Genesis - The Last Domino? (2021)

Hee, eindelijk eens een verzamelaar van Genesis! En ze gaan nog op tournee ook. Wat een toeval!

Benieuwd of Hans Kraay Jr ook van de partij zal zijn om het vallen van de dominosteentjes van commentaar te voorzien.

Ik mis (te) veel nummer van hun eerste 5 albums ( maar ja toen waren er nog twee giganten werkzaam in deze band, zonder die twee is het voor mij geen Genesis)

Zou dit ook de setlist zijn van hun tour?

Ik denk dat dit een flinke tip van de sluier oplicht ja. Grotendeels gelijk aan de vorige reünie dus, al zou Dancing with the Moonlit Knight een aangename verrassing zijn.

Zeker, maar ik ben bang dat het dichter bij de uitvoering is die ze met Ray Wilson speelden, enkel het akoestische intro.
Duchess is overigens ook een leuke toevoeging, samen met Abacab (jawel) en Fading Lights.

Wat zo jammer is van "The last Domino?" en al die andere Genesis verzamelaars.... Het allerbeste nummer van Genesis wordt bijna systematisch door de samenstellers over het hoofd gezien. Welk nummer ik bedoel? Track 2 van het album "A Trick of the Tail".

Is daar bij Genesis-fans consensus over?

Tja, misschien omdat het eerste deel van dat nummer hoofdzakelijk een Steve Hackett compositie is, voor zover ik weet. I Know What I Like is dat misschien ook wel, maar dat was destijds een klein hitje en een toegankelijker meezinger.
Ach, ik weet het ook niet eigenlijk...
Wel dat het inderdaad een prachtig stukje muziek is, overigens.

Nope. Er is nog nooit internationaal sprake geweest van consensus m.b.t. enig nummer van de band dat die de beste zou kunnen zijn. Een klein strijdperk is bv de zich momenteel afspelende Prog Ladder 2021 .

Maar nationaal gezien, op de MuMe strijdvelden een beetje onder aanvoering van vigil : 50 shades of Genesis, a Musical Box - MusicMeter.nl

Alhoewel, als ik mij eens verder verdiep (internationaal gezien): The 10 Best Genesis Songs – voted for by Prog readers | Louder - loudersound.com

Als ze die tien nummers nu eens tijdens hun aankomende tournee zouden spelen (met gastmuzikanten Gabriel & Hackett) dan zouden vele Genesis fans daarna, met een glimlach op hun gezicht, in vrede kunnen sterven.

Zonder Suppers Ready kan ik deze verzamelaar echt niet serieus nemen hoor...

Er staan (te) veel nummer van hun eerste 5 albums op ( maar ja toen waren er nog die twee raddraaiers werkzaam in deze band, met die twee erbij is het voor mij geen Genesis)

Heb ik toch gelijk...

A Trick of the Tail.. Staat daar Supper’s Ready op ?

Wat moet je hier nu mee? Met platinum collection uit 2004 heb je een supercomplete 3 cd set uit iedere periode, en dus een super complete verzamelaar die alles al heeft, en die maakt gewoon iedere andere verzamelaar gewoonweg overbodig, ook deze!!

Het kan nog minder door b,v Musical Box te vergeten!!!

Wat een slappe hap deze verzamelaar. Veel teveel van de latere camp en veel te weinig van de vroegere kunst. Elders werd deze verzamelaar aangekondigd als de meeste geliefde Genesis nummers. Degene die die dat heeft verzonnen verdient echt meer dan een spreekwoordelijke shop onder zijn hol. Daarnaast ook volledig overbodig. Dan was The Platinum Collection echt veel beter gedaan.

Het geeft tegelijk ook een indicatie uit welk vaatje er getapt gaat worden met de komende tour. Same Old Same Old. Ben ik even blij dat ik het heb overgeslagen.

Dit wordt voor de liefhebbers van het oude Genesis een grote ergernis.
Oh, en als Dancing With...gaat worden uitgevoerd wat ik ten zeerste betwijfel. 1 liever alleen als Gabriel het zingt en 2 als het al aan bod komt, vast alleen het into.

