menu

Coldplay - Music of the Spheres (2021)

mijn stem
2,26 (132)
132 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Parlophone

  1. ⦡ (0:53)
  2. Higher Power (3:31)
  3. Humankind (4:26)
  4. *✧ (0:53)
  5. Let Somebody Go (4:01)

    met Selena Gomez

  6. β™‘ (3:09)

    met We Are KING en Jacob Collier

  7. People of the Pride (3:37)
  8. Biutyful (3:12)
  9. ❍ (0:21)
  10. My Universe (3:46)

    met BTS

  11. (3:46)
  12. Coloratura (10:18)
  13. Higher Power [Acoustic] * (3:34)
  14. Higher Power [Tiësto Remix] * (3:49)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 41:53 (49:16)
zoeken in:
avatar van remcodurez
Waar ik in de begindagen Coldplay nog apprecieerde als tiener/jonge twintiger werd mijn interesse snel bekoeld na het uitbrengen van Viva La Vida.
Met het uitbrengen van 'Everyday Life' twee jaar geleden heb ik het nog een kans gegeven omwille van de oorspronkelijke lovende reacties, en even leek ik terug wat mee te zijn en leek het op het eerste zicht interessant. Maar het blijft snel vergankelijke pop muziek. Niets mis mee, maar niet hetgeen wat ik in muziek zoek. Eerlijk gezegd zeggen ook de eerste 3 albums me niets meer, ook dit ben ik helemaal ontgroeid.
Het valt voor mij onder dezelfde groepen als vb Muse, U2, The Killers,... 'podiumrock'... 'rock'-muziek met zware aanhalingstekens bij het woord 'rock' die bedoeld is om op een podium 40000 man te laten mee brullen met de grootste clichés in de muziekgeschiedenis.

Ik sla deze met gemak over.

avatar van Erikpol
remcodurez schreef:
Waar ik in de begindagen Coldplay nog apprecieerde als tiener/jonge twintiger werd mijn interesse snel bekoeld na het uitbrengen van Viva La Vida.
Met het uitbrengen van 'Everyday Life' twee jaar geleden heb ik het nog een kans gegeven omwille van de oorspronkelijke lovende reacties, en even leek ik terug wat mee te zijn en leek het op het eerste zicht interessant. Maar het blijft snel vergankelijke pop muziek. Niets mis mee, maar niet hetgeen wat ik in muziek zoek. Eerlijk gezegd zeggen ook de eerste 3 albums me niets meer, ook dit ben ik helemaal ontgroeid.
Het valt voor mij onder dezelfde groepen als vb Muse, U2, The Killers,... 'podiumrock'... 'rock'-muziek met zware aanhalingstekens bij het woord 'rock' die bedoeld is om op een podium 40000 man te laten mee brullen met de grootste clichés in de muziekgeschiedenis.

Ik sla deze met gemak over.
dit had exact mijn post kunnen zijn.

avatar van Rudi S
Ach ik vergelijk dit maar met de overname van musicmeter, het loopt allemaal iets anders als de meeste hier hadden gehoopt

avatar van Frisoboei
Na Everyday Life had ik het idee dat ze de weg naar boven weer hadden gevonden. Terug naar creativiteit en gewoon goede muziek maken. Maar helaas tonen de eerste singles het tegenovergestelde. Het is gewoon zo pijnlijk omdat je weet dat ze het wel kunnen.

avatar van Mjuman
Rudi S schreef:
Ach ik vergelijk dit maar met de overname van musicmeter, het loopt allemaal iets anders als de meeste hier hadden gehoopt


Het erop alsof je Coldplay smeekt, please willen jullie tot in de lengte der dagen dit soort K*muziek blijven maken want dan kan ook MuMe blijven bestaan

avatar van luigifort
Jij gaat vast wel voor de Japanse limited edition geelgroene dubbelvinyl met extra schijfje bonustracks

GothamCity
Weet zeker dat ze na de mots periode weer teruggrijpen naar hun meer sobere geluid, hebben ze ook na GS en na AHFOD gedaan, ze wisselen het steeds af, dan weer meer spring muziek en erna weer meer rustiger.

