menu

Iron Maiden - Senjutsu (2021)

mijn stem
3,77 (105)
105 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Metal
Label: Parlophone

  1. Senjutsu (8:20)
  2. Stratego (4:59)
  3. The Writing on the Wall (6:13)
  4. Lost in a Lost World (9:31)
  5. Days of Future Past (4:03)
  6. The Time Machine (7:09)
  7. Darkest Hour (7:20)
  8. Death of the Celts (10:20)
  9. The Parchment (12:39)
  10. Hell on Earth (11:19)
totale tijdsduur: 1:21:53
zoeken in:
avatar van Maximusic
steffen Haha grappige vergelijking The Writing on the Wall heeft een beetje een country/folk sfeertje. Wel het meest toegankelijke nummer van de plaat, beetje "simpel" (qua luisterervaring) maar wel effectief, de spanningsopbouw en de gitaarsolo's van dat nummer vind ik wel erg sterk.

Verder mijn eerste ervaring met de plaat; Ik dacht ik ken Maiden inmiddels wel, ik kan vast al die nummers snel bevatten, maar na de eerste luisterbeurt had ik toch zoiets van tja, was dit goed? viel het mee? viel het tegen? Het is toch apart hoe dat werkt, er gebeurd zoveel in de muziek dat het bij de eerste keer horen zoveel langs me heen gaat.
Vanochtend even met de headset op de eerste disc geluisterd nu klonk het toch al een stuk meer als een plaat met duidelijk onderscheidende nummers.
Lost in a Lost World en vooral The Time Machine beginnen al langzaam uit te blinken. The Time Machine geeft me het gevoel van het Seventh Son album, veel wisselende stukken die toch goed bij elkaar passen. Beetje "magisch" sfeertje met een prachtige vervreemdende break met gitaarsolo.
Het voor tussenliggende nummer Days of Future Past is lekker recht door zee maar zeker niet saai, denk dat dat zo'n nummer is dat snel groeit als je het vaker hoort.
De eerste 2 singels vond ik al prima, niet heel speciaal maar luistert prima weg en zoals ik al zei; die solo's van The Writing on the Wall vind ik erg gaaf. Eigenlijk voelen deze twee nummers als "de luchtige openers van de plaat" iets wat de daadwerkelijke opener "Senjutsu" heel anders doet. Dat nummer heeft toch wat meer tijd nodig voor mij, het klinkt dreigend, duister (wat dat betreft wel gaaf) en ook die zware beukende riff die ingezet wordt, geweldig! Zeker mooie dingen in te ontdekken maar als geheel heb ik er nog niet echt vat op.
Kortom het meeste van de eerste disc voelt wel "goedgekeurd" voor mezelf (ik kan me er al mee vermaken) het voelt wel nog erg nieuw allemaal het is vaak leuker als de nummers beter in mijn hoofd zitten maar dat komt vanzelf. De tweede disc moet ik nog een paar keer luisteren om er wat meer in te komen.

avatar van Maximusic
Eddie schreef:
Na 6 jaar een plaat van 40 minuutjes uitbrengen zou ik persoonlijk veel erger vinden. Ik heb 6 jaar moeten wachten op nieuw materiaal, dan vind ik het juist wel fijn dat ik ruim twee uur aan muziek krijg.

Ben ik het wel mee eens, eigenlijk voelt die eerste disc van 40 minuten al als een redelijk compleet album voor mij. Zeker nu op de CD's beide ongeveer 40 minuten staan lijkt het als 2 albums in een, ook al zijn het maar 10 nummers deze bevatten ook genoeg wisselde fases dat het als een stuk meer aan doet.

Bij de Book of Souls vond ik dat slechter verdeeld; De eerste CD tot en met de titel track voelde als een sterke complete plaat, met dan nog een bonus disc voor Empire of the Clouds (de andere nummers voelden een tikje overbodig, niet slecht maar het haalde het "album als een geheel gevoel" er een beetje uit voor mij)

avatar van Kronos
4,0
De cd's in hardcover book kosten in de Fnac maar een euro meer dan de gewone cd versie. Keuze snel gemaakt. Ook al omdat de hoes daarop het best tot z'n recht komt. En zes lp-kanten afspelen is voor mij echt teveel van het goede.

avatar van the viking
Hebben Bruce & Co gesnuffeld in de keuken van Nena? Stratego's refrein heeft wel heel veel weg van Nur Geträumt!

avatar van Kronos
4,0
Edwynn schreef:
Maiden ging in de 80s toch al vaker naar de vijftig minuten en eroverheen. Nummertjes van 3 minuten maken om de aandacht van nerveuze bakvissen vast te kunnen houden, laten we maar aan anderen over wat mij betreft.

