Queen - News of the World (1977)

Met Sheer heart attack lacht Queen eigenlijk met punk. Dat blijkt duidelijk uit de tekst en het feit dat ze wat 'over the top' gaan:-) Ik ben het met hen eens, moet ik eerlijk gezegd bekennen.

Ik vind dit album pure klasse. Wat mij betreft staat het op gelijke hoogte met A night at the opera, Sheer heart attack en A day at the races.

Ik weet dat velen kritiek hebben op de 2 eerste nummers maar ik vind ze geniaal. We are the champions is zoveel meer dan een leuke meezinger. En We will rock you, ja, de titel zegt het zelf. En dit album verdient absoluut een pluim omwille van de verschillende stijlen die aan bod komen. Briljant.

We Are The Champions en We Will Rock You zijn sterke staaltjes van popmuziek , zeker niet plat of zoiets , want daar zit het veel te goed voor inelkaar .
Maar het zijn nogal volkse feestnummers geworden . Bij elk groots opgezet sportevenement komt We Are The Champions voor de zoveelste keer voorbij .
Dat het een meezinggehalte heeft prima , maar het is mij iets te populair geworden .( en tot vervelends toe gehoord)
Voor mij begint News Of The World tegenwoordig bij Sheer Heart Attack.

Dat kan ik je niet kwalijk nemen! Ik begrijp het volkomen. Ik moet zeggen dat het bij mij niet anders is.
Ik sta er evenwel op om de kwaliteit van die nummers te blijven waarderen, dat leg ik mezelf op:-)

Dit had wel hun beste plaat kunnen zijn maar ik vin de eerste twee nummer toch zo ontzettend ruk, dat het Queen een hele punt kost.

Sheer Heart Attack is een proto-punkrocker, snoeihard met zang van Roger.

All Dead, All Dead een lekker tussendoortje op de piano.

Maar Spread Your Wings moet toch wel de mooiste rockballad zijn die Queen (of de gehele seventies) voortgebracht heeft,
Wow!

Fight From the Inside is weer zo'n lekker Roger Taylor rocker en Get Down Make Love een erotisch en funky song die lekker flirt met glamrock en toch goed werkt.

Sleeping on the Sidewalk is een saaie Bryan May bluesrock/boogie track met saaie zang.

Who Needs You is een carribean rocksong met lekkere percussie (gespeeld door de hele band), geschreven door Deacon.

En de knaller It's Late is wel Queen's beste extended rocker (samen met Father & Son) gevuld met lekker veel gitaar.

My Melancholy Blues is precies dat, wat de titel impliceert. Sheer beauty met Freddie op de piano en zang.

De hoes vind ik belachelijk (maar heeft Queen eigenlijk wel eens een mooie hoes gehad?) en lijkt wel gebaseerd op de heersende sci-fi ge-obsedeerd.
En zoals ik al zei, jammer van de eerste twee tracks, die de geschiedenis ingaan als de meest waanzinnige onzin-nummers ooit (erg in trek bij voetbal-kuddes en aanverwanten)

Ik ben het met bepaalde zaken eens maar er is 1 iets waar ik het ABSOLUUT met oneens ben en dat is het volgende: deze hoes vind ik de prachtigste die ik ooit gezien heb! Kijk trouwens eens goed naar de figuren die de robot vast heeft;-)

Ik weet het.
Dat zijn de bandleden en Roger in judopak !

Goed, deze hoes is iets creatiever dan gebruikelijk voor de band.
Slechts Innuende komt in de buurt van degelijk artwork.
En deze dan op de tweede plaats.
Echter ken ik wel betere hoezen uit die periode.

Gewoon 5 * voor deze pracht plaat. 1 van Queen's beste. Mijn persoonlijke favoriet in ieder geval.

Wat blijft Spread Your Wings een prachtig nummer! Was Freddy trouwens niet dronken in die clip? Volgens mij had ik dat ooit in een documentaire gezien.

10 jaar geleden lieten ze volgens mij met koninginnedag alle Queen clips op Nederland 2 zien, die heb ik nog steeds ergens op video band staan. Snel weer eens opzoeken. Kunnen ze eens wat van leren bij Mtv, i.p.v. die meuk die ze nu uitzenden.

http://io9.com/assets/resources/2008/04/fixitdaddy.jpg

Gemaakt door de artiest Frank Kelly Freas.
De creatie van Alfred E. Neuman (Mad) komt ook van hem.

