menu

Motorpsycho - The All Is One (2020)

mijn stem
4,09 (82)
82 stemmen

Noorwegen
Rock
Label: Rune

  1. The All Is One (8:50)
  2. The Same Old Rock (One Must Imagine Sisyphus Happy) (5:18)
  3. The Magpie (5:36)
  4. Delusion (The Reign of Humbug) (2:44)
  5. N.O.X. 1 - Circles Around the Sun Part 1 (9:11)
  6. N.O.X. 2 - Ouroboros (Strange Loop) (8:23)
  7. N.O.X. 3 - Ascension (3:37)
  8. N.O.X. 4 - Night of Pan (15:33)
  9. N.O.X. 5 - Circles Around the Sun Part 2 (5:55)
  10. A Little Light (2:19)
  11. Dreams of Fancy (9:37)
  12. The Dowser (2:46)
  13. Like Chrome (5:03)
totale tijdsduur: 1:24:52
zoeken in:
avatar van crosskip
4,0
Zwaagje schreef:
(quote)

Al eerder uitgelegd en mijn mening.

Ik ben dan nog steeds wel benieuwd hoe NOX enigzins klinkt als ITCOTCK. Behalve wellicht een beetje de gekte van 21st Century Schizoid Man hoor ik er weinig van terug.

avatar van Zwaagje
4,5
crosskip schreef:
(quote)

Ik ben dan nog steeds wel benieuwd hoe NOX enigzins klinkt als ITCOTCK. Behalve wellicht een beetje de gekte van 21st Century Schizoid Man hoor ik er weinig van terug.

En daar heb je wel een punt hoor; toevallig vandaag weer even geluisterd met een koptelefoon in het zonnetje en het is meer de sfeer die het uitstraalt dan muzikaal gezien. Dat is niet helemaal te vergelijken. In dat opzicht is "schaamteloos gejat" misschien wat kort door de bocht. En het blijven meningen hé; die zijn altijd subjectief.
Weer even terug naar het album; die heeft bij mij inmiddels ook een 4.5 score hé.....

avatar van Kronos
4,0
Zwaagje schreef:
Dat mag hoor.

Dat wist ik al hoor.

avatar van Tony
4,0
Wat is jatten mensen?? Zoals Frank Zappa ooit zei: All the good music has already been written by people with wigs and stuff.

avatar van Stalin
Tony schreef:
Wat is jatten mensen?? Zoals Frank Zappa ooit zei: All the good music has already been written by people with wigs and stuff.

De kunst is dan ook om juist met al dat zogenoemde jatten toch nog zo'n twist aan de muziek te geven, dat het toch weer je eigen geluid heeft.
Zappa kon dit, met invloeden van doo wop tot Varese, als geen ander.
Motorpsycho idem dito. Uiteraard hoor ik er, zeker de laatste paar albums met bijvoorbeeld de mellotron, bands als King Crimson in terug.
Maar over de gehele linie genomen, behouden ze toch altijd weer dat typische Motorpsycho geluid.

4,0
Sorry mensen, Dit is toch geen flauw aftreksel van wat Top Bands uit de jaren 70 . Natuurlijk hoor ik hier ook invloeden van bv Pink Floyd en Yes ........ . Maar als je als band met de nodige eigen creativiteit zo'n album kan maken, zeg ik Petje af hoor. Ik heb een Top band leren kennen ! En daar draait het toch om. Mensen muzikaal doen verrassen en raken .....

avatar van Kronos
4,0
Tony schreef:
Wat is jatten mensen??

Als je een eigen sound hebt en je eigen ding doet met de muziek die je heeft beïnvloed is dat duidelijk geen schaamteloos jatten. Schaamteloos jatten is kopiëren zonder eigen creatieve inbreng. Zwaagje sprak zichzelf tegen en krabbelt inmiddels ook al wat terug.

avatar van Zwaagje
4,5
Kronos schreef:
(quote)

Als je een eigen sound hebt en je eigen ding doet met de muziek die je heeft beïnvloed is dat duidelijk geen schaamteloos jatten. Schaamteloos jatten is kopiëren zonder eigen creatieve inbreng. Zwaagje sprak zichzelf tegen en krabbelt inmiddels ook al wat terug.