Als die intro's en outro's er maar aangeplakt worden omwille van commerciële redenen, om net over die tachtig minuten te komen, zie ik niet meteen wat daar beter aan is dan aan commerciële korte nummertjes voor nerveuze bakvissen. Of om de reden die Bruce Dickinson er aan geeft: 'ach, de fans willen dat graag'. Vroeger kwam het over als een geslaagde artistieke keuze, vandaag klinkt het voorspelbaar, vaak knullig en erg overbodig.

avatar van Edwynn
4,0
Steve Harris zegt juist dat híj dat graag wil. Ik lig er niet wakker van. Die korte nummertjes kennen we wel . Als ze dat weer gaan doen, is het ook niet goed. Ik kan het me nog wel herinneren toen No Prayer.. en Fear Of The Dark uitkwamen.

avatar van Kronos
4,0
Edwynn schreef:
Steve Harris zegt juist dat híj dat graag wil.

Steve Harris is vast een van die fans waar Bruce het over had.

Ik lig er ook niet wakker van, maar al te vaak vind ik het gekunsteld overkomen.

avatar van crosskip
3,0
Hmmja tsja, eerste luisterbeurt zit erop en ik weet het nog niet hoor. Vooral Steve Harris z'n bijdrages vallen flink tegen en lijken nogal lui geschreven (en dan ben je gelijk.40 minuten verder). Hell On Earth is nog wel een uitzondering met een erg gave eerste helft dus wellicht komt dat nog goed. Zoals verwacht is Janick Gers gewoon weer de MvP van het album. Twee keer vol in de roos en met The Time Machine denk ik zelfs wel het tofste nummer van de plaat.
Gaan het verder nog wel zien hoe het verder landt, maar dit wordt waarschijnlijk geen hoge score.

avatar van gigage
4,5
Waar wat gemakkelijk overheen gestapt lijkt te worden is dat Maiden op de zeventiende (!) reguliere release met toch weer iets nieuws op de proppen komt wat geenszins een herhaling is van eerder werk. Kom daar nog maar eens om. Luisteraars moeten toch weer wat moeite erin stoppen om het geheel eigen te maken, waarvan akte en waarvoor hulde.

avatar van Eddie
4,5
Klopt inderdaad, zo had ik het nog niet bekeken. Ik ben er nu wel uit dat ik het een heerlijke plaat vind. Maar Iron Maiden is wel een band die onmogelijk objectief kan beoordelen. Eddie’s stem voor deze plaat is wat dat betreft van weinig waarde

avatar van RuudC
Geenszins een herhaling van eerder werk? Ik heb dus echt continu gedachten als: "Dit ken ik van AMOLAD", "He, dat lijkt Dance of Death wel", "Volgens mij gebruikten ze dit al voor The Clansman" etc etc

avatar van i-mac
4,5
De intro van The Parchment doet me denken aan de Bolero.

avatar van Eddie
4,5
RuudC schreef:
Geenszins een herhaling van eerder werk? Ik heb dus echt continu gedachten als: "Dit ken ik van AMOLAD", "He, dat lijkt Dance of Death wel", "Volgens mij gebruikten ze dit al voor The Clansman" etc etc


Het blijft natuurlijk wel Iron Maiden. Een beetje een feest der herkenning is natuurlijk onvermijdelijk

avatar van namsaap
3,5
Sinds The Book Of Souls heb ik waarschijnlijk niet meer zó uit gekeken naar een nieuw album als Senjutsu. Het vorige album gaat voor mij de boeken in als misschien wel het beste album sinds de terugkeer van Bruce en Adrian in de band. Haalt de band dit niveau op Senjutsu?

Het korte antwoord hierop is: nee. En helaas bij lange na niet. Is Senjutsu dan een slecht album geworden? Nee, dat ook niet. Het songmateriaal is gewoon lang niet zo sterk als op TBOS en mist energie. Daardoor stoort de lange duur van sommige nummers ook veel meer dan op eerdere albums.

