Queen - A Night at the Opera (1975)
mijn stem
1295 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI
-
Death on Two Legs (3:43)
-
Lazing on a Sunday Afternoon (1:07)
-
I'm in Love with My Car (3:05)
-
You're My Best Friend (2:52)
-
'39 (3:31)
-
Sweet Lady (4:04)
-
Seaside Rendezvous (2:15)
-
The Prophet's Song (8:21)
-
Love of My Life (3:39)
-
Good Company (3:23)
-
Bohemian Rhapsody (5:54)
-
God Save the Queen (1:13)
-
I'm in Love with My Car [1991 Bonus Remix by Mike Shipley] * (3:28)
-
You're My Best Friend [1991 Bonus Remix by Matt Wallace] * (2:52)
-
Keep Yourself Alive [Long-Lost Retake, June 1975] * (4:04)
-
Bohemian Rhapsody [Operatic Section A-cappella Mix] * (1:03)
-
You're My Best Friend [Backing Track Mix] * (2:57)
-
I'm in Love with My Car [Guitar & Vocal Mix] * (3:18)
-
'39 [Live at Earl's Court, June 1977] * (3:46)
-
Love of My Life [South American Live Single, June 1979] * (3:43)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur:
43:07
(1:08:18)
- nummer 118 in de top 250
0
Joy
geplaatst: 26 februari 2007, 19:13 uur
Zelden zon zootje onzin gelezen over 1 en dezelfde band
Je houd van deze plaat? schrijf een stukje over diezelfde plaat
(want daar is dit topic in eerste instantie voor bedoeld)
Je vind de deze plaat niks?
Schrijf er een stukje over, maar dan wel over de muziek en waarom jij het niets vind, los van of freddy er nu wel fatsoenlijk uitziet of niet, of ander opmerkingen in die orde
Probeer ook eens om mensen die het niet muzikaal met je eens zijn daarin niet aan te vallen
Het gaat om meningen, en de ene mening zegt niks nada nop over die van een ander
Plaat zelf: ik vind hem goed
enorm veel diversiteit zit er in, geen een nummer lijkt op een ander en men heeft elkaar de ruimte gegeven voor elkaars bijdragen
Bombastich ja, intiem ja, rustig ja,kitcherig,ja, stevige rock, ja, overdone, dat zeker, maar das nu eenmaal queen, take it or leave it
Je houd van deze plaat? schrijf een stukje over diezelfde plaat
(want daar is dit topic in eerste instantie voor bedoeld)
Je vind de deze plaat niks?
Schrijf er een stukje over, maar dan wel over de muziek en waarom jij het niets vind, los van of freddy er nu wel fatsoenlijk uitziet of niet, of ander opmerkingen in die orde
Probeer ook eens om mensen die het niet muzikaal met je eens zijn daarin niet aan te vallen
Het gaat om meningen, en de ene mening zegt niks nada nop over die van een ander
Plaat zelf: ik vind hem goed
enorm veel diversiteit zit er in, geen een nummer lijkt op een ander en men heeft elkaar de ruimte gegeven voor elkaars bijdragen
Bombastich ja, intiem ja, rustig ja,kitcherig,ja, stevige rock, ja, overdone, dat zeker, maar das nu eenmaal queen, take it or leave it
0
geplaatst: 26 februari 2007, 19:27 uur
Misschien heeft Joy wel gelijk, we hebben het sowieso meer naar Queen in het algemeen getrokken dan dit album..en dat is niet geheel de bedoeling..
Nogmaals Queenlive, een mening is een mening, smaak is smaak.. laten we het daar tot voor nu gewoon bij laten, feit blijft gewoon dat wij niet kunnen waarderen wat jij geweldig vindt.. jammer
Nogmaals Queenlive, een mening is een mening, smaak is smaak.. laten we het daar tot voor nu gewoon bij laten, feit blijft gewoon dat wij niet kunnen waarderen wat jij geweldig vindt.. jammer
0
geplaatst: 1 maart 2007, 17:02 uur
frankvankesteren schreef:
Misschien heeft Joy wel gelijk, we hebben het sowieso meer naar Queen in het algemeen getrokken dan dit album..en dat is niet geheel de bedoeling..
Nogmaals Queenlive, een mening is een mening, smaak is smaak.. laten we het daar tot voor nu gewoon bij laten, feit blijft gewoon dat wij niet kunnen waarderen wat jij geweldig vindt.. jammer
Ik begrijp niet waarom je je tot mij persoonlijk richt. Ik verdedig gewoon een band die in mijn ogen onterecht en overdreven wordt aangevallen. Een mening mag dan wel een mening zijn, ze op redelijke wijze verantwoorden is even belangrijk. Ik hoef er niet voor op te draaien dat sommigen daartoe niet in staat zijn.Misschien heeft Joy wel gelijk, we hebben het sowieso meer naar Queen in het algemeen getrokken dan dit album..en dat is niet geheel de bedoeling..
