Adele - 30 (2021)

Enkele commentaren en reviews gaven blijk van groei en diepte. De emotionele rollercoaster waar Adele in zat (of had gezeten) betaalde zich uit in songs met diepte, een gelaagdheid van heb ik jou daar, en daarnaast zou de beste dame ook niet stil hebben gezeten in het implementeren van vernieuwende elementen. Nu het stof is opgetrokken kunnen we stellen dat dergelijke berichtgeving grotendeels berust op broodje aap verhalen of marketingtechnieken. Alles draait gewoon om de stem in aardige degelijke songs zonder echt indruk te maken met bepaalde arrangementen. Hier en daar een lichte beat, wat strijkinstrumenten maar zeker geen vernieuwingsdrang. Ofschoon ik geen groot liefhebber van Adele ben, mag ik haar stem wel horen. Echter 30 vormt een logisch vervolg op haar vorige plaat. Niet wezenlijk anders, zeker niet vernieuwender en in mijn ogen zeker niet de topper waar enkele media het voor houden. Adele gaat voor consolidatie en daar is niets mis mee, de plaat zal echter niet lang zijn rondjes draaien hier in huis.

Gebuisd wat mij betreft. Een hoop nietszeggende nummers met als dieptepunt "My Little Love". Ik dacht hierbij efkes aan een hit van Claude François uit 1974 ... Onbegrijpelijk dat een artieste die een fantastische plaat als "21" heeft uitgebracht met dit af komt.

Ze krijgt wel de prijs voor de origineelste albumtitels. Wat een armoe.

Ik vond het eerste album al vrij slaapverwekkend maar toen was het tenminste nog een nieuwe artieste. Maar alles erna is alleen maar meer van hetzelfde.

Ik denk dat je al meteen aangeeft waarom dat niet kan, als je die stem al niet trekt ga je hier nooit aan beginnen.

Eén troost Roxy6, gelukkig is er "Voyage". Dat album stelt niet teleur.

Pose en haardracht zijn wel een tikkie Trumpish. Geblondeerde overdaad ... De muziek wellicht ook?

En dan zijn er mensen die zeggen dat het niet erger kan dan Corona. Laat dit album toch aardig in de buurt komen om de grote C van die troon te stoten.

Haar debuutalbum was nog wel leuk, de daaropvolgende albums waren slechts (te)veel van hetzelfde. En nu dit...
En hier besteden late night talk shows programma vullende uitzendingen aan?
Ik vraag me af waarom...

Wauw musicmeter is toch wel echt een negatief forum geworden, zeg... Niemand met een positieve noot durft zich precies nog te mengen in deze berichten, gezien de algemene teneur om te zeggen dat het allemaal vreselijk is..

Ho ho.. zo karakterloos zal de Adele fan vast niet zijn toch?
Overigens ben ik het wel een beetje met je eens over de negativiteit. Al meld ik ook wel eens bij een album (mevrouw Swift bijvoorbeeld) dat ik er bal van begrijp waarom het zo populair is.

Hear, hear !

Misschien is het de tand des tijds ? Afreagerende reacties op wat er eigenlijk in de maatschappij momenteel gaande is ?

Jullie zoeken het te ver. Wellicht wordt er gewoon op de plaat gereageerd. Overigens geeft Pitchfork een dikke 8.

Heb het duet met Chris Stapleton ook maar eens beluisterd, Maar wat is dat een gemiste kans zeg.. De twee klinken door elkaar en niet eens op hetzelfde niveau.. Haar stem overweldigt hem.. Het verandert in een ruis. Zonde dat dit geen duet is geworden.

De recensie bij Pitchfork wordt ook maar door 1 persoon geschreven. Die zijn/haar eigen smaak meebrengt in de recensie...

Maar dat de meeste mensen dit album beduidend minder waarderen dan de voorgaande albums is evident.
De eerste helft vind ik ronduit saai, maar eerlijk gezegd heb ik het ook gehad met de stem.

Dit is enkel op musicmeter 'evident'. 30 by Adele Reviews and Tracks - Metacritic Op metacritic krijgt het album precies dezelfde user score als critic score, nl. 8.8/10.

Ik vond 25 alleszins een stuk minder avontuurlijk. 21 is in mijn ogen een betere plaat, maar 25 was veel generischer dan dit.

