Queen - News of the World (1977)

@ ClassicRocker:

Don't Stop Me Now heb ik altijd wat overgewaardeerd gevonden, hoewel de versie op Live Killers, met dat super opgefokte middenstuk, wel lekker is. Mustapha is een geweldig nummer dat getuigt van veel muzikaal vakmanschap. Maar het is vluchtig, oppervlakkig. Het gaat meer voor het snelle effect. Voor mij zijn deze stukken dan ook van een andere categorie dan de classics op News Of The World.

Salaam aleikum!

@kaztor

Queen is voor mij hèt bewijs dat leven de moeite waard is om geleefd te worden. Deze band in topvorm, daar kan geen seks, drugs of andere rock ('n roll) tegenop. Of ik Queen-fan ben? Da's een moeilijke, daar moet ik over nadenken...

@De buurman

Don't Stop Me Now vind ik dan weer de beste hit van Queen. Zowel vocaal, instrumentaal als tekstueel zit het perfect in elkaar. Drie minuten en negenentwintig seconden ultieme adrenaline en compleet van de wereld! Zo is het bedoeld, en zo ervaar ik het. En niet alleen ik, velen met mij. Zo staat het nummer op sites als You Tube, iTunes, Spotify en Last FM structureel in de top van meest gestreamde/gedownloade Queen-nummers (alleen Bohemian Rhapsody is structureel populairder). En, voor wat het waard is, zelfs de in die tijd grotendeels Queen-vijandige (Britse) muziekpers schaarde zich bij het uitbrengen van de single unaniem achter de band.

Verder zijn we het eens over de lekkere versie van Don't Stop Me Now op Live Killers. Jammer dat het nummer zo snel van de setlist verdween. Maar goed, Queen had ook zoveel uptempo knallers om uit de kiezen.

Ook over Mustapha zitten we op één lijn. Maar hierover binnenkort meer in het Jazz-topic.

Aleikum Salaam!

Qua songwriting nog steeds lekker experimenteel (meer blues en sleazerock), maar sonisch iets minder experimenteel (niet van die belachelijke vocale gekkigheden als Somebody to Love of Bohemian Rhapsody)....

Helaas zet ik deze plaat altijd op bij nummer 4, de eerste twee nummers komen mn neus uit en Sheer Heart Attack vind ik een bak herrie (ik houd niet van punk)...

Ik heb het idee dat de band en met name Brian May een beetje teruggrijpt naar de eerste platen, als ik luister naar songs als It's Late, Sleeping on the Sidewalk, Fight from the Inside...
Stuk voor stuk lekkere gitaarrock-nummers...

Spread Your Wings is hun mooiste ballad ooit, et voila!: News of the World is voorlopig hun artistieke hoogtepunt... Pas weer met Miracle werd een gedegen en complete plaat afgeleverd...

Ben het daar volkomen mee eens . News Of The World is vooral een heel stabiel album . Anders van snit , maar wel heel erg Queen . Miracle vind ik overigens minder dan deze , maar dat komt door een aantal zwakke broeders die men er meende op te zetten .
Maar het is wel hun beste sinds hele lange tijd .

[quote]bikkel2 schreef:
News Of The World is vooral een heel stabiel album . Anders van snit , maar wel heel erg Queen . quote]

Vind ik toch niet...er staan hier toch ook een paar baggernummers op zoals Fight from the inside en get down, make love tel daarbij de de afgezaagde 2 eerste nummers op houd je toch een vrij matig album over wat daarna nog dramatischer werd. Kortom hier begon het verval van Queen

Stel dat je gelijk hebt, dan zijn 4 van de 11 nummers volgens jou minder of slecht. Blijven er dus nog altijd 7 (da's meer dan de helft in dit geval) over die dus wél de moeite waard zijn. Dan spreek je niet over een matig album maar over een goed album met wat mindere nummers. En je score van 2 sterren sluit in dat geval ook niet helemaal aan bij je beoordeling

De andere nummers zijn overigens ook niet om over naar huis te schrijven. Eigenlijk zijn alleen de eerste 2 nummers die boven het matige uitsteken maar die zijn nu zo ongeveer wel dood gegdraaid op de meeste (bagger)stations

We Will Rock You en Champions zet ik eerlijkheidsgehalve ook niet meer op voor de lol , maar kwalitatief mankeert er niets aan .