Nogmaals Queenlive, een mening is een mening, smaak is smaak.. laten we het daar tot voor nu gewoon bij laten, feit blijft gewoon dat wij niet kunnen waarderen wat jij geweldig vindt.. jammer
0
geplaatst: 1 maart 2007, 17:09 uur
Joy schreef:
Zelden zon zootje onzin gelezen over 1 en dezelfde band
Je houd van deze plaat? schrijf een stukje over diezelfde plaat
(want daar is dit topic in eerste instantie voor bedoeld)
Je vind de deze plaat niks?
Schrijf er een stukje over, maar dan wel over de muziek en waarom jij het niets vind, los van of freddy er nu wel fatsoenlijk uitziet of niet, of ander opmerkingen in die orde
Probeer ook eens om mensen die het niet muzikaal met je eens zijn daarin niet aan te vallen
Het gaat om meningen, en de ene mening zegt niks nada nop over die van een ander
Plaat zelf: ik vind hem goed
enorm veel diversiteit zit er in, geen een nummer lijkt op een ander en men heeft elkaar de ruimte gegeven voor elkaars bijdragen
Bombastich ja, intiem ja, rustig ja,kitcherig,ja, stevige rock, ja, overdone, dat zeker, maar das nu eenmaal queen, take it or leave it
Ik vind het eerste deel van je post nogal vaag. Zelden zon zootje onzin gelezen over 1 en dezelfde band
Je houd van deze plaat? schrijf een stukje over diezelfde plaat
(want daar is dit topic in eerste instantie voor bedoeld)
Je vind de deze plaat niks?
Schrijf er een stukje over, maar dan wel over de muziek en waarom jij het niets vind, los van of freddy er nu wel fatsoenlijk uitziet of niet, of ander opmerkingen in die orde
Probeer ook eens om mensen die het niet muzikaal met je eens zijn daarin niet aan te vallen
Het gaat om meningen, en de ene mening zegt niks nada nop over die van een ander
Plaat zelf: ik vind hem goed
enorm veel diversiteit zit er in, geen een nummer lijkt op een ander en men heeft elkaar de ruimte gegeven voor elkaars bijdragen
Bombastich ja, intiem ja, rustig ja,kitcherig,ja, stevige rock, ja, overdone, dat zeker, maar das nu eenmaal queen, take it or leave it
Wat je zegt over smaak klopt en dat is ook altijd mijn standpunt geweest. Sommigen menen hun eigen smaak te mogen verheffen boven die van anderen. Freddie Mercury wordt dan afgedaan als een idioot. Dat heeft niets nog te maken met een mening. Dat ik daarop reageer is dan weer mijn goed recht. Ik mag die mening dan ook uiten, nietwaar.
Queenhaters zijn niet in staat dit album eerlijk te beoordelen. Ze haten Queen. DAt op zich is al absurd aangezien die band zoveel verschillende albums met verschillende stijlen heeft. Ze uiten dan ook gewoon hun frustratie ivm Queen ipv het over deze plaat te hebben. Sad but true
0
Joy
geplaatst: 1 maart 2007, 17:22 uur
Queenlive schreef:
Wat je zegt over smaak klopt en dat is ook altijd mijn standpunt geweest. Sommigen menen hun eigen smaak te mogen verheffen boven die van anderen. Freddie Mercury wordt dan afgedaan als een idioot. Dat heeft niets nog te maken met een mening. Dat ik daarop reageer is dan weer mijn goed recht. Ik mag die mening dan ook uiten, nietwaar.
Queenhaters zijn niet in staat dit album eerlijk te beoordelen. Ze haten Queen. DAt op zich is al absurd aangezien die band zoveel verschillende albums met verschillende stijlen heeft. Ze uiten dan ook gewoon hun frustratie ivm Queen ipv het over deze plaat te hebben. Sad but true
(quote)
Ik vind het eerste deel van je post nogal vaag. Wat je zegt over smaak klopt en dat is ook altijd mijn standpunt geweest. Sommigen menen hun eigen smaak te mogen verheffen boven die van anderen. Freddie Mercury wordt dan afgedaan als een idioot. Dat heeft niets nog te maken met een mening. Dat ik daarop reageer is dan weer mijn goed recht. Ik mag die mening dan ook uiten, nietwaar.
Queenhaters zijn niet in staat dit album eerlijk te beoordelen. Ze haten Queen. DAt op zich is al absurd aangezien die band zoveel verschillende albums met verschillende stijlen heeft. Ze uiten dan ook gewoon hun frustratie ivm Queen ipv het over deze plaat te hebben. Sad but true
so fukking what, dan haten ze queen maar,boeit jou dat!
de rest, over fredje etc, dat neem je toch niet serieus?
laat gaan laat gaan
0
geplaatst: 2 maart 2007, 10:53 uur
Wat een fijn album is dit toch: het blijft de gemoederen bezig houden.
0
geplaatst: 2 maart 2007, 21:11 uur
fredpit schreef:
je bent een zeurpiet queenlive..
Dat is weer je sterke argumentatie van zijn beste kant zeker je bent een zeurpiet queenlive..
0
cosmic kid (moderator)
geplaatst: 2 maart 2007, 21:18 uur
pfff......ik zeg het niet snel, maar kan dit vliegen afpakken stoppen?