Daarnaast vind ik de hoes juist uitstekend.

Ik heb er iig niet veel mee.
Best mooi getekend, dat wel.
Maar waarom is Freddie dood gemaakt door de robot?!?

Ik heb dit toch ook altijd een geweldige hoes gevonden, als klein Bartje was ik gefascineerd door die robot. Dat er op deze plaat ook nog eens muziek op staat die tot het beste hoort wat Queen ooit gemaakt heeft maat het geheel helemaal af natuurlijk.

Sheer heart attack zorgde altijd voor een goede ontlading van de agressie die de puberhormonen bij mij teweeg brachten. Verder zijn Spread Your Wings en It's late geweldige nummers.

Ja, idd wat een pracht van een cover, die robot de bandleden ... prahctig mooi.

Ik heb deze plaat voeger op casette meermalen gehoord in de auto als kind, ik was toen ook fan van Queen. Dit is dus ookwel ergens jeugdsentiment.

De binnenhoes op t-shirt...

http://img2.allposters.com/images/TEE_IMPC/SUBQU04.jpg

Dit is met zekerheid het meest afwisselende album van Queen te noemen. Van een punk-achtig nummer als Sheer Heart Attack tot aan een Beatles-achtige All Dead, All Dead. Alles staat er op. En dat maakt het ook tot een van mijn favoriete Queen-albums.

Het album begint met een klassieker, We Will Rock You. Gewoonweg een geweldig nummer, dat nog steeds vaak gedraaid wordt, en terecht. Het nummer heeft gewoon een enorme kracht in zich, die eigenlijk niet te omschrijven is. Maar goed, eigenlijk kent iedereen het nummer wel en dat zelf ook wel genoeg.

We Are The Champions is er nog zo een. Het perfecte overwinnings-lied zullen we maar zeggen. Althans, zo wordt het tegenwoordig gebruikt, alleen het stukje

We are the champions, my friend
And we'll keep on fighting till the end
We are the champions
We are the champions
No time for losers, 'cause we are the champions
Of the world

kent echt iedereen. Jammer, want het nummer zit verder ook erg goed in elkaar. De ingetogen stukken, waarin wordt verteld wat je zult moeten doorstaan, tegenover het extraverte en uitgesproken refrein, prachtig!

Dan komt er dus een van de uitersten van het album, namelijk Sheer Heart Attack. Het nummer hangt zo ongeveer tegen te punk aan. Het is agressief, snel en hard (voor Queen begrippen). En het kan me beter bekoren dan de meeste punk-nummers om heel eerlijk te zijn. Maar dat kan ook aan het feit liggen dat ik niet van punk hou. Hier zitten namelijk toch zeker nog een aantal typische Queen-elementen in.
Om meteen over te gaan naar het andere uiterste van het album, namelijk All Dead, All Dead. Bij dit nummer moet ik meteen denken aan The Beatles. De samenzang en de melodie, het zou zo op een Beatles-album hebben kunnen staan. Ook valt me op, dat de stem van Freddy Mercury dan best wel bij die van de vier Beatles past. Dit is iets wat ik eigenlijk nooit had verwacht. Het nummer zelf is er eentje van de mooiste in zijn soort. Een heerlijke rustige piano-ballad. Erg mooi.

Spread Your Wings heb ik voor het eerst in een cover-versie van Blind Guardian gehoord. Die cover vond ik al erg mooi, maar het origineel is, zoals zo vaak, nog mooier. Het is weer een redelijk rustig nummer, maar oh zo mooi. Een positief nummer, dat je opbeurt en nieuwe energie geeft. Prachtig.

Fight From The Inside is dan een ouderwetse rocker. Eentje zoals we die van Queen kennen. Verder heeft het echter niet zo heel veel om zich heen en is het een goed nummer. Niet meer, niet minder.

Get Down, Make Love is dan weer een heerlijk log, langzaam nummer. Het geeft de voorzet voor het komende, échte bluesy nummer Sleeping On The Sidewalk. Het blues-achtig zit hier ook al in namelijk. Hier ontwikkelt het nummer zich echter nog tot een funk-achtig rock-nummer, terwijl Sleeping On The Sidewalk echt de blues-kant op gaat. Sleeping On The Sidewalk vind ik van de twee eigenlijk het best gelukt. Get Down, Make Love is ook erg leuk, maar wordt op den duur te lang. En dat is al snel voor een nummer dat amper 4 minuten duurt.Sleeping On The Sidewalk swingt gewoon meer.