Je wilt ook niet steeds het zelfde soort album maken zoals bij de eerste 3.

avatar van Mjuman
luigifort schreef:
Jij gaat vast wel voor de Japanse limited edition geelgroene dubbelvinyl met extra schijfje bonustracks


Alleen als ik er zo'n kaars van Gwynneth Paltrow gratis bij krijg

avatar van TooL4u2
Parachutes en A Rush Of Blood To The Head uitstekende intieme indie albums, maar al wel met ‘n hoog pop gehalte.
Hierna hebben ze definitief voor de pop en het geld gekozen, concerten zijn ook repeterende kunstjes geworden waarbij zelfs de spontaniteit gespeeld is.
Allemaal best knap! Maar ik denk dat ze wel ‘n hoop volgers van het 1e uur verloren hebben.
Stiekem hoop ik bij elk nieuw album weer iets terug te horen van wat ooit ‘ns was, tevergeefs…
Maar ga nu toch ook wel weer op zoek.

avatar van Gert1980
2,0
GothamCity schreef:
Weet zeker dat ze na de mots periode weer teruggrijpen naar hun meer sobere geluid, hebben ze ook na GS en na AHFOD gedaan


Ik zie Ghost Stories juist als een sober album met voor het merendeel een sober geluid. Fantastisch voortgekomen uit de scheiding van Chris Martin en Gwyneth Paltrow, is dit verreweg mijn favoriete Coldplay album, juist door de pijn en somberheid die door de nummers heen vloeit.

GothamCity schreef:
Je wilt ook niet steeds het zelfde soort album maken zoals bij de eerste 3.


Amen! Ik denk dat veel muziekliefhebbers vastzitten in een bepaalde periode van een artiest of band. Niet per sé hier op MuMe, maar in het algemeen, en wanneer muziek dan op een gegeven moment afwijkt van de muziek uit de hoogtijdagen van die artiest/band wordt deze genadeloos aan het kruis genageld. Nu ben ik bij Coldplay ook geen fan van alles wat ze hebben gemaakt, zo heb ik een hekel aan Mylo Xyloto en vrees ik dat dit nieuwe album daar een soort deel twee van zal zijn, maar over het algemeen vind ik het fijn dat ze zoveel variatie in hun muziek stoppen. Bij iedere stemming hebben ze wel een passend album en dat kan ik bij artiesten/bands waar ik fan van ben toch wel erg waarderen.

avatar van Frisoboei
Gert1980 schreef:
(quote)


Ik zie Ghost Stories juist als een sober album met voor het merendeel een sober geluid. Fantastisch voortgekomen uit de scheiding van Chris Martin en Gwyneth Paltrow, is dit verreweg mijn favoriete Coldplay album, juist door de pijn en somberheid die door de nummers heen vloeit.

(quote)


Amen! Ik denk dat veel muziekliefhebbers vastzitten in een bepaalde periode van een artiest of band. Niet per sé hier op MuMe, maar in het algemeen, en wanneer muziek dan op een gegeven moment afwijkt van de muziek uit de hoogtijdagen van die artiest/band wordt deze genadeloos aan het kruis genageld. Nu ben ik bij Coldplay ook geen fan van alles wat ze hebben gemaakt, zo heb ik een hekel aan Mylo Xyloto en vrees ik dat dit nieuwe album daar een soort deel twee van zal zijn, maar over het algemeen vind ik het fijn dat ze zoveel variatie in hun muziek stoppen. Bij iedere stemming hebben ze wel een passend album en dat kan ik bij artiesten/bands waar ik fan van ben toch wel erg waarderen.


Verschillende albums voor verschillende stemmingen vind ik zeker mooi. Alleen gaat het mij om de kwaliteit, die verschilt zo gigantisch. Dertien in een dozijn pop/house in plaats van goede, energieke muziek tegenover 'sombere' mooi geschreven muziek is het voor mij. Terwijl energiek/poppy best ook heel goed kan zijn. Dan denk ik persoonlijk bijvoorbeeld aan bijvoorbeeld M83 of Empire of the Sun.

avatar van DikkeDarm
2,0
Eerst maar eens beluisteren voordat ik een oordeel ga geven. Wat me opvalt dat vind velen het album of de band al afbranden of belachelijk maken. Is dat niet een beetje raar?.

Coldplay is de kant van "mainstream" pop op gegaan en levert blijkbaar meer op dan het oude geluid. Het is zeker niet meer de Coldplay van voorheen maar dan kan ik wel wat meer bandjes opnoemen die hetzelfde overkomen zijn

avatar van esteban
3,5
Coldplay klinkt hoe dan ook in elke vorm nog steeds onmiskenbaar als Coldplay, ondanks de evoluties. En dat is tot nu toe bij élke plaat het geval geweest.
Op dat vlak geen klagen.

