Dream Theater - Awake (1994)

Op dit album staat het beste nummer dat ik van ze ken: lifting shadows of a dream. Beste album vind ik echter Metropolis Part 2: Scenes from a Memory (1999).

Dream theaters beste. Hoewel geen conceptalbum zoals Scenes from a memory of de 2e cd van Six degrees, is ook hier het geheel ruim meer dan de som der delen. Op geen enkel DT-album zijn technische virtuositeit, gevoel voor melodie, pure emotie en zware metalriffs zo in balans als op deze. Mijn favoriete nummers zijn Caught in a web, Innocence faded, de A mind beside itself-trilogie en bovenal Scarred. 5*

Niet hun beste, wél héél goed!!!!
En ik verander mijn stem van 4 naar 4,5 !!!

Mijn favorieten: A Man Besides Itself, Lifting Shadows From A Dream en Space Dye Vest... die tekst... kippenvel! "and I never be open again..."

O ja ook Caught In A Web is wel erg goed!

Dit album is dus echt een juweeltje. Samen met Images & Words mijn favoriet! De minste nummers op dit album in vergelijking met de beste zijn toch wel Lifting Shadows Off A Dream en Caught In A Web. Maar in vergelijking met nummers van andere albums zijn dit nog steeds hele fijne nummers. Erotomania, Voices, The Mirror, Lie en Space-dye Vest zijn echt fantastisch! 4,5*

Geniaal goed. Bijna alle nummers super. Ik hoor nog steeds nieuwe dingetjes op deze plaat. Space-dye Vest is denk ik mijn favoriet. En waarom is die solo in Voices zo mooi?

Bijzonder mooi album, heel anders dan de andere DT albums ....Ik moet zeggen dat Space-Dye Vest echt een tranentrekkertje is, echt ronduit prachtig

1 van de meest toegankelijke albums van Dream Theater, rond het verschijnen van dit album ben ik naar het concert in de Vredenburg geweest. Het was echt geweldig! Heb ze hierna nog een aantal keer gezien, maar nooit zo goed als die eerste keer.
Dit album is echt een topper,een dikke 5+
Mooiste symfonisch rockalbum ooit gemaakt!
Mooiste nummer? "Voices".

Met dat meest toegankelijke album van Dream Theater ben ik het eigenlijk helemaal niet eens. Het duurde wel een tijdje voordat ik dit album echt kon waarderen.
Dan zou ik Falling Into Infinity eerder willen aanwijzen als meest toegankelijk.
Maar goed.

Twilight heeft helemaal het licht gezien. Als dit de meest toegankelijke plaat van hun is dan zou ik wel eens willen weten welke de meest ontoegankelijke van DT is.

Vind hem ook wat aan de langdradige kant (heb altijd een beetje het idee dat ze meesterwerkjes zouden maken als ze het een beetje korter houden)

Maar eerlijk is eerlijk, artistiek gezien inderdaad misschien wel de beste van allemaal hoewel ik de voorkeur geef aan 'Falling' juist vanwege de goede mix tussen complexiteit en eenvoud.

Maar ik ben bang dat ik hier vrij alleen in sta.

Ook op dit album zijn redelijk veel eenvoudige stukken te beluisteren, toegegeven soms moet je ergens inkomen, maar voor mij was en is dit een lekker toegankelijk album.
Langdradig vind ik het zeker niet, want ik verveel me er geen moment mee.
Maar ok, ieder zijn eigen mening toch?

Ik heb met deze ook wat meer moeite gehad in het begin. Voor toegankelijke DT zou ik eerder naar Images and words verwijzen.

Tja,eerste nummer wat ik ooit hoorde was Another day, van Images and words, en inderdaad, erg toegankelijk.
Ach wat maakt het ook uit, ik denk dat je het album moet leren begrijpen. Ben zelf muzikant, en had hem vrij snel door.Maar ja, als je een album helemaal grijs draait heb je dat al gauw denk ik. Voor mij in elk geval een van mijn favoriete albums aller tijden.

Zeer goed album van Dream Theater. Dit album behoort tot de betere in hun collectie. Dream Theater heeft eigenlijk maar 1 zwak album gemaakt en dat vond ik Falling Into Infinity. Beste nummer van dit album is Scarred.

Mijn eerste dt. plaat en de beste die ze tot nu toe hebben gemaakt.
Vooral caught in a web blijft een heerlijk nummer, hoe vaak je het ook gehoord hebt. Daarnaast is vooral ook Lifting shadows of a dream een muziekaal hoogstandje van dt. Klopt het trouwens dat dream theater binnekort gaat stoppen Heb ik ergens gelezen.

Ontzettend mooi album. Mooie balans gevonden tussen de hardere nummers en de ballades. Technisch is het natuurlijk ook weer erg goed. Alleen om de een of andere reden kunnen nummer 4,5 en 6 mij wat minder boeien.

Erotomania is toch best wel een vet nummer. Zeer boeiend voor een instrumentaal nummer. Alleen die synthesizer geeft mij soms het gevoel dat ik naar iets 'fout' zit te luisteren.

Ik moet toch deels terug komen op mijn eerdere post.... en ga ook mijn stem veranderen... dat alles in POSITIEVE zin... een vette 5..
Wat het meteen weer moeilijker maakt want dit heeft als resultaat dat nu AWAKE mee met SCENES FROM A MEMORY, IMAGES AND WORDS en OCTAVARIUM staat mee te dingen voor DE ALLERBESTE van DT

... en altijd weer opnieuw... dat kippenvel.. die koude rillingen bij dit sublieme nummer.. SPACE DYE VEST.... wauw... slik.... ooooo!