Om vervolgens de stijl maar weer eens helemaal om te gooien, is het volgende nummer 'Who Needs You' heel erg lichtvoetig en zomers. Amper elektrische gitaar, wel een akoestische en een vrolijke melodie. Heerlijk nummertje om bij weg te zakken om een warme zomermiddag, zoals het als alles goed gaat vanmiddag gaat worden.

Goed, terug naar de rock, moeten de heren van Queen hebben gedacht. En dat doen ze op het volgende nummer ook zeker. Hoewel het van minder niveau is dan kant A, kan dit ook goed mee en voegt ook dit nummer iets toe aan het album. Het is het langste dan er op staan. En ook het best uitgewerkte. Misschien moet ik dit nummer gewoon nog een aantal keer draaien voordat het zich echt prijsgeeft.

Het slotnummer is, zoals de titel al aangeeft, erg melancholisch. Maar ik vind het niet echt geslaagd. Ik vind het té. Niet dat het slecht is, maar ik vind er gewoon niks aan. Het brengt niets in me omhoog en voor het grootste deel ligt dit aan de zang. De piano is goed om aan te horen en eigenlijk zelfs gewoon mooi. De zang is alleen zo zeurderig en zielig geschreven dat het me gewoon echt niets doet.

Al met al zou ik voor kant A 4* geven en voor kant B 3,5*, dit brengt ons op 3,75* wat ik afrond naar 4*. Dit omdat het zo een enorm afwisselend album is, waarop Queen naar mijn mening laat zien waar het allemaal toe in staat is. De mindere kwaliteiten en de echt goede kwaliteiten komen hier naar boven. Terwijl het experiment niet wordt geschuwd. Klasse!

4*

Brian May zingt het nummer, en hij neemt ook de zang van SOTS voor zijn rekening.

SHA en FFTI zijn overigens door Roger Taylor gezongen (nouja...).
Dat eerste nummer komt trouwens van de echte Sheer Heart Attack-opnames (1974). Het bleef op de plank liggen, maar toen Punk om zich heen sloeg was het een ideaal moment om het uit te brengen.

Brian en Roger zingen al vanaf de eerste plaat mee.
Tot en met A Kind of Magic, doen ze alledrie de leadvocalen.
Alleen John heeft nog niet de leadzang op zich genomen.

Ik vind daarentegen Roger niet onaardig zingen (Drowse, In Love With My Car etc.).

Brian heeft een zachtere stem, (Someday Oneday, '39, She Makes Me etc.)

Volgens mij is dat tot en met The Game en is Who Wants To Live Forever een uitzondering. Dat zegt wel wat over de invloed van Freddie toendertijd, denk ik.

Daarom zei ik t/m Kind of Magic, door Who Wants To Live Forever

Je hoort trouwens nog wel zo nu en dan Brian op tweede stem op bijvoorbeeld I Want It All.

Maar inderdaad t/m The Game zongen ze nog alledrie de lead.

Haha, hoe herkenbaar. Ik was 8 ofzo en kon dan echt een hele tijd met dat album in m'n handen kijken naar de voorkant. Omdat die robot zo zielig keek begreep ik er niks van, vroeg dan aan m'n pa of 'ie die mannetjes' per ongeluk had gedood

En dan is de muziek ook nog heerlijk. Echt één van de betere albums van queen. Met Sleeping On The Sidewalk voor mij als favoriet. De eerste 2 nummers hoef ik echt niet meer te horen, en dan vooral We are the champions . Maar het zijn zeker geen slechte nummers.
M'n pa heeft de amerikaanse versie met een als extra track een remix van We Will Rock You, aardig gedaan, maar beetje overbodig.

Kan zeker in het rijtje meest geslaagde Queenplaten . Duidelijk wat minder hoogdravend en wat meer Down To Earth . De opkomst van de punk zal daar zeker mee te maken hebben gehad . Slim van de groep om zoiets vergelijkbaars als Sheer heart Attack op het album te zetten , geweldig speedy nummer trouwens .
It's Late is wat vertrouwder maar met Sheer heart Attack en Spread Your Wings mijn favoriet van deze plaat .

