Queen - News of the World (1977)

We Will Rock You en Champions zijn samen met Bo Rap wellicht de meest populaire Queentracks ooit . Slim geschreven liedjes met die typische Queenbravoure .
We Will Rock You met dat primitieve gestamp (kom er eens op )

Maar er is meer schoons ; Spread Your Wings , een pareltje . Gewichtig , ijzersterk refein en wat mij betreft John Deacon's beste werk als songwriter .
Een majesteuze rocker als It's Late is Queen op het lijf geschreven . Sterke drumbreaks van Taylor en May als bedenker en uitvoerder van die geweldige effectieve riff .
Misschien een wat minder opvallende plaat dan voorheen . De groep laat een hoop overdubs en studiofoefjes weg , maar is in kwaliteit nog opvallend sterk .

Volgens mij is We Will Rock You een en al overdub!

Schijnt dat met een hoop aanwezige mensen in de hal van de studio het gestamp werd opgenomen . Klinkt heel primitief , maar bijzonder inventief .
Klinkt heel naturel allemaal en die koers wordt grotendeels gevolgd . Al blijft Queen natuurlijk meester in slimme studiotrucjes .

Dat Queen op News Of The World bewust wat afstand neemt van hun perfectionisme in hun studioproducties blijkt al binnen twee minuten, wanneer Brian May bijna een halve toon te hoog inkomt met zijn gitaarsolo... iedere keer weer tenenkrommend, helaas.

@ De buurman

Scherp opgemerkt, maar ik stoor me niet zo aan dit soort zaken. Ik ben niet zo'n analytische muziekluisteraar als jij. Overigens vind ik dat je over buitengewoon veel kennis over opname- en productietechnieken e.d. beschikt. Heb je hier soms buitengewone affiniteit mee in de zin van dat je je er beroepsmatig mee bezighoudt ofzo?

@bikkel2

We Will Rock You is, samen met haar zustertrack We Are The Champions, het meest fameuze stadionrock-anthem ever. De onstaansgeschiedenis van het nummer komt in de prijzenswaardige BBC-docureeks "Seven Ages of Rock" prominent aan bod.

Onderstaand het gedeelte over Queen uit de aflevering over "Stadium Rock" van de docu met vanaf 2:13 aandacht voor We Will Rock You en We Are The Champions.

http://www.youtube.com/watc...

huh?

welk nummer buurman?

Binnen 2 minuten. Dus de solo van We Will Rock You...

ok, ik heur ut wel maar stoort me niet

Ik heb m'n oren gespitst, maar op de op nieuwjaarsdag uitgebrachte en door Bob Ludwig geremasterde uitgave van Greatest Hits, het meest recent uitgebrachte Queen-album waar de studioversie van We Will Rock You op staat, is niets te horen van een te hoog inkomende gitaarsolo van Brian May in dit nummer. Of ik luister niet goed, of dit schoonheidsfoutje is weggepoetst, kan allebei.

Ik zal er de overige uitgaves van Greatest Hits en uitgaves van dit album die ik m'n bezit heb eens op naluisteren.

Lekkere no-nonsense solo.
Kan je wel academisch over lopen doen, maar het is verspilde moeite.

Net zoiets als zeggen dat Mick Jagger geen mooie toonladder kan zingen.

Nogmaals, ik ben geen analytische muziekluisteraar. Maar als er iets over (de muziek van) m'n favoriete band beweert wordt dat ik niet weet, wil ik de onderste steen boven hebben. Ik denk dat ik Peter R de Vries inschakel.

Buurman wilde ook niet dat we er ons gaan zouden storen.
Hij wilde alleen het punt maken, dat de heren van Queen minder perfectionistisch te werk waren gegaan met News of the World.

...maar als Brian May het idee had gehad dat er iets mis was met zijn solo in We will rock you had hij deze echt wel opnieuw ingespeeld! Minder studiotrucjes betekent niet mindere kwaliteit of aandacht voor de nummers. Gewoon een andere benadering, die paste bij de (punk) tijd.

Met de solo is ook niets mis, alleen is de stemming niet zuiver ten opzichte van het gezongen refrein. Je hoort het dan ook alleen waar gitaar en zang elkaar overlappen.

