Matt Berninger - Serpentine Prison (2020)

Als ik afga op je toptien, zeg ik loop er in een wijde bocht omheen. Tenzij je behoort tot GGD-community van MuMe en lonely post-puber met jeans en ruitjeshemd-aspiratie vertoont en hang naar onbereikbare deernes.

Dit album op nr 1 is een teken des tijd; grootschalige treurigheid - ik heb Matt Berninger al 'ns Prins Treurwilg genoemd - alsmede de blik naar binnen richten. Zijn zang doet me af en toe denken aan een meute die het gebed meemummelt bij de mis in een kerk. Een andere associatie is die van een troubadoerende bovenbuurman in mijn studentenhuis - die maakte als mentor er een gewoonte van om 3 uur 's nachts kweelliederen op zijn gitaar ten gehore te brengen voor eerstejaarsmeiskes. De derde nacht was ik het zat.

Het kabbelt rustig voort, leidt nergens af, maar gegrepen word ik alleen door de stem van mijn wederhelft die dringend vraagt of er alsjeblieft iets anders op mag. Die vraag heb ik nooit gehad bij het album van vorig jaar, van Lana del Rey.

Nog een tip: als je ergens gaat solliciteren, zet dan in je CV dat je muziekliefhebber bent, m.n. fan van Matt Berninger en The National.

Een indie-album van een blanke man op 1, op MusicMeter? Did not see that coming.

Hmmm nee, ik had een blanke vrouw op 1 verwacht om eerlijk te zijn, namelijk Fiona Apple. Haalt ze zelfs niet eens de top 10. Gekkenhuis hier.

Johnny Marr, ja dat Apple buiten de top 10 is gevallen is belachelijk, al komt dat er denk ik ook wel door dat veel mensen hier weinig voeling hebben met de thematiek (sla de berichten er maar op na bij dat album). Aan mij heeft het in elk geval niet gelegen. Ik had Matt Berninger wel verwacht, al hoopte ik stiekem op Eefje.

Aan mij ook niet, ik had ze op 4 in mijn top 10.

Ik op 1, maar dat is een andere discussie.

Do you even Pazuzu, bruh?

Zag net nog een recentere afl. van The Simpsons, graag wil ik Bart daaruit even quoten:

"Culture's in decline. Deal with it."

Ik had het Eefje nog íets meer gegund, maar mag zelf niet klagen

Eindelijk een echte hoofdprijs voor de grote Matt Berninger

Dit is verifieerbaar correct: Matt is 1m91cm lang.

Correctie; blanke, hetero man. Schandalig is 't!

Dat is niks. Aesop Rock is 1,93. Spirit World Field Guide had derhalve op 1 moeten staan.

Thurston Moore is 1.98 en Arjen Lucassen (ook een album in 2020) is > 2 meter.
Ik vraag een hertelling aan.

Voor mij staat dit album op één omdat er simpelweg teveel National fanboys zijn op deze website. Dat is niet erg, maar dit album is toch niet écht het beste van dit jaar? En dan een Sevdaliza net in de top 10, kom op.

Loved So Little is overigens wel weer een pareltje, maar ja.

Ik heb dit album naar aanleiding van de eindstand ook maar eens geluisterd. Prima album, rustig, ingetogen, mooie stem, warme productie, etc. Maar ook wel heel erg middle of the road.

Al gaat het niet zo goed en zitten ze als een kat in het nauw.
De National fan is geduldig en blijft zijn band eeuwig trouw.

Je bent het er niet mee eens en dus zijn er teveel National fanboys op de website? Het blijft toch gewoon een kwestie van smaak? Ik kende verder niks van The National, maar Sepertine Prison vind ik echt prachtig en top 5 waardig. Sober, meanderdend en zelfs wat troostend. Misschien is dat ook waar mensen behoefte aan hebben in deze tijd? Sevdaliza vind ik dan weer zeurderig studio geneuzel met een bak autotune eroverheen. Maargoed, dat is dan misschien weer mijn gemis, dat ik de potentie er niet in hoor. Fijn dat genoeg anderen er wel van genieten, zodat ze wel in de top 20 staat persoonlijk baal ik er dan weer van dat Taylor 'slechts' op 11 staat. Tja het blijft uiteindelijk toch gewoon een smaak dingetje.

Ik denk dat deze plaat in alles melancholiek uitademt, en dat sluit perfect aan bij de tijdsgeest. Een jaar waarin we gedwongen binnenzaten en het leven hebben kunnen overdenken. Het levert in veel gevallen een herwaardering op voor de simpele dingen die we vaak voor lief nemen. Daar past ingetogen muziek bij.

Typisch dat deze " mume winnaar" geen echt hoge sterretjes score heeft.
Ook bij de bekendere muziekbladen en blogs doet hij niet of nauwelijks mee: Muzieklijstjes - Alle muzieklijsten in chronologische volgorde
Wat mij betreft toch wel een mooi album en zeker top 10 waardig (verdient misschien wel een hogere score dan de **** die ik geef).

Ik denk dat die bladen en blogs vooral gedreven worden door drang naar vernieuwing en maatschappelijke betekenis. Ze willen allemaal de jonge lezer aan zich binden en zijn bang om voor outdated (Boomer!) versleten te worden. Daardoor zie je dat platen als die van Fiona Apple en SAULT gehyped worden en een plaat als deze misschien een beetje overlooked is.

