Muse - Will of the People (2022)

Prima album; 8/10. Komt niet op hetzelfde niveau als de absolution era maar wat verwachten mensen? Dat Muse een kopie van hun eerdere albums gaan maken?

Muziek gaat gepaard met verandering en dat nemen met name oude fans niet in dank af. Echter ben ik Muse blijven luisteren door alle muzikale wisselingen. Liberation vind ik persoonlijk met WOTP en compliance de minste tracks op het nieuwe album. Verona, WOSD en KOBK zijn de 3 tracks waarop Muse een hoog niveau op haalt.

Oprechte vraag aan de Muse critisasters hier; wat voor muziek verwachten jullie dan ?

Eerste luisterbeurt nu, ik denk beter dan Drones voor mij.

Ghosts is wel vreselijk. Adele???

Wow wat een negatief sentiment rond dit nieuwe album van Muse. Ergens begrijp ik het wel. Muse is een band wat de randjes opzoekt van het aanvaardbare op diverse vlakken. De stem van Bellamy is al iets waar je van moet houden en dat in combinatie met bombastisch, tot glamour kitch / hard rock en soms vreemde songteksten die niet iedereen zal vertegenwoordigen. Er wordt daarom veel van de luisteraar gevraagd. Muse had dit album als een best of met nieuwe nummers bestempelt en dat hoor je. Je hoort alle uitwassen van stylen door elkaar en daardoor komt het nogal gekunsteld over. Ik vind het ook moeilijk om een mening te geven over dit album. Op sommige momenten briljant op andere momenten echt tenenkrommend. Ook merk ik dat ik mij maar moeilijk kan identificeren met Muse. Wat niet wegneemt dat het een echte stadionband is die altijd de moeite waard blijft om naar toe te gaan.

3 sterren. Maar of ik dit album keer op keer zal luisteren.. ik denk het niet. Maar het is in iedergeval beter dan de voorganger. Wat een draak van een album was dat zeg.

Ik denk dat je deze discussies altijd zal hebben met rockgroepen die evolueren naar stadium-rock-bands. De oorspronkelijke fans haken af omdat het gewoon niet meer hun genre is en de nieuwe fans zijn lyrisch want ze haakten pas in toen de evolutie al gestart was.

Die oorspronkelijke fans hopen overigens, bij elk nieuw album dat gereleased wordt, telkens tevergeefs terug hun groep van welleer te horen.

Daarnaast heb je ook omstaanders die nooit echt fan waren, maar gewoon komen snuiten omdat een populaire groep iets uitgebracht heeft. (daar hoor ik vooral bij ). Hoewel ik de eerste albums ook nog wel ok vond als tiener.

Ik heb bij god geen idee meer tegenwoordig. Ze zijn de laatste paar platen een beetje all over the place. Enige constante is het bombastische stadion achtige geluid. Helaas met wisselend succes wat mij betreft. De vorige kon ik wel waarderen, Drones vond ik een misbaksel en deze niet echt veel beter voor zover.

Nou ben ik nooit groot Muse fan geweest, maar met name Black Holes en The Resistance kan ik erg goed waarderen.

Maar ze staan bij mij in hetzelfde rijtje als Coldplay en Editors. Ze hebben leuke albums uitgebracht en ergens ben ik altijd benieuwd naar wat ze nu weer weten af te leveren. Maar wetende dat ze niet meer in mijn hoek van muzikale interesse zitten zijn de verwachtingen altijd laag.

