Nirvana - Nevermind (1991)

Trent Reznor van NIN schreef het origineel van Hurt, na Ring of Fire en I Walk The Line toch wel één van de bekendste nummers van Cash, zeker bij het grote publiek.

Het debuut van NIN is inderdaad geweldig.
Alleen vind ik Nirvana meer een band; NIN is voor mij eigenlijk vooral Trent Reznor.

Het zal met Nirvana niet anders zijn. Ik denk dat de meeste mensen alleen Kurt Cobain associëren met de band, en wellicht ook nog wel 'die drummer die nu in de Foo Fighters speelt'.

Foo Fighters is voor mij ook voornamelijk Dave Grohl, met Brad Pitt op drums.

De Nirvana vs. NIN-fittie is nu wel klaar. Zeker als we op de man gaan spelen. Wat gebezemd dus.

Hè, jammer, ik wilde net mijn complimenten geven voor het schrijven van het meest hypocriete bericht dat ik gelezen heb op deze site.

De docu vond ik matig, maar één ding kwam toch wel duidelijk naar voren: Smells Like Teen Spirit. Andere (destijds) grote(re) namen hadden bij lange na niet zo'n catchy (potentiële) hit. Zoals gezegd werd.. het was alsof opeens iemand de gevoelens van een generatie verwoordde. Om dezelfde reden dat bv. Bob Dylan en Sex Pistols zo groot wisten te worden.

Helemaal waar, en nu ook met succes in Nederland, wat bij Sex Pistols niet het geval was.
Hier deden hun singles niet zo veel.
De impact is hetzelfde, al vind ik de nummers op Nevermind sterker.

Vandaag de super deluxe editie aangeschaft. Speciaal een aantal maanden voor gespaard. Flinke tegenvaller. Nog steeds geen lyrics (geen hele grote ramp, staan ook wel op internet maar was toch een kleine moeite geweest om ze gewoon toe te voegen) en de mastering van deze heruitgave is op zijn minst gezegd beroerd. Wel een mooi fotoboek, maar het gaat mij uiteraard toch meer om de muziek. Erg jammer.

Precies de reden waarom ik 'm weer verkocht heb. Vond het ook een tegenvaller. Mooi vorm gegeven, maar als geheel niet interessant genoeg, alleen voor de die hard denk ik.

Ben veel blijer met de vinyl versie die ik daarna maar heb aangeschaft.

Uiteraard een zeer invloedrijk album, met een aantal bekende nummers. Toch zijn het toch de "minder bekende" nummers die dit album zo goed maken.

Vind je?
Voor mij is alleen al het intro van Smells Like Teen Spirit bepalende voor het album.
Ik vind Breed, Drain You en Lounge Act niet echt de nummers die het album zo goed maken.

Smells like teen spirit is echt een skip-nummer geworden samen met Come as you are. Persoonlijk vind ik het gedeelte vanaf Territorial pissings dan ook veel beter dan het eerste deel.

Something In The Way is dan wel weer een meesterwerk in mijn ogen. Die kant van Nirvana had ik wel wat meer willen zien.

In Bloom en Lithium zijn het voor mij

Misschien creëert de status van Smells Like Teen Spirit een effect van verzadiging? Ik heb wel zo'n gevoel. Smells Like Teen Spirit blijft een wereldnummer, maar het herbergt nog maar weinig geheimen voor mij...

Dit album is een klassieker in de geschiedenis van de muziek. Volledig terecht, draai 'm eigenlijk te weinig. Smells like teen spirit speel ik nooit meer af, maar het nummer staat op zichzelf. Voor mij steken Lounge Act en Drain You erbovenuit. De opbouw van Drain You en de apotheose zijn van een ongekende schoonheid.

Dat gevoel van verzadiging heb ik bij "Smells Like Teen Spirit" ook wel. Goed nummer -hoewel zeker niet hun beste- maar het wordt zo vaak afgespeeld dat je er weinig zelf nog naar moet teruggrijpen. Datzelfde gevoel heb ik dan wel weer niet bij "Come As You Are". Om een of andere reden blijf ik dat een uiterst sfeervol en gewoonweg fantastisch nummer vinden, wat bij mij geregeld nog op een afspeelbeurt kan rekenen.

