Dragons - Here Are the Roses (2007)

Wisselend album van een band die meer in zich heeft. Er staan ongelooflijk goede nummers op maar ook een aantal vlakke songs die niet blijven hangen. Trust en Lonely tonight hadden rustig op een goed album van Editors of Interpol kunnen staan.

De originaliteitsprijs zal Dragons niet gauw krijgen. Net als Interpol, Editors e.d. is ook voor hen Joy division de grootste inspiratiebron. Sterker nog: het geluid van JD is er zelfs nadrukkelijker aanwezig. Om toch een eigen twist aan het geheel te geven hebben ze er ook nog een scheutje Depeche mode aan toegevoegd, zodat het allemaal niet te topzwaar klinkt.

De kwaliteit van het gebodene is dik in orde, met name aan het begin en het eind van het album. Ik beloon deze nostalgische eightiestrip met 3,5*.

Ik moet dit album toch wel met een 4 belonen. Ik hoop hier in de toekomst meer van te horen. Aangenaam plaatje, is inderdaad niet zo gitzwart als Interpol of Editors, beetje lichtgrijs.

Nog niet al te vaak beluisterd deze cd,maar schat het nu al hoger in dan de recente Editors en Interpol albums.

Dan schat je hem zeker goed in, hoor ook wel New Order er door heen.

net even op myspace beluisterd, klinkt niet slecht, de vroege new order dan maar eigenlijk hoor je hier ook weer de echo van Ian Curtis terug, doet me ook wel een beetje denken aan The Chameleons

Daar heeft het ook wel iets van weg.

Bij het laatste nummer van dit album klinkt de zang zelfs een beetje als Michael Stipe van REM, alleen dan met de baard in de keel. Jean Maurice, je moet echt het hele album gaan luisteren, is echt oke.

ik heb het nog niet in mijn bezit, dus dat wordt nog even wachten Deric maar ik denk wel dat ik het ga kopen past wel bij mijn andere plaatjes, denk ik

Net de cd nog eens helemaal beluisterd,maar het album heeft mijn verwachtingen toch niet kunnen waarmaken.Ondanks dat de muziek dik in orde is vind ik met name het refreinwerk erg matig en veel te makkelijk uitgewerkt( veel monotone herhalingen en steeds dezelfde klemtonen die door de zanger worden gebruikt zie : de recente Interpol en Editors albums)en bied mij zodoende veel te weinig sfeer en spanning.Bij Here are The Roses doet het synthesizerdeuntje mij wel wat aan I.O.U van Freez(al is Here At The Roses wel een niveautje hoger) denken, Verder zijn er qua zang wel raakvlakken met David Gohan en Ian Curtis,maar in geen van de nummers van de Draken wordt dat niveau ook maar benaderd!

3*

Om David Gahan of Ian Curtis te benaderen, moet je wel over erg veel talent beschikken; lukt een Interpol of Editors ook niet.

Turn On the Bright Lights heeft het bij vlagen wel mijn inziens deric

jip!! daar is The Viking en hakt en slaat!!! :hahaha altijd kritisch trouwens die laatste van Editors is toch zo slecht nog niet?

even over Dragons, ben het wel eens met deric raven ofschoon pas drie nummers gehoord heb(heb het album nog niet) klinkt het toch erg goed en zeker beter dan Interpol(waar ik eigenlijk nooit echt door gepakt ben)

De kameleons verslinden de draken jean maurice ,snap de vergelijking dan ook niet.
Het debuut van Interpol vond ik juist weer indrukwekkend,heeft geruime tijd in mijn persoonlijke top 10 gestaan.

ze kunnen dan ook elke kleur aannemen toch!!!

wat ben jij toch streng voor nieuw talent,

Het is zeker geen draak van een plaat.

