Queen - A Night at the Opera (1975)

Zonder deze discussie naar wat mijns inziens het beste album van The Beatles is, te willen verschuiven is er natuurlijk een zeer klein verschil tussen het beïnvloed worden en het kopiëren van.

Maar het verschil is er wel

Er is wel degelijk een verschil. Je kan A: Andere artiesten LETTERLIJK kopieëren. En B: Stijlen spelen met een EIGEN GELUID eraan.

Uiteraard is er een verschil, maar ik wilde hiermee zeggen dat het verschil tussen beide vaak zeer subjectief is.
Maar goed, we dwalen af.

In dat geval kopieerde Queen niemand, want het klinkt onmiskenbaar als Queen

Klopt, maar wat is niet subjectief aan muziek ?



Tja, moet ik dan punten geven omdat Freddie Mercury zijn stem behield en niet verandere (= kopieëerde) ?

Iemands stem is niet het enige wat het geluid van een band bepaalt, Toon1.

Het is bovendien echt onzin om te zeggen dat Queen alleen maar kopieert. Dan kan je ook zeggen (wat overigens onzin zou zijn) dat The White Album een verzameling kopietjes is.
Back in the USSR is wel heel erg rock 'n roll, martha my dear lijkt direct uit een stomme film overgenomen, yer blues is wel heel erg blues. enz enz.
Elke band is nou eenmaal beinvloed door andere muzikanten (ze hebben per slot van rekening de muziek niet zelf uitgevonden).

P.S. : white album

Niet vreemd dus dat ik Muse ook al zo geweldig vind.. Hoewel 'camprock' een woord is dat ik niet bij Muse vind passen, hoor. Bombastisch des te meer...

Om nog even door te gaan op de "kopieerdiscussie": Queen heeft inderdaad veel dingen van anderen gebruikt, maar elke geniale kopie kan een waardevol origineel worden, en in het geval van Queen (én Muse ) lijkt me dat het geval.
Wanneer je een Queenplaat opzet, weet je metéén dat het een Queenplaat is (quote van Paul McCartney trouwens...), en dat is zeker niet alleen te danken/wijten aan de stem van Mercury. De gitaarsound van May is uniek, de stem van Taylor in de koortjes onmisbaar, en de drumsound op de oudere albums - t/m The Game denk ik - is ook heel bepalend (alle faders diep in het rood, want die trommels scheuren bijna uit hun voegen, )

Je snapt het niet. Queen kopieëert de hele Prog-rock scene die al minstens zeven jaar aan de gang was! De Beatles kopieëerden niets, ik ken niemand die voor 1968 een album had gemaakt dat lijkt op the White Album . De Beatles zorgden (wel niet per se als eerste) voor een nieuwe richting, van psychedelische muziek terug naar back-to-basics, terwijl Queen de populaire gangbare stijlen van de afgelopen jaren kopieëert.

Dat kun jij nu juist niet beoordelen, gezien je leeftijd. Nogmaals, ik heb geen problemen met een halve ster, en je mag het rustig een rukplaat vinden, maar ik kan je verzekeren dat Queen toen dit album uitkwam een ware sensatiegolf veroorzaakte. Zo over the top, en tegelijk zo vol zelfrelativering - iets wat vaak over het hoofd wordt gezien in discussies over Queen - dat men woorden tekort kwam. Uiteraard wordt er geciteerd, het genie van bands als Led Zeppelin en Black Sabbath hing over elke rockband in die tijd, maar Queen gaf er een eigen wending aan en leek alleen op Queen.

Het was EEN voorbeeld. Het is niet de bedoeling dat ik een lijstje ging maken met dingen de het geluid van een band bepalen...



Iédere band heeft zijn eigen sound, maar dat betekent nog niet dat ze niet kopieëerden.

Ik herhaal wat ik al eerder heb gezegd:

Ik krijg trouwens ook altijd de indruk dat mensen (of de gemiddelde classic-rock fan?) die zeggen dat Queen belangrijk, geweldig en revolutionair is niet diep graven wat andere muziek (van die tijd) betreft (Wat hun mening over Queen dan ook verklaart + de sensatiegolf)

En nogmaals: mijn leeftijd heeft er niets mee te maken. Het is niet per se dat iemand die ouder is meer kennis heeft van oudere muziek. (Wat ook niet wil zeggen dat iemand die jonger is per se meer kennis heeft ).

