Nirvana - Nevermind (1991)

Album verdient muzikaal geen 7e plek aangezien de nummers best wel simpel zijn. Ik vind de redder van dit album dan ook Dave Grohl, zonder hem zouden de nummers genadeloos in elkaar vallen. Hij geeft toch wel echt een enorme boost aan de nummers.

Het enige wat ik echt goed vind is de oprechtheid in het spel en de erg goede teksten van Kurt Cobain. Nirvana is een leuke band, maar er zijn zat bands die toch wel een paar niveaus hoger zitten. Misschien had ik het toen gewoon moeten meemaken om te snappen waarom dit zo populair werd. Het klinkt me te gefrustreerd, te depressief en te simpel. Geef mij maar een album waar je blij van wordt. Puur persoonlijk.
Toch een 3.5* omdat ik op z'n tijd best van de nummers kan genieten en aan alles te horen is dat dit oprecht en eerlijk is.

Grappig toch dat iedereen het over Cobains teksten heeft, terwijl het hemzelf geen moer kon schelen

het album begint natuurlijk heerlijk met het beste nummer van nirvana SMELLS LIKE TEEN SPIRIT
heerlijk nummer met een mega heerlijk refrein, samen met heart-shaped box beste nirvana nummer,
het album rockt gewoon lekker door met in bloom met ook een vette intro
album volgt met het relaxte nummer come as you are, heerlijke stem heeft kurt daar
breed vind ik een wat minder nummer maar nog steeds best goed
dan komt het vrolijke nummer lithium, heerlijk nummer
polly is ook echt een vet relaxt nummer, heerlijk rustig ook
territorial pissings vind ik ook wat minder, op zich nog wel een leuk nummer maar gelukkig duurt ie niet te lang
drain you = leuk, niet meer niet minder
lounge act is wel weer een erg leuk en lekker nummer !
stay away en on a plane zijn ook gewoon weer goede nummers, en het album eindigt met het topnummer something in the way, zeer goed nummer
eerste helft van het album vind ik stukken beter dan de 2de helft wat zonde is anders was het mischien wel 1 van me favoriete albums geweest, maar ik kan nooit alles waarderen van nirvana
smells like teen spirit in bloom en polly zijn me favoriete op deze plaat

Berichten verwijderd

Ik zou graag willen weten hoe dit album beoordeelt was met een levende Cobain. Waarschijnlijk was het dan geen top 10 notering geweest met Nevermind.

Iets totaal anders, Eminem-Recovery in je top 10?

Voor mij maakt het niks uit of de nummers simpel zijn of niet, ze zijn wel simpel, maar ze staan als een huis! Dave Grohl voegt zeker wat toe.

Nevermind had al een enorme impact vlak na verschijnen, ik herinner mij goed dat dit album op vele polls als beste van 1991 werd verkozen en het werd een enorm verkoopsucces.
De nummers lijken simpel maar je moet ze toch schrijven, het is vooral vanwege de rauwe emoties en de teksten dat dit album een klassieker is geworden, vele jongeren herkenden zich daarin destijds.

De talloze pogingen tot nabootsen hebben bij mijn weten ook nooit tot een gelijkwaardig product geleid, wat op zich een teken is van de ontegensprekelijke klasse die Nirvana (en Cobain in het bijzonder) heeft/had. Al vind ik de opvolger dus nog een pak beter.

Jeugdsentiment en nog steeds hele goeie muziek.
Come As You Are en Lithium zijn mn favorieten maar ook nummers als On A Plain kunnen me zeer bekoren.
Kurt is natuurlijk een legende voor iedereen die toen door zn pubertijd heen ging en dat maakt het voor mij toch wel extra bijzonder.

4 sterren.

Behoorlijk vet album. Dit is heel belangrijk geweest voor het grunge-tijdperk. Kurt Cobain is een hele goede songwriter, de songs blijven de hele tijd in je hoofd zitten en alles klinkt lekker.

Wat ik wel jammer vind is dat de nummers enigszins simpel in elkaar zitten. Maar dat maakt het ook weer dat ze zich in mn hoofd nestelen en niet weg kunnen vliegen omdat moeder vogel haar kleintjes niet kwijt wil.

Net als honderdduizend andere Nederlanders kende ik deze band al van Bleach.
Maar dan echt.
Niet zo bijzondere muziek.
About A girl bleef wel wat hangen.
In Nijmegen was onze kantine op school omgebouwd tot jeugdhonk.
Leraren die zich tevens als maatschappelijk werker voor deden.
Ik had er echter geen boodschap aan.
Langs de overbelaste koffieautomaat stond een oude cassetterecorder.
Waarvan een luidspreker niks deed.
De ander viel regelmatig weg na eerst minutenlang een storend gekraak gehoord te hebben.
House werd afgewisseld met punk.
Zo ook regelmatig Ramones en soms Bleach van Nirvana.

Opeens was daar Nevermind.
Nieuw album van Nirvana.
Of ik de tijd had om te luisteren.
Prima, dacht ik.
Dan maar geen Wiskunde.
Had al eerder de moed opgegeven.
Diploma halen zat er toch niet meer in.
Eerste tonen van Smells Like Teen Spirit.
Dat gitaartje wat over ging in die vette sound.

Ongelofelijk wat er vervolgens gebeurde.
Leraar Engels die boos binnen kwam stormen.
Op zoek naar spijbelende leerlingen.
Dertig minuten later verliet hij de ruimte.
Excuses aanbieden aan de achter gebleven klasgenoten.
Hiphoppers die totaal los gingen.
Om vervolgens cool naar buiten te lopen.
Niks aan de hand houding.
Al wetend dat de geloofwaardigheid ver te zoeken was.