Wat moet ik aan die negativiteit veranderen? Het is duidelijk een kwestie van smaak (over de artiest Adele). We kunnen natuurlijk niemand dwingen om het album leuk te vinden! Net zoals ik veel van die vage onbekende alternatieve artiesten niet snel leuk zal vinden ( die hier dan wel vaak populair zijn).

Wat natuurlijk niet mijn verbazing wegneemt over de waarderingen van het album. Misschien omdat Adele te groot is geworden? Of zou het echt aan de plaat liggen? Het zal in ieder geval mijn mening over dit meesterwerk niet veranderen.

S1998
Mooie volwassen reactie. , kunnen velen iets van leren.

Populaire artiesten krijgen nu eenmaal snel een zwart-witte beoordeling tov artiesten die nieuw of onbekender zijn. Daarnaast is het ook logisch dat een alternatievere artiest minder tegenstanders zal lokken aangezien ze onbekend zijn voor het publiek dat het maar niets vindt.

Bij ons thuis heet ze "de stofzuiger". Vanwege dat geloei.

Ben het eens met S1998 en remcodurez. Als je Adele niks vind of haar zang niet kunt velen, draai het dan niet. Is prima. Maar ga je dan ook niet te buiten aan negatieve reacties zoals verschillende hierboven.

Wat mij zelf betreft: ik kan Adele best goed hebben. Is bepaald niet mijn muziek, maar mijn partner is een liefhebber en draait de albums nog altijd regelmatig. En doordat ik het veel heb gehoord, ben ik het ook gaan waarderen. Datzelfde is mij gebeurd met artiesten zoals Frank Sinatra (die ik inmiddels erg hoog heb zitten), Chet Baker, Stacey Kent, Cassandra Wilson, Lizz Wright en zo.

En wat Adele betreft zijn twee dingen voor mij best belangrijk. Op de eerste plaats dat ze na haar debuut 19 niet haar plotselinge wereldwijde roem heeft willen verzilveren door bijvoorbeeld ieder jaar weer een album uit te brengen. Heerlijk als een artiest er wat jaren tussen laat zitten en zich weer meldt als zij/hij weer echt wat te melden heeft.

Op de tweede plaats kon ik haar recente actie waarderen door bij Spotify gedaan te krijgen om de shuffleknop verwijderd te krijgen. Omdat zij vindt dat het een album is waarbij de volgorde van belang is voor een goede beleving. Ik weet het: de knop is alleen maar weg op albumniveau, als je naar het nummerniveau gaat kun je gewoon weer shufflen. En ik begrijp ook dat er veel mensen zijn die in de huidige tijdgeest denken "dat maak ik zelf wel uit!". Maar zelf ben ik een fanatieke 'albumluisteraar' en merk dat dit een diersoort is dat met uitsterven bedreigd wordt .

Dan wat dit album betreft: de eerste helft vind ik wat minder. Ze probeert hier wat aansluiting te vinden met de sound van nu. Maar de tweede helft van het album doet ze dat veel minder en is de sound weer wat meer classic Adele. Ook merk ik dat er niet van die echte hits op staan, maar da's niet zo erg ...

Normaal zou ik dit 3 sterren geven, maar vanwege de manier zoals ze met haar muziek omgaat doe ik er lekker een halfje bij.

Ik waardeer musicmeter met name, omdat muziek beoordeeld wordt wars van hypes en gemiddelde teneur onder recensenten. Adele 30 scoort hier minder goed, omdat de muziek blijkbaar als zodanig ervaren wordt. Dat heeft niets met zuurheid oid te maken en al helemaal niet met de eventuele status van de artiest, dan zou de laatste worp van Lana net zo goed gekraakt moeten worden. Liefhebbers hier missen blijkbaar iets bij Adele en of Red van Swift, het zij zo. Een ieder luistert uiteindelijk met zijn eigen hart en komt tot zijn eigen conclusie.