Helemaal mee eens, ik heb het ook niet over je smaak (fraaie top 10 ), maar over de impact van dit album destijds. Dat heb ik meegemaakt, jij niet. That's all

Ik reageerde trouwens eerste instantie alleen maar op een post dat iemand die dit album een lage score geeft niet zou mogen stemmen... Toen heb ik ook er maar even bijgezet waarom ik dit album niks vind. Als jullie dit album graag beluisteren is daar niets mis mee, iedere persoon heeft zijn smaak , we luisteren nu eenmaal allemaal naar verschillende dingen .

In elk geval bedankt voor een leuke discussie, haha!

Grafmat schreef: "Wanneer je een Queenplaat opzet, weet je metéén dat het een Queenplaat is (quote van Paul McCartney trouwens...), en dat is zeker niet alleen te danken/wijten aan de stem van Mercury. De gitaarsound van May is uniek, de stem van Taylor in de koortjes onmisbaar, en de drumsound op de oudere albums - t/m The Game denk ik - is ook heel bepalend (alle faders diep in het rood, want die trommels scheuren bijna uit hun voegen)"

Misschien is dat wel weer maar iets herkenbaars hoeft niet per se goed/vernieuwend te zijn. May heeft een eigen stijl, dat ben ik met je eens. Maar de herkenbaarheid komt ook voor een deel omdat hij vrijwel alles met hetzelfde type gitaar speelt. Een veelzijdige gitarist kun je het niet bepaald noemen. Die CBE toevoeging van hem vindt ik dan ook ronduit belachelijk. In Engeland worden de lintjes blijkbaar net zo makkelijk uitgedeeld als bij ons.

Vreemde manier van discussie voeren houd je erop na. Ik heb niet geschreven dat je geen lage score zou mogen geven aan dit album. Het ging over het stempatroon van op één dag allerlei platen zo laag mogelijke cijfers geven.
Overigens had jij toen nog stem geen uitgebracht dus dat je je voelde aangesproken door wat ik had geschreven, heb je over jezelf afgeroepen. Vervolgens worden mij ook nog eens superioriteitsgevoelens toegedicht, terwijl jij zelf dingen schrijft als 'je begrijpt het niet' en liefhebbers van dit album als 8-jarigen kwalificeert die maar eens wijzer moeten worden.
Tevens is het hele White album argument en het wel of niet kopieëren op onjuistheden gebaseerd. Zelfs de Beatles waren niet vies van jatwerk. Dat hebben ze ook ook gewoon toegegeven. Met dit soort argumenten heb je dus nog steeds niet je lage stem kunnen motiveren en kun je het vermoeden niet wegnemen dat je gewoon anti-Queen en in het bijzonder anti-Mercury bent.

Ik had mijn stem wél al uitgebracht toen; drie maanden voor jij dat bericht postte . En ik kon niet afleiden dat je het had over op één dag een heleboel lage cijfers scores zetten . Maar ik vind het trouwens niet meer dan normaal dat ik er op reageer (het was toch bedoelt op 0.5-stemmers?)



Ok, hier heb je gelijk, ik overdreef.



Ten eerste is kopieëren en invloeden volkomen subjectief, en ten tweede hebben Queen of the Beatles niet gejat, maar heeft Queen gekopieëerd (wat nog altijd iets anders is). Ten derde is het hier niet een Beatles-discussie.

En Queen is inderdaad mijn minst favoriete groep (noem me dan maar Anti-Queen ), maar ik ben niet Anti-Mercury ofzo (waarom denk je dat?). Ik hoor zijn stem helemaal niet graag maar dat neemt niet weg dat hij één van de beste zangers is die er zijn. En als ik eerlijk moet zijn verdient dit album zeker wel een voldoende, maar die 0.5* geeft aan hoeveel ik van dit album kan genieten of hoe graag ik er naar luister (en neen dat gaat niet veranderen ).