GothamCity
GothamCity schreef:
hebben ze ook na GS


Maakte een foutje, bedoelde MX.
GS vind juist 1 van hun beste albums. [/quote]

avatar van Roxy6
3,5
Ook ik wacht eerst het hele album af alvorens een oordeel te vellen.

Wel wil ik opmerken dat ik het knap vind hoe deze band bij al hun werk toch ook hun eigen signature hebben wete te behouden. En of dat nu is bij de meer indie-achtige songs of de mainstream popsongs, je hoort het direct wanneer het Coldplay is.

X&Y vond ik na AROBTTH een geweldig album, gedreven en origineel.
Ook Viva la Vida.... vond ik daarop mooi aansluiten. Daarentegen vin ik
Mylo Xyloto ook hun minste album, daarna hebben ze zich wel weer enigszins gerevancheerd. En toch weten ze mij op ieder album wel met enkele tracks te verrassen.


avatar van Ponty Mython
Coldplay wil ook graag een graantje meepikken van de BTS hype. Verschrikkelijk nummer BTW.

Maar ja, dat krijg je als het album geproduceerd is door dezelfde knakker die verantwoordelijk is voor hit singles van o.a. The Backstreet Boys, NSYNC, Westlife, P!nk en Britney Spears.

Ik denk dat we nu wel met zekerheid kunnen zeggen dat Coldplay sell outs zijn?

Ik ga de nieuwe Coldplay niet luisteren. Ik was in 1999 fan geworden van de band. Tot en met album drie bleef dat zo. Bij het derde album X&Y was ik nog steeds erg enthousiast hoor. Prima album, wat mij betreft. Vanaf Viva La Vida, wat daarna verscheen, begon ik het gevoel met de band te verliezen. Ik heb de meeste albums nog wel op cd gekocht, maar later alles na Viva La Viva toch maar weer verkocht. Het doet me niks. Ook niet het meer ingetogen Ghost Stories. Wat ik wel jammer vind is dat doordat ik Coldplay in toenemende mate oninteressant ben gaan vinden, ik ook weerzin voel om de eerste drie cd's te beluisteren.

Natuurlijk is wat Coldplay is overkomen, met veel bands uit die tijd gebeurd. Van enigszins alternatief naar behoorlijk mainstream. Van sommige bands kan ik het hebben, van andere niet. Zo ben ik afgehaakt bij bijvoorbeeld Coldplay, Editors, Kings of Leon en Snow Patrol. Gebleven bij mij is wel bijvoorbeeld Muse, die ik zelfs in toenemende mate en ook met terugwerkende kracht meer ben gaan waarderen. Bij The Killers was ik afgehaakt, maar ben ik onlangs toch weer teruggekeerd. En dan zijn er bands die ik nooit ben beu geraakt, zoals Interpol.

avatar van GrafGantz
Scott Sunderland schreef:
Bij het derde album X&Y, dat door Brian Eno werd geproduceerd, was ik nog steeds erg enthousiast hoor. Prima album, wat mij betreft. Vanaf Viva La Vida, wat daarna verscheen, begon ik het gevoel met de band te verliezen.


X&Y is niet door Eno geproduceerd, Viva La Vida wel

avatar van m. pedri
Acht, hooguit negen, nummers en wat muzikale frutsels met onuitspreekbare titels als vulling of overgang tussen de nummers. Het artwork doet me ook weinig. Ik heb echt genoten van Everyday Life (die draai ik af en toe nog en ik blijf het een leuke plaat vinden), maar ik vrees de ze deze keer weer een album hebben dat ik links laat liggen. De reeds uitgebrachte nummers bevestigen tot nu toe mijn vrees...


GothamCity
Slechtste wat Coldplay ooit gemaakt heeft, een plaat vol met nummers die klinken als leftovers, jammer.

avatar van luigifort
Maar het levert wel miljoenen op

GothamCity
Zal heus wel, maar of ze hun naam hier mee goed doen vraag ik me af.
Een album als dit wil je toch niet?

GrafGantz schreef:
(quote)


X&Y is niet door Eno geproduceerd, Viva La Vida wel


Ah correct, foutje. Ik corrigeer het.

avatar van Mausie
De inleiding van de review op Pitchfork vat het wel mooi samen:
Here he goes again, looking at the stars, seeing how they shine.

avatar van xrockerx
ik hoor die single op de radio op werk...en wil spontaan een breinaald door mijn gehoorgang prikken


avatar van xrockerx
parachutes is mooi...die rush...die was me al wat TE en daarna is het echt stront op een notenbalk

Gast
geplaatst: vandaag om 08:06 uur

geplaatst: vandaag om 08:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.