Nirvana - Nevermind (1991)

Ja in dat nummer floepten ze eruit die t*** dan!

En Territorial Pissings komt vermoedelijk het minst op de radio.

Jaja mjuman, zo'n clip vergeet je niet snel, hè!

Ding dong, volgende ronde. Na deze woorden schat ik dat de discussie gaat over of Smells Like Teen Spirit wel of niet een legendarisch nummer is. Roept u maar.

Staat ergens tussen Stairway to Heaven en Good Vibrations.

Smells like Teen Spirit niet gecovered ?
Tori Amos kwam al langs maar ze blijkt niet de enige :

weer één ...van deze plaat

en nog maar één ....en die staat op deze plaat

Toch niet direct onbenullige artiesten...

Dit was het eerste album waar ik in de jaren 90 echt helemaal verslaafd aan was, wat klonk dit COOL zeg, dit album nam ik bv altijd mee op mijn discman als ik naar school fietste, bij elk hobbeltje sloeg Kurt over en de batterijen waren ook snel leeg toch was het het een kick om in de ochtend muziek te luisteren waarvan ik dacht iets te hebben wat echt voor mij alleen gemaakt te zijn en waarin ik mezelf happy in voelde, ik moet hem maar weer eens opzetten....

Mijn stem toen ***** en meer

Nu ***en een half

Nostalgie *****

Tja **** en een half

dit is nirvana op zijn best

en toch maar 3,5*???

Dit is toch gewoon puur jeugd sentiment als je naar dit luisterd.
Ben er wel van versteld dat deze plaat eigenlijk meer geeft dan dat ik aanvankelijk dacht. Kurt Cobain is en blijft een begenagigd zanger en songwriter.

ik denk dat ik het minste nummer op nevermind smells like teen spirit vind, alhoewel ik dat ook een geweldig nummer vind.

beste album dat ik ken. *5

Allemaal bullshit van jullie over Smells Like Teen Spirit.

Dat nummer is fenomenaal. Het is een soort nummer dat niet vaak wordt geëvenaard. Het heeft een soort universele aantrekkingskracht en er is slechts één minpuntje eraan. En dat minpuntje is dat het té universeel aantrekkelijk is (zelfs voor niet zo muzikale mensen) en dat het dus uit de boot valt bij sommige snobjes.

Ik luisterde nagenoeg NIET naar muziek toen ik een kleine pruts was, maar smells like teen spirit vond ik zalig om te horen, ik wist niet hoe of waarom. Maar dat is een ongelooflijk krachtig nummer.

De rest van de cd is ook best extreem goed. En ja, Smells Like Teen Spirit zet de rest misschien een beetje in de schaduw waardoor er onterecht wat minder appreciatie zal zijn voor de andere nummers op het album. Toen ik het album als kind beluisterde is er mij tenslotte ook maar één nummer bij gebleven, en dat was smells like teen spirit. Omdat het gewoon absurd goed is.

Maar geen enkel nummer op dit album is "wat minder" als je het mij vraagt.

Dit is een indrukwekkend album.

Bij Smells Like Teen Spirit heb ik een beetje hetzelfde als met een nummer als Bohemian Rhapsody van Queen. Zo vaak gehoord dat ik niet zo goed weet of ik het goed vind omdat het nou eenmaal een klassieker is, of omdat het daadwerkelijk een "fenomenaal" nummer is.
Het wordt dan een beetje een soort behang. En dat heeft niks met snobisme te maken, maar gewoon met een nummer heeeeel vaak horen.

Het enige nadeel van "Smells Like Teen Spirit" en ook "Bohemian Rhapsody" is dat ze té goed zijn waardoor ze zo vaak gedraaid worden en dat kan voor sommigen op den duur vervelen.

Wat handig is is om in gedachten terug te gaan naar het moment dat je een nummer zelf voor het eerst hoorde (hoewel ik me voor kan stellen dat dat vaak ook niet meer lukt). Toen ik voor het eerst Smell Like Teen Spirit hoorde (ik zag de clip toen op MTV) vond ik het direct een opvallend nummer. Het sprong er echt uit, zo energiek en krachtig. Mijn interesse was direct gewekt. Als dat niet zo was geweest had ik wsl. dat moment ook niet onthouden. Feit alleen al dat ik die eerste keer nog weet zegt mij al genoeg. Misschien gek genoeg deed het stemgeluid van Kurt me destijds denken aan Sting, maar dan in een rauwere uitvoering. Ben ik nu gek? Of bestaan er meer mensen die dat in het allerbegin hadden, vraag ik me nu af....

Mja.... het probleem hierbij is wel dat je muzieksmaak door de jaren heen ook een ontwikkeling doormaakt. Wat ik vroeger helemaal geweldig vond, vind ik nu niet per definitie zo goed.
Ik weet bijvoorbeeld nog wel dat ik Smells Like Teen Spirit helemaal geweldig vond toen ik 't voor het eerst hoorde, maar als deze plaat -hypothetisch gezien- 18 jaar later was uitgebracht, dan weet ik het zo net nog niet........ Maar goed, dat blijft gissen en heb je niet zo veel aan verder.