Fout van mij! Het is natuurlijk 2006. Ik moet stoppen in het verleden te leven.

Maar eh, jij bent zelf toch over The Beatles begonnen? Misschien moeten we daar maar verder discussiëren.

Klopt, maar dat was louter als voorbeeld bij een stelling

Vooral van zichzelf Je komt vaak dezelfde gitaarpatroontjes tegen bij de fab 4 in verschillende nummers, maar dat mag natuurlijk..

Ik kwam eigenlijk voor het eerst in contact met Queen op de dag dat Mercury overleed. Ik was toen 11 jaar en ’s avonds was er uiteraard een programma op tv met een half uur liedjes. Het waren de bekende hits (vooral uit de 80’er jaren), maar desalniettemin was ik meteen verkocht. In twee á drie jaar tijd kocht ik de gehele collectie op bandjes en daarna een voor tweede keer, maar dan op cd. De meeste Queen cd’s liggen inmiddels gewoon ergens onderin de kast. Doordat ze onafgebroken op stapel liggen zijn ze zelfs niet in staat stof te vangen…

Drie Queen cd’s liggen echter op de bovenste plank en komen zodoende toch nog af en toe in mijn cd speler terecht. De eerste hiervan is het fantastische Queen II, ook de officiële afsluiter Innuendo kan mij op z’n tijd een warm gevoel bezorgen. Maar de bekendste cd van Queen, met het ‘magische’ Bohemian Rhapsody, A Night At The Opera, behoort nog steeds tot mijn favorieten en staat als enig Queen werk in mijn MP3 lijst op de computer.

A Night At The Opera begint met een kort intro van snelle piano met daar doorheen een echoënde gitaar met een hoop noise. Na 38 seconden komt het nummer echt op gang en hoor je een mooie compositie van gitaar en piano en een Freddie die goed bij stem is. Dit nummer is al 30 jaar oud maar staat nog steeds als een huis! Geweldig.

Hoe ziet de rest van A Night At The Opera er uit? Het is een cd met af en toe een gebrekkige samenhang, maar wel eentje met vele ijzersterke nummers. Wat een verademing met het latere werk! A Night At The Opera bevat twee compositorische pareltjes die maar weinig gemaakt zijn in de geschiedenis van de muziek: The Prophet’s Song en uiteraard Bohemian Rhapsody. Deze twee nummers, respectievelijk 8:20 en 5:54 min, bevatten een combinatie tussen inventiviteit, compositorische kwaliteiten en productionele helderheid die maar zelden vertoond wordt. Maar er is meer te genieten: wat te denken van het prachtig’39 waarin May het onderhand in zijn eentje klaarspeelt om slechts met akoestische gitaar, drums en minieme achtergrondkoortjes de luisteraar boeiend te verhalen over lang vervlogen tijden.

Genoeg lofzang. Heeft dit album ook nog zwakke punten: ja. Het rockende Sweet Lady valt uit de toon op dit coherente album en samen met I’m in love with my car verbreekt het eigenlijk de sfeer die door de rest neergezet wordt. Drukt dat de pret? Nee, niet echt. Een dankbetuiging voor dit meesterwerk is meer op zijn plaats. De Queen van deze jaren zal altijd mijn respect blijven houden en A Night At The Opera zal nog lange tijd een apart plekje in mijn hart en cd-kast reserveren.

Ik weet nog goed dat ik stinkend jaloers was op een vriend van mij die deze had en ik niet.

Na een lange tijd nog eens beluisterd. Het is allemaal zeer behoorlijk.
Hoogtepunten:

Death on 2 legs
you're my best friend
love of my life
bohemian rhapsody

De plaat gaat hiermee nooit tot de superfavorieten behoren , maar ik denk dat queen betere platen in huis heeft
3,5 sterren dat is behoorlijk goed toch

Bijzonder lichtgeraakte Queen-fans: u kunt misschien even beter niet verder lezen...