Tja, iedereen die mij een beetje kent weet dat ik een enorm zwak heb voor de band, mede omdat ze mijn muzieksmaak gevormd hebben. Echter zijn er ook kanten van hun muziek waar ik niet zoveel mee kan en zit een enorme miskleun er altijd al in. The Resistance en voornamelijk The 2nd Law kon ik maar deels smaken, ook Simulation Theory had maar een bepaald aantal momenten. De dalen daar, waren erg diep (Mon Coeur s'ouevre a ta voix, Unsustainable, Get up and Fight).
We beginnen met 3 volkomen waardeloze nummers die vooral kritiek lijken te leveren op hogere machten in de wereld, maar dan wel op de meest kinderlijke manier denkbaar (dit geldt overigens voor het hele album, maar dat even terzijde). Ik kreeg er een beetje de slappe lach van eerlijk gezegd, ook omdat het muzikaal al niet al te serieus is. Dan krijgen we met Won't Stand Down het eerste nummer waarvan ik denk, dat kan ermee door.
Ghosts verrast me enorm, zo'n standaard gebroken hartliedje verwacht je bij kindsterretjes, maar blijkbaar is dat het niveau waar Muse nu staat. We gaan nog even door totdat Kill or be Killed binnen het album een hoogtepunt is. Let op de woorden die ik kies, want dit mag de schoenveters niet strikken van de hoogtepunten op eerder genoemde albums (MK Ultra, Supremacy, Algorithm).
Verona is dan misschien muzikaal het beste nummer op het album (lijkt qua stijl ook wel op Algorithm), maar de zang en tekst doen me echt de tenen krommen.
Euphoria lijkt me ironisch bedoeld? Vandaar het enorm vrolijke, maar onderhand neem ik het album zo niet serieus, dat ik ervoor kies om dit dan juist wel serieus te nemen. Eerlijk, het is niet het allerergste op het album, ook door het tempo.
Het laatste nummer vind ik nog wel grappig, afgezien van die titel.
Conclusie: een enorm zwak begin en middenstuk van het album, maar het einde is nog wel aardig. Ik geloof dat ik het allemaal ook niet te serieus moet nemen, maar er zitten me hier iets teveel elementen die ik liever niet hoor en tekstueel heeft Muse nog nooit op zo'n laag niveau gestaan. Maakt het wel makkelijk meezingen tijdens de megalomane tour vermoedelijk. Ik kan me niet voorstellen dat ik hier vaak naar ga luisteren echter. Ik verwacht 2.5*, maar ik wacht nog even.

Tjonge, best veel azijnzeikers op dit forum. Dit album kan nooit slechter scoren dan het vorige album. Ik denk dat de fans van eerste uur de band zijn ontgroeid. De onderwerpen van de songs zijn actueel en natuurlijk over gedramatiseerd maar dat is Muse. Queen invloeden zijn toch ook niet zo verrassend meer. Wie neemt de teksten nu zeer serieus en is daarover vervolgens teleurgesteld . Sorry moet daar moet ik wel om lachen. Ga nog een aantal keer luisteren. Dit is me bij het vorig album niet gelukt ondanks dat het op vinyl in mijn kast staat, aangeschaft vanwege de tour destijds. Vindt het zeker beter dan Simulation Theory. Wordt vervolgd..

Je slaat de spijker op zn kop, kritiek leveren is makkelijk, maar vervolgens niet weten wat voor sound ze dan wel moeten produceren.
Nu is Muse mijn persoonlijke nummer 1 band al 10 jaar lang, dus in dat opzicht ben ik ook niet subjectief. Ik ben ze wel eeuwig dankbaar voor de verschillende genres waar ze doorheen fietsen met hun albums. Tuurlijk zitten er een paar miskleunen bij van nummers / album fillers (Get up and fight, revolt, pressure) maar dat krijg je als band als je op je 2e album letterlijk van elk nummer een top nummer maakt.

i.t.t. Coldplay en mindere mate Editors die je noemt vind ik Muse niet afgegleden maar juist positief geevolueerd tot een volwassen stadion band die soms het randje opzoekt. Op het nieuwe album Will of the people grijpen ze terug in hun discografie en pakken overal de beste 10% vanaf. Liberation zou zo op the resistance kunnen staan, Killed or be Killed op Absolution of Black holes, We are F*cking F*cked zou op Showbiz of de hullaboo B side niet misstaan, Will of the people the song zelf op the 2nd law, Wont Stand down is een combi van Absolution X 2nd law en Verona heeft de 80's vibe van Simulation theory.

4.5 ster inmiddels voor mij voor dit album, ben benieuwd hoe sommige nummers live uit de verf komen.

Ik vind 'Compliance' echt een onderschat nummer. Muzikaal hoort dat bij het betere werk van Muse, naar mijn smaak dan. Prima baslijn, sterke melodie en productie. De tekst is natuurlijk wel wat minder en paranoïde, maar die moet je vooral met een korreltje zout nemen. Al geldt dat eigenlijk voor alle teksten van Muse. Gewoon lekker meebrullen, zonder per definitie te menen wat je zegt. Zolang iedereen nog meetelt bij Muse, is het wat mij betreft ok en te gedogen. Voor mij is zanger Matthew Bellamy dan ook nog geen Britse Mark van den Oever (van Farmers Defence Force), een vergelijking die Muziekblad Oor aandurft op basis van retoriek en symboliek.

Het titelnummer 'Will of the People' en "Liberation" vind ik de echte zwakke broeders op deze plaat. Voor een liefhebber van vooral de eerste 2 platen van Muse ben ik heel open-minded, maar deze gaan er ook bij mij niet in. "Ghosts" en "Euphoria" zijn twijfelgevalletjes, maar zullen het in de arena's en op de festivalweides waarschijnlijk wel goed doen. En ook in de koptelefoon van hedendaagse pubers natuurlijk.

