Fleet Foxes - Shore (2020)

Ik was aangenaam verrast door deze aankondiging. Na het luisteren van het album ben ik een stuk minder enthousiast. Het mist de epische stukken een beetje, de dynamiek van de twee voorgangers. Going-to-the-Sun Road is wel een nummer die zich kan meten met het beste werk, prachtig!

Fijne verassing!

Behoorlijk anders dan de drie voorgangers. Qua sound klinkt dit opvallend warm en optimistisch.
De productie valt ook op. Een stuk voller en gelaagder waardoor dit minder folky maar meer poppy klinkt.

De songwriting is een stuk meer rechttoe-rechtaan dan onconventionele voorganger Crack-Up. Maar desalniettemin klinkt dit erg lekker na twee luisterbeurten, vooral de eerste vijf tracks.

Prachtig. Vooral de 2e helft heeft me omvergeblazen.

"Can I Believe You"
Thuiskomen en dus traantjes.

Zo waar komt deze ineens vandaan? Heel fijne verrassing! Toevallig heb ik gisteren nog gezocht naar Fleet Foxes op Spotify of er niet toevallig een nieuwe single was. Bij gebrek daaraan Crack-Up maar opgezet. Ook geen straf.

I'm Not My Season

uitgebracht op het moment dat het herfst is geworden.

Blijft eigenlijk een van m'n favoriete bands. Wat mij betreft hebben ze tot nu toe ook nog geen album uitgebracht dat ook maar een beetje tegenvalt. 3 dijken van albums, met alledrie een ander smaak.

Blij dat we hier ook nog geen spoortje van verval krijgen. Pecknold en de mannen weten hoe ze spannend, warm en bloedjemooi uit de hoek kunnen komen. Volg jullie helemaal: hier zit meer licht én lucht in. En de tweede helft is magisch.

Eerste indruk: wat een pracht weer! Pecknold is een held....

Pitchfork weet de evolutie van Fleet Foxes, of eigenlijk Robin Pecknold, goed onder woorden te brengen: Klik

Hebben nog geen matig album uitgebracht, deze heren. Pepino let je op?

Heerlijk! In vergelijking met de vorige zijn de songs veel korter en vooral toegankelijker.

Ik ga dit album vanavond beluisteren; gelet op de positieve reacties hier ben ik zeer benieuwd...

Dit is een erg mooie en fijne verrassing

Nergens zo goed als CU / HB of ST en in de context van FF toch ergens teleurstellend na meerdere luisterbeurten.

Het mist een beetje het intrigerende van Crack-Up en tegelijkertijd de catchyness van het debuut. Dik in orde, dat wel, maar ik denk dat het mijn minste FF gaat worden. Nog maar eens verder laten rijpen. Na vandaag zullen ze het podium wel moeten gaan delen met The Ascension en Ohms. Wat een releaseweekend trouwens.

Meer rechtoe-rechtaan en een stuk luchtiger dan de vorige plaat, maar daarom zeker niet minder goed. Pecknold bespreekt alle nummers hier. Staan interessante dingen in, bijvoorbeeld dat het koortje in Can I Believe in You uit 500 mensen bestaat die allemaal hun zang via Instagram hebben opgestuurd.

Ook nog Ultra Mono

Hier ook.

Zeker, maar die deelt het podium al

Kundig staaltje Vinex-muziek: doet nergens pijn aan je oren, maar alles lijkt op elkaar.

Ik ga eens luisteren. I'm shore it'll be good

en Blitzen Trapper

Uit dezelfde vijver vis ik nog steeds liever op Grizzly Bear. Bij het briesje van Fleet Foxes kabbelt deze al teveel. De grizzlybeer blaast meer rimpelingen op het wateroppervlak.

Geen album voor op de achtergrond, dan beklijft het niet. Hier moet je echt even voor gaan zitten. Can I Believe You springt er voor nu bovenuit.

Vind het album wel vrij 'vol' klinken, ben niet echt te spreken over de mastering, mis echt een stukje dynamiek. Vraag me altijd af tot in hoeverre dat een artitieke keuze of dat het een gevolg is van de loudness war. Je zou denken dat een band als Fleet Foxes daar boven staat.

Na een licht tegenvallende eerste luisterbeurt geraak ik toch langzaam aan verslaafd aan dit album. Tot nu toe waarschijnlijk de minste Fleet Foxes, maar toch... Alles klopt aan dit album, compleet met proloog en epiloog (en werkelijk een prachtige cover) is het een geheel avontuur geworden. Er staan ook zoveel prachtige nummers op, iets wat misschien te vanzelfsprekend is geworden bij deze band? Misschien mis ik het grote middenstuk dit keur gewoon. Ben benieuwd waar deze uiteindelijk gaat vallen.

Teleurstellend. Een paar goede songs. Te lang en een beetje saai. Jammer. Minste Fleet Foxes album so far.

Mag ik dan oordelen dat je wel érg eenzijdige oortjes hebt? Ja, dat mag ik (een Mart Smeetsje).

Op dit album herken ik (vooralsnog) geen uitstekers, maar het is een uitstekend album, waarop heerlijk gezongen en op instrumenten gespeeld wordt. Daarnaast zijn de arrangementen ook lekker.

Onder vinex schaar ik veel, heel veel andere muziek.