Voortschrijdend inzicht klinkt wat vriendelijker Kronos. Maar....ik kan het hebben.

avatar van Zwaagje
4,5
Dit soort muziek is lang uit mijn interesse geweest. Ik werd nieuwsgierig nav een positieve recensie in de Volkskrant in combinatie met de hoge score hier. Als je je dan na lange tijd verdiept in een muziekstroming die je lang niet hebt beluisterd hoor je de stoming waar de band door beïnvloed is én herken je de muziek uit je jeugd; ben opgegroeid met Yes KC ed. Op eerste gehoor leek het voor mij een kopie van die bands. Bij grondiger luisteren heeft de band natuurlijk een geheel eigen geluid in een bepaalde muzikale hoek. Ik ben groot genoeg om te stellen dat mijn oordeel te snel en ongenuanceerd was. Dus terugkrabbelen is terug wandelen naar de basis; wat hoor ik en wat is mijn mening. Flexibel blijven denken en niet in een koker visie blijven hangen.
Zo.....nu iemand anders in de spot Light en genieten van het album. Heeft iemand het vinyl en wat informatie over de hoes?

avatar van Chris de Graaf
5,0
Mooie discussie hier.

Ik heb het vinyl ja, wat voor informatie wil je?

avatar van Zwaagje
4,5
Chris de Graaf schreef:
Mooie discussie hier.

Ik heb het vinyl ja, wat voor informatie wil je?

Bijvoorbeeld uiterlijk, maar ook of er extra informatie opstaat en songteksten ed.

avatar van Chris de Graaf
5,0
De hoes ziet er fantastisch uit, de mooiste van de trilogie wat mij betreft. Bevat inderdaad alle teksten. De hoes bestaat uit vijf panelen, klapt vier keer uit vanuit het middenpaneel. Beetje moeilijk uit te leggen. Er staan op instagram een hoop mooie foto’s. Prachtige maar erg onpraktische hoes. Inclusief downloadcode trouwens.

De limited edition gekleurd vinyl is ook weer te koop bij Stickman. Zal wel snel op zijn.

avatar van jurado
3,5
Stickman versies blijven wel lang te koop over het algemeen. Het zijn juist de uitgaves op Rune die in beperkte oplage aangeboden worden maar die vaak wat extra hebben zoals coloured vinyl.
Ik zie net dat de clear vinyl persing bij Rune Grammofon al out of stock is.
Het kan aan mij liggen, ik heb de indruk dat het vinyl van Rune beter is dan van Stickman. Iemand daar ook ervaring mee?

avatar van Chris de Graaf
5,0
Geen ervaring mee maar ik kan me dat eerlijk gezegd niet voorstellen. Voor zover ik weet zijn de persingen identiek (op matrixnrs na). Maar ik kan het verkeerd hebben natuurlijk.

Ik bedoelde overigens ook de clear vinyl stickman versie. Die was binnen een paar dagen uitverkocht maar nu dus weer leverbaar. Ik ben dit keer voor de reguliere zwarte vinyl versie gegaan. Ik geloof het wel met al dat gekleurde vinyl.

avatar van 4addcd
4,5
De naam al vaak gehoord en vaak in de verleiding geweest om het toch eens te proberen. De reviews op Mume gaven de doorslag; gekocht. Afgelopen zaterdag ik zijn geheel beluisterd en dat is een hele zit. Maar wél een aangename! Ik ben groot fan van vele vormen van rock uit begin jaren 70 met (progressieve) symfo als favoriet. Deze Motorpschycho is een mooie reis door deze mooie muziektijd zónder dat je naar een kloon aan het luisteren bent. Er zitten heerlijk trippy stukken in die ik momenteel ook waardeer van een band zoals Papir. Het geluid een beetje stoffig maakt dit tot een luisterervaring waar ik errug blij van wordt. Perfect voor een lange zit in de auto, zolang het volume open mag. Hier was ik onbewust hard aan toe....heerlijk!

Chris de Graaf schreef:
Geen ervaring mee maar ik kan me dat eerlijk gezegd niet voorstellen. Voor zover ik weet zijn de persingen identiek (op matrixnrs na). Maar ik kan het verkeerd hebben natuurlijk.



Als de matrixnummers anders zijn, dan zijn de persingen niet identiek want gemaakt van andere matrijzen. En mogelijk (waarschijnlijk?) ook in een andere fabriek.

Kan wel zijn dat dezelfde digitale master is gebruikt en dan zal je een eindproduct krijgen wat vergelijkbaar is, maar niet identiek.