Het gaat geen letter meer over de cd. Heb nooit vermoed, als naieve Bruce Springsteen fan, dat de gemoederen tussen Queen haters en liefhebbers zo kunnen oplopen
Het gaat geen letter meer over de cd. Heb nooit vermoed, als naieve Bruce Springsteen fan, dat de gemoederen tussen Queen haters en liefhebbers zo kunnen oplopen
0
geplaatst: 2 maart 2007, 21:25 uur
cosmic kid schreef:
pfff......ik zeg het niet snel, maar kan dit vliegen afpakken stoppen?
Het gaat geen letter meer over de cd. Heb nooit vermoed, als naieve Bruce Springsteen fan, dat de gemoederen tussen Queen haters en liefhebbers zo kunnen oplopen
pfff......ik zeg het niet snel, maar kan dit vliegen afpakken stoppen?
Het gaat geen letter meer over de cd. Heb nooit vermoed, als naieve Bruce Springsteen fan, dat de gemoederen tussen Queen haters en liefhebbers zo kunnen oplopen
0
fredpit
geplaatst: 2 maart 2007, 21:36 uur
cosmic kid schreef:
pfff......ik zeg het niet snel, maar kan dit vliegen afpakken stoppen?
Het gaat geen letter meer over de cd. Heb nooit vermoed, als naieve Bruce Springsteen fan, dat de gemoederen tussen Queen haters en liefhebbers zo kunnen oplopen
pfff......ik zeg het niet snel, maar kan dit vliegen afpakken stoppen?
Het gaat geen letter meer over de cd. Heb nooit vermoed, als naieve Bruce Springsteen fan, dat de gemoederen tussen Queen haters en liefhebbers zo kunnen oplopen
Dit hele verhaal past naar mijn idee prima in de sfeer van dit album..
Een hoop opgeklopte zelfverheerlijking met theatrale trekjes...
Als springsteen liefhebber (waar ik mezelf ook toe reken )
is dat wel even schrikken ja
.
Freddie en z'n showband hadden een voorbeeld kunnen nemen aan de oprechte Bruce..
0
Joy
geplaatst: 2 maart 2007, 21:57 uur
nu is het mijn beurt om ff te lachen , waaahahah
bruce springsteen?
give me a break
ne prima hoor, jij jumpsteen, een ander queen
mooi laten zo en geen woord meer aan vuil maken:)
bruce springsteen?
give me a break
ne prima hoor, jij jumpsteen, een ander queen
mooi laten zo en geen woord meer aan vuil maken:)
0
fredpit
geplaatst: 2 maart 2007, 22:00 uur
Ik heb hem nog eens beluisterd en geef het nu een absolute 0
maw ik heb mijn 0,5 verwijderd en onthoud mij verder van wat voor discussie dan ook
maar heb toch mooi nog wat plezier aan dit album beleefd
maw ik heb mijn 0,5 verwijderd en onthoud mij verder van wat voor discussie dan ook
maar heb toch mooi nog wat plezier aan dit album beleefd
0
geplaatst: 2 maart 2007, 22:23 uur
fredpit schreef:
Freddie en z'n showband hadden een voorbeeld kunnen nemen aan de oprechte Bruce..
Onoprecht ben je als je pretendeert te zijn wat je niet bent. Ik denk dat geen van beide genoemde artiesten aan dat profiel beantwoord.(quote)
Freddie en z'n showband hadden een voorbeeld kunnen nemen aan de oprechte Bruce..
0
fredpit
geplaatst: 2 maart 2007, 22:25 uur
Queenlive schreef:
(quote)
Onoprecht ben je als je pretendeert te zijn wat je niet bent. Ik denk dat geen van beide genoemde artiesten aan dat profiel beantwoord.en hier geef ik je gelijk...
0
geplaatst: 3 maart 2007, 11:55 uur
ik zou trouwens wel erg graag willen weten (ondanks geen Queen-fan te zijn) waarom dit het beste album van Queen zou zijn.. kan iemand me dat uitleggen?
0
geplaatst: 3 maart 2007, 13:39 uur
Het wordt in het algemeen gezien als het magnus opus van Queen hoewel vele fans Queen II als het hoogtepunt zien. Zoals bijvoorbeeld bij de Beatles Sgt. Pepper en bij Pink Floyd Dark side of the moon als hun hoogtepunten worden beschouwd. Terwijl ikzelf de witte dubbelaar en het debuut van Floyd veel beter vind dan de eerder genoemde platen.
Maar goed, even terug naar dit album. Natuurlijk speelt het feit dat Bohemian Rhapsody op dit album staat een grote rol maar daarnaast valt er nog veel meer moois te beleven. Zo wordt het epische The prophet's song vaak hoger aangeslagen dan Bo Rhap. Mede door het a capella middenstuk wat voor een schitterend rustpunt zorgt tussen de twee (hard) rock gedeeltes.
De diversiteit van de nummers is ook een sterk punt op dit album. Zo is de opener Death on two legs een snoeihard, bijtend nummer terwijl het heel liefelijk met een etherisch piano intro wordt ingeleid. Daarnaast staan er ook twee schitterende vaudeville-achtige nummers op. (Lazing on a sunday afternoon en Seaside rendezvous) Op deze nummers wordt op zeer overtuigende wijze een jaren '20 sfeer nagebootst.