Als Genesis zich houdt aan het concept "Greatest Hits" mag worden geconstateerd, dat ze daarin in ieder geval slechts gedeeltelijk zijn geslaagd.

Want ondanks alle kwaliteiten van de eerste albums praten we ook vooral over LP's waar geen enkel nummer ooit de internationale hitlijsten heeft gehaald.

Volgens mij was de eerste Genesis hit I know what I like, in Engeland begin 1974.
Daarna is er langzaam nogal wat bijgekomen waarbij de singles voor Genesis echt "business" begonnen te worden vanaf het album Abacab (1981).

Wat mij bevreemd, en daarom zijn ze m.i. maar gedeeltelijk geslaagd, is dat er tracks op deze verzamelaar staan die niet vallen onder de categorie "Greatest Hits" en eigenlijk alleen maar album track zijn geweest. En als dat het geval is, mag je je terecht afvragen waarom het ene nummer wel en het andere niet.

Dus alles is op single verschenen behalve de tracks 1, 7, 8, 9, 18, 20 en 25 (6 is de b-kant van 5).
Misschien wilden ze het nog wat opleuken of opvullen.

In ieder geval begint het al behoorlijk verkeerd, Duke's End kan natuurlijk niet zonder vooraf eerst Duke's travels. En dan, als we toch over singles praten, ontbreekt het aan de andere kant ook nog weer aan nummers als Paperlate en No reply at all. En als je verder het verleden induikt had kunnen worden gekozen voor Many too many, Your own Special way, A trick of the tail en Ripples. Uit het tijdperk Peter Gabriel is ooit The Knife en Watcher of the skies nog aan 7" vinyl toevertrouwd.

Al met al maakt het keuzebeleid dit album een beetje vleesch noch visch. De samenstelling doet echter aan de kwaliteit van elk individueel nummer niets af.

Ongetwijfeld een voorbode voor de opkomende tour. De zaak moet onder de aandacht en dan is dit uiteraard een logische maar uiteraard overbodige zet.
Hoeveel verzamelaars wil je hebben?
Dat er wederom een veilige keuze wordt gehanteerd verbaasd mij ook niet.
De line up met een aan een stoel gekluisterde Phil Collins zal grotendeels de hits spelen en her en der wat langer uitgesponnen tracks.
Genesis is inmiddels bekender door hun hits en een avond vol progessieve highlights zou ik maar uit de hoofden zetten.

Een beschaming vind ik het. De overgebleven leden verkopen hun ziel aan de duivel voor het grote geld en gooien hun legacy te grabbel. Ze hadden kunnen eindigen in stijl. Maar nee. Ze moesten het doen met hun grootste hits. Maar daarom gaan we tegenwoordig toch al naar Coldplay ?

Hoe eindig je in stijl precies?
Persoonlijk had ik liever gezien een ingetogen nieuw album met fraaie nummers, ingekleurd met muziek, gemaakt met enige weemoed naar de jaren '70.

De realiteit is echter, dat concerten vroeger geld kostten, en dat de verkoop van albums het grote geld binnenbrachten.
Die situatie is geheel gekeerd: een cd of LP levert niks meer op, concerten moeten een band in leven houden.
En vandaar de keuze voor optreden en niet voor een nieuw album.

Ik schat in dat slechts weinig Genesis fans óók naar Coldplay gaan overigens. Persoonlijk moet ik er niet aan denken.

Ik had het eerlijk gezegd niet meer verwacht dat ze überhaupt nog iets samen gingen doen.
De huidige fysieke gesteldheid van Collins is sowieso niet erg uitnodigend om het live te gaan zien.
De altijd olijke Phil, switchend van op de voorgrond naar de drums was live gewoon iets wat bij Genesis hoorde en hij was sowieso een erg goede drummer. Nu gekluisterd aan een stoel en zoonlief achter de drums.