Hebben we hier iemand die verschillende persingen heeft vergeleken? Hoe zit het met de re-issues van de eerdere albums?

avatar van Chris de Graaf
5,0
Ja daar heb je natuurlijk gelijk in. Ik heb even gechekt op Discogs en het zijn inderdaad verschillende matrixnummers. Aangezien ik geen Rune versies heb kan ik zo niet vergelijken, de Stickman reissue van Let Them Eat Cake vind ik wel aanzienlijk beter klinken dan de oude versie die ik in de kast heb staan.

Misschien heb je hier wat aan:

Oude discussie op Motorpsycho.fix.no

avatar van jurado
3,5
Ik heb o.a de eerste (Stickman) persingen van Blissard, A.A.D.A.P en Trust Us, vooral die Trust Us is van matige kwaliteit.
Little lucid moments en Child of the Future op Rune Grammofon, die lijken van een veel betere kwaliteit.
Maar nogmaals, kan ook iets psychisch zijn.

avatar van Chris de Graaf
5,0
Die van Trust Us (de oude, niet die reissue op wit vinyl) is echt verschrikkelijk. Ik heb die ooit nog eens een tweede keer gekocht in de hoop dat die beter was maar helaas. Daarom ben ik ook zo blij met die cd boxjes en hoop ik dat die van Trust Us snel komt. Goede vervanging aangezien ik niet allerlei platen dubbel ga kopen. Nou ja, niet te vaak...Maar, de enige waar ik me echt aan stoor is dus Trust Us.

avatar van Kronos
4,0
Ik heb op vinyl The Death Defying Unicorn, Roadwork Vol. 4: Intrepid Skronk, Little Lucid Moments, Child Of The Future, Phanerothyme en Wearing Yr Smell. Maar ik draai altijd de cd's, behalve Child of the Future want nooit op cd verschenen. Die lp (Stickman, 2009) klinkt niet erg goed vind ik.

@Chris de Graaf: wat is er niet goed aan de oude Trust Us? kant 1 staat nu op en het klinkt prima. open geluid met alle instrumenten goed te onderscheiden.

ik heb AADAP 2x in de kast staan; allebei persingen uit 1996, met identieke matrix. de eerste heeft wat krasjes, de tweede in in nieuwstaat. die tweede klinkt veel minder goed. er kan dus bij stickman variatie zitten tussen de platen.

ik heb ook begrepen dat de eerste, italiaanse persing van Blissard problemen heeft met ruis. bij mij valt dat mee. kan iemand daar meer over zeggen? en hoe is de re-issue van Blissard?

avatar van Chris de Graaf
5,0
morketronen hij kraakt nogal, ook nadat ik de lp’s had schoongemaakt met een antistat platenwas apparaat.

avatar van jurado
3,5
Trust Us, eerste persing kraakt ontzettend bij mij, als of een haardvuur op de achtergrond knapperd.
Dat was al vanaf dag 1, ergens in 1998, al zo, heel vervelend.
Vinyl ziet er niet raar uit.
Blissard en AADAP klinken nog steeds best goed, ook eerste persingen.

De Rune uitgaven van Child of The Future en Little Lucid Moments klinken als een klok, echt heel goed.

Verder vind ik The All is One nog steeds veel te lang duren...om niet teveel offtopic te gaan..

avatar van Chris de Graaf
5,0
Dat heb ik dan weer helemaal niet. Waar ik, hoe goed ik hem ook vind en hoe graag ik hem ook draai, de Tower wel wat een lange zit vind heb ik dat bij deze totaal niet. Komt wellicht door de opbouw van de plaat.

avatar van RuudC
4,0
Aanvankelijk weinig zin om hiermee aan de slag te gaan. Motorpsycho zal nooit echt mijn band worden en een album van bijna 85 minuten vind ik ook echt te lang. Van mij had het gerust opgesplitst mogen worden. Toch zijn de Noren hier verrassend goed bezig en leveren ze een album af dat lang blijft boeien. Dat verdient ook zeker een compliment. De muziek heeft een redelijk geïmproviseerd karakter, maar het is gestructureerd genoeg om overzichtelijk te blijven. NOX is een erg prettig spacerockstuk. Motorpsycho klimt vrij snel in de mooie sferen en blijft daar lang hangen. Sommige stukken zijn wel echt te lang, zoals Night Of Pan.