Het dixieland orkest in Good company wordt geheel verzorgd door gitaararrangementen waarbij de diverse blaasinstrumenten op onnavolgbare wijze worden geïmiteerd.
Het belangrijkste is eigenlijk dat behoudens het zwakke Sweet lady er alleen maar sterke songs opstaan. Deze songs zouden ook makkelijk overeind blijven zonder de (overdadig) barokke arrangementen. Queen heeft er voor gekozen om het maximale uit de toenmalige beschikbare studiotechnieken te halen. Je zou kunnen zeggen dat het een stijlkenmerk van ze is geworden, hoewel ze dit later hebben losgelaten.
Dit gepriegel in de studio, waar de latere Beatles (vanaf '66 -zeg maar) blijkbaar
wel mee weg komen, is vaak een reden om Queen te verafschuwen. Het zou te gemaakt klinken en daardoor zielloos overkomen. Maar veel platen die op het eerste gehoor kaal klinken, hebben ook dikwijls een intensieve (post)productie ondergaan en zijn in principe dus ook niet altijd authentiek.
Nu goed, ik kan zo nog wel even doorgaan. Voor mij klinkt het alsof er engeltjes tegen m'n trommelvliesjes piesen en hoe dat geluid met wat voor trucage dan ook tot stand is gekomen is, doet er dan niet meer toe.
Maar goed, even terug naar dit album. Natuurlijk speelt het feit dat Bohemian Rhapsody op dit album staat een grote rol maar daarnaast valt er nog veel meer moois te beleven. Zo wordt het epische The prophet's song vaak hoger aangeslagen dan Bo Rhap. Mede door het a capella middenstuk wat voor een schitterend rustpunt zorgt tussen de twee (hard) rock gedeeltes.
De diversiteit van de nummers is ook een sterk punt op dit album. Zo is de opener Death on two legs een snoeihard, bijtend nummer terwijl het heel liefelijk met een etherisch piano intro wordt ingeleid. Daarnaast staan er ook twee schitterende vaudeville-achtige nummers op. (Lazing on a sunday afternoon en Seaside rendezvous) Op deze nummers wordt op zeer overtuigende wijze een jaren '20 sfeer nagebootst.
Het dixieland orkest in Good company wordt geheel verzorgd door gitaararrangementen waarbij de diverse blaasinstrumenten op onnavolgbare wijze worden geïmiteerd.
Het belangrijkste is eigenlijk dat behoudens het zwakke Sweet lady er alleen maar sterke songs opstaan. Deze songs zouden ook makkelijk overeind blijven zonder de (overdadig) barokke arrangementen. Queen heeft er voor gekozen om het maximale uit de toenmalige beschikbare studiotechnieken te halen. Je zou kunnen zeggen dat het een stijlkenmerk van ze is geworden, hoewel ze dit later hebben losgelaten.
Dit gepriegel in de studio, waar de latere Beatles (vanaf '66 -zeg maar) blijkbaar
wel mee weg komen, is vaak een reden om Queen te verafschuwen. Het zou te gemaakt klinken en daardoor zielloos overkomen. Maar veel platen die op het eerste gehoor kaal klinken, hebben ook dikwijls een intensieve (post)productie ondergaan en zijn in principe dus ook niet altijd authentiek.
Nu goed, ik kan zo nog wel even doorgaan. Voor mij klinkt het alsof er engeltjes tegen m'n trommelvliesjes piesen en hoe dat geluid met wat voor trucage dan ook tot stand is gekomen is, doet er dan niet meer toe.
0
geplaatst: 3 maart 2007, 20:03 uur
tomthumb schreef:
Het wordt in het algemeen gezien als het magnus opus van Queen hoewel vele fans Queen II als het hoogtepunt zien. Zoals bijvoorbeeld bij de Beatles Sgt. Pepper en bij Pink Floyd Dark side of the moon als hun hoogtepunten worden beschouwd. Terwijl ikzelf de witte dubbelaar en het debuut van Floyd veel beter vind dan de eerder genoemde platen.
Maar goed, even terug naar dit album. Natuurlijk speelt het feit dat Bohemian Rhapsody op dit album staat een grote rol maar daarnaast valt er nog veel meer moois te beleven. Zo wordt het epische The prophet's song vaak hoger aangeslagen dan Bo Rhap. Mede door het a capella middenstuk wat voor een schitterend rustpunt zorgt tussen de twee (hard) rock gedeeltes.
De diversiteit van de nummers is ook een sterk punt op dit album. Zo is de opener Death on two legs een snoeihard, bijtend nummer terwijl het heel liefelijk met een etherisch piano intro wordt ingeleid. Daarnaast staan er ook twee schitterende vaudeville-achtige nummers op. (Lazing on a sunday afternoon en Seaside rendezvous) Op deze nummers wordt op zeer overtuigende wijze een jaren '20 sfeer nagebootst.
Het dixieland orkest in Good company wordt geheel verzorgd door gitaararrangementen waarbij de diverse blaasinstrumenten op onnavolgbare wijze worden geïmiteerd.