Senjutsu (het nummer) begint lekker met zijn tribal-achtige ritmes, maar gaandeweg ga ik me afvragen of dit nummer nog ergens naartoe gaat. Er wordt geen punt gemaakt en blijft te lang in hetzelfde ritme hangen om speelduur van ruim 8 minuten te rechtvaardigen.

Stratego is een lekker typisch uptempo Iron Maiden-nummer zoals ik ze graag heb. The Writing On The Wall is dan weer een typisch midtempo Maiden-nummer, maar dan vermomd in een country-nummer. Het nummer heeft wel een erg aanstekelijke groove en sterk refrein.

Daarna lijkt de band zichzelf voor het eerst te verliezen. Lost In A Lost World is flauw, lomp, gezocht en veel te langdradig en bovenal slordig ingespeeld. Luister maar eens naar de begeleidende gitaarlijnen tijdens de eerste coupletten. Nu blinkt de band de laatste decennia sowieso niet uit in het netjes inspelen van hun nummers, maar waar dat in eerdere gevallen nog charmant te noemen is, had Kevin Shirley hier de band toch wel wat strenger mogen toespreken.

Op Days Of Future Past herpakt de band zich gelukkig. Het nummer doet qua sfeer een beetje terugdenken aan de tijden van The Seventh Son… Een klein beetje dan, hè.

The Time Machine is voor mij het hoogtepunt van de eerste CD1. Een heerlijk gedragen gespeeld nummer met een sterk refrein. Alleen die abrupte overgang naar de solosectie slaat als een tang op een varken. En dat whammypedaal mag weer van het pedalboard.

CD2 opent aangenaam met Darkest Hour, een heerlijk meeslepend rocknummer met een heerlijke flow. Een van de weinige nummers die nergens gekunsteld voelt. Dat nummer zal het live vast goed doen.

Death Of The Celts is een aardige verzameling ideeën waarin iemand een schaar had moeten hanteren. Nu blijft de band nodeloos lang doorploegen in een nummer dat als los zand aan elkaar hangt. Men name het tweede gedeelte voelt futloos en mist de energie die ik op de langere nummers van TBOS wel hoorde. Dit geldt eigenlijk ook voor The Parchment.

Hell On Earth begint met een totaal overbodig intro. De overgang waar de band invalt slaat dan ook nergens op. Daarna blijkt Hell On Earth echter wel een sterk nummer te zijn.

Ten opzichte van het vorige album is de mix van Senjutsu minder donker en klinken vooral de drums iets levendiger. Ook staan de gitaren iets prominenter in de mix, ten koste van de zang. Dat is op zich een verbetering, maar het legt ook het slordige spel van de band bloot. Ik vind het op zich charmant dat de opnames redelijk puur zijn gebleven om een zekere live-vibe te behouden, maar een iets kritischer houding was hier en daar op zijn plaats geweest.

De kans dat Senjutsu het laatste studio-album van Iron Maiden blijkt te zijn is natuurlijk best groot. Nicko wordt volgend jaar 70 en de overige bandleden zijn ook al tussen de 63 en 65 jaar. In het tempo waarin ze nu albums maken zouden ze allemaal rond de zeventig en ouder zijn. Mochten ze echter nog eens de energie voor een opvolger vinden dan hoop ik dat ze op zoek gaan naar een producer die ze iets kritischer laat kijken naar hun materiaal. Afgaande op het gebodene alhier lijkt de samenwerking met The Caveman uitgewerkt.

Ondanks alle kritische noten plak ik toch 3,5 sterren aan dit album omdat er genoeg valt te genieten wat Senjutsu de moeite waard maakt.

avatar van Kronos
4,0
Eddie schreef:
Het blijft natuurlijk wel Iron Maiden. Een beetje een feest der herkenning is natuurlijk onvermijdelijk

Ik ben al lang blij dat we deze keer niet dat eindeloze herhalen van refreintjes krijgen. Maar verder is het een veilige en daarom ietwat saaie variatie op het thema dat we sinds Brave New World voorgeschoteld krijgen. Een straf is het niet, om te eten wat de pot schaft, maar ik kan het niet laten om bijvoorbeeld bij een nummer als The Parchment te denken; waarom daar weer zo'n flauw outro aan plakken? Ik kan maar moeilijk begrijpen dat je als band binnen je eigen stijl niet meer de vrijheid neemt, al is het maar om jezelf te verrassen, te amuseren. En als je zo ruim de tijd neemt voor een album mag de lat toch wel iets hoger liggen. En dan niet in kwantiteit (zo'n onnodig lange speelduur) maar in kwaliteit. Een band die dit jaar het goede voorbeeld gaf was Helloween.