Volgens mij heb ik wel eens eerder gezegd dat ik hier veel van Spirits Of The Dead in herken. Ook een Noorse band, maar veel minder lang actief. Ze hebben dezelfde aanpak, maar Motorpsycho beschikt niet over zo'n goede zanger en SotD heeft net wat kleurrijkere partijen. Toch moet ik bekennen dat Motorpsycho me hier echt aangenaam verrast en wat mij betreft een van zijn beste albums in zijn loopbaan aflevert. Er valt ook echt veel in te ontdekken. Petje af voor een band die meer dan dertig jaar bestaat.


Nieuwe eindstand:
1. Here Be Monsters
2. The All Is One
3. Heavy Metal Fruit
4. Here Be Monsters
5. Angels And Daemons At Play
6. Little Lucid Moments
7. Behind The Sun
8. Phanerothyme
9. Trust Us
10. The Tower
11. Still Life With Eggplant
12. Black Hole/Black Canvas
13. Blissard
14. It's A Love Cult
15. Lobotomizer
16. Child Of The Future
17. Let Them Eat Cake
18. 8 Soothing Songs For Ruud
19. Barracuda
20. The Crucible
21. Demon Box
22. Timothy's Monster

avatar van progressive
Voor het eerst dat ik echt wat van Motorpsycho luister en het bevalt me prima en dan met name N.O.X.!
Dat doet me in de repeterende stukken denken aan Space Truckin' van Deep Purple's Made in Japan.

In Night Of Pan hoor ik zelfs een deuntje van DJ Tiësto voorbij komen Tiesto - Forever Today (vanaf minuut 3, maar de minuten daarvoor zijn ook wel genieten).

Mijn interesse in de band is in ieder geval gewekt en zoals ik het zie kan ik daar nog vele uren aan nieuwe muziek mee ontdekken.

avatar van Chris de Graaf
5,0
Ha ja dan heb je nog wel het een en ander te ontdekken!

avatar van itchy
4,0
progressive schreef:
In Night Of Pan hoor ik zelfs een deuntje van DJ Tiësto voorbij komen.

Alsof het al niet erg genoeg is dat Motorpsycho een progband is geworden nu ook nog dit!


avatar van deric raven
4,0
The All Is One wordt gezien als de derde plaat van de Håkon Gullvåg triologie, genoemd naar de kunstenaar die verantwoordelijk is voor de indrukwekkende schitterende albumhoezen van de laatste drie platen. Natuurlijk moet zijn naam zeker vallen, maar het gaat bij mij vooral om de muziek. Dan kom je als purist al snel bij Tomas Järmyr uit, die in 2017 Kenneth Kapstad vervangt. Of Bent Sæther en Hans Magnus Ryan door de inbreng van de nieuwe drummer nog meer geprikkeld worden, en daardoor hun ideeën zo strak uitgewerkt op plaat verschijnen, laat ik in het midden. Het is wel een feit dat The Tower, The Crucible en The All Is One systematisch perfect op elkaar aansluiten.

Het is te gemakkelijk om nu voor de derde keer de jaren zeventig progrock invloeden aan te halen. Dit is het nieuwe geluid van het uit Trondheim afkomstige Noorse trio Motorpsycho, en net als bij iedere band is de sound te herleiden tot andere muzikanten. De unieke werkwijze laat niet zozeer een groei horen, maar geeft wel feitelijk weer dat The Tower niet de top van de toren blijkt te zijn, maar dat er nog genoeg groeimogelijkheden zijn om die burcht te versterken. Het is onmogelijk om de 84 minuten durende albumlengte volledig tot aan het bot af te kauwen en te ontleden, daardoor gaat er zoveel tijd verloren die je beter in de beleving van The All Is One kan stoppen. Het zal voor niemand vreemd zijn dat Motorpsycho niet voor de gemakkelijkste weg gekozen heeft, en dat siert ze.

Het hoopvolle epische titelstuk The All Is One is nog goed te volgen, en laat een euforisch gevoel achter. Behoorlijk bijzonder eigenlijk, omdat er over het algemeen gekozen wordt om met zo’n lap aan muziek af te sluiten. Een gedurfde stap die al gelijk hoge verwachtingen oproept. Een dwarse denkwijze die al kronkelend bij het gezelschap de verkeerde uitgang lijkt te nemen. De gitaren van Hans Magnus Ryan lanceren gillende solo’s terwijl op de achtergrond grijze dreampop elementen afwachten om er een doemsfeertje in te stoppen. Er wordt veel meer gespeeld met de opbouw, waardoor de semi akoestische ballad The Same Old Rock de meest logische single keuze is, al wordt hier door de strakke heavy onderbrekingen zeker niet voor een publieksgemakkelijke uitwerking gekozen. Op het jammende The Magpie krijgt de tot nu toe netjes ingehouden Tomas Järmyr de mogelijkheid om volledig los te gaan. De gedreven drumslagen geven een energieke impuls aan de vrij stabiele zangpartijen en geschoolde jazzrock gitaarakkoorden.