Ik WALG namelijk van Queen... de verschrikkelijke dramatiek(van vooral Freddy Mercury)..de nichterige toneelstukjes..de stemmetjes..de aan elkaar geplakte stukjes melodieeen zonder één geheel te vormen..ik vind het 3 x niks. Ik kan er gewoon niet naar luisteren, ik kan er geen plezier of enige andere emotie dan irritatie aan afleiden. Ik heb het vaak geprobeerd, maar het lukt niet..
Het is in mijn ogen gewoon geen muziek, het heeft voor mij niks van de oorsprong ervan in zitten die vele klassieke rockmuzikanten wel hadden..Queen valt voor mij gewoon buiten de boot

Ik wil natuurlijk niemand de liefde voor deze muziek ontnemen maar kan iemand mij misschien "leren" of op zijn minst vertellen wat er leuk aan is? Ik vind het namelijk irritant om steeds van mijn favoriete radiozender City-FM weg te moeten zappen als er een nummer van Queen gespeeld wordt..

overigens: ik ben neit zo flauw om een 0,5 te geven hoor...ik heb namelijk neit het hele album een luisterbeurt gegeven en ik zou het heel respectloos vinden als iemand mijn favoriete plaat zonder hem aandachtig te beluisteren een lage beoordeling gaf dus..

Een 0.5 geven is niet flauw.
Een 0.5 geven zonder te luisteren is wel flauw.
Dat is iets anders

Ik beschouw mezelf niet als bijzonder lichtgeraakt, maar voel me nu toch enigszinds beledigd. Als je Queen zo erg vind dat je er altijd van wegzapt kan ik jou waarschijnlijk niet meer 'bekeren'. Maar om te zeggen dat het 'gewoon geen muziek' is en slechts aan elkaar geplakte stukjes zijn, nee.

Juist op A Night at the opera valt het vind ik ook wel mee met de verschillen binnen nummers, Bohemian Rhapsody, The Prophet's Song hebben natuurlijk wel heel verschillende stukken.
En juist dat theatrale is wat mij erg aanspreekt, maar dat is natuurlijk een persoonlijke kwestie.
Maar als je naar bv '39, Love of my Life en Seaside Rendezvous luistert kan je toch niet zeggen dat dat geen muziek is. Sterker nog: in mijn ogen zijn het pareltjes die behoren tot het beste wat er in de popmuziek is gemaakt.

queen is altijd goed voor discussies....als ik bovenstaande stukjes lees blijkt dat je dit met hart en ziel verdedigd(soms op het militante af),of er spontaan van gaat braken. Ik herken dit laatste.....

Ik sta open voor allerlei muziek, en vrienden die muzikant zijn, zeggen dat queen qua techniek,stijl, blabla echt goed zijn, maar ik heb van Queen en met name van BR altijd een ongelofelijke afkeer gehad.....Het schijnt dat ik als kind spontaan begon te brullen als freddie op tv kwam

Deze plaat die voor zoveel trauma's heeft gezorgd krijgt dan ook als enige plaat in de MuMe een 0,5. Normaal vind ik het niet relevant om lager dan een 3 te geven maar mijn psychiater heeft het advies gegeven dat ik hier maar eens een daad moest stellen Hij vind het ook niks! (geintje)

Muziek is emotie.....Queen is overdreven edelkitsch in mijn ogen. Dit is MIJN mening en ik gun iedere Queen fan zijn of haar mening .

Ik wilde toch even tekst en uitleg geven bij deze weloverwogen 0,5 ......discussie's over deze keuze zijn in mijn ogen dan ook zinloos .

...dus je kent van deze plaat alleen Bohemian Rhapsody?

ik schreef: 'met name BR.'.. Dit o.a. omdat dit nummer overdreven fanatiek allerlei lijstjes ingestemd wordt. zie b.v. ook wie dit album inzijn top 10 lijst heeft gezet Ik heb het nog niet nagekeken maar ik durf er wat om te verwedden dat ze nog meer platen van Queen in hun lijst hebben staan....alsof er niks anders is.

Ik heb deze lp in huis (ook nog een live lp),gekocht op een rommelmarkt ,omdat ik werkelijk wilde proberen de "magie"hiervan te ontdekken...

sommige liedjes zijn wel aardig maar ze ontstijgen naar mijn beleving nooit de middelmaat...

aardige liedjes zijn meer waard dan een 0,5*