Artwork is natuurlijk ook een niet te onderschatten element betreffende muziekalbums. Dus nu vraag ik me al sinds tijden af wat Bob Cremers van het water op deze hoes vindt.

En over de muziek zelf, ik merk dat ik dit steeds minder ga vinden met de luisterbeurt. De singles zijn nog wel aardig uitgekozen, maar de overige tracks boeien mij heel erg weinig. Te veel puberaal negativisme. Ach ja, ik denk niet dat Kurt extra wakker ligt van mijn mening. Voor hem moest het gewoon snel gebeuren.

Als ik Smells like teen spirit tussen al het shit wat de radio normaliter biedt hoor, dan ben ik weer een aantal minuten een blij man. Op mijn werk staat 3FM aan. Bagger!

Van de drie studio-albums die Nirvana heeft uitgebracht is dit ongetwijfeld de meest toegankelijke, alsmede de beste. De songs zijn stuk voor stuk uitstekend, glad maar krachtig geproduceerd door Butch Vig. Vooral de eerste helft van de plaat is ijzersterk, van de geniale opener Smells Like Teen Spirit tot het geweldige Lithium. Natuurlijk had de band de tijdgeest mee, maar ook nu nog is dit een indrukwekkend album.

Wakker liggen? Ik heb zo'n sterk vermoeden dat hij nergens meer wakker van ligt.

Na gisteren de docu Cobain: Montage of Heck te hebben gezien heb ik vandaag dit album maar weer eens gedraaid. Vroeger natuurlijk al helemaal grijs gedraaid maar ik vind dat het nog niks aan kracht heeft ingeboet. Zeker na het zien van de docu komt dit gewoon weer keihard binnen. Wat een geweldig rauw en toch catchy album. Elk nummer is gewoon ijzersterk.

Een album openen met Smells Like Teen Spirit en dan niet inkakken, heel bijzonder. Naast meezingers als de opener en Lithium staat er ook behoorlijk agressief materiaal op zoals Territorial Pissings en Breed en de secret track Endless Nameless. Toch vind ik deze nummers ook weer catchy en dat maakt het voor mij zo goed. Het zijn eigenlijk simpele catchy nummers alleen gebracht met een oprechtheid en rauwheid die je zelden hoort.

Lounge Act blijft mijn all time favoriete Nirvana nummer, als het laatste couplet geschreeuwd wordt, echt kippenvel!

En dan afsluiten met zo'n droevig nummer als Something in the Way (de secret track achterwege gelaten). Voor mij nog steeds één van de beste albums. En dan heb ik niet eens de impact bewust meegemaakt toentertijd, ik kan me er wel bij voorstellen.

Meesterwerk

Aardige plaat. Geinige hoes. Gekwelde zanger. Vanuit puur muzikaal perspectief nooit de ophef begrepen.

Jouw 'profiel' ziende snap ik dat wel en dat lijkt me duidelijk genoeg. Ik laat het dan ook hierbij.

Jouw 'profiel' ziende zou ik dan vooral voor In Utero gaan. Ik zou het er niet bij laten zitten.

thesceneisnow Da's een lekkere gore noiserockplaat maar mij niet inventief genoeg. Ik was toen bovendien al te veel en prettig verwend door o.a. Hüsker Dü, Sonic Youth, Bob Mould, Sugar en Yo La Tengo, om Nirvana een eerlijke kans te geven. Niet in de laatste plaats door de hype om de band.

Tja, de bands die jij noemt zijn allen uitstekend. In utero is wat mij betreft zeker wel inventief al moet ik toegeven dat dit voor mij ook nostalgie is; de plaat kwam uit toen ik 14 was en heeft voor mij persoonlijk een mythische status. Dat scheelt

Niks mis met nostalgie. Daar staat het hier bol van op de site. Zulke voor jou cruciale albums moet je gewoon koesteren. Die horen dan bij je interieur. Wat anderen er ook over mogen zeggen.

Heerlijk album. Smells Like Teen Spirit, Come As You Are, Lithium en Something In The Way zijn mijn favorieten, maar dit album is gewoon van zo een hoog niveau! Wow. Hoed af. Mijn favoriete album zonder twijfel.

Toch wel een slecht nummer...De hidden track na something in the way vind ik toch niet om aan te horen eerlijk gezegd.