Verschrikkelijk album. Ik ben dan ook geen Queen fan maar ik vind de nummers echt vreselijk. We Will Rock You en We Are The Champions (de nummers die vrijwel iedereen wel kent) vind ik juist het allerslechtste.

Ik weet natuurlijk niet hoe Hendrix4live de andere platen van Queen beoordeeld. 1,5 ster staat haast voor robuuste afstraffing.

Maar als Queen-kenner en liefhebber heb ik nooit kunnen begrijpen waarom News of the world hier op hetzelfde niveau wordt geplaatst als alle voorgaande cd's van Queen.

Daar zit in mijn optiek zo'n groot verschil tussen, dat enig chagerijn richting Mercury e.a. (de Here hebbe zijn ziel) inzake News of the world mij meer dan terecht lijkt.

Maar het zal wel aan mij liggen.

Persoonlijk, als (seventies) Queen liefhebber, vind ik het prima watHendrix4live zegt. Hij vind het nix, spreekt m niet aan, prima toch, OOK daar is MM voor. Hij had ook alleen een cijfer kunnen geven. Leeftijd doet volgens mij al helemaal niet ter zake en gezien zijn muziek smaak neem ik m wel serieus.Ben juist blij dat we niet allemaal hetzelfde goed vinden.

Ik ben van de oude stempel, ik stem alleen op cd's die ik koop dus niet op die ik download, een cijfer geef en later besluit om het album maar weg te doen (deleten); ik vond het toch niks.

Overigens kan ik prima tegen kritiek, dit album is ook niet mijn favoriete album maar je zegt zelf: 'ik heb het album net gedownload' nou dan vind ik dat je te snel een nutteloze toevoeging doet aan het album (en daardoor aan het gemiddelde) zonder echt met objectieve argumenten te komen. En dat is nou weer mijn mening en als je daar niet tegen kan .....

Ik vind, in deze weggooi maatschappij, dat lieden te snel denken dat ze ergens een mening over kunnen vormen.

Ik heb ook wel eens een plaat gehoord, die ik niks vond. Maar dan ga ik niet direct die plaat afkraken.
Ik ken Queen goed, en kan dus zodoende over de gehele discografie een cijfer geven al naar gelang ik de plaat hoog acht. Dat schept dan voor de niet-kenner een beeld wat de platen zijn die ertoe doen.

Als iemand deze plaat gewoonweg bout vindt, is dat zijn goed recht. Maar even downloaden en dan afbranden is niet echt integer.
Gelukkig doet een 1,5* niet zoveel scahde op een plaat waar 243 keer op gestemd is. Maar laat ik dit soort onzin niet merken bij onbekendere bands (zou echt een vertekend beeld van de kwaliteiten van zo'n band scheppen)

Gegroet en getekend, Michiel

Misschien moet ik het album inderdaad dan maar nog een goed beluisteren. Maar ja, ik ben niet zo'n Queen-fan .

Ik vind cd's kopen trouwens ook leuker dan downloaden maar soms ben ik daar net te lui voor om naar de winkel te lopen. (Schaam je!).

On line misschien? Kun je blijven zitten en is goedkoper ook

Inderdaad! Niets beters dan struinen in de platenzaak! Je hoort nog eens andere dingen, je vindt nog eens een interessant koopje. Je doet ideëen op.

bravo, Michiel,

ik ben ook een redelijk kritische Queen fan. Deze plaat is erg gevarieerd en bevat voor mij weinig minpunten; Stuk voor stuk sterke en beklijvende songs.
Voor mij was hun laatste echte topplaat echter Jazz. Daarna vond ik de band een pure singlesband geworden, die geen moeite meer deed om behoorlijke elpees uit te brengen. Zelfs Innuendo vind ik redelijk tegenvallen;

Maar de periode van "Queen" tot "Jazz" vind ik ronduit schitterend.

Queen heeft gelukkig natuurlijk voor mij ook nog goeie songs gemaakt hoor! Niet veel vind ik maar laat ik het zo zeggen; ik vind ze nogal overschat. Maar er zijn gelukkig ook nog meer bands/artiesten die veel slechter zijn. En ja, een 1,5 is niet hoog maar daar had ik ook een reden voor volgens mij . Innuedo en A Night At The Opera kan ik trouwens voor een groot deel weer wel waarderen. Heb ik het nu eindelijk goed gemaakt ?