Blijkbaar raakte deze muziek meer mensen.
Mijn vader die de eerste paar weken aan mij vroeg of de muziek zachter mocht.
Geen gehoor aan gegeven natuurlijk.
Tot mijn schrik was Nevermind opeens verdwenen.
Vuilniszakken leeg geplunderd, zonder enig resultaat.
Schoorvoetend aan pa vragen wat hij er mee gedaan had.
Aarzelend opende hij zijn CD speler.
Zonder enige blikken kreeg ik het album terug.
Eigenlijk was die herrie best oké.
Met Vaderdag hem maar een exemplaar overhandigd.

Iedereen voelde dat er iets gaande was.
1991 was de opkomst van de gitaarmuziek.
Jaren overleven in de underground werd hier beloond.
Houthakkersblousen, legerjasjes en kistjes.
Plaatselijke dumpzaak Nijmeegs Jopie ging gouden tijden tegenmoed.

Mooi verhaal!

Heropkomst

Ik ben geboren toen Nirvana op zijn hoogtepunt was (bruusk gestopt door de tragische dood van Kurt Cobain). Waarschijnlijk dat het album daardoor zo bekend werd. Soit, dat doet er niet toe.

Nirvana is nu stilaan vastgeroest in alle toplijsten omwille van hun prachtige, meebrullende songs.
Kurt Cobain blijkt niet de beste songwriter volgens sommigen te zijn hoewel ik het daar helemaal niet mee eens ben. Het zijn stuk voor stuk prachtige teksten, van het opzwepende Smells like teen spirit tot het rustige polly.

Deze legendarische groep is samen met Pearl Jam een icoon in de alternatieve rock, zelfs ver daarbuiten. De eeuwige discussie tussen wat het beste is, nevermind en ten, kan me gestolen worden. Beide zijn één van de beste albums ooit gemaakt en zullen nog tot in het oneindige blijven voortleven terwijl andere groepen in het donker verdwijnen.

Geweldige anecdote!

Inderdaad een geweldige anecdote. Maar wel bij een waardeloze plaat in mijn ogen. De platenindustrie was toe aan wat nieuws. De jarenlange populaire hardrock was op zijn retour. De veel betere Pixies waren niet cool genoeg en dus stortte men zich maar op Nirvana toen ze een zanger zagen waarvan ze direct al konden zien dat het een enfant terrible was. Juiste tijd juiste moment. 2 jaar eerder "gepiekt' en je had er nooit van gehoord. Als Kurt zijn door zijn kop had geschoten had niemand er nog over gesproken. In tegenstelling tot een band als Rage Against the Machine zit hier muzikaal nog een beetje lijn in en bij vlagen niet eens zo beroerd. Maar de negatieve energie die er van afstraalt irriteert mateloos. Voor mij te veel. En behalve Smells like enz. hoorde je er ook al snel niks meer over. Gelukkig is men het negatieve gedoe al vaak gauw weer zat en wil men weer echte kwaliteit. Muziek met een kop en een staart en met stijl gebracht.

Daarom wordt dit natuurlijk ook zo gewaardeerd door een groot deel van de serieuze muziekliefhebbers

Grappig, kom er nu pas achter dat Nirvana nog veel meer naar The Damned heeft geluisterd dan Killing Joke. Come As You Are is namelijk ook een beetje een rip-off van Life Goes On van Strawberries, waar Killing Joke dus ook zijn riff van heeft gejat dus

Kennelijk hou je niet van 'negatieve energie' zoals je het zelf noemt, net als bij RATM. Dat is je goed recht en dan kun je idd beter naar het muzikale behangetje dat Hotel California heet gaan luisteren.

Maar jij hebt het over Nirvana als een stel eendagvliegjes en dat ga ik niet eens proberen te onderbouwen waarom dat niet zo is.

In mijn wereld (maar ik ben waarschijnlijk de enige) is dit een klassieker. Net als Doolittle van de Pixies trouwens.

In jouw wereld ben je de enige?
In mijn wereld niet.

Onder welke steen heb jij gelegen?

Onder de Bruce Spring-steen waarschijnlijk.
(afgaande op zijn top 10)

Zie dit! Wat een energie, wat een performance! Dave Grohl rocks!

The Hidden Track, na een 14tal minuten stilte, is prachtig gewoon

!
maar ook dit konden ze.....

En dan te bedenken dat Kurt Cobain pas 24 pas toen hij dit schreef!

Meesterwerk.

En dan te bedenken dat het meeste al een ruime tijd voor dit album is geschreven. Zo is Polly ergens in 1989/1990 geschreven.

Mozart was 5 toen hij zijn eerste compositie maakte.

Rond de 25e verjaardag van Bob Dylan kwam Blonde On Blonde uit, kan je nagaan wat die allemaal heeft geschreven op zijn 24e en daarvoor (7 albums waarvan de meesten ook nog als klassiekers/meesterwerken worden gezien!).

En wat dacht je van Illmatic van Nas. Toen dat album uitkwam was Nas 20, maar het is in 1994 uitgekomen, en van 1992 tot 1993 opgenomen. Sommige teksten heeft ie zelfs al op zijn 17e geschreven!

Dus ik zou zeggen: dan te bedenken dat Kurt Cobain al 24 was toen ie dit schreef!