Nirvana - Nevermind (1991)

Syd Barrett was net 21 toen hij het debuutalbum van PF schreef. Maar het wordt door reptile71 gezegd. Nobody beats Mozart.

Volgens mij schrijven de meeste artiesten hun beste materiaal als ze nog jong zijn. Het lijkt mij dan knapper als iemand op z'n 40ste nog een klassieker kan maken.

Het voordeel van je eerste album(s) is dat het nog niet echt mogelijk is om jezelf te herhalen.

Nevermind is 1 van de opvallendste albums uit de jaren 90 en eigenlijk ook wel een legendarisch geworden plaat .
De muziek uit de begin 90er jaren kreeg eindelijk weer eens een ferme schop onder de kont , want de hitlijsten werden gedomineerd door Stock , Aitken & Waterman poppetjes en men was wel weer eens aan iets nieuws toe . Ok. Guns 'n Roses deed een aardige duit in het zakje , Lenny Kravitz en Black Crows kwamen met albums die prettig waren , maar met een knipoog naar de 70's rock .
Nee , dan Nirvana . Grunge was ineens het toverwoord . En Nirvana en Pearl Jam namen daarin het voortouw . Nevermind is een werkje waar veel woede inzit . Enigzins vergelijkbaar met de Punk die midden jaren 70 ineens uit het niets opdook . Muzikaal gaat het hier wat dieper . Kurt Cobain , de componist binnen de band had het talent om pakkende songs vol wrok te bedenken . Geen vrolijke jongen die het vooral moeilijk met zich zelf had .
Zo krijg je songs voorgeschotelt die een kalme opbouw hebben om daarna in een explosie uit te barsten . De single Smells Like Teen Spirit is daar het perfecte voorbeeld van en werd prompt een hit .
Maar ook de rest van de plaat deugt . Goed , je moet houden van de wat klagerige Cobain , maar het is wel allemaal gemeend . Geen al te moeilijkdoenerij , veel power ( mede ook door drummer Dave Grohl ) en liedjes die raken .
Door de dood van Cobain (1994) was het Nirvana avontuur ook weer snel over . Maar dit is wel een plaat die een tijdloze feel bezit .
Agressief , op de juiste momenten gas terug nemend en met een emotionele lading .

Nou echt niet alleen door Nirvana hoor. Guns and Roses had al echt veel hits zoals je al aangaf maar dat was veel eerder al. Sweet child o mine, paradise city en welcome to the jungle, ook you could be mine was eerder een hit. Vergeet echter Metallica niet die had ook al eerder een hit met enter sandman.

Ik vind dat Guns 'n Roses zijn hoogtepunt beleefde begin jaren 90 . Toen kreeg ook een album als Lies ook een herwaardering , evenals appitice For Destruction . Die albums dateren van eind jaren 80 , maar werden later in Europa opgemerkt .
Enter Sandman is uit 1991 volgens mij .

Al met al en ook door G&R kreeg de rock weer wat zeggingskracht .
Die periode dat Nirvana doorbraak vond ik er eigenlijk geen bal aan .
Ik ben het pas een jaar of 3 terug gaan waarderen .

Opleving in de gitaarmuziek ging samen met wederzijds respect.
Guns 'n Roses stond met Metallica op het podium.
Nirvana, Soundgarden en Pearl Jam kenden elkaar.
Kurt Cobain was bevriend met leden van REM en Smashing Pumpkins.
Gewoon een gezond muziekklimaat, waar men min of meer elkaar hielp.
Verder zaten deze bands creatief op hun hoogtepunt.
Iets wat in de jaren 60 rond de Woodstock periode ook plaats vond.

Nevermind gaf rock in ieder geval een nieuwe impuls. Bands als Guns 'n Roses, Metallica en Pearl Jam werden gigantisch populair, ook op festivals en zelfs in de hitlijsten kwamen ze voor. Deze waakvlam doofde helaas geleidelijk eind jaren '90. Tijd voor een nieuwe schok.

Metallica trad in 1988 al in een uitverkochte Groenoordhal (toen een van de grootste hallen) op. Die waren toen alleen nog niet gericht op singles, dat kwam later.

De intro bij Territorial Pissings die door Krist word geblairt, komt uit het nummer "Get Togehter" van Jefferson Airplane!

Bijna goed, Chet Powers.