Het belangrijkste is eigenlijk dat behoudens het zwakke Sweet lady er alleen maar sterke songs opstaan. Deze songs zouden ook makkelijk overeind blijven zonder de (overdadig) barokke arrangementen. Queen heeft er voor gekozen om het maximale uit de toenmalige beschikbare studiotechnieken te halen. Je zou kunnen zeggen dat het een stijlkenmerk van ze is geworden, hoewel ze dit later hebben losgelaten.
Dit gepriegel in de studio, waar de latere Beatles (vanaf '66 -zeg maar) blijkbaar
wel mee weg komen, is vaak een reden om Queen te verafschuwen. Het zou te gemaakt klinken en daardoor zielloos overkomen. Maar veel platen die op het eerste gehoor kaal klinken, hebben ook dikwijls een intensieve (post)productie ondergaan en zijn in principe dus ook niet altijd authentiek.
Nu goed, ik kan zo nog wel even doorgaan. Voor mij klinkt het alsof er engeltjes tegen m'n trommelvliesjes piesen en hoe dat geluid met wat voor trucage dan ook tot stand is gekomen is, doet er dan niet meer toe.
fantastische post! Ik kan me erg vinden in je beschrijving van A night at the opera. Ik ben ook blij dat je benadrukt dat Queen na de grote arrangementen voor een meer directe stijl heeft gekozen in de jaren '80. Op dat vlak blinkt The Game in mijn ogen dan weer uit. Daarna wordt het iets minder met Hot Space , the works en a kind of magic alhoewel ik vind dat ook die albums nog enkele erg goede nummers hebben en zeker erg catchy dingen zoals I want to break free, leuke popmuziek kortom.Het wordt in het algemeen gezien als het magnus opus van Queen hoewel vele fans Queen II als het hoogtepunt zien. Zoals bijvoorbeeld bij de Beatles Sgt. Pepper en bij Pink Floyd Dark side of the moon als hun hoogtepunten worden beschouwd. Terwijl ikzelf de witte dubbelaar en het debuut van Floyd veel beter vind dan de eerder genoemde platen.
Maar goed, even terug naar dit album. Natuurlijk speelt het feit dat Bohemian Rhapsody op dit album staat een grote rol maar daarnaast valt er nog veel meer moois te beleven. Zo wordt het epische The prophet's song vaak hoger aangeslagen dan Bo Rhap. Mede door het a capella middenstuk wat voor een schitterend rustpunt zorgt tussen de twee (hard) rock gedeeltes.
De diversiteit van de nummers is ook een sterk punt op dit album. Zo is de opener Death on two legs een snoeihard, bijtend nummer terwijl het heel liefelijk met een etherisch piano intro wordt ingeleid. Daarnaast staan er ook twee schitterende vaudeville-achtige nummers op. (Lazing on a sunday afternoon en Seaside rendezvous) Op deze nummers wordt op zeer overtuigende wijze een jaren '20 sfeer nagebootst.
Het dixieland orkest in Good company wordt geheel verzorgd door gitaararrangementen waarbij de diverse blaasinstrumenten op onnavolgbare wijze worden geïmiteerd.
Het belangrijkste is eigenlijk dat behoudens het zwakke Sweet lady er alleen maar sterke songs opstaan. Deze songs zouden ook makkelijk overeind blijven zonder de (overdadig) barokke arrangementen. Queen heeft er voor gekozen om het maximale uit de toenmalige beschikbare studiotechnieken te halen. Je zou kunnen zeggen dat het een stijlkenmerk van ze is geworden, hoewel ze dit later hebben losgelaten.
Dit gepriegel in de studio, waar de latere Beatles (vanaf '66 -zeg maar) blijkbaar
wel mee weg komen, is vaak een reden om Queen te verafschuwen. Het zou te gemaakt klinken en daardoor zielloos overkomen. Maar veel platen die op het eerste gehoor kaal klinken, hebben ook dikwijls een intensieve (post)productie ondergaan en zijn in principe dus ook niet altijd authentiek.
Nu goed, ik kan zo nog wel even doorgaan. Voor mij klinkt het alsof er engeltjes tegen m'n trommelvliesjes piesen en hoe dat geluid met wat voor trucage dan ook tot stand is gekomen is, doet er dan niet meer toe.
Trouwens ook een heel erg goede vraag van frankvankesteren. Ik vind dit 1 van de absolute topalbums van Queen. Voor mij zijn Queen II , Sheer heart attack , A day at the races, News of the world en Innuendo van hetzelfde niveau. Dat dit album er steeds uit gepikt wordt is voornamelijk door toedoen van de pers.
0
Bobiej
geplaatst: 17 maart 2007, 17:59 uur
Soms zijn er bands die je herontdekt. Bij mij is dat al eerder gebeurt bij Slayer en Opeth, maar nu is het Queen's beurt. Ik ben 'vroeger', zo'n 4 jaar terug, ontzettend groot Queen fan geweest, maar dan vooral van de singles. Ik kende naast de singles weinig albums, alleen de jaren '80 had ik compleet. Nu is dat niet Queen's sterkste periode, net zoals veel mensen heb ik liever Mercury zonder snor, maar in rare pakjes, lang haar, en vooral de mooie muziek, die veel sterker is dan de 'poppy' jaren '80 van de band.