Sheer heart attack , All Dead , All Dead en Spread Your wings zijn heel Queenwaardig . Fight from the inside vind ik ook minder .
Van de 2e helft kom ik praktisch geen zwakke broeders meer tegen . Ik vind It's Late overigens 1 van de echte hoogtepunten . Een 2 vind ik wel erg weinig voor dit album . Als je dit zou geven aan enkele 80er jaren Queenalbums , ok , maar dat verdiend News Of The World niet .

2 erg weinig ? Misschien wel. Ben dan wel erg bang dat de andere jaren 80-Queen albums ver
in de min zakken als ik op de prijsnummers zoals Radio Gaga af moet gaan

Tja, ga het eens luisteren zou ik zeggen.

Ik vind dat juist News of the World, je zou moeten aanspreken, gezien je nickname...

Deze plaat rockt nog het meest, van wat ik ken...


Snap overigens niet waarom mensen Fight from the Inside niet leuk vinden?!? Lekker Taylor-rocknummertje...

En er wordt op deze plaat meer gebleusrockt (als ik dat zo mag zeggen) dan op andere Queen-platen....

Get Down Make Love is een lekker Sleaze-nummertje... Queen moest altijd iets seksueels neerzetten...

Mee eens, ontzettend lekkere track! Die gitaarriff in de brug tussen refrein in couplet is te lekker voor woorden...

Misschien heeft deze Taylorsong de schijn ook wat tegen . Het wijkt nogal af van het andere Queenwerk hier . Taylor speelt ook gitaar en zingt alles, lijkt daarom wat meer op een solostuk . Ik heb wat meer met het snoeiharde speedy Sheer Heart Attack . Maar Fight From The Inside is zeker niet slecht . Maar ik ken betere albumtracks van de drummer .

Laat ik dat nou maar niet doen alleen al de gedachte dat Body Language voorbij komt

[quote]Ozric Spacefolk schreef:
Ik vind dat juist News of the World, je zou moeten aanspreken, gezien je nickname...

quote]


Misschien wel maar ik vind het toch vrij matig allemaal. Mijn voorkeur gaat toch aan de eerdere Queenalbums

Queen II , Sheer Heart Attack en A Night At The Opera is voor mij de top der Queenalbums .
En ik denk uiteindelijk dat ik het debuut en A Day At The Races ook nog verkies voor deze plaat .
Maar zoals al eerder aangegeven , de groep wilde duidelijk een wat minder hoogdravende sound en liet veel trucjes achterwege . En als je de nummers beoordeeld , zijn er wat minder echte highlights , maar ook weinig echte zwakke songs .
Queen is hier in ieder geval nog geinspireerd en pakt lekker uit .
Bij mij begint de echte stap terug met opvolger Jazz ( al wordt deze nog goed beoordeeld hier .)
De band raakt dan verstrikt in zijn eigen produktie , die gewoon niet best is , en lijkt ook het songmateriaal hier en daar minder sprankelend . Queen als artistiek gezeldschap , is dan definitief over zijn hoogtepunt heen .

Aan iedereen die altijd maar de eerste twee nummers skipt...

Probeer toch eens met nieuwe oren naar We Are The Champions te luisteren. Het is zo knap gemaakt.

Met name die harmonieën in het refrein zijn ongekend goed. Dit is niet even een paar stemmetjes stapelen. Jammer dat mensen daaraan voorbij gaan en liever spreken over "doodgedraaid" door "bagger-radiostations" dan dat ze de kwaliteit van de muziek onderkennen.

het gaat er om wat je hoort, niet of het wel of niet knap gemaakt is. Ik ken CDs die eenvoudig gemaakt zijn en toch top CDs zijn.

Inderdaad, het gaat er om wat je hoort. Ik spreek dat ook niet tegen. Juist liedjes die je heel goed denkt te kennen kunnen je nog weleens verassen als je er echt voor gaat zitten.