Als je dan in stijl wilt eindigen had Gabriel en Hackett dan nog opgetrommeld. Het zijn maar een paar data en dan had je evengoed een combi van het latere en het oude kunnen doen.
We kunnen er gewoonweg niet om heen dat Genesis als trio een ander gezicht kreeg. Ik ben ook niet gecharmeerd van hun 80's albums ( Duke is nog heel ok overigens), maar ik kan mij ook best vermaken met Mama, Tonight, Tonight Tonight of No Son Of Mine, om maar wat tracks te noemen.
Het was een keuze en Phil Collins werd als soloartiest gewoon erg populair. Zijn maatjes Banks en Rutherford gingen er maar wat graag in mee.
En overleven in een veranderd muzikaal landschap.
Ik kan mij er ook wel iets bij voorstellen.
.



,

Zou het ?

Loon, Salaris, Vermogen: Phil Collins - 2021 - Loonwijzer.nl

Mike Rutherford Net Worth | Celebrity Net Worth - celebritynetworth.com

Tony Banks Net Worth | Celebrity Net Worth - celebritynetworth.com

Maar Collins heeft natuurlijk wat ex-vrouwen te onderhouden en die laatste was mij daar een secreet !

Dirty Ol' Man

Ik kan me, naïef als ik misschien ben, anders ook goed voorstellen dat ze met deze setlist het meeste plezier gaan hebben zelf.

Dat hangt er vooral vanaf wat voor artiest je bent. En als zodanig durft ik dat te betwijfelen. Ik had in 1996 ooit na zijn optreden een lang gesprek met John Wetton (onder het genot van een zonsondergang en een drankje) wat echt qua tijd erg uit de hand liep, maar waarschijnlijk dacht Wetton. Een bar of hotel kamer is ook zo.. Dan beter dit. Het ging vooral over zijn tijd bij Crimson (hoe improvisaties tot stand kwamen en op treden in het algemeen). Op een gegeven moment vertelde hij over een Asia concert waarom Heat Of The Moment werd ingezet en een fan in de eerste rij compleet uit de plaat ging en hij dacht. Het is dat jij plezier hebt want ik sta me her stierlijk te vervelen met dit nummer dat ik nog al voor de zoveelste keer opvoer). Het toeval wou dat Wetton net die avond ervoor op het Planet Pul Festival (Uden) Starless voor de eerste keer in zoveel jaar volledig had uitgevoerd voor een behoorlijk verassend publiek. Het schrille contrast waarover hij aan de ene kant sprak over de reactie op Starless, zijn gevoel en zijn tijd bij KC in je jaren 70 en aan de andere kant Heat Of he Moment heeft mij vooral geleerd dat het tegendeel waar is.

Wij denken dat artiesten er plezier aan beleven om hun grootste hits ten gehore te brengen. Ik denk dat ze er vooral plezier aan beleven om nummers ten gehore te brengen waar ze zelf trots op zijn en zelf zien als een landmark. Je maakt mij niet wij dat de overgebleven heren van Genesis echt I Can't Dance, in het licht van Selling England By The Pound of The Lamb Lies Down Ion Broadway zien als een van die landmarks of een nummer waar ze zelf trots op zijn. Het is niet meer dan een verplicht rondje omdat het hun grootse hit is. Maar stiekem denken ze als Kurt Cobain over Nevermind 'Ik had best beroemd willen worden maar niet met deze zooi'. Wat het hier vooral is, is het grote geld (een front row seat in Madison Square Garden ging voor 5500,- Euro). Pure hebzucht en om zeker te zijn dat het zoveel mogelijk fans aantrekt spelen ze hun grootste sing a long nummers. Een soort van help Collins zijn echtscheidingen door achtig charity project. Zoals ze ooit deden voor Gabriel toen zijn Woman festival niet naar wens liep.

En als ze in stijl waren uitgegaan. Inderdaad Bikkel. Dan hadden ze iets in die richting gedaan. In stijl was denk ik een volledige uitvoering van The Lamb geweest met Hackett & Gabriel. Of ik nog op een nw album zit te wachten. We Can't Dance was bij vlagen sterk (als je de juiste nummers weglaat) en Calling All Stations was weer terug naar de tijd van Duke en is zwaar onderschat. Zolang het geen tweede Invisible Touch of Abacab wordt sta ik daar ook wel voor open.