Nu heb ik A Night At The Opera maar eens in mijn bezit genomen, voor mij was dit het perfecte inkomertje voor Queen; natuurlijk vanwege Bohemian Rhapsody en You're My Best Friend, wat voor mij bij de beste Queen nummers hoort, hoewel Love Of My Life (simpele tekst, maar o zo mooi) en The Prophet's Song ook zeldzaam mooie pareltjes zijn in Queen's discographie. Ook Brian May's gitaarspel is een openbaring voor mij, het klinkt niet op alle nummers even goed, maar het geluid is zeer herkenbaar en heeft zeker zijn charme.
Jammer zijn alleen de 'opvullertjes', ik vind Lazing On A Sunday Afternoon en Seaside Rendezvous niet echt geslaagt, misschien wel leuk om af en toe te horen, maar liever zet ik dan The Prophet's Song of, natuurlijk, Bohemian Rhapsody. Ik denk dat ik maar wat meer jaren '70 Queen albums ga aanschaffen, kan iemand me een goede volgorde aanraden van de '70-er albums?
4* voor dit album van Mercury en co.
Nu heb ik A Night At The Opera maar eens in mijn bezit genomen, voor mij was dit het perfecte inkomertje voor Queen; natuurlijk vanwege Bohemian Rhapsody en You're My Best Friend, wat voor mij bij de beste Queen nummers hoort, hoewel Love Of My Life (simpele tekst, maar o zo mooi) en The Prophet's Song ook zeldzaam mooie pareltjes zijn in Queen's discographie. Ook Brian May's gitaarspel is een openbaring voor mij, het klinkt niet op alle nummers even goed, maar het geluid is zeer herkenbaar en heeft zeker zijn charme.
Jammer zijn alleen de 'opvullertjes', ik vind Lazing On A Sunday Afternoon en Seaside Rendezvous niet echt geslaagt, misschien wel leuk om af en toe te horen, maar liever zet ik dan The Prophet's Song of, natuurlijk, Bohemian Rhapsody. Ik denk dat ik maar wat meer jaren '70 Queen albums ga aanschaffen, kan iemand me een goede volgorde aanraden van de '70-er albums?
4* voor dit album van Mercury en co
.
0
geplaatst: 17 maart 2007, 20:25 uur
Bobiej schreef:
Soms zijn er bands die je herontdekt. Bij mij is dat al eerder gebeurt bij Slayer en Opeth, maar nu is het Queen's beurt. Ik ben 'vroeger', zo'n 4 jaar terug, ontzettend groot Queen fan geweest, maar dan vooral van de singles. Ik kende naast de singles weinig albums, alleen de jaren '80 had ik compleet. Nu is dat niet Queen's sterkste periode, net zoals veel mensen heb ik liever Mercury zonder snor, maar in rare pakjes, lang haar, en vooral de mooie muziek, die veel sterker is dan de 'poppy' jaren '80 van de band.
Nu heb ik A Night At The Opera maar eens in mijn bezit genomen, voor mij was dit het perfecte inkomertje voor Queen; natuurlijk vanwege Bohemian Rhapsody en You're My Best Friend, wat voor mij bij de beste Queen nummers hoort, hoewel Love Of My Life (simpele tekst, maar o zo mooi) en The Prophet's Song ook zeldzaam mooie pareltjes zijn in Queen's discographie. Ook Brian May's gitaarspel is een openbaring voor mij, het klinkt niet op alle nummers even goed, maar het geluid is zeer herkenbaar en heeft zeker zijn charme.
Jammer zijn alleen de 'opvullertjes', ik vind Lazing On A Sunday Afternoon en Seaside Rendezvous niet echt geslaagt, misschien wel leuk om af en toe te horen, maar liever zet ik dan The Prophet's Song of, natuurlijk, Bohemian Rhapsody. Ik denk dat ik maar wat meer jaren '70 Queen albums ga aanschaffen, kan iemand me een goede volgorde aanraden van de '70-er albums?
4* voor dit album van Mercury en co.
Ik zou nu eerst A day at the races aanschaffen. Dat is het broertje van Opera en heeft pareltjes als 'You take my breath away' , 'the millionaire waltz' ,'White man' en 'teo torriate' erop staan.Soms zijn er bands die je herontdekt. Bij mij is dat al eerder gebeurt bij Slayer en Opeth, maar nu is het Queen's beurt. Ik ben 'vroeger', zo'n 4 jaar terug, ontzettend groot Queen fan geweest, maar dan vooral van de singles. Ik kende naast de singles weinig albums, alleen de jaren '80 had ik compleet. Nu is dat niet Queen's sterkste periode, net zoals veel mensen heb ik liever Mercury zonder snor, maar in rare pakjes, lang haar, en vooral de mooie muziek, die veel sterker is dan de 'poppy' jaren '80 van de band.
Nu heb ik A Night At The Opera maar eens in mijn bezit genomen, voor mij was dit het perfecte inkomertje voor Queen; natuurlijk vanwege Bohemian Rhapsody en You're My Best Friend, wat voor mij bij de beste Queen nummers hoort, hoewel Love Of My Life (simpele tekst, maar o zo mooi) en The Prophet's Song ook zeldzaam mooie pareltjes zijn in Queen's discographie. Ook Brian May's gitaarspel is een openbaring voor mij, het klinkt niet op alle nummers even goed, maar het geluid is zeer herkenbaar en heeft zeker zijn charme.