Op zich aardige extra tracks bij de komende re-release:

1. Feelings Feelings (Take 10, July 1977)
2. Spread Your Wings (BBC Session, October 1977)
3. My Melancholy Blues (BBC Session, October 1977)
4. Sheer Heart Attack (Live in Paris, February 28 1979)
5. We Will Rock You (Fast) (Live in Tokyo, November 1982)

Nog nooit van het nummer "Feelings Feelings" gehoord trouwens, wie weet er wat zinnigs over te vertellen ?

Je kunt het nummer vrij makkelijk vinden op YouTube. Een echte rocker, herinner ik me. Beetje in de stijl van Led Zeppelin.

Dit is trouwens ook supergaaf: http://www.queenpedia.com/index.php?title=File:Notwpuzzle.jpg

Geweldig, zo'n hoes puzzle !
Hoe meer kitscherige troep erbij hoe leuker, dat hadden ze als bonus track erbij moeten doen.

Dus "Feelings Feelings" is een unreleased track uit die periode, dat zijn leuke dingen voor de fans.

'Feelings Feelings' ken ik al zo'n tien jaar. Werd ooit eens tijdens een Queen fanclubdag afgespeeld. Dit nummer zou in een toekomstige Queen box set komen, samen met nummers als 'Silver Salmon', 'Robbery', 'My Secret Fantasy' en 'Self Made Man'. Allemaal middelmatig en onaf, behalve 'Feelings Feelings' dus. Een uitstekende track en ik heb me al die jaren afgevraagd waarom er geen plaats meer voor was op dit toch wel wisselvallige (maar grotendeels briljante) album.

Die BBC Sessions van Queen zijn altijd de moeite waard (deze versie van 'My Melancholy Blues' stond eerder op de maxi-CD single van 'The Miracle')

Heb gisteren mijn in 1986 gekochte lp's van News of the world en A day at the races weer eens beluisterd. Deze klinken beide nog steeds fantastisch. NOTW is toch wel de afsluiting van de beginjaren van Queen.
Kant 1:We will rock you en We are the champions zijn natuurlijk doodgedraaid (stadions en/of radio) maar als je ze gewoon als onderdeel van deze lp beluisterd heb ik er geen moeite mee. Sheer heart attack en All dead all dead luisteren ook lekker weg. Spread your wings is het beste nummer van deze lp alhoewel ik de live versie op Queen Killers nog even beter vind. Fight from the inside is een skip momentje. Zeker geen I'm in love with my car.
Kant 2: Get down, make love is een soort eigentijdse versie van Whole lotta love van Led Zeppelin. Sleeping on the sidewalk en Who needs you luisteren weer lekker weg. It's late knalt er weer lekker in. My melancholy blues sluit de lp op een perfecte manier af. Luister deze plaat dan ook ergens op de avond met een wijntje erbij of zo. Gewoon een goede Queen lp. Hierna ging het bergafwaarts. De volgende lp Jazz is al minder om maar te zwijgen van de jaren 80.
Ik zit te denken de geremasterde cd box van de eerste 5 lp's aan te schaffen. Mijn lp's klinken echter nog goed en de extra tracks zijn vaak overbodig. De geluidskwaliteit schijnt daarentegen weer brilliant te zijn. Wie trekt mij over de streep of niet...................................

*trekt uit alle macht*

Ziezo. En nu hop naar de platenboer!

Als geld het probleem is: ik wil je wel een lening verstrekken: in vijf maanden aflossen met 10% rente graag.

Luister Hansie, geld is het probleem niet en ik zou zeker niet in jou Griekse lening trappen. Even zonder gekheid: Ik heb begin jaren 90 de eerste 6 lp's van Queen ook al op cd aangeschaft. Deze zijn niet best. Mijn lp's altijd netjes gehouden en deze klinken meer dan goed. Wat zouden de remasters qua geluid dan nog extra moeten brengen. De box als hebbedingetje vind ik overbodig.

Dit album begint meteen al heel goed met We Will Rock You, een van mn favoriete Queentracks. We Are The Champions klinkt arrogant, maar is het zeker niet. Vooral vergezeld met oude sportbeelden vind ik het geweldig klinken. Daarna is het heerlijk rammen geblazen met Sheer Heart Attack.

Verdere hoogtepunten vind ik Spread Your Wings, Fight Form The Inside, Sleepin On The Sidewalk en It's late. 3,5 sterren voor deze van Queen