Queen - A Night at the Opera (1975)

Wellicht het meest briljante Brian May stuk ooit.Komen we weer op het slim gebruik maken van de mogelijkheden die de groep voor handen had.Het is 1 brok magie wat hier gebeurd.
Dat ze het nog live hebben gespeeld is bewonderingswaardig.Het is bijna niet te doen.Na een jaar of 3 hebben ze het niet meer in de set opgenomen.

ik heb deze laatst als LP gekocht.
kan het toch niet laten om af en toe een LP te kopen
en nu ik weer een platenspeler heb (met USB) kan
ik er ook weer na luisteren.
Geweldig album met het hoogtepunt Bohemian Rhapsody.

Na even geluisterd te hebben, kan het me niet echt bekoren.
Pluspunten:
Death on Two Legs
'39
The Prophet's song( beste song op de cd)
Bohemian Rhapsody
Middenmoot: Good Company( doet me denken aan een Beatles nummer)
Minpunten:
de rest.

Kortom Cloud heeft niets met Engelse humor, auto's en lekkere wijven

Dat komt nog wel goed

Misschien heeft Cloud wel gewoon een heerlijke smaak

Ook ik vind dit album helemaal niet zó geweldig. De hoogtepunten vind ik vrij schaars. Nee, Queen is niet aan mij besteed.

Die is goed, hehe
Engelse humor vind ik tof. Met auto's heb ik echt helemaal niets. Lekkere wijven heb ik niets op tegen hoor.
Even to the point, ik zie Queen toch liever progrocken en experimenteren. Wat is de reden tot de verandering naar (soms wat nichterige) pop?

Ik ook. De reden is dat de pijp na vijf zes albums leeg begon te raken, Mercury ontdekte rond (ik meen) '76 z'n echte geaardheid, verbrak z'n relatie met Mary Austin en stortte zich gaandeweg steeds meer op de meest extravagante feestjes. De inderdaad soms nogal nichterige nummers van Mercury vanaf de jaren tachtig zijn hier een afspiegeling af. Ook bij een gebrek aan beter zullen we maar zeggen. Overigens totaal niet mijn ding.

Hoewel ik ook veel meer waarde hecht aan hun oude werk, kan ik enkel veel respect hebben voor wat deze band heeft gepresteerd. Wanneer ze met hun Queen II sound de jaren 80 in waren gegaan waren ze niet ver gekomen. Ze hebben de overgang naar de jaren 80 overleefd, ze hebben zich aangepast aan die tijd en zijn muzikale conventies om zo nog eens 10 jaar mee te kunnen. Het toont enkel hun veelzijdigheid. Genesis is ook zo'n band die deze overgang goed heeft doorstaan, zij hadden ook niet met hun progsound kunnen overleven.
Of je het zelf kwalitatief beter of minder vindt doet hier absoluut niet ter zake, de band gaat enkel met de tijd mee, zoals alleen echt goede bands dit kunnen..

Prachtige post. Je hebt het volledig bij het rechte eind!

Je mag anders niet verwarren met slechter. Uiteindelijk waren de mannen van Queen echte artiesten. Ze deden iets en gingen dan verder zonder in het verleden te blijven hangen. Dat vergt toch ook lef. En het zorgt ervoor dat je blijft bestaan zoals fluidvirgo terecht aangeeft.

Dat dit album er steevast wordt uitgeplukt als HET Queen album is omdat journalisten nood hebben aan vakjesdenken. iedere band moet 1 beste, belangrijk album hebben(ik denk eerlijk gezegd anders over muziek). Queen heeft andere albums die ik even goed vind. News of the world, Sheer heart attack en innuendo bijvoorbeeld.

Death On Two Legs en Prophet's Song benaderen toch griezelig dicht de grens der pure genialiteit....

Vandaag m'n nieuwe Japanse mini-dinges-versie van deze in m'n auto laten knallen.

Dat intro van Death... alleen al...
Alsof Dracula himself uit z'n graf herrijst.

Freddie had flink de smoor in over een Manager die de groep flink wat geld door de neus had geboort.
De groep begon steeds beter te verkopen,maar zag er zelf weinig van terug.Pas toen John Reid het managment ging doen,ging het financieel de goede kant op met de 4 leden.
Death On Two Legs is dus duidelijk een flinke sneer naar de toenmalige regelaar.Zelden zo'n scherpe cynische tekst gehoord van Mercury.
Ik vind het nog steeds 1 van hun betere nummers.

Feel good, are you satisfied?
Do you feel like suicide? (I think you should)

Ik ben blij dat deze meneer nooit boos op me heeft kunnen worden!

heb deze op vinyl en ik kan het niet laten om steeds die B-kant op te leggen: één vloeiend verhaal opgebouwd uit 4 epossen, elk subliem in zijn eigen stijl (sta mij toe God save the queen als een eindgeneriek te beschouwen en dus niet bij de epossen te rekenen).

4,5* en vast en zeker een muze voor muse.

In de docu Champions of the World, zie je een snippet van een interview met Jack Nelson, hun manager uit de early days, waarna wordt overgeschakeld naar een fragment van een live optreden. En een keer raden welke song

Beetje veel eer voor Good Company m.i., maar da's ook een heel aardig nummertje.

heel goed album maar vooral LOVE OF MY LIFE en natuurlijk bohemian rhapsody.Andere Geweldige nummers zoals seaside rendez-vous, '39, death on two legs en you're my best friend maken dit een plezier om naar te luisteren en 4,5 sterren waard

Het moment supreme voor Queen. Een knaller van jewelste, en het album zette Queen gelijk in 1 klap voor altijd in de muziek historie.