Verreweg een van de mooiste nummers van DT ja op het (voor mij) 2na beste album van deze heren. Snik....

Nogmaals naar dit juweeltje aan het luisteren !
Jongens toch, wat een prachtalbum

Dit album krijgt bij mij meer luisterbeurten dan ieder ander album van DT. Niet dat het ook hun beste album is, want dat is Metropolis pt2: SFAM. Dit album kan zich prima meten met Images & Words, terwijl iedereen juist dat album de hemel in prijst.
Dit is imho een ondergewaardeerd album. Toppers hier zijn voor mij de openingstrack 6:00, Lie vanwege de agressie die er in zit en als laatste natuurlijk het sublieme Space-Dye Vest waarin bijna Radiohead-achtige klanken naar voren komen. Totaal anders van wat DT tot dan toe had gedaan.

Ik vind Images & Words toch echt veel beter dan Awake. Images And Words heeft net dat beetje extra voor mij waardoor het echt een van de beste albums ooit isvind ik. Terwijl ik het dan echt niet over Metropolis Part 1 heb want dat vind ik nou overgewaardeerd. Ik vind dit zelfs een van hun mindere albums aangezien ik de sfeer een beetje mis. Wel vind ik Space Dye-Vest en Lift Shadows Of A Dream erg mooie nummers. Ik geef het 4*.

Dit is verreweg mijn favoriete DT album, en trouwens ook mijn favoriete album in het algemeen. Door de wat rauwe zang van JLB krijgt het album een soort van frisheid mee, klinkt gek, maar tog is het (voor mij dan) zo. Eigenlijk staat er geen slecht nummer op, alleen lie heeft wat commerciele trekjes maar dat vergeef ik ze. de A mind beside itself trilogie is natuurlijk fantastisch maar toch vind ik het nummer scarred de beste van de cd. Jammer dat ze space-dye vest nog nooit live hebben gedaan, wat te maken heeft met het vertrek van Moore er vlak na. Blijft een mooi nummer. een vette 5*

Ik was even vergeten hoe geweldig goed dit album is. Er staat gewoon geen slecht nummer op. Alleen the silent man vind ik wat minder maar zelfs die....... Mn favorieten blijven nog steeds the Mirror, 6:00 en Spye dye vest. De stem van LaBrie klinkt ook wat ruiger lijkt het wel, net of ie de week voor de opnames vol is gaan roken en zuipen. Anyway, mij bevalt het wel. Mooie hoes ook!

Ik twijfel tussen 4 en 4,5*, maar ik voel me in een gekke bui vandaag dus ik ga nu voorlopig even voor de 4,5*. Bijna net zo goed als IAW maar toch net niet.

The mirror en Lifting shadows .... zijn echt machtige nummers.

Mooiste plaat van deze superband

Mijn kennismaking met Dream Theater, en wat voor een zeg. Zowel de hardere als de wat meer ingetogen stukken zijn prachtig en van het hoogste niveau. Voor de rest ken ik alleen A Change of Seasons, dus echt een vergelijking met andere albums kan ik niet opstellen, maar deze is echt prachtig.

5.

Ten tijde dat dit album verscheen, 1994, was progmetal nog niet erg bekend, ten tijde van metropolis part 2 was het genre al veel verder ontwikkeld. Dit album klinkt dan ook heel anders dan een album als metropolis part 2 en deze is denk ik voor een hoop mensen nog onbekend, terwijl deze toch zeker ook de moeite waard is.

John Petrucci is hier weer nadrukkelijk aanwezig met zijn geweldige, heavy riffs en prachtige solo's. Neem bijvoorbeeld die solo in voices rond 7.24 en die prachtige solo in Scarred, tevens ook een van de hoogtepunten van dit album dat nummer. Ook 6;00 is een perfect nummer, meteen al die intro waarbij Petrucci zijn kunstjes laat horen. Nummers als 'Lie' en 'The Mirror' beuken ook erg lekker, lekker heavy, en laat ik misschien wel het beste nummer van dit album zeker niet vergeten, 'Space Dye Vest'. En dan beweren sommige dat er geen emotie in de nummers van Dream Theater zit

Om daar nog even op terug te komen; vele knappen af van deze band wegens de vocalen die zo kil en emotieloos zijn. Ik geef toe, ik vind James LaBrie ook niet de grootste waarde toevoegen in de band, maar hoe hij hier en daar uithaalt, dat is toch wel klasse.

Nu hou ik toch meer van de wat verder ontwikkelde sound van albums als 'Train of Thought' en 'Metropolis Part 2', maar dit album is ook echt van ongekende kwaliteit.

Ik geef 4*, misschien wordt het nog wel hoger als ik hem nog wat vaker heb geluisterd, maar op dit moment doen sommige stukken op dit album me te weinig om een hogere waardering te geven.

Echt geweldig album.
Persoonlijk vind ik Erotomania echt het beste nummer.
Echt geweldig met die (kweet niet wat voor instrument het is maar het begint bij min. 2:10) en daarna dat kleine stukje piano, wat herhaald wordt door de elect. gitaar. Het vervolg is geniete

Ik vind vooral de opener op deze plaat echt geweldig en overdonderend.

Hét beste album van Dream Theater in mijn ogen. Favouriete songs van mij zijn het schitterende "Voices". Mijn favouriete nummer van dit album "Scarred"en het meeslepende "The Mirror".

Samen met "Images" mijn eerste kennismaking met deze band. Die ik voor het eerst in Vredenburg Utrecht live heb gezien in 1985 als ik het goed heb. Waanzinnige goede show !!


Martin.