Van deze viking dan ook geen donaties in de talentenpool,want waar zijn ze?

maar maar volgens mij wordt eric the viking een beetje oud hé?
mmmm ALTIJD OPEN STAAN VOOR NIEUW TALENT Noorman!! (hihihi)

Laat ze maar komen die nieuwe gladiooltjes jean maurice,het zwaard heb ik wel bij de hand trouwens

Ze zetten best een lekker geluid neer. Vind het wel grappig dat ik bij het begin van het eerste nummer steeds moet denken aan Love Song van Simple Minds, toch ook wel een inspiratiebron op new wave gebied. Hou wel van een beetje synthgebruik, had van mij hier en daar nog wel wat meer gemogen.
De eentonige zang zo hier en daar lijkt sterk op Ian Curtis (net als zo nu en dan de drums, de bas... en de gitaar op JD lijken), maar uiteraard is dat ook de bedoeling van een band die deze muziek in leven wil houden. Zo nu en dan klinkt iets bekend en kan ik het toch net niet plaatsen en dan komt ineens Depeche Mode tevoorschijn... en in Forever speelt Rober Smith het refreingitaartje (lekker synthgeluid op het eind ala Atmosphere van JD plus oude OMD invloeden en de zang lijkt in de verse-gedeeltes zelfs op Andy Bell hier door die bepaalde vibratie in zijn stem).
Al met al best een aardig album, maar heb (nog) geen echte uitschieters ontdekt. Wel stukjes van nummers die eruit springen, met name de finale van Forever, maar daar blijft het tot nu toe bij. (had graag meer van dat gehoord)
Ik ben altijd zuinig met sterren dus zet in met 3*.... of... toch 3,5* met dank aan de finale van Forever.

De single Here are the Roses blijft toch al een tijdje in mijn hoofd rondspoken
Toch een teken dat ik dit album maar eens wat beter moet luisteren i.p.v. snel doorheen zappen wat ik nu gedaan heb. De recensies op internet weerhielden me er een beetje van want die zijn over het algemeen niet zo positief.

Niks van aantrekken, aERo, is echt wel oke, dit album.

Zojuist dan eens aandachtig beluisterd en inderdaad niet verkeerd maar zeker ook niet wereldschokkend.
Het klinkt me net iets te geforceerd soms en momenteel staan soortgelijke bandjes nogal in the picture en Dragons hebben nu een beetje last van door de bomen het bos niet meer zien. Hadden ze eerder met dit album op de proppen gekomen dan was het misschien frisser, maar nu weet ik het wel met al die Joy Division, New Order, Depeche Mode, The Cure en weet ik het wat echoes.
Ik las dingen als Interpol-light of slappe Editors-imitatie. Leuk voor genoemde bands (zij werden ook op 1 hoop gegooid toen ze net ten tonele verschenen en nu krijgen ze de volle eer), maar jammer voor Dragons.
Ondanks dat kan ik er nog redelijk goed van genieten. Er moeten er alleen niet te veel meer bij komen want het is nu wel heel erg dringen.

Dit album vind ik meer kwaliteit hebben dan de 2e Editors of de 3e van Interpol.
Maar het heeft wel niet het nivo van de debuut albums van hun, maar doet er niet veel voor onder.

hier sluit ik me bij aan en dat AFOS-achtige guitaartje doet mijn hart wederom smelten als boter, beste nummers vind ik: Epiphany,Trust, Condition en Obedience, goed album

ik heb het album nu een keertje of vier beluisterd en ik vind dit toch wel erg goed! vooral die combinatie van rock met de nodige elctronica spreekt me aan en ik vind dat de zanger een erg goede stem heeft.

vandaag alweer drie keer beluisterd jeetje wat geeft dit album mij een hoop nostalgie en kippevel!!! dit is echt een van de betere albums van dit jaar, met het echte new wave geluid van weleer!! bij vlagen doet het me denken aan The Sound en The Comsat Angels, ik waan me soms weer 17 als ik dit album beluister want de muziek is exact een kopie van die tijd, heerlijk, een absolute aanrader voor o.a Alicia en verder iedereen die net als ik is blijven hangen in de eighties!!! klasse band

Trust is eigenlijk het mooiste liedje, die guitaar!!! prachtig

Dit is zeker 1 van de parels van dit jaar, maar dat weten helaas nog te weinig mensen.

ja zeg dat!! ik ga hem in mijn top vijf zetten van beste albums van dit jaar, dit overstijgt Editors vind ik, Dragons slagen erin om mij het gevoel te geven weer terug te zijn in 1984!!! dit had gemakkelijk van die tijd kunnen zijn wat is dit toch mooie muziek man! ongelofelijk dat het nog maar een paar maanden oud is, vooral ook die combinatie van electronica en rock vind ik prachtig, en de zanger heeft een geweldige stem, ze staan nu op een 4,5 maar het worden er waarschijnlijk 5