Is ook waar, maar ik heb bij mezelf wel gemerkt dat platen die een dusdanige indruk op me maakten uiteindelijk vaak wel blijvertjes waren, zoals Spirit of Eden, Disintegration en The Joshua Tree. Albums die ik stuk voor stuk nog steeds goed vind en die nu klassiekers zijn te noemen.

Destijds deed Smells Like Teen Spirit me al niet veel en nu nog steeds niet eigenlijk. Dus in die zin hoeft het van mij ook niet meer op de radio te komen. Als geheel was dit album wel een enorme eye-opener voor mij; samen met Pearl Jam, Metallica, Rage Aganst the Machine en Alice in Chains zo'n beetje de eerste 'alternatieve' muziek die ik luisterde. Heb het bandje van dit album dan ook wel erg veel gedraaid, maar heb er sinds '96 (toen ik eindelijk eens de cd kocht) amper nog naar geluisterd... Kan de plaat ook wel dromen.

Breed, Territorial Pissings en Stay Away doen mij meer dan Teen Spirit, maar ik had evengoed Polly en In Bloom (al was het maar vanwege de geweldige videoclip) kunnen aanvinken.

something in the way nirvanas beste nummer wat mij betreft
helaas veel te kort

Geweldige plaat, een baandoorbrekend album waarmee Nirvana geschiedenis heeft geschreven. Zo'n zeldzaam album waarop echt alle nummers steengoed zijn. Zoals ik bij 'Bleach' al postte, is het aanbrengen van melodie en de afwisseling hard-zacht de toegevoegde waarde waar het geluid van Nirvana op zat te wachten. Eigenlijk onmogelijk om 3 favoriete tracks te kiezen. Ze wisselen elkaar steeds af. Songs als 'Lounge Act' en 'On A Plain' hebben weer geweldige riffs. Tijdloos, klassiek, eeuwigheidswaarde, alle cliché's zijn van toepassing op dit document van een plaat.

Geen flauw idee of ik hier al wel eens iets van gevonden heb. Ik heb ook geen zin om 38 (!) pagina's aan berichten door te worstelen.

heb altijd meer gehad met Alice in Chains en Soundgarden uit die periode, maar ik kan niet ontkennen dat dit album belachelijk goede rampestampers met bij vlagen briljante melodieën bevat. Duidelijke punk invloeden, maar dan wel erg pakkend.

4*

deze is echt goed hé

Smells lik teen spirit heeft maar 4 akoorden

Er zijn miljoenen liedjes met 4 akkoorden. Something in the Way heeft er volgens mij maar 2.

het is veel moeilijker iets geniaals te schrijven dat toch eenvoudig is, dan gewoon een song "geniaal te maken" door het een of ander ingewikkelde struktuur te geven met veel akkoorden en toonladders.
nu ja, denk ik toch

Nee dat is het niet, dat is gewoon geluk.

Ik vat hem effe niet. Hoezo geluk? Ben het trouwens met bro eens.

Ten eerste: Smells Like Teen Spirit heeft meer dan 4 akkoorden. Het is handig als je meer luistert dan alleen het intro...

En ten tweede: wat maakt dat uit?

Mocht je op creativiteit doelen: minder creatief hoeft het niet per se te zijn als je minder akkoorden gebruikt. Als je van mening bent dat dat wel zo is dan vind ik dat nogal vreemd. Ik zie namelijk dat je veel hiphop draait, hiphop heeft geen enkel akkoord en jat alles van andere artiesten. Dat zou je dan ook moeten storen?

Cobain was creatief met akkoorden en een goede songschrijver, geen wereldgitarist.

Nou kijk: Stel je schrijft een boek wat echt iedereen zou kunnen en wat nergens over gaat, en het slaat aan en het verkoopt.
Dat is toch ook niet knapper dan als je iets super natuurkundigscht kan verklaren en dan dat niemand het wil lezen want alleen de mensen die natuurkunde doen en dan snapt het andere mensen het niet dus die gaan voor het makkelijke, maar dan ben je niet beter, je hebt gewoon geluk dat het aanslaat.

Dus als ik het goed begrijp zeg je nu eigenlijk dat wat Cobain deed iedereen zou hebben kunnen bedacht en hij gewoon 'geluk heeft gehad'? Of hoe moet ik het nu zien? Waar dat tweede natuurkundevoorbeeld betrekking op heeft moet je me ook eens uitleggen. Beetje rare post iig.

Mondriaan's werk had ook iedereen kunnen maken. Maar kom er maar eens op, daar gaat het om.

En met alleen de gitaarlijnen ben je er nog niet hè.