avatar van gigage
4,5
Als je je weer in the eightees wil wanen moet je je inderdaad bij de laatste Helloween melden. Maar voor wie dat niet wil en zin heeft in een luisteralbum dan is Senjutsu een fun listen. De songs zijn individueel sterker dan als een geheel lang slepend album, die geef ik vast toe. Het (online) kommentaar op the Parchment ligt dan ook ten dele aan dat de song pas achterin op het album verschijnt misschien. De "stargazer" vibe gaat er bij mij in als koek.

avatar van Chimpz
2,5
namsaap schreef:
Mochten ze echter nog eens de energie voor een opvolger vinden dan hoop ik dat ze op zoek gaan naar een producer die ze iets kritischer laat kijken naar hun materiaal. Afgaande op het gebodene alhier lijkt de samenwerking met The Caveman uitgewerkt.


Ik ben eens door die Smith/Kotzen plaat van eerder dit jaar gegaan, die ook door Shirley geproduceerd is, en op basis van dat zou ik toch wel durven zeggen dat Steve gewoon het probleem in de productie is. Net zoals de editing in de live DVD's die steeds slechter werd (iig tot Death on the Road, daarna ben ik een beetje afgehaakt), valt er wel iets voor te zeggen dat Steve niet altijd de beste objectieve waarnemer is van dat soort projecten. Ik denk dat Steve een beetje een controlefreak is, maar misschien gewoon niet werelds beste bassist, songwriter, producer én monteur is.

avatar van Kronos
4,0
gigage schreef:
Als je je weer in the eightees wil wanen moet je je inderdaad bij de laatste Helloween melden.
Ik waan me niet in de 80s met de laatste van Helloween maar hoor een band die met de vitaliteit van weleer een eigentijdser album maakt dan Iron Maiden vandaag.

avatar van namsaap
3,5
Chimpz schreef:
(quote)


Ik ben eens door die Smith/Kotzen plaat van eerder dit jaar gegaan, die ook door Shirley geproduceerd is, en op basis van dat zou ik toch wel durven zeggen dat Steve gewoon het probleem in de productie is. Net zoals de editing in de live DVD's die steeds slechter werd (iig tot Death on the Road, daarna ben ik een beetje afgehaakt), valt er wel iets voor te zeggen dat Steve niet altijd de beste objectieve waarnemer is van dat soort projecten. Ik denk dat Steve een beetje een controlefreak is, maar misschien gewoon niet werelds beste bassist, songwriter, producer én monteur is.


Dat Shirley een uitstekende producer is, staat niet ter discussie. Ik betwijfel of hij nog de juiste man voor Iron Maiden is, juist omdat hij Harris teveel ruimte geeft.

avatar van Barney Rubble
3,5
Eerste indruk: best een fijne metalplaat. De combinatie van marsachtige ritmes, gedreven zang en gitaarescapades werkt nog altijd. Niettemin voelen de nummers dikwijls wat veilig en clichématig aan. Maiden op de autopiloot wil ik het niet noemen en een band met zo'n oeuvre hoeft het wiel ook niet opnieuw uit te vinden, maar toch veer ik weinig op bij deze muziek. Aangenaam, maar niet echt spannend.

avatar van bennerd
Edwynn schreef:
(quote)


Maiden ging in de 80s toch al vaker naar de vijftig minuten en eroverheen. Nummertjes van 3 minuten maken om de aandacht van nerveuze bakvissen vast te kunnen houden, laten we maar aan anderen over wat mij betreft.
3 minuten?

avatar van viking1
4,0
Prima album van Deze zolangzamerhand ook heavy metal veteranen. Prachtig geheel de 3 lp uitvoering. Erg mooie hoes weer. Hebben ze patent op.... Oft nu over de 2e wereld oorlog gaat of into space of Egyptisch genoeg om inspiratie uit te putten. Nu weer Chinees /samoerai. En mooie pakkende songs, mooie epische lange songs. Misschien niet meer altijd vernieuwd of baanbrekend maar nog altijd interessant en spannend. Ben blij dat ze nog bestaan en geregeld nieuw studio of live materiaal uitbrengen. Koop nog trouw hun plaaten net als die van deep purple. Voor mij 2 bands die als 'n rode draad door mijn leven lopen. Jeugdsentiment voor mij twee iconische rock /metal bands.
Ga de komende dagen genieten van deze lp. Heeft ondertussen al weer diverse draairondes op de platenspeler gemaakt.
4 ptn so far!