Sinds de release van haar album 19 is Adele een hele grote naam in de muziekwereld. Ook haar opvolgende albums 21 en 25 werden enorme wereldhits en nu is hier haar volgende album, in de traditie van leeftijdstitels, 30 genaamd. Adele is een hoge boom in de muziek en hoge bomen vangen veel wind. Zei het de ene keer meewind, maar vaak genoeg ook tegenwind. Voor mij persoonlijk was 25 een stuk minder dan 19 en 21, al bevatte ook dat derde album meer dan genoeg sterke songs. Dit album 30 werd voorgegaan door de single Easy on Me en dat was voor mij niet direct de meest uitnodigende single. Het leek mij wat teveel op het eerdere werk van Adele. Maar op één single kan je geen album beoordelen dus ben ik aan het luisteren geslagen. En dan begin je met de opener die de titel Strangers by Nature draagt. Op het gehoor een intiem begin en ergens vind ik het jammer dat ze het niet zo klein en intiem houden door het nummer heen. Met die strijkers is het dan toch wat dik aangezet. Een gemiste kans, maar verder geen onprettig nummer. Daarna dus de eerder benoemde single Easy On Me. Een gemakzuchtige single. Dit is de Adele die we kennen en inmiddels wel een beetje gehoord hebben. De grootste misser van het album voor mij is toch wel het daaropvolgende My Little Love. Dat geklets en gehuil tussendoor voegt voor mij totaal niks toe aan het nummer en houd juist het tempo er uit. Het komt zo rommelig over. Het voegt voor mij als luisteraar in ieder geval zeer weinig toe. Waar er met Cry Your Heart Out wat meer tempo in komt. Lekker nummertje is dit wel. Vrolijke vibe toch ook wel, verpakt in een soort R&B/Pop. Op het nummer Oh My God haalt Adele wat meer vocale trucjes uit. Mijn inziens soms iets té veel, echt storend wordt het nooit. Energie zit ook wel goed op dit nummer als het nummer misschien wat te druk. Can I Get It geeft ook wat mixed feelings. Ergens had dit nummer ook zomaar van Ed Sheeran kunnen zijn. Tenminste, zo is het als het in mijn hoofd werkt bij het beluisteren. De typische Adele songs worden ook niet vergeten, getuige het nummer I Drink Wine. Alles is typisch Adele met het stemgebruik, de begeleiding, de zanglijnen, alles eigenlijk. All Night Parking is dan een meer R&B georiënteerd nummer waarop de productie vrij aanwezig is. Gewoon een wel prima nummer. Een stuk overtuigender en misschien wel het beste nummer van dit album is Woman Like Me. Warm en wat meer ingetogen gebracht. Een heel fraai nummer. Een meer ingetogen Adele kan mij erg overtuigen. Ook Hold On vind ik erg prettig. Dit nummer wordt soulvol gebracht. Heel smakelijk met de juiste emotie en energie. Ook een topsong. To Be Loved is dan weer typisch Adele. De manier waarop ze hier haar stem gebruikt kennen we. Love is A Game is dan de afsluiter en doet me qua titel terug verlangen naar Amy Winehouse. Het nummer zelf is wel mooi, niet heel bijzonder maar wel gewoon mooi. Een album dus dat het niet haalt bij 19 en 21 en over de gehele linie wellicht op één lijn ligt met 25. Twee absolute prachtsongs, maar ook een aantal missers.

Gisteren heb ik dit gezien.
Adele: One Night Only .... npostart.nl

Daarin is zowel een concert (ook met nieuwe nummers) als een interview met Oprah Winfrey vanuit LA. Het mediapersonage Adele met haar kwetsbare kant is haar handelsmerk. Haar album is daar ook een uiting van, 'zo is Adele', althans zo wordt het gebracht en dit is ook wat 'het grote publiek' van haar wil zien en horen.

Bij Adele krijg ik dan wel weer de indruk dat ze juist probeert om NIET in haar eigen taaltje te vervallen, waar ik bijvoorbeeld bij een Ilse de Lange het idee heb dat ze heel geforceerd toch maar vooral met een Twentse tongval wil praten, omdat dat (terecht) zo sympathiek overkomt... Kortom; bij Adele heb ik het gevoel dat de "echtheid" niet -of minder- gespeeld is. Anders is het een verdraaid goede actrice.

Wat een gezeur weer, nu zouden sommige mensen te negatief/zuur worden.

Ik kan alleen voor mezelf spreken en ik hou van muziek, luister muziek, heel veel muziek.
Ook Adele geef ik iedere keer weer een kans, maar ik vind het gewoon niets meer. En wanneer ik een album heb beluisterd mag ik er mijn eerlijke mening over geven. En nee, ik ga niet allren maar psotieve comments geven.

