door een artiest was gemaakt waar ik voorheen nog nooit van had gehoord.

Ik kan me niet aan het gevoel onttrekken dat Sufjan dit album grotendeels op autopilot heeft gemaakt: weinig interessante ideeën die elk toch worden uitgebouwd tot liedjes, en die elk plichtmatig naar een einde toe worden gedirigeerd. Het blijkt ook al uit interviews die hij heeft gegeven: het doelbewust aansturen op tekstuele algemeenheden, de ergerniswekkende love-will-last-forever's en sing-that-sad-song's, om daarmee een soort verborgen diepere betekenis aan te boren die totaal aan me voorbijgaat. Het voelt voor mij eerder als excuus voor een diepgeworteld gebrek aan inspiratie, die zich ook laat gelden in de muzikale omlijsting van deze holle teksten: vrijwel alles zit gevangen in hetzelfde modderige, dichtgeplamuurde, zielloze geluid, drums die niets aan kracht hebben, flinterdunne schelle synthesizergeluiden die elk nummer het karakter meegeven van een wespennest.

Sufjan komt uit Detroit; natuurlijk heb je dan techno door je aderen stromen, en die invloed op deze plaat is onmiskenbaar. Maar waar het precieze geluid van techno juist zo effectief is, minimale middelen voor een overweldigend effect, lijkt Sufjan hier niet verder te komen dan wat nabootsing zonder te weten wat hij precies moet doen. Neem de finale van Make Me an Offer I Cannot Refuse, wat had moeten klinken als een dikke technotrack, maar in onbekwame handen eerder klinkt als een dj-setje door computerspeakers. Of Gilgamesh, die zo graag een Mark Bell-productie anno Homogenic had willen zijn, maar met zijn matte, karakterloze geluid totaal niet overtuigt. Ativan, Die Happy, Ursa Major, elk nummer opnieuw loopt met zijn wielen vast in hetzelfde moeras aan synthesizereffecten, echo's op de vocalen, en noem maar op.

Luister je door de productie heen dan blijkt het merendeel van de nummers ook totaal geen eeuwigheidswaarde te hebben. De single Video Game ("I don't wanna play, I don't wanna play, I just wanna go away") had met het eerste couplet zijn punt al gemaakt en sleept zich, net zoals bijvoorbeeld Ativan en Landslide, verveeld naar het einde toe. Singles America en Sugar lieten me totaal koud, en het "Mad World"-plagiaat inclusief hondsberoerde samplegekte van Lamentations is misschien wel de grootste miskleun die Sufjan ooit heeft gemaakt.

Oplevingen zijn er, maar ze zijn spaarzaam: hoewel het ten onder gaat in de vervelende productie (mijn god, die "I wanna love you"-sample), is Ursa Major eigenlijk best een mooi liedje, en ook Tell Me You Love Me is fraai. The Ascension (het liedje) zou op een betere plaat niet hebben misstaan als een soort van coda, de kalme begeleiding naar de laatste seconden van het album toe. Het is tekenend dat juist zo'n nummer op dit album nog één van de betere pogingen blijkt te zijn, maar helaas is het slechts de kalme begeleiding naar het dodelijk saaie America.

The Ascension moet liefst drie kwartier duren voordat we eindelijk een oprechte knaller te pakken hebben met de twee-eenheid van Death Star en Goodbye to All That: hier horen we een zelfverzekerde Sufjan, die niet klinkt alsof hij zich geen raad wist met de productie. Kaal, effectief en spannend, met de beats frontaal naar voren gedrukt, Death Star is geen ontsnappen aan. Hoe dit mechanische gebeuk vervolgens overvloeit in de betoverende vocalen van Goodbye to All That levert het kippenvelmoment op waarop ik het hele album al tevergeefs wachtte.

Al met al is The Ascension voorlopig een grote teleurstelling, die zich ook na drie draaibeurten niet heeft weten te openbaren. Ik had hem voelen aankomen: uit alles bleek dat The Ascension meer in het verlengde zou liggen van The Age of Adz, en hoewel op dat album een aantal parels staan die op The Ascension veelal ontbreken, heeft het me ook nooit echt weten te raken. Maar goed, is het erg dat het mijn ding niet is? Vroeger vreesde ik met grote vrezen voor elk nieuw album van een geliefde artiest, uit angst dat een tegenvaller meteen een smet op het gehele oeuvre zou betekenen. Maar dat is natuurlijk onzin.

Thudd
Er zitten zeker mooie nummers tussen, maar het geheel vind ik niet sterk genoeg om mijn luisteraandacht erbij te houden.

Bovendien is het een dubbelalbum, en daar heb ik sowieso meer moeite mee, uitzonderingen daargelaten voor wat studio-albums betreft.

Kom, na een in eerste instantie een 4 te hebben toegekend, nu op een 3 uit als waardering.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:24 uur

geplaatst: vandaag om 14:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.