Jammer zijn alleen de 'opvullertjes', ik vind Lazing On A Sunday Afternoon en Seaside Rendezvous niet echt geslaagt, misschien wel leuk om af en toe te horen, maar liever zet ik dan The Prophet's Song of, natuurlijk, Bohemian Rhapsody. Ik denk dat ik maar wat meer jaren '70 Queen albums ga aanschaffen, kan iemand me een goede volgorde aanraden van de '70-er albums?
4* voor dit album van Mercury en co
.Dan zou ik voor 'Sheer heart attack' gaan. Voor mij het eerste absolute superalbum van Queen. 'Killer queen' is natuurlijk reuze bekend maar er staan tal van prachtige nummers van harde rock tot heel intieme liedjes zoals 'dear friends'.
Na deze albums waar de muziek voorzien is van veel franjes zou ik voor het wat ruwere 'News of the world' gaan. Roger en Brian zingen hier enkele nummers op en die klinken geweldig!Bovendien zijn 'It's late' en 'My melancholy blues' fantastische nummers. Mijn persoonlijk lievelingsalbum.Op dit album staan ook de nummers 'We are the champions' en 'We will rock you'. Een album met enkel die 2 nummers zou al geniaal zijn en hier krijg je er nog 9 nummers bij
Vervolgens, indien je nog meer in Queen geinteresseerd raakt zou ik Queen en Queen II aanschaffen. Op die 2 albums leert Queen heel veel bij: wat productie betreft, wat songwriting betreft, freddie als zanger,...Queen II heeft een ongepolijste Bohemian Rhapsody in de vorm van 'The march of the black Queen'. Voorts is er ook nog Jazz ,dat ik iets minder vind dan de andere door enkele mindere nummers. Dat is een beetje een twijfelgeval:sommigen zijn er compleet zot van terwijl anderen er niet van willen weten.Ik hoop dat dit stukje nuttig is voor jou:-)
0
geplaatst: 22 maart 2007, 16:01 uur
Toon1 schreef:
Ze kunnen ook niet kiezen welke stijl ze nu willen aanhouden, dus kopiëren ze maar wat (progrock)bands. Freddie Mercury is misschien wel één van de beste zangers ooit (dat geef ik toe), maar ik kan zijn stem niet aanhoren. En dan zijn er ook nog de andere bandleden die proberen te zingen, wat ze beter niet hadden gedaan. Op "I'm in Love With My Car" proberen ze dan toch nog enige vorm van masculiniteit te tonen, en dat mislukt ook al helemaal (de teksten bereiken een dieptepunt hier). Het enige pluspunt is gitarist Brian May. Typisch hersenloos classic rock plaatje; typisch plaatje dat je goed vind als je 8 jaar bent, om uiteindelijk tot inzicht te komen als je ouder en wijzer wordt. 0.5*
Ze kunnen ook niet kiezen welke stijl ze nu willen aanhouden, dus kopiëren ze maar wat (progrock)bands. Freddie Mercury is misschien wel één van de beste zangers ooit (dat geef ik toe), maar ik kan zijn stem niet aanhoren. En dan zijn er ook nog de andere bandleden die proberen te zingen, wat ze beter niet hadden gedaan. Op "I'm in Love With My Car" proberen ze dan toch nog enige vorm van masculiniteit te tonen, en dat mislukt ook al helemaal (de teksten bereiken een dieptepunt hier). Het enige pluspunt is gitarist Brian May. Typisch hersenloos classic rock plaatje; typisch plaatje dat je goed vind als je 8 jaar bent, om uiteindelijk tot inzicht te komen als je ouder en wijzer wordt. 0.5*
Wat zit jij toch te lallen man? Dit is helemaal geen typisch classic rock plaatje! En Queen heeft nooit andere bands gekopieerd. Hier en daar klinken ze misschien eens als een andere band, maar dat is dan omdat ze zo'n breed spectrum aan muzikale stijlen uitgeprobeerd hebben. Een teken van lef en creativiteit!
Op hun allereerste album klinkt wat van hun adoratie voor Led Zeppelin door, maar dan nog weten ze op die plaat al een unieke sound neer te zetten.
Voor mij is het jaren 70 werk van Queen ongeevenaard. Er zit zoveel "muziek" in hun muziek, hehe, als ik hiermee kan duidelijk maken wat ik bedoel. Meer dan een Genesis, Led Zeppelin, The Beatles of wie dan ook (ook al zijn dat ook allemaal voortreffelijke bands he!)
0
Bobiej
geplaatst: 25 maart 2007, 15:04 uur
Queenlive schreef:
Dan zou ik voor 'Sheer heart attack' gaan. Voor mij het eerste absolute superalbum van Queen. 'Killer queen' is natuurlijk reuze bekend maar er staan tal van prachtige nummers van harde rock tot heel intieme liedjes zoals 'dear friends'.