De afronding van de dubbelaar vind plaats toen het Corona virus al om zich heen greep, al is juist in het eerste N.O.X. stuk die dreiging zo overduidelijk voelbaar. Circles Around The Sun Part 1 is een wedloop met de natuur waarbij de klokkengeluiden symbool staan voor het gevecht tegen de afnemende tijd. De aarde zweeft doelloos rond in het universele sterrenstelsel, de zwaartekracht wordt omgeven door vervuilende verstikkende nevels. Nadat de treurende strijkers de doodsstrijd al aangekondigd hebben, nemen de zware blazers het laatste stukje lucht weg. Een indrukwekkende bijna beeldende beleving van een meesterlijk uitgespeeld werkstuk, waarbij vintage zangpartijen en het herhalende grimmige gitaarspel en rondspokende violen voor de genadeslag zorgen.

Het zwaar freakende Ouroboros is vintage Motorpsycho, waarbij weer eens benadrukt wordt hoe technisch ontwikkelt deze band in elkaar zit. Ingewikkelde drives pompen moeiteloos door de lang uitgerekte psychedelische ruimtelijke sfeercollages heen, gevolgd door gemeen uitgespeelde gitaarexplosies. De rol van de van de van Jaga Jazzist afkomstige Lars Horntveth is hierin gigantisch groot. Deze multi-instrumentalist is mede verantwoordelijk voor de eindcompositie en zou zeker een blijvende toevoegende waarde voor de band kunnen betekenen. Met gesamplede engelengezang wordt het einde der tijden aangekondigd, wat onmogelijk moet zijn, omdat er nog meer dan een volledige tweede plaat zijn opwachting zal maken.

De gewichtsloosheid van Ascension is bijna vernietigend, gelukkig krast daar het hemelse gitaarspel nog doorheen. Het voelt inderdaad niet als een afgesloten hoofdstuk en het gejaagde Night of Pan mag als sterke opener van de tweede plaat toeslaan. Ook nu weer geen traditioneel stuk, maar een met retro effecten opgesierd spektakel van ruim een kwartier. Ambient house klanken wisselen met gemak kerkelijke orgeltoetsen af, waarbij nogmaals de nadruk gelegd wordt dat The All Is One veel meer is dan een ode aan de experimentele jaren zeventig progrock. De percussie van Tomas Järmyr vormt hier uiteindelijk de motorische katalysator, maar kan ook niet onderdrukken dat de track net te lang zielloos doordraaft. De vorige twee tracks vormen eigenlijk niet meer dan het langdradige intro voor Circles Around the Sun Part 2. En daarmee maken ze toch wel een gruwelijke misstap. Ze gaan hiermee net die stap te ver waar ik al huiverig voor was. Hier verspelen ze eventjes tactisch de mogelijkheden om een meesterwerk af te leveren.

De rust in A Little Light vormt een fraaie opmars naar Dreams Of Fancy. Er wordt stevig gerockt en de groovende bas van Bent Sæther geeft de diepe uitgezette drumlijnen de mogelijkheid om de evenwichtige vocalen met lichte illustratieve orkestratie het beste tot uiting te laten komen. Na het wat zoete The Dowser zijn daar de bevrijdende stonerrock invloeden in het dromerige Like Chrome waar de psychedelica als Willy Wonka snoeperijen vanaf druipt. Heerlijk rauw wordt er op indrukwekkende wijze afgesloten. Ondanks dat The All Is Now een geweldige afsluiter van de trilogie is, moet ik mijn enthousiasme wel wat onderdrukken, dat de lengte van de soundtrack achtige composities niet altijd in het voordeel werken. De kwaliteit is vooral op het eerste schijfje terug te horen.

Motorpsycho - The All Is One | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

avatar van rebjuh
4,0
Oké, maar die hoes hè...

Gast
geplaatst: vandaag om 10:33 uur

geplaatst: vandaag om 10:33 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.