avatar van Tav74
Ik ben geen enorme Iron Maiden fan, hoewel ik alles t/m 7th son wel in de kast heb staan. Ik zet die platen af en toe wel met plezier op omdat er toch de nodige klassiekers op staan, maar op de twee Di'anno albums na hou ik het meestal maar een plaatkant vol (ik trek Bruce niet heel goed, dat helpt ook niet..).

Zoals altijd nieuwsgierig genoeg om even te luisteren wat ze er van gemaakt hebben. Zeker omdat ik het al eerder vrijgegeven writing on the wall wel aardig vond klinken.
Zoals te verwachten niet heel veel nieuws onder de zon (geen verwijt overigens), muzikaal allemaal weer dik prima, De plaat heeft zijn momenten, maar het geheel weet me toch net weer even te weinig te boeien. Voor mijn gevoel ook vrij veel mid tempo, maar dat kan na 1 rondje luisteren een vertekend beeld zijn.
Voor de fans weer een mooie aanwinst denk ik. Ik laat de rating ook lekker aan de fans over

avatar van Kronos
4,0
viking1 schreef:
Nu weer Chinees /samoerai.

Japans zou ik zo denken...

avatar van viking1
4,0
Sorry je hebt gelijk. Bedoel uiteraard Japanse /samoerai.

3,0
Ik moet bij dit album heel erg aan Virtual XI denken zeker bij cd 2. Album kan mij nog niet overtuigen.

avatar van Eddie
4,5
Theodorus schreef:
Ik moet bij dit album heel erg aan Virtual XI denken zeker bij cd 2. Album kan mij nog niet overtuigen.


Die link leg ik nog niet direct, behalve dat ik ook daar de nummers erg langdradig vind. Ik vind Senjutsu aan de ene kant een steengoede plaat die Maiden op zijn best laat horen, maar aan de andere kant laat het ook Maiden op zijn zwakst zien. Elke song heeft wel iets waar mijn Maiden Harr snelle van gaat kloppen. Alleen, waarom duren de meeste nummer (en op cd 2 allemaal) zooooo lang, en ze zo langdradig. Omdat alle nummers wel iets hebben toch nog vier sterren, maar op het randje. Favoriet; Writing on the Wall en Hell on Earth en Darkest Hour.

avatar van Edwynn
4,0
Death Of The Celts heeft veel Clansman in zich. Veel andere referenties van de post 2000 Maiden zijn eigenlijk niet te tellen. RuudC meldde dat eerder.

Ik hoorde ook bewust of onbewust een revisit van het bruggetje naar de twinharnonie van Murders In The Rue Morgue in één van de nummers. Weet ff niet meer welke. Kom ik op terug.

Nu ben ik geen metal fan.. en ken Iron Maiden voornamelijk van de t-shirtjes die klasgnoten vroeger droegen. Ik was in de veronderstelling dat het stevig en hard zou zijn qua sound. Maar dit klinkt vrij soft en bijna als pop songs. Denken de fans er ook zo over? Ik bedoel het respectvol by the way... ik probeer het te plaatsen tegen andere metal bands met een harde sound als Bolt Thrower of Cannibal Corpse..

4,5
Ik heb het album nu meerdere keren geluisterd en het bevalt me prima. Ik luister al naar maiden sinds 1988 vanaf Life After Death. Vergelijken met eerder werk doe ik niet. Vind ik onzin. De band is nu halverwege de 60 en zitten in een heel andere levensfase dan 35 jaar geleden. Muzikaal klink het heel goed. Mooie dramatische en donkere sfeer afgewisseld met dreigende momenten. In zijn geheel een evenwichtige samenstelling. Wel vind ik bij Death of the Celts en The Parchement dat ze ergens in de tweede helft de gaspendaal hadden mogen indrukken. Ik blijf bij deze nummers met een ontevreden gevoel zitten. Een moment van ontlading door het tempo een moment flink op te voeren had er wel ingemogen. Hell on Earth vind ik wel goed opgebouwd.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:43 uur

geplaatst: vandaag om 05:43 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.