En wat de soms sarcastische/grappige opmerkingen van gebruikers betreft, moet het allemaal per sé zo politiek correct?

Ik heb persoonlijk geen probleem met negatieve reacties. Iedereen mag zijn mening geven en populaire artiesten krijgen gewoon sneller negatieve reacties. Ik gaf een positieve reactie op S1998 dat hij ondanks de zware negatieve houding hier op een rustige manier reageert en niet wild in het rond mensen begint aan te vallen. Daar heb ik meer moeite mee.

Dus laat ons gewoon onze mening geven wanneer we willen, maar als het kan best ook met wat duidende feedback waarop je het zo slecht vindt, zodat iemand hier ook iets aan heeft.

Ikzelf betrap me ook wel eens op dat laatste...

Wij bespreken hier het product, en als dat niet gewaardeerd wordt, dan wordt dat gemeld met eventueel verdere onderbouwing.

En dat is ook een mening! Voor zover ik het terug lees zijn de meeste negatieve berichten volstrekt van toepassing op het album c.q. de artiest

Ondanks Easy on me ben ik toch eens gaan luisteren. Pre 25 heeft ze iig een aantal nummers gemaakt die hier nog steeds opstaan. Sommige zelfs erg vaak.

Dat de nummers behoorlijke tracklengtes hebben (vaak zijn ze tegenwoordig nogal kort, zonder volwaardig intro of enige vorm van opbouw of zo) vind ik een pluspunt. Slechts eentje haalt de drie minuten niet.

De ondertoon voelt ook iets minder 'corporate' dan op 25; daar werd ik niet blij van (Sky Radio & consorten ongetwijfeld wel). In dat opzicht vind ik dit iig weer de weg omhoog. Hopelijk wel iets meer echt beklijvende nummers op 33/34/35/36. En geen gesprekjes met zoonlief.

Eén van de weinige artiesten die naast een grote hoeveelheid streams er ook in slaagt miljoenen fysieke albums te verkopen is de Engelse Adele. De als Adele Laurie Blue Adkins op 5 mei 1988 in Londen geboren zangeres hoort sinds haar debuutalbum "19" bij de toppers in de muziekwereld en heeft die status alleen maar weten te vergroten.

Begin 2008 was mijn eerste kennismaking met de Britse zangeres, doordat de single "CHASING PAVEMENTS" een Top 40 hit werd. In het begin van dat jaar verscheen ook haar debuutalbum "19", waarvan de Bob Dylan cover "MAKE YOU FEEL MY LOVE" de eerste grote hit was, in Nederland bereikte het de derde plaats in die Top 40. Daarna was het een paar jaar stil rondom Adele, maar ze kwam eind 2010 keihard terug met de nummer 1 hits "ROLLING IN THE DEEP" en "SET FIRE TO THE RAIN" en de top 3 hit "SOMEONE LIKE YOU". Deze hits zijn te vinden op het tweede album van haar, "21", dat in januari 2011 uitgebracht werd. Het album was een groot succes en er werden wereldwijd meer dan 30 miljoen exemplaren van verkocht. Haar status als succesvolle zangeres werd in 2012 vergroot doordat ze het titelnummer van de 23e James Bond film, "SKYFALL" mocht zingen. Gouden en platina onderscheidingen volgden en het zwaar aangezette nummer is één van haar klassiekers geworden. In 2015, op 23 oktober, verscheen haar langverwachte nieuwe single "HELLO". Een even uitgebreide als uitgekiende reclamecampagne ging eraan vooraf en het succes was er dan ook naar, overal bereikte het de nummer 1 positie en maakte het de fans nieuwsgierig naar album #3. Die verscheen een maand later, is getiteld "25" en was ook weer een succes. Ze ging op tournee, trouwde, maar haar man en zij gingen in 2019 uit elkaar en de scheiding was begin dit jaar een definitief een feit.