Vooral bekend van The Youngbloods.

...Krist? Niet Kurt?

Dat is inderdaad Krist Novoselic die dat intro schreeuwt.

Ik hoorde onlangs Territorial Pissings in een rockcafe. Loeihard, dan komt het nummer echt goed tot z'n echt. Vooral als het derde couplet binnen komt stromen. Geweldig! Eerst vond ik het nummer drie keer niks maar langzamerhand (mede door de tekst) ben ik het nummer gaan waarderen.

Dat zou ook goed kunnen hoor! Had nog nooit van die man gehoord! Maar in dat nummer van Jefferson Airplane zingen ze dat als Chorus

Het laatste nummer is echt zalig .. Eerst wat muziek, dan een kwartier stilte om dan vervolgens te eindigen in beestige gitaarrifs en spetterende drums.

Endless Nameless kan ik echt niet waarderen
De rauwe stukjes uit Nevermind zijn fantastisch maar de bonustrack is gewoon troep

Natuurlijk wel leuk om eens te luisteren!

was jij er toen ook? ik wel !! justice for all tour met een omvallende pop pittige zaterdag kan ik me nog heugen ...

Ja was een topper. Queensryche als voorprogramma Top avond

Velen fans van dit album zeggen dat de 2e helft het best is, ik ben toch meer een vent van de singles, laat ik stellen dat de eerste helft het meest episch is.

On A Plain heeft een geweldige tekst.

I love myself better than you
I know it's wrong so what should I do?

Toch wel een van de beste nummers van dit album, die perfect dient als inleider voor Something in The Way. Een evenals geweldig nummer met een zeer melancholische deun.

Ik vond qua teksten In Utero sterker dan deze, Nevermind vind ik vooral de gitaren geniaal.
Heerlijk geproduceerd vind ik het hoe de muziek precies in balans is, eigenlijk luister ik alleen naar de refreintjes hier
Als ik grunge met hoogstaande teksten wil horen zet ik Ten wel aan.
En zo dacht Kurt er ook over, want hij vond zijn teksten hier onzin.
Kurt en ik zaten wel vaker op 1 lijn.

Ik vind In Utero ook beter qua teksten. Nevermind is tekstueel ook heel erg sterk. Vol quotables imo.

Juist een van de mooiste van deze cd, ik kan de gigantisch lange tijd die je moet wachten (zelfs doorspoelen duurt lang) niet waarderen .

Tja.. Ik vond dit ook altijd een lekker nummer.. alleen mn ouders konden er wat minder van genieten....

Ik vind trouwens Gallons of Alcohol een betere bonus track, dat is m'n favoriete Nirvana nummer!

Mijn favoriet is Breed, wat een heerlijk nummer is dat toch.

Echt wel een goeie plaat, goeie nummers (Nirvana is dus meer dan Smells Like Team Spirit

Ik heb hem deze middag in de auto eens volledig beluisterd met mijn nieuwe koptelefoon op en ik moet zeggen: ik was onder de indruk!

Steengoeie songs die elkaar feilloos opvoolgen: chic

Iki ben nu ook van plan om waat meer van Nirvana te gaan luisteren en ik hoop dat ik nog veel moois mag ontdekken.

Dat zal je zeker! Maar ga dan niet uit van Nevermind-like songs, want dan kan het wel tegen vallen

Dit is de plaat van mijn jeugd, ik ben nog altijd wel jeugdig Maar dit is toch waar ik en veel van mijn vrienden samen naar luisterden. Maar ik blijf hun debuut Bleach en In Utero toch beter vinden dan deze. In Utero is tekstueel sterker, en Bleach vind ik muzikaal beter. Maar al bij al is dit ook een klassieker. Nummers zoals Smells Like Teen Spirit, Come As You Are, Lithium, Polly, ... blijven heel goed en verbazen keer op keer wat voor genie's er in Nirvana wel zaten!

Heerlijk is dat! Krijg zo weer zin om het op te zetten, ware het niet dat het nu een onheilige tijd is voor dat soort fratsen.



Bij Endless, Nameless vind ik het niet eens erg om zo lang te wachten. Ik laat het album dan ook altijd doorgaan na het rustige Something In The Way. Die gluiperige akkoorden die ineens uit de speakers komen jagen de adrenaline door je aderen! Wat een heerlijke teringherrie!