VDB79 Dat zal zeker spelen maar Dylan en Springsteen scoren wel.

Jack Spijkerman en kornuiten hebben in het verleden al bewezen dat een nummer 1 gewoon in scene kan worden gezet of gepusht door een groep 'samenzweerders'. Ik ga af op het aantal luisterbeurten (deze heb ik na 2 achter gelaten vanwege stem, 1-tonigheid) en dan kom ik uit bij Bruce. Maar ieder zijn ding, ieder zijn plezier, hoop vooral dat er weer concerten mogen/kunnen komen, die mis ik namelijk enorm,

Ja klopt, dat komt denk ik mede omdat het “veilige pleasers” zijn voor de oudere doelgroep lezers en artiesten met een status die niet te negeren valt. En het zijn natuurlijk ook gewoon goede platen. Daarbij zijn ze ook weer een beetje retro-cool want er zijn ook perioden geweest dat Dylan (‘80s en begin ‘90s) en Springsteen (late 90s en 00s) veelal genegeerd werden.
Ik vind het wel een pluspunt van de MuMe gemeenschap dat de ranking (deels) afwijkt van die de bladen. Als je er van uit gaat dat de MuMe stemmer kiest op basis van waar hij/zij dit jaar het meest van genoten heeft, los van hipheid en maatschappelijke betekenis.

ja smaken verschillen, daar is niks mis mee. Maar de discussie is hoe het kan dat “de bladen” deze plaat over het hoofd zien, terwijl de MuMe stemmer hem op 1 zet.

Ik ben het er zeker mee eens dat hij in de top 10 staat, want het is zeker een fraai album. Echter denk ik wel dat ook door zijn naam (en bijbehorende band) komt dat dit ook veel rondjes mag draaien op de tafel. Dat er veel National fans zijn op MuMe staat buiten kijf (het is ook een goede band hé, ik heb er helemaal niks tegen!). Ik geloof zelf alleen dat dit album een beetje de nummer 1 van een vrij matig muziekjaar is geworden.

Zelf een totaal andere beleving van 2020 m.b.t. matig. In mijn oren hebben juist muzikanten intenser muziek gecreëerd. Maar misschien heb ik het zelf ook intenser beleefd. De muzikant en ik hadden allebei meer tijd en meer inspiratie om te maken en om te luisteren. Zoveel ontdekt afgelopen jaar en mijn platgetreden paden heb ik regelmatig verlaten. Ik heb Taylor Swift leren kennen en waarderen (2 x zelfs). Eefje en Fiona echt kunnen beluisteren en ook echt ervaren dat ik er geen klap aan vond. Rob de Nijs nam tijd voor z’n afscheidsalbum. Misschien Bruce en Bob ook wel.

En ook heb ik de tijd kunnen nemen voor dit album. Elke keer als ik het opzet dan doe ik mijn ogen dicht en wandelde door mijn favoriete stad Antwerpen. Daar waar ik al een jaar bijna niet meer ben geweest en ook niet zomaar naar toe kan. En ik hoop, ooit op een mooie dag, dit album daar te beluisteren.

Ja, 2020 vond ik een absurd jaar, klote maar ik werd ook ergens gewezen op het feit dat we, als mensheid, met teveel zijn, veel kapot maken en eigenlijk een soort overconsumptief wezen zijn geworden. Nee, muzikaal was 2020 niet matig voor mij. In mijn bubbel had en heb ik mooie nieuwe muziek bij me gehad. Ik ben zelfs benieuwd wat ons nog te wachten staat..

Het risico van jezelf al ronkelend weg willen zetten met "mijn platgetreden paden heb ik regelmatig verlaten" als vernieuwer/verkenner ("innovator" of "early adopter" zegt een marketeer) is dat je een gerede kans loopt met je eigen woorden te worden geconfronteerd, zoals nu.

Ik kan een hele rits albums/subgenres noemen waar ik het besnorde conterfeitsel van La Gioconda echt niet op 1,5 m afstand heb zien opduiken. En ook dit is imho een zeer braaf album, geheel in balans met de conformistische tijdgeest. Geeft nix, maar hang dan niet de verkenner uit

Mocht je de behoefte gevoelen andersoortige muziek te willen verkennen kan ik je Music | Denovali - denovali.bandcamp.com - de meeste kan je ook nog opzetten als je proefwerken nakijkt. Bandcamp is sowieso een goede manier om muziek te ontdekken, ook obv de ingang (sub)genre.

Voor mij was 2020 vooral het jaar van weinig (en gemiste) live-concerten. Dat we veel kapot maken (en overconsumeren) ben ik met je eens, maar dat is al langer zo.

die heb je al vaker gebruikt ! Je zet, wederom, mensen weg op basis van je eigen normen. Het gaat mij niet om innovator/early adoptervernieuwer/verkenner te zijn maar om het te doen. En, als je het goed gelezen zou hebben, ligt mijn connectie juist in de mogelijkheden die ontstaan zijn in 2020. Een andere wereld, ook muzikaal.


Kijk.. die snap je ! Maar misschien is er daarom juist een pandemie. Het gaat niet om het missen, het gaat om het minderen. Consuminderen.

Zo, genoeg gefrikt. Back to basics: muziek.

Eigen normen - en wat doe jij dan in deze en in de post waarop ik reageerde? Je klinkt nu echt als de pot die de ketel verwijt dat ie zwart ziet.

Met alle liefde stuur ik je wel een pm