Na deze albums waar de muziek voorzien is van veel franjes zou ik voor het wat ruwere 'News of the world' gaan. Roger en Brian zingen hier enkele nummers op en die klinken geweldig!Bovendien zijn 'It's late' en 'My melancholy blues' fantastische nummers. Mijn persoonlijk lievelingsalbum.Op dit album staan ook de nummers 'We are the champions' en 'We will rock you'. Een album met enkel die 2 nummers zou al geniaal zijn en hier krijg je er nog 9 nummers bij Vervolgens, indien je nog meer in Queen geinteresseerd raakt zou ik Queen en Queen II aanschaffen. Op die 2 albums leert Queen heel veel bij: wat productie betreft, wat songwriting betreft, freddie als zanger,...Queen II heeft een ongepolijste Bohemian Rhapsody in de vorm van 'The march of the black Queen'. Voorts is er ook nog Jazz ,dat ik iets minder vind dan de andere door enkele mindere nummers. Dat is een beetje een twijfelgeval:sommigen zijn er compleet zot van terwijl anderen er niet van willen weten.
Ik hoop dat dit stukje nuttig is voor jou:-)
(quote)
Ik zou nu eerst A day at the races aanschaffen. Dat is het broertje van Opera en heeft pareltjes als 'You take my breath away' , 'the millionaire waltz' ,'White man' en 'teo torriate' erop staan.Dan zou ik voor 'Sheer heart attack' gaan. Voor mij het eerste absolute superalbum van Queen. 'Killer queen' is natuurlijk reuze bekend maar er staan tal van prachtige nummers van harde rock tot heel intieme liedjes zoals 'dear friends'.
Na deze albums waar de muziek voorzien is van veel franjes zou ik voor het wat ruwere 'News of the world' gaan. Roger en Brian zingen hier enkele nummers op en die klinken geweldig!Bovendien zijn 'It's late' en 'My melancholy blues' fantastische nummers. Mijn persoonlijk lievelingsalbum.Op dit album staan ook de nummers 'We are the champions' en 'We will rock you'. Een album met enkel die 2 nummers zou al geniaal zijn en hier krijg je er nog 9 nummers bij
Vervolgens, indien je nog meer in Queen geinteresseerd raakt zou ik Queen en Queen II aanschaffen. Op die 2 albums leert Queen heel veel bij: wat productie betreft, wat songwriting betreft, freddie als zanger,...Queen II heeft een ongepolijste Bohemian Rhapsody in de vorm van 'The march of the black Queen'. Voorts is er ook nog Jazz ,dat ik iets minder vind dan de andere door enkele mindere nummers. Dat is een beetje een twijfelgeval:sommigen zijn er compleet zot van terwijl anderen er niet van willen weten.Ik hoop dat dit stukje nuttig is voor jou:-)
Ik heb nu 'A Day At The Races' op mijn pc staan, ik moet eerlijk zijn; hij valt ietwat tegen... Tie Your Mother Down is natuurlijk een hardrock nummer van hier tot Tokio, maar daar tegenover staan zeiknummers als Good Old Fashioned Loverboy en Somebody To Love. Ik ga dan maar eens voor Sheer Heart Attack
.
0
geplaatst: 25 maart 2007, 16:06 uur
Dat zijn juist goede nummers, vind ik dan .
Over dit album, het is erg goed, en divers, en lekkere Kitsch. Oftewel, gewoon goed. Ik ben trouwens wel van plan om dit album uit mijn top10 te verwijderen, want ik ben dingen tegengekomen die ik een stuk mooier vind dan dit album . Maar goed, die 4* blijft staan.
. Over dit album, het is erg goed, en divers, en lekkere Kitsch
. Oftewel, gewoon goed. Ik ben trouwens wel van plan om dit album uit mijn top10 te verwijderen, want ik ben dingen tegengekomen die ik een stuk mooier vind dan dit album . Maar goed, die 4* blijft staan.
0
Bobiej
geplaatst: 25 maart 2007, 23:16 uur
'T zal zijn dat ik ze vroeger teveel gehoord heb; toen ik een rasechte Queen fan was (met mijn 10 jaren
). Maar hard rockende Queen nummers als Tie Your Mother Down gaan er natuurlijk altijd in!
0
geplaatst: 26 maart 2007, 18:32 uur
Bobiej schreef:
Ik heb nu 'A Day At The Races' op mijn pc staan, ik moet eerlijk zijn; hij valt ietwat tegen... Tie Your Mother Down is natuurlijk een hardrock nummer van hier tot Tokio, maar daar tegenover staan zeiknummers als Good Old Fashioned Loverboy en Somebody To Love. Ik ga dan maar eens voor Sheer Heart Attack.
Ik vind nochtans dat Tie your mother down live nog veel beter klinkt (quote)
Ik heb nu 'A Day At The Races' op mijn pc staan, ik moet eerlijk zijn; hij valt ietwat tegen... Tie Your Mother Down is natuurlijk een hardrock nummer van hier tot Tokio, maar daar tegenover staan zeiknummers als Good Old Fashioned Loverboy en Somebody To Love. Ik ga dan maar eens voor Sheer Heart Attack
.Ik vind de andere 2 nummers die je daar noemt echte toppertjes maar dat is natuurlijk een kwestie van smaak. Zeiknummers zou ik ze nooit noemen aangezien ze geweldig goed in elkaar zitten en getuigen vaan een reuzegrote muzikaliteit.* denotes required fields.