Waarom ze het hebben laten staan weet ik ook niet. Maar ik kan me niet voorstellen dat het Brian May nooit is opgevallen. Hij vond het dus of mooi of niet belangrijk genoeg, denk ik dan.

Het na 4 maten inkomende gitaartje op Another One Bites The Dust op The Game is trouwens ook al zo vals ten opzichte van de bas. Waarom toch? Hadden ze nergens een stemapparaat in de buurt of probeerden ze een soort choruseffect te bereiken?

Op dit moment draait de CD overuren hier, Fight From The Inside en Get Down, Make Love zijn ware groeibriljantjes!

Queen is zo'n beetje de enigste band waarbij ik geen problemen heb met een hoog meezing gehalte. De queen mannen weten zelfs in hun meezing nummers zoveel kwaliteit te stoppen dat het prima nummers blijven. Zo kan ik lekker mee krijsen bij de eerste 2 nummers zonder te denken naaa dit is niks. En met name we will rock you is natuurlijk prachtig geschreven. Hoewel ik ze wel erg vaak gehoord heb. En zo staan er heel wat krakers op news. Weinig mis mee denk ik zo. Heerlijk hoe mercury my melancholy blues weet in te vullen. Vooral de eerste paar regels worden heerlijk bekakt gezongen i love it. Ook mooi dat queen niet bleef hangen in hun vorige tweeluik. En dus weer voor een andere aanpak koos.

Prima plaat.

Queen had goed in de gaten dat het roer enigzins om moest . Een heel drastische koerswijziging is het echter niet . Queen waarborgd de kwaliteit , maar rockt waar het moet rocken en neemt passend gas terug zoals het op vorige albums ook deed .
De rauwere benadering komt vooral goed tot uiting in tracks als Sheer Heart Attack , Spread Your Wings ( waar Freddie een prettig rafelig randje tentoonstelt ) en de bluesrock van Sleeping On The Sidewalk . Ook het 2e Taylornummer Fight From The Inside heeft een ruw , minder gepoleist geluid .
Opmerkelijk overigens de (maar) 3 geschreven songs van Freddie . Het is het eerste album waar Deacon en Taylor ieder met 2 songs komen .
Taylor met 2 vuige rockers en Deacon met 2 melodieuzere songs , waar met name Spread Your Wings erg goed uitpakt .

De eerste 3 songs waar ik altijd zo'n probleem mee had, vallen eigenlijk best mee.

De eerste 2 zijn kapot gedraaid, maar eigenlijk toch wel erg goed. De gitaarsolo in We Will Rock You alleen al....

Alleen Sheer Heart Attack blijft een bak takkeherrie.

De reden waarom ik de plaat toch steevast begin met All Dead All Dead.

Zeker een bak takkeherie , maar wat mij betreft wel een lekkere bak teringherie . Heerlijk nummer om je even af te reageren !
Was geschreven voor het album met dezelfde naam . Maar zo midden in de punktijd past het hier veel beter .

Waarom was Sheer Heart Attack eigenlijk niet op de plaat met dezelfde naam terecht gekomen? Ben ik eigenlijk wel benieuwd naar.

Werd niet geschikt geacht voor de gelijknamige plaat . Bleef dus op de plank liggen .

Kwam uiteindelijk goed tot zijn recht op dit album .

[Roger Taylor - 04/02/1991, Rockline]

Formidabel dat je drie jaar nodig hebt voor een nummer met twee akkoorden

Nuttige info Michiel . Het zit dus anders inderdaad . Maar zoals Taylor al aangeeft , Het nummer kwam uiteindelijk op de goede tijd en plaats .

Echt, Michel.... Die queenpedia is een van de weinige fansites waar ik echt vaak op zit te surfen...


Betrouwbare info en je blijft klikken en klikken.

zie hier ==> http://www.queenpedia.com

Inderdaad een geweldige site !! Dank voor de link .

Laatste top lp van Queen. Alles hierna was inferieur.

Dat vind jij!!!

Dat vinden velen. Ik ben echter van mening dat Jazz en The Game ook topplaten zijn, en dat The Works nog dicht tegen dat niveau aan zit.

Ik vind Innuendo en Miracle geweldig en Jazz en The Game kunnen er ook prima mee door.

Works vind ik half goed en Hot Space en Flash Gordon hebben hun momenten.

Inferieur aan News of the World, wellicht. Maar inferieur in het algemeen?!? Discutabel!