Toen "30" werd aangekondigd was de algemene verwachting dat die scheiding leidend zou zijn in de teksten en dat haar ex ervan "langs zou krijgen". Dit gebeurde op de vorige albums namelijk ook, want Adele gebruikte muziek als een vorm van therapie. Voor een deel gebeurt dit ook, maar zij zou een deal met haar ex-man, Simon Konecki, gesloten hebben, om hun relatie en het uit elkaar gaan niet in de nieuwe nummers te verwerken. Krijg je dan een compleet ander Adele album? Nee, zeker niet, want ze verwerkt nog steeds persoonlijke gebeurtenissen in haar liedjes. Het zijn er 12 geworden en klokken bij elkaar bijna een uur muziek, met het zeer herkenbare geluid dat Adele de afgelopen jaren ontwikkeld heeft.

Opener is “STRANGERS BY NATURE”, een zeer ingetogen, met strijkers opgeluisterde ballade, waarin Adele zich afvraagt of ze ooit vrede krijgt met de scheiding. “EASY ON ME” is inmiddels een grote hit en persoonlijk was ik wel verrast voor deze keuze als eerste single. Het is geen typische single, meer een prachtige en krachtige albumtrack. Mijn verrassing was dus niet terecht, het is een grote hit geworden. In dit nummer bezingt ze verschillende levenslessen die ze in haar leven heeft opgedaan. Het zes en een halve minuut durende “MY LITTLE LOVE” heeft een heerlijke soulvibe, blijft zeer rustig, is uitermate persoonlijk en één van de toppers van “30”. Het is persoonlijk, omdat Adele in gesprek is met haar zoontje Angelo en dat is prominent te horen in het nummer. “Mama’s Got A Lot To Learn” zingt ze, ze stelt zich dus zeer kwetsbaar op. Na 3 zeer rustige liedjes gaat het tempo omhoog met “CRY YOUR HEART OUT”, waarin de boodschap zit dat huilen helpt als jij je depressief en lusteloos voelt. Een fijn liedje! “OH MY GOD” heeft een modernere aanpak, heeft ook een gospel-feel en straalt positiviteit uit. Een akoestische gitaar leidt “CAN I GET IT” in, daarna start een lekker ritme dat het hele liedje vorm geeft.

“I DRINK WINE” is weer een ballad en het ruim 6 minuten durende Motown-achtige nummer heeft een mooie melodielijn en prachtige koortjes. “ALL NIGHT PARKING (interlude)” is kort soul nummer, waarin ik de stem van Adele breekbaar vind klinken. Ondanks alle mooie beloften aan haar ex, komt die er in “WOMAN LIKE ME” niet echt goed van af. “How Can You Not See Just How Good For You I Am?”, “It Is So Sad A Man Likе You Could Be So Lazy” en “Ain't Never Had A Woman Like Me” geven de twijfel, maar ook de boosheid weer van een vrouw die een scheiding achter de rug heeft. Het nummer kabbelt een beetje voort, misschien is 5 minuten net iets te lang, maar de stem van Adele en de wijze waarop ze het zingt maakt veel, zo niet alles goed. De laatste drie nummers duren allemaal ruim 6 minuten en dat begint met het rustige en ingetogen “HOLD ON”, dat zich halverwege stap voor stap ontwikkelt tot een heerlijk gospelachtig nummer. Daarna volgt “TO BE LOVED”, ze verwacht dat ze de liefde weer gaat vinden en geeft ook aan dat als je niet iets probeert, je nooit zult weten of het gelukt zou zijn. Wie niet waagt, wie niet wint. Deze piano ballad is ook misschien aan de lange kant, maar ze zingt uit alle macht en dat maakt het een indrukwekkend nummer. “LOVE IS A GAME” is het slotakkoord, lekker ritme, aanzwengelende strijkers en een nummer dat wat mij betreft geen seconde verveelt.

Adele kan er met dit album weer een aantal jaren tegenaan en de vraag is welke titel een volgend album zal krijgen. Het is afwachten wanneer ze weer voldoende inspiratie heeft, genoeg ellende (?) heeft meegemaakt, om nieuwe nummers die emotie en diepgang mee te geven, die op al haar albums te vinden is. "30" is een mooi album, heeft prachtige teksten en er is voldoende variatie om de aandacht vast te houden.

By the way: vanavond op tv een interview van ons aller Paultje met Adele. Niet dat ik ga kijken hoor maar ik ben ook de rotste niet, ik maak u er maar op attent.

Wat off topic berichten verwijderd en 1 aangepast. Graag weer over het album