De andere nummers vind ik eigenlijk best ok. "Compliance" en "Verona" zijn prima synthpop-tracks. Ze luisteren gewoon lekker weg. Dat jaren 80-sfeertje bevalt me sowieso wel. "You Make Me Feel Like It’s Halloween" kan ik daarom ook prima hebben. Het nummer klinkt als een verbeterde versie van door Timbaland geproduceerde tracks op eerdere albums.

"Kill Or Be Killed", "Won't Stand Down" en "We Are Fucking Fucked" vertegenwoordigen de vintage-Muse sound op dit album. Heerlijke rockers, niet te veel nadenken. Perfect voor tijdens het sporten.

Dit album biedt voor ieder wat wils. Het is in ieder geval beter dan de negatieve recensies uit bijvoorbeeld Oor, AD en VK doen vermoeden. Misschien is het niet per se mijn topplaat van het jaar, maar het voorziet zeker in een behoefte. Gewoon wat ontspanning te midden van al die serieuze folk, country en indie.

3,5 ster namens mij, plus een halfje ter compensatie voor het gemiddelde.

Wat een ontzettend lage score al.

Zo slecht is het toch niet?

Hoge bomen he.
Maar meer dan de helft geeft 3,5 of meer. Dus die vinden het best goed.

Er zijn nu eenmaal enkele bands die haast automatisch een hele hoop tegenstemmen (zonder meer) te verwerken krijgen bij de release van nieuw werk. Muse is standaard één van de slachtoffers van dit fenomeen. Na een tijdje trekt dat zich tot op zekere hoogte terug wat recht.

PS: Mijn CD (pre-ordered) werd niet geleverd wegens "te druk" ... Aargh!

Band brengt nieuw album uit dat lijkt op vorige album: ze doen steeds hetzelfde kunstje!

Band brengt nieuw album uit dat niet lijkt op vorige album: ze verloochenen hun roots!

Ik ben ook van mening dat Muse niet in staat is om zich te vernieuwen. Het is een voortzetting van Simulation Theory wat ook een zeer matig album is. Daarnaast is het back to the 80's. Dus ja jouw conclusie deel ik met je. Ze doen steeds hetzelfde kunstje en ze verloochenen hun roots.

Concluderend (ook na al deze reviews): artistiek is het game over voor Muse.
Gaan Coldplay achterna, dat is ook al jaren niks meer. Daarvoor U2… hetzelfde verhaal.

Tuurlijk zullen de zalen en de stadions vol zitten bij Muse komende jaren. De muziek doet mij weinig meer. Tot “Drones” vond ik dit een geweldige band maar daarna is het artistiek hard achteruit gegaan.

Dit heeft niks met vernieuwend te maken. Bombastisch is het altijd geweest maar wel met een kunstzinnig randje. Nu is het vervallen tot kwaliteitsarme bombastische muziek voor de massa.

Kan me niet voorstellen dat Bellamy hier nog jaren mee door gaat.

Dit album heeft een heel erg hoog jeuk gehalte. Muse covert Muse met de nodige stukken jatwerk van andere artiesten. Goed verpakt en aan elkaar geplakt en gemixed. Ik doe het ze niet na. Het lijkt wel alsof dit voor een groot deel niet door mensen is gecomponeerd maar door een of andere softwareprogramma dat zelfstandig opereert en gebruik maakt van een grote database.
Track 1Marilyn Manson- disposable.
Track 3 ELO
Track 5 Bryan Adams -Heaven
Track 8 Verono=Vienna van Ultravox+ plus een sausje Bad van U2? Intro Streets of Washington van Bruce Springsteen?
Track 9 Blondie Dreaming
track 10 Primal Scream- get your rocks+ drumwerk van The Hives - Walk Idiot Walk
Er is nog veel meer dat ik niet zo snel kan thuisbrengen. Als ze dit live gaan brengen tijdens een concert dan is de kans groot dat je gewoon naar een opname luistert die via een computer word afgespeeld. Een fake concert dus.

Ik dacht heel de tijd dat ik The Beautiful People hoorde, maar het is inderdaad Disposable Teens!

Ik heb me kostelijk vermaakt bij de eerste luisterbeurten (gisterochtend op weg naar mijn werk en gisteren aan het begin van de avond). Want er is een hoop te beleven. Of dat in een hoog cijfer gaat uitmonden weet ik nog niet - wel hoger dan een 0,5 in ieder geval - jongens, is het echt zo erg?