[quote]meneer schreef:


Dus Rutherford 60m, Banks 60m en Collins 45m. En dat met een solo carrière die totaal niet in hetzelfde licht kan staan als de andere twee. Dat moet idd door de 3 echtscheidingen komen al die kenau's die hij nu nog moet onderhouden.

Zijn biografie lezende kreeg ik haast medelijden met de man. Hoe kan iemand zakelijk zo succesvol zijn en tegelijk zijn privé-leven zo ten grabbel gooien. Het is een bijna haast perfect script voor een Hollywood film .

Dan lijkt Gabriel het toch echt het beste te doen van allemaal : Peter Gabriel Net Worth | Celebrity Net Worth - celebritynetworth.com Geen wonder dat hij geen interesse heeft in een reünie

Ho ho: Collins 300 miljoen hè -> Phil Collins Net Worth | Celebrity Net Worth - celebritynetworth.com Die kan nog wel een paar huwelijken tegemoet zien.

Maar goed, terugkomend op dit album. Dit beluister ik niet eens. Zoiets is op Spotify wel zelf samen te stellen met wat toevoegingen of weg te halen tracks. Maar ook dat doe ik niet. Als ik de Genesis albums beluister (en dat doe ik misschien 1 of 2 x per jaar nog) dan beluister ik deze in het geheel.

Mocht dit de setlist worden van de aankomende tournee dan wordt het een leuke avond en het misschien weer eens waard om te beleven met een ws zeer mooie licht- en podium performance. Collins zal ws wel wat vocaal ondersteund worden, prima dat hij in een stoel zit. Zingend vanuit een kist lijkt mij wat minder aangenaam.

Banks weer eens horen knallen op zijn toetsen lijkt mij heerlijk (dat kan hij zo sterk). Rutherford zie ik liever met Genesis dan met zijn mechaniekers. Daryl Stuermer valt nooit op en dat de zoon van Collins drumt is gewoon top.

Waarom ze dit weer doen ? Ik snap zeker het verhaal dat ze zich weleens vervelen als ze voor de zoveelste keer hetzelfde nummer spelen. Misschien speelt nostalgie een rol. Misschien geld voor zichzelf, familie of een goed doel. Misschien de Engelse cultuur van “If we see a stage let’s hit it and go for it” (want dat doen ze graag hoor die Britten daar heb ik mij al een paar keer over verbaasd in het land zelf). Ik weet eigenlijk niet waarom ze dit doen want ik ken de mannen niet persoonlijk (alhoewel ik best wel wat bijgedragen heb aan al die miljoenen ). Ik gok maar wat.

Maar ze gaan het gewoon lekker doen. Doe wat je niet laten kan. Vermaak de mensen als je daar plezier in hebt. Geniet ervan. Nu kan het nog…

over 15 jaar de 3-D Hologram Tour !

Een 3-D Hologram tour lijkt me eerlijk gezegd interessanter meneer dan kijken naar een onderuitgezakt en inspiratieloze Phil Collins die met een rollator het podium opkomt. Het is de Just band toch niet ?

Ze hadden het bij 2007 moeten laten. Ook niet 's werelds meest geile setlist maar Collins was toen in ieder geval nog op semi kracht in staat om iets te doen. Nu wordt het echt helemaal een Kumbayaa happening.

Ik had in 2019 een vrijkaartje kunnen krijgen voor Phil zijn show in het Goffertpark.
Geen seconde getwijfeld en vriendelijk bedankt voor de eer.

Het is en blijft een muzikale en vocale eindbaas, maar ik voelde er niks voor om hem half dood op een stoel te zien zitten.

Op een gegeven moment begint het toch een beetje zielig te worden en dat punt was toen wel bereikt mijn inziens.
Niet het laatste beeld wat ik van een muzikale held wil hebben tenminste...