Over de gehele linie een sterk album, met misschien als enige song die een beetje onder de maat is Sweet lady. Persoonlijk vind ik de Prophet Song en het folk-achtige, maar hele mooie "39 de top stukken op dit album, naast Bohemian Rhapsody natuurlijk.

Het verhaal gaat, dat producer Roy Thomas Baker het album opnam met de meters in het rood, om een zo vol mogelik geluid te hebben.Op vinyl en CD.

Ahh...A Night At The Opera...een klassieker die niet mag ontbreken in je platenkast.
Unieke composities, zoals The Prophet's song (een van mijn favo Queen nummers) of zoals May in zn eentje op gitaren een volledige brassband imiteert in Good Company.
De geschiedenis van BoRhap is bekend.....
De speciale uitgave met dvd met de making of kan ik aanraden.

Fantastisch album met naar mijn mening alleen maar hoogtepunten! Toppers zijn BoRhap en The Prophet Song.

5*

Ook een echte klassieker uit de winkel van Queen. Heel goed album dit met ook veel variatie, maar niet zo goed als Queen 2 vind ik, maar komt in de buurt. Samen met het album Queen 2 en Innuendo, de 3 klassiekers die Queen afgeleverd heeft. Hoewel het eerste album, Sheer Heart Attack en A day At the Races ook erg goede albums zijn van Queen, zou ik ze niet als klassiekers willen bestempelen zoals de eerder door mij genoemde 3 albums. Als je van Queen houd dan is deze niet te missen en moet je deze uiteraard org in huis halen.

Mensen, op dit album staat het allerbeste nummer van Queen. En het is niet Bohemian Rhapsody. Als de top 2000 allertijden ook bestond uit nummers die niet op single zijn uitgebracht.....stond 'the Prophet's Song' bovenaan. Echt, wat een magistraal nummer.

Misschien voor jou, maar zelfs hier staat dit nummer niet bovenaan, laat staan bij een grootste gemene deler lijst.

Of je moet gewoon je zin hebben dat kan ook nog natuurlijk . Gewoon een erg wisselend en org album deze alltime klassieker van Queen, met erg veel verschillende soorten van nummers. Dit draai ik nog wel eens, itt de radio nummers die ik ook altijd verder skip.

Het album trapt af met Death on Two Legs, waarvan ik niet snap dat iedereen het zoon geweldig nummer vind. Zo hard is het allemaal niet. Het is gewoon een pop nummer waarin ze zingen hoe boos ze wel niet zijn op hun manager. Niet echt mijn ding dus.

Hierna komt Lazing on a Sunday Afternoon die me doet denken het andere misbaksel dat ook op deze plaat staat namelijk: Good Company, hoe kan zulke troep op een album terecht komen?
Door deze twee nummers alleen al word door mijn persoonlijk de prijs van beste albums door hun neus heen geboord.

Jahaaa, nu zal je denken dat ik zo de hele plaat ga afbranden maar dat valt wel mee, ik vind I'm in Love with My Car een goed nummer. Ik vond de stem van Roger Taylor altijd al gaaf, en was ook goed voor nog een andere top rocksong op de eerste plaat genaamd Modern Times Rock 'N' Roll.

Hierna komen er nog wel twee behoorlijke nummers langs.
You're My Best Friend & '39 die ik nog wel redelijk kan verteren.
Vooral het die laatste vind ik wel goed.


Sweet Lady vind ik dus ook weer helemaal de plank misslaan.

Seaside Rendezvous vind ik een nummer die goed is voor een herfst zondagmiddag met een klein zonnetje en een bakje thee na een flinke wandeling.

The Prophet's Song is echt een kei gaaf nummer, met vind ik een soort van dikke middelvinger naar Pink Floyd. Hierover is ook al genoeg geschreven.

Nog eentje voor het lijstje dikke bagger/kopieer maar raak: Love of My Life

Ik bespaar mensen Good Company nog maar een keer.
Bohemian Rhapsody all time klassieker, waarvan ik nooit kippenvel op mijn armen krijg van Emotie, gewoon middelmatig dus.

God Save the Queen, een wel leuke Outro Aka Engels volkslied?

Al met al een zeer afwisselend album, waar op dikke troep staat met af en toe een leuk riedeltje. Ik snap alleen bij mijn god niet waarom iedereen dit de hemel in prijst. een mooie 2,5* voor dit album.

Edit:Ik was met Seaside Rendevous in de war met een ander nummer van Queen.
Deze vind ik ook dikke crap

???? natuurlijk kan het je smaak niet zijn, maar je zou Good Company toch op zn minst moeten kunnen waarderen om de compositie en zeker het feit dat alle instrumenten door Brian dmv gitaren zijn gecreëerd.
Verder vind ik het juist van Queen gewaagd om af te wijken van het standaard rock album werk en een palet te schilderen met rock, opera, klassiek en cabareteske nummers.

A Night At The Opera vind ik Queens creatiefst geslaagde werkje. . Het is een prachtig gemaakt album met een mix van allerlei stijlen, maar dat moet je wel 'aankunnen'. Het is erg 'over the top' (daarin zijn ze goed geslaagd), maar af en toe beluister ik het weer en is er steeds iets wat mij er van weerhoudt om het album zelf te kopen. Misschien komt het er nog eens van.

Nou ja aangezien ik dat nummer niet zoveel aan vind het ik er niet zo veel waardering voor. Al zou het allemaal met een triangel gemaakt worden.

Het komt er niet van....