Ik moest het eerst ook opzoeken.

Die 0,5 scores kan je toch niet serieus nemen Worden alleen gegeven om het gemiddelde omlaag te trekken. Zelfde voor de 5s. Het is zeker niet hun sterkste album maar zeker ook niet hun minste. Killed or Be killed is een goed nummer. We are F* F* is ook best lekker. Blijf er bij dat dit album niet lager kan scoren dan Simulation Theory.

Omschrijf eens de sound die jij van ze zou willen zien? Wat ik eerder zei het is supermakkelijk om iets af te kraken en een halve ster (lol) te geven, maar k mis een onderbouwing wat je dan wel zou willen horen van Muse. Of ben je een blinde hater die hier zn azijn kwijt wil?

Omschrijf eens de sound die jij van ze zou willen zien? Wat ik eerder zei het is supermakkelijk om iets af te kraken en een halve ster (lol) te geven, maar k mis een onderbouwing wat je dan wel zou willen horen van Muse. Of ben je een blinde hater die hier zn azijn kwijt wil? [/quote]

Volgens mij heb je het niet goed gelezen. Ik heb geen 0,5 gegeven maar een 2,0. Dat is wel een onvoldoende maar meer vind ik het niet waard en ik gaf aan dat dat ik tot een jaar of 8 geleden Muse een geweldige band vond. En de sound….het is teveel van hetzelfde. Iets minder bombast en meer ingetogen nummers graag.

Ik vind het lijken op het refreintje van The Killing Moon van Echo & The Bunnymen. Maar er is een grotere stapel refreintjes met hetzelfde akkoordenschema.

Maar er zijn meer liedjes die me aan andere liedjes doen denken. Will of the People deed me denken aan de Blue Cheer van Summertime Blues. En Won't Stand Down aan Sail van AWOLNATION. Naast de Queen en 80s invloeden, en de liedjes die lijken op eerdere Muse liedjes. Euphoria is een beetje een huismerk Absolution liedje, goedkoop maar wel lekker.

Ik log vrijwel nooit in om op een album te stemmen, laat staan om een bericht te plaatsen, maar wat is dit toch een pretentieuze site (geworden). Elke band die te populair is, moet worden afgebrand. Tuurlijk, zelden haalt een band het niveau van hun eerste albums, uit hun jonge jaren. Dat geldt ook voor Muse. Maar dit is gewoon een meer dan prima pop/rock album, met gevarieerde en goed in het gehoor liggende songs vol lekkere melodielijnen en met sterke kritische teksten. En geen experimenteel gepingel. Heerlijk!

Lijkt er sterk op dat een aantal mensen op voorhand een lage score geven omdat Muse op een of andere manier niet credible is. Stem dan gewoon niet, want dit album is echt geen zes min.
En zeker geen 1.

Als je het hebt beluisterd en je vindt het niks, dan kun je toch gewoon een laag aantal sterren geven?
Niks mis mee.

Inderdaad. Die eindeloze discussies over wat je wel of niet "mag" geven als score aan een album heb ik na een decennium op MuMe onderhand ook wel gehad. Als je het volledig geluisterd hebt, stem je gewoon lekker volgens je gevoel, of het nu 0,5* op een Radiohead-album of 5* op een Justin Bieber-album is. Daar kun je het fel oneens mee zijn, maar aan ieder het volste recht om de score te geven die hij of zij wil.

Het is zeer zeker een 6 min waard. Dit album zuigt, irriteert en jeukt op een verschrikkelijke manier. Nadat ik er naar geluisterd had heb ik bepaalde delen voor een tweede en derde keer moeten beluisteren voor mijn reactie/ analyse hier. Daarna heb ik mijn geluidsinstallatie uitgezet terwijl ik nog een paar soundtracks op mijn programma had staan voor vandaag.
Dat is me nog nooit overkomen. Zelfs niet na het luisteren van muziek van Frans Bauer, Deutsche schlagers ,Neil Young of andere artiesten die ik in het verleden met een 1 heb beoordeeld.
En dan te bedenken dat ik ooit, in 2001, een album van Muse zelf gepromoot heb bij een DJ.

Behalve dat je jezelf zo'n 37 minuten geplaagd hebt met kutmuziek. Meestal weet ik na 1, 2, misschien 3 nummers wel genoeg (al zit er wel es een uitzondering tussen).

Dat is waar. Al kun je steeds het idee houden dat er nog een goed nummer komt.
Ik heb van dit album 2 nummers gehoord en ik denk dat het er niet veel meer zullen worden. Dus van mij zal die eventuele lage score niet komen.